Ετικέτα: Εμμανουήλ Ροΐδης

«Περί ορέξεως ουδείς λόγος.»

«Περί ορέξεως ουδείς λόγος.»

«Τέτοιος εγώ στον πόλεμο· δε μ’ άρεζαν χωράφια / και σπιτικά, που συνηθούν λαμπρά παιδιά να θρέφουν, / μόνε όλο πλοία με τα κουπιά λαχτάραγε η καρδιά μου, / πολέμους και καλόξεστα κοντάρια και σαγίτες, / κακά, που φόβο σε αλλονούς κι ανατριχίλα δίνουν. / Μα πάλε, τα όσα μού ‘βαζε ο θεός στο νου αγαπούσα· / τι άλλα ο ένας κυνηγάει, κι άλλα ζητάει ο άλλος.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα – Νικηφόρος Λύτρας – 1872.

Ἐμμανουὴλ Ῥοΐδης: Τὰ ἐφήμερα

«Περὶ τὸν Ὕπανιν ποταμόν, τὸν περὶ Βόσπορον Κιμμέριον, ὑπὸ τροπὰς θερινὰς καταφέρονται ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ οἷον θύλακοι μείζους ῥωγῶν, ἐξ ὧν ῥηγνυμένων ἐξέρχεται ζῷον πτερωτὸν τετράπουν· ζῇ δὲ καὶ πέτεται μέχρι δειλῆς, καταφερομένου δὲ τοῦ ἡλίου ἀπομαραίνεται καὶ ἅμα δυομένου ἀποθνῄσκει, βιῶσαν ἡμέραν μίαν, διὸ καὶ καλεῖται ἐφήμερον». (Περὶ τὰ ζῷα Ἱστορ. E´, ιθ´).

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Έλληνας γλωσσολόγος Γιάννης Ψυχάρης αποτελεί μία από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες στον «αγώνα» για την επικράτηση του δημοτικισμού.

Προς την «επικράτηση» του δημοτικισμού

Ο Έλληνας γλωσσολόγος Γιάννης Ψυχάρης αποτελεί μία από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες στον «αγώνα» για την επικράτηση του δημοτικισμού. Γεννήθηκε το 1854 στην Οδησσό, μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Γαλλία.

Διαβάστε περισσότερα ›
Εμμανουήλ Ροΐδης

Εμμανουήλ Ροΐδης: Τα εφήμερα

Πολλοί εναβρύνονται πιστεύοντες, ότι το υποκείμενον αυτών προϋπήρχε λανθάνον παρά τοις ενδόξοις προγόνοις, οίτινες εγέννησαν τους μέλλοντας να γεννήσωσιν αυτούς, κατορθούντες ούτω να επεκτείνωσιν επί τινας αιώνας την ύπαρξιν αυτών εν τω παρελθόντι. Tούτων η μωρία είναι προφανής·

Διαβάστε περισσότερα ›
Εμμανουήλ Ροΐδης: Οι βρυκόλακες του Μεσαιώνος

Εμμανουήλ Ροΐδης: Οι βρυκόλακες του Μεσαιώνος

Κατά τους αξιοπιστοτέρους των χρονογράφων πλήθος εγκλημάτων διεπράττοντο καθ’ εκάστην υπό των βρυκολάκων, ή τουλάχιστον απεδίδοντο εις αυτούς.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Εμμανουήλ Ροΐδης (28 Ιουλίου 1836 – 7 Ιανουαρίου 1904) ήταν σημαντικός Έλληνας λογοτέχνης και δοκιμιογράφος.

Ροΐδης Εμμανουήλ: Η Πάπισσα Ιωάννα (κείμενο & PDF)

Αλλ’ οι δαίμονες ήσαν δυσμετάπιστοι και εις των Αγγέλων τα επιχειρήματα αντέταττον τα κέρατά των, ενώ εκείνοι εγύμνουν τας ρομφαίας. Η μεταξύ των πνευμάτων πάλη ευρίσκετο εις την ακμήν, τα όπλα των αντήχουν ως συγκρουόμενα νέφη και αιματώδης βροχή έσταζεν επί των εν τη πλατεία συνηγμένων πιστών, ότε αίφνης ο φανείς εις την Ιωάνναν άγγελος, διασχίσας τας τάξεις των μαχομένων συνέλαβε την αθλίαν αυτής ψυχήν, πόθεν δεν γνωρίζω, και επιβάς νέφους μετέφερεν αυτήν… εις το Καθαρτήριον πιθανώς.

Διαβάστε περισσότερα ›
παπαγαλάκια

Εμμανουήλ Ροΐδης: Η Μηλιά

Εἰς ἕνα χωριὸ τῆς Μεγάλης Ἑλλάδας ἐζοῦσεν ἕνα καιρὸ ἕνα κορίτσι τόσο καλόκαρδο καὶ χαριτωμένο, ποὺ ὅλος ὁ κόσμος τὸ ἀγαποῦσεν. Ἂν καὶ δὲν ἦταν πλούσιο, εὕρισκε τρόπο νὰ βοηθῇ τοὺς πτωχούς· ὅ,τι τῆς ἔδιδαν τὸ ἐμοίραζε μὲ αὐτούς, καὶ ὅταν τὰ χέρια της ἦσαν ἄδεια, ἡ καρδιὰ καὶ τὸ στόμα της ἦσαν παντότες γεμάτα καλὰ αἰσθήματα καὶ καλὰ λόγια γιὰ νὰ τοὺς παρηγορῇ. Καὶ ὄχι μόνον οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ σπιτικὰ ζῷα, ἀλλὰ καὶ αὐτὰ τὰ πουλιὰ τοῦ δάσους τὴν ἀγαποῦσαν.

Διαβάστε περισσότερα ›
«Πάπισσα Ιωάννα», Λευτέρης Παπαθανάσης, εκδόσεις ΚΨΜ

Η Πάπισσα Ιωάννα έγινε κόμικ

Και πράγματι, θεωρώ πως ο Ροΐδης, και όχι μόνο στην «Πάπισσα», έχει μια τρομερά διεισδυτική ματιά σε βασικές αδυναμίες των ανθρώπων που δεν έχουν αλλάξει από την εποχή του. Με τη διαφορά της γλώσσας και κάποιων ιδιαίτερων αναφορών σε περιστατικά εκείνης της εποχής, πιστεύω πως τα διηγήματά του μπορούν να προβληματίσουν με πολλούς τρόπους έναν σημερινό άνθρωπο.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η Πάπισσα Ιωάννα - Μεσαιωνικόν εικονογραφημένον - Λευτέρης Παπαθανάσης. Εκδόσεις ΚΨΜ

Κυκλοφορεί: Η Πάπισσα Ιωάννα – Μεσαιωνικόν εικονογραφημένον

Η εικονογραφημένη ιστορία της Πάπισσας Ιωάννας, βασισμένη στο γνωστό έργο του μεγάλου Εμμουνουήλ Ροίδη. Ο δημιουργός Λευτέρης Παπαθανάσης σε άλλη μια καταπληκτική δουλειά, αποδίδει την ιστορία ως “μεσαιωνικό εικονογραφημένον”.

Διαβάστε περισσότερα ›
Νικόλαος Γύζης, Γιάντες, 1878, Λάδι σε μουσαμά

Ἐμμανουὴλ Ῥοΐδης – Τὰ Εἴδωλα

Τὰ «ὑποκάμισον» καὶ «χιτών», «φουστάνι» καὶ «ἐσθής», «σεντόνι» καὶ «σινδών», «μαντήλι» καὶ «ῥινόμακτρον», «σκοῦφος» καὶ «κεκρύφαλος» δύναται ν᾿ ἀντικαταστήσωσιν ἄλληλα ὡς συνώνυμα μόνον εἰς τὸν λογαριασμὸν λογίας πλύστρας, ὄχι ὅμως καὶ εἰς φιλολογικὸν ἔργον, ὅπου ἡ δήλωσις συνήθους πράγματος δι᾿ ἄλλου πλὴν τοῦ συνήθους αὐτοῦ ὀνόματος ψυχραίνει, ἀμβλύνει, ἐκνευρίζει, παραλύει καὶ καταστρέφει τὴν φράσιν.

Διαβάστε περισσότερα ›