Με τον καλομελέτη σύντροφο, το βράδυ έχεις πλουτίσει Καλοτυχάω την άσκημη, κι η όμορφη μουτρώνει. Όσο κάθεται ο κερατάς, μακραίνουνε τα κέρατα του. Όπου δεν είδε παλάτι είδε φούρνο και εθιαμάστη.

Κουβεντούλα κουβεντούλα, τρώει ο λύκος τη βετούλα. Ανταμικό [= συνεταιρικό, μεσιακό] γαϊδούρι, ή του λύκου ή του ψόφου. Λύκο, γιατί είν’ ο σβέρκος σου χοντρός; Γιατί κάνω τη δουλειά μοναχός μου. Λύκε τ’ είσαι χοντρολαίμης; Δεν οκνεύω και χοντραίνω.

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει, / μα αν τύχει και κακιώσει, μες το χιόνι θα μας χώσει. Χιόνι ρίχνει το Φλεβάρη, βάνεις στάρι στο κελάρι. Φλεβάρης κουτσοφλέβαρος και του τσαπιού ο μήνας. Χιόνια του Φλεβαριού, χρυσάφι του καλοκαιριού.

Άντρα θέλω κι ας είναι και κούτσουρο. Άντρα μου, για να γκαστρωθώ, δεν με φελάν τα ξόρκια. Κρένω γω τσαμπουνίζει κι ο άντρας μου. Ο άντρας μου με κάνει χώμα, κι ο άντρας μου με κάνει εικόνα. Άντρα θέλω, τώρα τον θέλω.

Απ’ του διαβόλου το μαντρί, μήτε ρίφι μήτε αρνί. Ο Θεός οικονομάει κι ο διάολος τα χαλάει. Όποιος διάβολο αγόρασε, διάβολο πουλάει. Τάξε στην Παναγιά κερί, του διάβολου λιβάνι.

Βρήκαμε τρελό παπά κι όλη μέρα ψάλουμε. Δεν έγινα παπάς ν’ αγιάσω, έγινα για να περάσω. Αν ήταν η δουλειά καλό θα δούλευε κι ο δεσπότης. Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς ή καθάριος μυλωνάς.

Οι καλές νοικοκυρές ανάρια μελετούνται. Εκείνος που κρατά τον αετό απ’ την ουρά και τη γυναίκα απ’ το λόγο της, δεν κρατά τίποτα. Γυναίκα οπού περπατεί και τα πισινά (ή τον κώλο της) κουνεί, θώριε την χωρίς τιμή. Βάρ’ της νιας με την καλάμα, της γριάς με τη ματσούκα.

Βαράει το σαμάρι ν’ ακούσει ο γάιδαρος. Γαϊδάρου μύθον έλεγαν κι αυτός τ’ αυτιά του τέντωνε. Γαϊδουρινή μουτσούνα, αφεντική ζωή.

Του Γεναριού το φεγγάρι είναι σαν του Αλωνάρη. Τυρί μαλλί τον Αύγουστο κι αγγούρια τον Γενάρη. Τώρα το μεσοχείμωνο ζητάει κι η γριά ξυλάγγουρα. Φάε βετούλι τον Γενάρη και γίδα τον Αλωνάρη.

Ν. Γ. Πολίτης: Μελέται περί του βίου και της γλώσσης του ελληνικού λαού