«Δεν είναι κοντάρι που να κάνει τέτοια λαβωματιά σαν φαρμακερή γλώσσα και κακό στόμα.», «Η λαβωματιά του μαχαιριού περνά, η λαβωματιά που έκαμε η γλώσσα μένει.», Αγκάθια και γαϊδουράγκαθα κεντούν πολύ, ψεύτικες γλώσσες ακόμη περισσότερο.»

Η ιταλική παράδοση λέει ότι οι 29, 30 και 31 Ιανουαρίου, οι τρεις τελευταίες ημέρες του πρώτου μήνα του έτους, μνημονεύονται ως οι «Ημέρες του Κότσυφα», για να υποδηλώσουν μια από τις πιο κρύες περιόδους του χειμώνα.

Πέραν της Εθνικής διάστασής του, το Δημογραφικό Ζήτημα αποτελεί ένα πρόβλημα με οικονομικές και κοινωνικές προεκτάσεις. Μια από τις υπόψιν προεκτάσεις είναι το ζήτημα της μείωσης του ενεργού παραγωγικά πληθυσμού της χώρας και του πληθυσμού των νέων της και της αύξησης πληθυσμού των πολιτών που εισέρχονται ή βρίσκονται στο στάδιο της συνταξιοδότησης.

Το δίλημμα για τον Ερντογάν εν προκειμένω είναι σημαντικό και απορρέει από μία βασική παραδοχή: το γεγονός ότι η πολυδιαφημισμένη αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας, όσες επιτυχίες κι αν έχει (και έχει πολλές), δεν μπορεί ακόμη να του προσφέρει την απαραίτητη τεχνολογική αυτάρκεια που θα του επιτρέψει να λειτουργήσει ως ανεξάρτητη περιφερειακή μεγάλη δύναμη.

Οι Μπόερς ήτανε Ολλανδοί που είχανε πάει στην Αφρική, στο Τράνσβααλ, κι είχανε φτιάσει ωραία αγροκτήματα. Ήσυχοι άνθρωποι, κανέναν δεν πειράζανε, τη δουλειά τους κάνανε, όταν φτάσανε κάτι ρεμάλια Εγγλέζοι που βαλθήκανε, σώνει και καλά, να τους πάρουνε τον τόπο.

Ο Φώτης είχε σχεδιάσει να γιορτάσει έναν πλούσιο Γενάρη, αφού το βιβλίο του για τον Χρήστο Βακαλόπουλο, που είχε τρέξει και επιμεληθεί ο ίδιος προσωπικά με τη βοήθεια του ποιητή Σωτήρη Κακίση, και που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αιγαίον, προμήνυε εκδηλώσεις και γιορτές πάσης φύσεως για τα 20 χρόνια από τον θάνατο του Βακαλόπουλου. Όμως και πάλι ο θάνατος εμφανίστηκε. Αυτή τη φορά πήρε εκείνον, νεότατο, μόλις στα 42 του χρόνια, την ημέρα των γενεθλίων του Βακαλόπουλου (στις 17 Ιανουαρίου 2013).

Ένα διεθνές οικολογικό ρεύμα που έχει αναπτυχθεί τελευταία για την προστασία της βιοποικιλότητας εμφανίζεται και στην Ελλάδα. Μία δημοσίευση  από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων με τίτλο «Οι Περιοχές Άνευ Δρόμων (ΠΑΔ) ως εργαλείο περιβαλλοντικού σχεδιασμού στην Ελλάδα»[1] βάζει με πολύ σαφή τρόπο ένα αίτημα για την προστασία της φύσης στην χώρα μας. 

Υπάρχουν επίσης κάποιες ενδείξεις, πέρα από τα γραφόμενα του Γουναρόπουλου[16], ότι ο Επισκοπικός ναός της Επισκοπής Σερβίων, γνωστός και ως «Βασιλική των Κατηχούμενων», θα μπορούσε να ήταν αφιερωμένος στον στρατιωτικό Άγιο Νικόλαο τον εν Βουνένοις[17], τουλάχιστον κατά την τρίτη φάση του, μετά τον 15ο αιώνα. Η επισκοπή Σερβίων, ήταν γειτονική της επισκοπής Σισανίου και μετέπειτα και Σιατίστης, προφανώς έχοντας πληθυσμιακές και πολιτιστικές ωσμώσεις μαζί της σε βάθος αιώνων.

Το 1981 ο DiPietro και το 2011 ο Lafreniere οδηγούνται στο ίδιο συμπέρασμα ‘Όταν τα παιδιά αφεθούν ελεύθερα να παίξουν, τότε τα αγόρια συνήθως μπλέκονται σε ένα ακούραστο roughhousing δηλαδή ψευτοπλάκωμα. Η αυξημένη κινητικότητα των αγοριών έχει αποδειχθεί και με πειράματα όπου χρησιμοποιήθηκαν μετρητές επιτάχυνσης και βημάτων.

«Το σελίνι είναι αδέλφι του σελινιού.», «Όλο το νερό τρέχει στο γιαλό και ο παράς στον πλούσιο.»