Ετικέτα: Βασίλης Μαλισιόβας

Και τα κοκότια άμα λαλάν’ ώρα θάμπωμα (στο σούρουπο), θα έχουμε αλλαξοκαιριά, αλλαή καιρού. Γιατί τα κοκότια δε λαλάν’ όλες τ’ς ώρες, το πρωί λαλάν’, αχάραγα, και μας ξυπνάν’… Τα παλιά τα χρόνια μάς ξύπναγαν, για να πάμε στα χωράφια, στα γιδοπρόβατα.

Πουλιά, ζώα, έντομα: Οι… βοηθοί των πρακτικών μετεωρολόγων!

«Τ’ράμε (τηράμε: παρακολουθούμε) τα σημάδια τ’ καιρού εμείς, αλλά γλέπουμε και στ’ν τηλεόραση τι καιρό θα κάμει τ’ν άλλη τ’ μέρα. Μας παίρουν κι τα παιδιά μας τηλέφωνο, γιατί εμείς δεν έχουμε Ιντερνέτ. Ε, ούτ’ εμείς, ούτε αυτοίνοι τα πετ’χαίνουν όλα… Λαθεύουν κι οι παπαδιές!».

Διαβάστε περισσότερα ›
Οι άντρες φόραγαν καπελάκια, φκιασμένα με πανί, σκέτο. Κι από μέσα ένα χαρτόνι για να στέκει. Και το ‘βαναν στο κεφάλι. Και το φύλαγαν αυτό το καπέλο… σαν τ’ χήρα το κακό τ’ς (ενν. την τιμή!). Αφού δεν είχαν τίποτ’ άλλο, μωρέ Βασίλη μ’... Τι να έκανε ο κόσμος…

Κληματαριές, πλατάνια, φτέρες: Τα… δωρεάν κλιματιστικά!

«Τώρα ολούθε τσακώνονται ο κόσμος με τ’ αρκουντίσιου! Κι στα σπίτια κι στ’ αμάξια… Έτσι κάνουν κι τα πιδιά μ’ κι τ’ αγγόνια μ’… “Μην τ’ ανοί’ς πουλύ! Ζήβα το (κλείσ’ το)! Ιγώ δεν του θέλου… Πούντιασα”! Άλλους του θέλει πουλύ γιατί ζεσταίνεται. Δεν ξέρουν ου κόσμους τι τ’ς φταίει για να τσακωθούν όλη τ’ν ώρα…».

Διαβάστε περισσότερα ›