Η ελληνική επανάσταση του 1821 βρήκε την Ευρώπη σε μια φάση αναδιάρθρωσης, που προκλήθηκε από τους ναπολεόντειους πολέμους. Οι ιδέες περί εθνικής χειραφέτησης των λαών, κοινωνικής δικαιοσύνης και δημοκρατίας είχαν ανησυχήσει ιδιαίτερα τις συντηρητικές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Οι σκηνοθέτες Τάκης Κανελλόπουλος και Δημήτρης Ινδαρές

Τελικώς ήρθε η ώρα της αλήθειας για τους Έλληνες. Για χρόνια καλύπτονταν πίσω από ψέματα, αυταπάτες και απάτες ως προς την απειλή –κυριολεκτικά θανάσιμη– που αποτελεί η Τουρκία για το ελληνικό κράτος και το ελληνικό Έθνος.

Η εικόνα του Ινδαρέ δεμένου πισθάγκωνα, εμφανώς χτυπημένου, με κολάρο στο λαιμό και με πεταμένο το ακουστικό βαρηκοΐας στην ταράτσα είναι εικόνα υπέρβασης εξουσίας από την αστυνομία. Και βγαίνει αβίαστα και από τη συμπεριφορά του ανθρώπου που μεγαλόφωνα εκλιπαρεί και δεν προκαλεί, αλλά και από τα εμφανή στο κοινό αποδεικτικά που περιέγραψα πιο πάνω.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ 17η Διδακτική περίοδος Μάθημα 12ο , Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2019, ώρα 7:00 μμ. στο Μαξίμειο Πνευματικό Κέντρο Σερρών ΘΕΜΑ: Θουκυδίδη «Η παθολογία του πολέμου» (Αλληλοσπαραγμός το προαιώνιο σαράκι της φυλής μας) ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ: Ζήσης Μητλιάγκας, Φιλόλογος […]

Επίτομον εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν της “Πρωϊας” / Συνταχθέν υπό ομάδος λογίων και επιστημόνων. Επιμελεία Γ. Ζευγώλη.

Το δημόσιο αγαθό της μετακίνησης αφορά στην δυνατότητα να μετακινούνται όλοι με τα μέσα μαζικής μεταφοράς μέσα στην πόλη, με κόμιστρο σε τιμή δίκαιη, και βιώσιμη για το κάθε εισόδημα.

«Είναι μισοθαμμένο στην άμμο οπότε πιστεύουμε ότι αν προχωρήσουμε σε εκσκαφή στο μέλλον θα βρούμε και ένα τμήμα ή και ολόκληρο το ξύλινο κουφάρι του πλοίου» δηλώνει ο επικεφαλής της έρευνας Γιώργος Φερεντίνος από το Πανεπιστήμιο Πατρών.

Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, δεν μπορεί να γίνει λόγος για νεοελληνικό μυθιστόρημα. Ο λόγος είναι ότι υπήρχε μία «παγίωση» της «πατριωτικής» ποίησης, η οποία εκφράστηκε εν πολλοίς από τους κορυφαίους Επτανήσιους ποιητές, Σολωμό και Κάλβο.

Ολόκληρους αιώνες οι Βερβέροι, οι κατά πλειοψηφία κάτοικοι της περιοχής, χρησιμοποιούσαν το δέντρο αργκάν και τον καρπό του -του οποίου η ωρίμανση κρατάει ένα χρόνο- για ζωοτροφή, λάδι μαγειρέματος, ξυλεία και καύσιμο. Αυτός άλλωστε ήταν και ο λόγος της μεγάλης μείωσης του πληθυσμού τους τις προηγούμενες δεκαετίες.