Η χαρουπιά ήταν γνωστή στους αρχαίους Έλληνες οι οποίοι την καλλιεργούσαν για τους καρπούς της. Ο Πλίνιος περιγράφει τα γλυκά φασόλια της χαρουπιάς σαν τροφή για τα γουρούνια. Από τον Θεόφραστο μαθαίνουμε ότι το δέντρο, οι Ίωνες το αποκαλούσαν κερωνία ενώ ο καρπός ονομάζονταν και αιγυπτιακό σύκο.
Ελληνικό πεζοδρόμιο: Οδηγός επιβίωσης 
Ο Μακιαβέλι, η αναγκαιότητα του εθνικού στρατού και «πώς πήρε ο Τούρκος την Πόλη» 
Ο Αριστοτέλης και το αδιάσπαστο της ψυχής με το σώμα 
Οι Τούρκοι στην Ευρώπη: Η δεύτερη πολιορκία της Βιέννης (1683) 
Το μυστικό λεξιλόγιο των παλαιών χτιστών της Ηπείρου 
«Δει δη χρημάτων.» Κάντε μια μικρή «δωρεά» στον «Ερανιστή»! 
Το παιδομάζωμα 
O Μακιαβέλι για την «ουδετερότητα» στον πόλεμο, τα εθνικά στρατεύματα και τις συμμαχίες 
«Άχθος αρούρης» 
Καβάφης, ο ποιητής της Ιστορίας 
Τα δάνεια του Αγώνα της Ανεξαρτησίας 
Το «σύστημα» του Ιωάννη Κωλέττη (1844-1847) Η άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453) 
Ο Μακιαβέλι, η Δημοκρατία και η εκλογή των αρχόντων 
«Ελάκτισεν ο γάιδαρος και δέρουσι το σάγμα!» 
«Και σου είπα και μου είπες, ακριβή μου Θεανώ.» 
Τύψεις για τον ουρανό 
Για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 
Το Ιράν η «ετερογονία των σκοπών» και οι θέσεις αρχής 
«Όποιος γεννήθηκε ζουρλός, ποτέ δε φρονιμεύει.» Εκεί που μας χρωστούσανε, μας πήραν και τ’ αμπέλι. 
Το δηλητήριο που σκότωσε τον Πάρη της Τροίας
Οδυσσέας Ελύτης: Προσανατολισμοί (1941)
Οδυσσέας Ελύτης: Τα ρω του έρωτα (1972)
Οδυσσέας Ελύτης: «Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου.»
Οδυσσέας Ελύτης: Το φωτόδεντρο και η δέκατη τέταρτη ομορφιά
Ι. Θ. Κακριδής: Η ασπίδα του Αχιλλέα
Οδυσσέας Ελύτης: Ήλιος ο πρώτος
«Ο γέρος ή από πέσιμο ή από χέσιμο.»
Πολιτική Απορρήτου
«Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί.»