Μάριος Πλωρίτης: Ρέκβιεμ για αυτοκρατορίες
Και πριν, ήταν η Ισπανία, η Ρώμη, η Ελλάδα, η Περσία. Η μια μετά την άλλη, με τα πυροβόλα, τις λόγχες, τους καταπέλτες και τις γαλέρες τους, στήθηκαν στην κορφή των πολιτισμένων λαών.
Τελευταία Άρθρα
Μια αφήγηση του Τσέρνομπιλ
Μια αφήγηση του Τσέρνομπιλ Γράφει η Σβετλάνα Αλεξίεβιτς Απόσπασμα από το Τσέρνομπιλ, Ένα χρονικό του μέλλοντος (εκδ. Πατάκη) «Έχω να δω χαρούμενες έγκυες γυναίκες εδώ και πολύ καιρό… Ευτυχισμένες μητέρες… Μόλις γεννάει μια γυναίκα, το πρώτο πράγμα που κάνει είναι […]
Ο Ποντιακός ελληνισμός πρωτοπόρος – Όχι στη Γενοκτονία της Μνήμης
Σήμερα, η Τουρκία επιχειρεί να αναιρέσει τις κατακτήσεις του 1821 και του 1912-1920. Από την Κύπρο έως την Θράκη και το Αιγαίο, ο ελληνισμός απειλείται στις τελευταίες του εστίες.
«Άχθος αρούρης»
«Μα τώρα, μια και στην πατρίδα μου πια δε διαγέρνω πίσω, και μήτε γλίτωσα τον Πάτροκλο και μήτε τους συντρόφους / τους άλλους, που απ’ το θείο τον Έχτορα πολλοί στο χώμα έπεσαν, / μον᾿ φόρτωμα της γης ανώφελο πλάι στα καράβια οκνεύω…»
«Για να γλιτώσεις από τον καπνό μην πέφτεις μέσα στη φωτιά.»
«Συχνά, όποιος πιστεύει πως θα ξεφύγει απ’ τον καπνό πέφτει στη φωτιά.», «Να πέσει από το τηγάνι στη θράκα.», «Να πέσει από τη θράκα στη φωτιά.», «Έπεσε απ’ το καζάνι στη φωτιά.»
«Αἰδὼς Ἀργεῖοι!»
Η λέξη «αἰδώς» σημαίνει αίσθημα ντροπής, ντροπή, αίσχος, όνειδος, μετριοφροσύνη, αυτοεκτίμηση, φροντίδα για τους άλλους, έγνοια, σεβασμός, ευλάβεια, σέβας, καθετί που προκαλεί ντροπή· αισχύνη, σκάνδαλο.
Βιβλιοπαρουσίαση ποιητικής συλλογής του Συνδέσμου Φιλολόγων
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ «ΣΕΡΡΑΙΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ» 16ος Χρόνος, Μάθημα 28ο, 15-05-2019 , ώρα 7μμ. στο αμφιθέατρο της Δημόσιας Κεντρικής βιβλιοθήκης Σερρών «Γεώργιος Καφταντζής» Θέμα: Παρουσίαση ποιητικής συλλογής του Συνδέσμου Φιλολόγων, αφιερωμένης στον τύμβο Καστά Τον περασμένο Μάιο ο Σύνδεσμος […]
Ιμμάνουελ Καντ: Παρατηρήσεις πάνω στο αίσθημα του ωραίου και του υπέροχου.
Δεν υπάρχει μέσα στην ανθρώπινη φύση καμία εξαίρετη ιδιότητα που να μη μπορεί να εκφυλιστεί ποικιλοτρόπως σε μια μείζονα ατέλεια. Το υπέροχο-τρομακτικό, όταν παύει να είναι φυσικό, γίνεται αλλόκοτο.
Παροιμίες για τη μάνα
«Η καλογεννούσα (ή καλογεννούδα) η μάνα, νικά το χάρο.», «Κατά μάνα, κατά τάτα (ή κύρη), κατά γιο και θυγατέρα.», «Τα παιδιά παίδες τραβούν κι οι μάνες τις ξεχάνουν.», «Παραζούζουλη είναι η μάνα και πανώρια η θυγατέρα.»
«Είναι ελληνικά, δεν διαβάζονται.»
Ἤγουν, διὰ νὰ καταλάβετε καλά, πατέρες, τί λέγω, θέλεις ἐσὺ νά ᾽ρχωνται νὰ κάνουν πατινάδες ἀπὸ κάτω ἀπὸ τὰ παραθύρια σου, τὴν νύχτα; ― Δὲν τὰ λὲς καὶ τόσο βαθιὰ ἑλληνικά, καταλάβαμε, εἶπεν ὁ πρῶτος λαλήσας, ὁ Ἀλέξανδρος ὁ Κονόμος.
