Ετικέτα: Βασίλης Μαλισιόβας

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ: Βασίλη Μαλισιόβα, «Μεταφορικά μιλώντας – Οι μεταμορφώσεις σημασιών στη γλώσσα μας»

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ: Βασίλη Μαλισιόβα, «Μεταφορικά μιλώντας – Οι μεταμορφώσεις σημασιών στη γλώσσα μας»

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ: Βασίλη Μαλισιόβα, «Μεταφορικά μιλώντας – Οι μεταμορφώσεις σημασιών στη γλώσσα μας»

Διαβάστε περισσότερα ›
Στο νέο του βιβλίο, «Μεταφορικά μιλώντας», ο φιλόλογος Β. Μαλισιόβας παρουσιάζει με πρωτότυπο τρόπο το πώς οι επιστήμες, τα επαγγέλματα και οι τέχνες γίνονται καθημερινός λόγος.

«Μεταφορικά μιλώντας»: ο Βασίλης Μαλισιόβας ξαναδιαβάζει τη γλώσσα που μιλάμε χωρίς να το ξέρουμε

«Μεταφορικά μιλώντας»: ο Βασίλης Μαλισιόβας ξαναδιαβάζει τη γλώσσα που μιλάμε χωρίς να το ξέρουμε Ένα υβριδικό βιβλίο, δοκιμιακό και λεξικογραφικό μαζί, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Άγκυρα, δείχνει ότι η γλώσσα δεν είναι σχολική αγγαρεία αλλά η πιο ζωντανή […]

Διαβάστε περισσότερα ›
«Κορμανθία»: Όταν η Φύση διδάσκει λεξικογραφία…

«Κορμανθία»: Όταν η Φύση διδάσκει λεξικογραφία…

«Κορμανθία»: Όταν η Φύση διδάσκει λεξικογραφία…   Κείμενο-φωτογραφίες: Βασίλης Μαλισιόβας* Έχοντας γεννηθεί και μεγαλώσει σε αγροτικό περιβάλλον, είχα την τύχη να έρχομαι διαρκώς σε επαφή με πάμπολλα ερεθίσματα, οπτικά και ακουστικά, που παρέχει η Φύση. Κάτι το οποίο στερούμαι ζώντας […]

Διαβάστε περισσότερα ›
«Συγγνώμη, κύριε! Ποιος απ’ όλους είστε;»

«Συγγνώμη, κύριε! Ποιος απ’ όλους είστε;»

«Συγγνώμη, κύριε! Ποιος απ’ όλους είστε;» Η συναρπαστική διαδρομή της… κυριότερης προσφώνησης Γράφει ο Βασίλης Μαλισιόβας* «Δηλαδή, κατάλαβες; Έχουμε κάνει πέντε παιδιά μαζί και τώρα ο… κύριος κάνει ότι δεν με ξέρει!» «Σιγά, κυρά μου! Στραβωμάρα έχεις;» «Κυρ-Κώστα, να περάσω […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Η αυτάρκεια και η ολιγάρκεια είναι αυτονόητα στοιχεία για την καθημερινή διατροφή των  ηλικιωμένων Ηπειρωτών. Λίγα μαρουλάκια απ' τον κήπο, ελάχιστο λάδι και μερικές ελιές δεν είναι απλώς μια σαλάτα, αλλά ένα πλήρες γεύμα!

Το… γλυκόζι, η μπανάνα και άλλα άγνωστα τρόφιμα!

«Του σπίτι μας είνι παλιό, του γλέπ’ς, αλλά είνι γιουμάτου απ’ ούλα τα καλά… Στα σπίτια απ’ τα πιδιά μας (των παιδιών μας) δε μπουρού να μπου… Ντρέπουμι! Τοίχια στουλισμένα κι μαρμαρουστρουμένα κι έχους (σοδειά) τίπουτα μέσα! Άδειου σπίτι τι του θέλουν; Παίρουμι (ειρων. εννοεί παίρνουν) τ’ν τσιάντα του προυί κι σφίγγουμαστι (τρέχουμε) στου μανάβη, στου χασάπη, στου φούρναρη! Του σπίτι πρέπει νά ’χει έχους! Νά ’νι γιουμάτου, νά ’χει αλεύρι, τυρί, λάδι, φασούλια, κ’κιά (κουκιά)… Ιμείς τρώμι ό,τι βγάνει του σπίτι…».

Διαβάστε περισσότερα ›
«Καψώνια να ιδείς… Να καρτιρείς για φαΐ κι να ψένει ου ήλιους! Κι να μας κάνουν καψώνια… Σημειουτόν κι τραγούδι…».

Η θητεία το 1913: Στη σκοπιά… χωρίς wi-fi και mp3!

Η θητεία το 1913: Στη σκοπιά… χωρίς wi–fi και mp3! Κείμενο – φωτογραφίες: Βασίλης Μαλισιόβας* Η στρατιωτική θητεία είναι αναμφισβήτητα μια κομβική περίοδος στη ζωή των ανδρών. Για πολλούς σημαίνει μια αυτονόητη υποχρέωση και την οριστική μετάβαση στον κόσμο των […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Πέρα από την ίδια την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου (συγγενούς, συντρόφου, φίλου, συναδέλφου), ο θάνατος σηματοδοτεί και ένα ολόκληρο επικοινωνιακό πλαίσιο σχετικά με τις ευχές, αλλά και τις γενικότερες συζητήσεις που αναπτύσσονται γύρω από το πένθος. Το πένθος, εξ ορισμού, αποτελεί μια εξαιρετικά δύσκολη περίσταση, που –μεταξύ άλλων– προκαλεί και μεγάλη αμηχανία.

Αστοχίες ευχών και λόγων στην περίσταση του πένθους

Αστοχίες ευχών και λόγων στην περίσταση του πένθους

Διαβάστε περισσότερα ›
«Όταν ήμαν μ’κρή, δεν είχαμαν παπούτσια, ούτι ιγώ ούτι οι αδιρφάδις μ’… Κι αφού δεν πήγαμαν σκουλειό (δεν πήγαν καν στο δημοτικό), πάαιναμαν στα γίδια απού 9 χρουνών…»

Παπούτσι απ’ τον τόπο μας… παλιό και μπαλωμένο!

Παπούτσι απ’ τον τόπο μας… παλιό και μπαλωμένο!

Διαβάστε περισσότερα ›
Κακοποίηση ζώων: Ο Μεσαίωνας συνεχίζεται…

Κακοποίηση ζώων: Ο Μεσαίωνας συνεχίζεται…

Κακοποίηση ζώων: Ο Μεσαίωνας συνεχίζεται…

Διαβάστε περισσότερα ›
Η τρομπέτα του ταχυδρόμου θα σιγήσει για πάντα...

Η τρομπέτα του ταχυδρόμου θα σιγήσει για πάντα…

Ο ταχυδρόμος είχε… τουρμπέτα. Με τα ποδάρια έρθονταν στο χωριό μας. Κι όταν έβγαινε στο ξαγνάντιο, βάρ’γε τ’ν τουρμπέτα, ν’ ακούσουν ο κόσμος. Έβγαιναν στ’ δημοσιά (κεντρικό δρόμο), αλλά οι πλειότεροι (περισσότεροι) έρθονταν στ’ν πλατέα, γιατί ο ταχυδρόμος απόξω απ’ το σκολειό μέραζε τα γράμματα. Κάνα γράμμα αν θα κ’βάλαγε… Συντάξεις δεν έπαιρναν οι γερόντοι τα παλιά τα χρόνια (οι συντάξεις γήρατος ΟΓΑ καθιερώθηκαν μετά το 1960).

Διαβάστε περισσότερα ›