Ετικέτα: Jacques-Louis David

Caspar David Friedrich – Περιπλανώμενος πάνω από τη θάλασσα της ομίχλης (1818). Η Φύση των ρομαντικών υπήρξε άγρια, ατίθαση, απρόβλεπτη. Όπως τα κύματα ομίχλης στον πίνακα του Φρήντριχ, που συμβολίζουν το ανεξερεύνητο, το αχανές, το ταραχώδες παρελθόν και το άγνωστο μέλλον. Η αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για τις φιλοσοφίες του Ρομαντισμού της Μετανεωτερικότητας επιδίωξε το θάνατο του Ορθού Λόγου. 

Από τη στερεή στη ρευστή φάση της νεωτερικότητας (ή μια σύντομη ιστορία της ταυτότητας)

Στον μοντέρνο, ρευστό κόσμο μας, ο ρόλος του καταναλωτή (όπως και οι σύγχρονες θεωρίες για την ταυτότητα) σχετίζονται άμεσα με την προσδοκία να παράσχουν στα άτομα διαφυγή από την αβεβαιότητα και ένα αίσθημα ελεύθερης επιλογής. Να βρεθεί, με άλλα λόγια, ένα νέο είδος τάξης που να προσαρμόζεται στη διάχυτη αβεβαιότητα της σύγχρονης εποχής.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η οργή του Αχιλλέα είναι έργο του γάλλου ζωγράφου Jacques-Louis David, 1819.

«Τι μουλάρια έχασες;»

«Γιατί χτυπιούνται αλήθεια / οι Τρώες κι οι Αργίτες; γιατί μάζεψε κι έφερε εδώ τ’ ασκέρι / ο γιος του Ατρέα; Για την ωριόμαλλην Ελένη—ή μήπως όχι; / Οι Ατρεΐδες μόνο στις γυναίκες τους απ’ όλους τους ανθρώπους / έχουν αγάπη; Ποιος καλόγνωμος και μυαλωμένος άντρας / δε νιώθει αγάπη και δε γνοιάζεται το ταίρι του; και τούτη / όμοια κι εγώ περίσσια αγάπησα, κι ας ήταν σκλαβοπούλα.»

Διαβάστε περισσότερα ›