ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ BLUES, Η ΕΡΜΗΝΕΥΤΡΙΑ INETTA VISOR ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ Γράφει ο Γιάννης Κ. Αικατερινάρης Πριν λίγες μέρες κατεβαίνοντας στην Αθήνα άκουσα παρέα με δυο καλούς φίλους μια από τις καλύτερες Αμερικάνικες μπάντες blues, τη «Mississippi Ηeat» από […]

Μετά από χρόνια, όταν ξαναβλέπουμε τον ασυμπλεγμάτιστο και τον επιτυχημενάκια, με κατάπληξη διαπιστώνουμε ότι στο πλάι του -αόρατες- κάθονται οι θεές της θλίψης και της μεταμέλειας. Τι απέγιναν τα λάβαρα και οι νίκες; Απλώς ήταν αέρας φρέσκος. Μάλιστα, αν του έχει μείνει δράμι μυαλό, αρχίζει να υποψιάζεται ότι την παρτίδα με τη ζωή κανείς δεν την κερδίζει. Το αναπόφευκτο σύμπλεγμα του χαμένου, πέρα από τις ψυχολογίες του ποδαριού, αν γίνει συνείδηση προικίζει τον ψυχισμό του με τις πτυχές που κάποτε περιφρονούσε. Όταν ακούς επιτυχημενάκια να κρύβεσαι, όταν ακούς διστακτικό άνθρωπο να βγαίνεις.

Στεριές ιριδοχτυπημένες πέφτουν στά νερά

Kαράβια μ’ ανοιχτά πανιά πλέουν μες στους λειμώνες

Tα πιο αθώα κορίτσια

Tρέχουν γυμνά στα μάτια των αντρών

Kι η σεμνότη φωνάζει πίσω από το φράχτη

Παιδιά! δεν είναι άλλη γη ωραιότερη…

Να πούμε και ν ακούσουμε ιστορίες βιώνοντας την δύναμη του μοιράσματος μέσω των Λόγου, να αποκαταστήσουμε την προφορική επικοινωνία στην εποχή της σιωπηλής εικόνας. Σε όσους επιθυμούν να μιλήσουν για τις ιστορίες που κουβαλάνε, να τις μοιραστούν, να ξαλαφρώσουν μιλώντας κι ακούγοντας, να ψυχαγωγηθούν

ο έργο αποτελεί μια τραγωδία ερωτική, οικογενειακή, εθνική, φιλοσοφική και μεταφυσική. Μια βαθιά ψυχολογική ανάλυση και μια αιματοβαμμένη περιπέτεια. Πραγματεύεται προβλήματα όπως, η πολιτική, η βία, η ηθική και η διένεξη πάνω στη διάσταση θεωρίας και πράξης, πάνω στον τελικό σκοπό της ζωής. Η ξαφνική δολοφονία του βασιλιά της Δανίας και πατέρα του Άμλετ έχει ως αποτέλεσμα την ενθρόνιση του αδερφού του, Κλαύδιου. Το φάντασμα του βασιλιά καταγγέλλει τη δολοφονία του από τον αδερφό του και τη γυναίκα του και ζητάει από τον Άμλετ εκδίκηση.

Γίνανε όλ’ αυτά και «τιμή στον Προμηθέα τον φίλο μας που μας έδωσε πια τα πάντα». Μέχρι καινούργιους ανθρώπους έφτιαξε στη Φωκίδα από λάσπη, μέχρι τα δάκρυα του έβαλε για να ζυμωθή αυτή η λάσπη, μέχρι έκλεψε από την Αθηνά επιστήμες και γνώσεις και τα πάντα, αλλά ήρθε και η ώρα του να τιμωρηθή, τώρα που ο Ζεύς είχε πιά την εξουσία στα χέρια του.

Όσο για το «δυνατόν» και το «πρέπον», ο Αριστοτέλης είναι αρκούντως κατατοπιστικός: «Ακόμη δύο είναι οι σκοποί, το δυνατόν και το πρέπον, και μάλιστα είμαστε υποχρεωμένοι να επιδιώκουμε πιο πολύ πράγματα δυνατά και πρέποντα για κάθε περίπτωση ανθρώπων. Αυτά είναι ήδη ορισμένα από τις ηλικίες, για παράδειγμα οι άνθρωποι με λιγότερες δυνάμεις λόγω προχωρημένης ηλικίας δεν τραγουδούν εύκολα πολύ δυνατές αρμονίες, αλλά η κατάστασή τους επιτρέπει σε αυτές τις ηλικίες πιο χαμηλόφωνες αρμονίες».

Σκίτσα του Αλτάν. Απόδοση στα νέα ελληνικά: Εύα.

Η πρόσφατη συναυλία του Λουδοβίκου των Ανωγείων και των συνεργατών του ήταν ασφαλώς ανάμεσα στις πιο ποιοτικές εκδηλώσεις του φετινού καλοκαιριού στη Χαλκιδική. Παρουσίαζε ενδιαφέρον όχι μόνο μουσικό, αλλά και σημειολογικό!

Τελικά, η μουσική αποτελεί την πιο ευγενή ενασχόληση γιατί εκπληρώνει όλες τις προϋποθέσεις. Προσφέρει ευχαρίστηση, από την άποψη της διασκέδασης – χαλάρωσης της ψυχής, και ταυτόχρονα έχει τη δύναμη να διαμορφώσει τους ανθρώπους: «Αλλά πράγματι αποδεικνύεται ότι τα ποιοτικά γνωρίσματα του ήθους μας διαμορφώνονται με την επίδραση πολλών και διαφορετικών ειδών μελωδίας […] Γιατί αυτές ομολογουμένως ενθουσιάζουν τις ψυχές και ο ενθουσιασμός είναι μια επίδραση στον ψυχικό χαρακτήρα»