Ο Άνταμ Σμιθ και το δόγμα της νεοφιλελεύθερης ανάπτυξης Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Ο Άνταμ Σμιθ αναφερόμενος στην τιμή της εργασίας ξεκαθάρισε ότι θα είναι υψηλή ή χαμηλή ανάλογα με τη δυναμική της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας κι όχι με […]

Ο Άνταμ Σμιθ και η τιμή της εργασίας Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Η εργασία δεν είναι τίποτε άλλο από τον προσωπικό μόχθο του ανθρώπου – εργαζόμενου για την παραγωγή οποιουδήποτε προϊόντος ή την προσφορά οποιασδήποτε υπηρεσίας. Η εργασία είναι η […]

Ο Άνταμ Σμιθ στο έργο του «Έρευνα για τη φύση και τις αιτίες του πλούτου των εθνών» παραθέτει τον ορισμό της φτώχειας και του πλούτου ως εξής: «Κάθε άνθρωπος είναι φτωχός ή πλούσιος, ανάλογα με το βαθμό στον οποίο είναι σε θέση να απολαμβάνει τα αναγκαία αγαθά, τις ανέσεις και τις χαρές της ανθρώπινης ζωής».

Το έτος 2008, πραγματοποιήθηκε στην Αμερική ένας διάλογος, που εκδόθηκε και σε βιβλίο (και στα ελληνικά με τίτλο Δημιουργικός Καπιταλισμός, εκδόσεις Ψυχογιός), μεταξύ γνωστών «οικονομικών ηγετών» και καθηγητών Πανεπιστημίων με θέμα την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (Ε.Κ.Ε).

Όταν οι πολίτες διαπιστώνουν συχνά ελλείμματα στο “κοινοβουλευτικό ήθος” τότε η κοινωνία μας οδηγείται, όλο και περισσότερο, σε προβληματισμούς, απογοητεύσεις, αλλά και σε υπερβάσεις της ισχύουσας (;) νομοθεσίας… Γιατί η συμπεριφορά του κάθε βουλευτή θα πρέπει να αποτελεί το υπόδειγμα των πολιτών για το δίκαιο των νόμων που ψηφίζει και στη συνέχεια για την συνέπειά του στην εφαρμογή τους. Συμβαίνει όμως έτσι;

Σκίτσα του Γιάννη Καλαϊτζή, από την Εφημερίδα των συντακτών

Όπως γνωρίζετε η PLO – Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης – το 1974 δέχτηκε και αποτύπωσε στο πολιτικό πρόγραμμά της την λύση της δημιουργίας ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους μόλις στα 22% του εδάφους της ιστορικής Παλαιστίνης, δηλαδή στην Δυτική Όχθη και στην Λωρίδα της Γάζας, με βάση τις αποφάσεις 242 και 338 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Κάθε άλλο παρά προϊόν φαντασίας , οι “Προστριβές” είναι αποσπάσματα-βιώματα από καθημερινές συνομιλίες ή σκέψεις που προκλήθηκαν εξαιτίας τους και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στο χαρτί αυτούσιες ή ελαφρώς διασκευασμένες.

Κάθε πόλεμος ξεκινάει σαν ένας, αλλά μετατρέπεται σε δύο, αυτόν που πολεμάνε οι στρατιώτες και αυτόν που παρακολουθούν οι πολίτες. «Η πρώτη απώλεια του πολέμου είναι η αλήθεια» είπε ένας Αμερικάνος γερουσιαστής το 1917, αλλά είχε δίκιο κατά το ήμισυ. Στην πραγματικότητα οι κυβερνήσεις, χρησιμοποιούν την αλήθεια όταν εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους.

Αν είναι κάτι που μας έχει μείνει από την επταετία της δικτατορίας στη χώρα μας και, όποτε το σκεφτόμαστε, μας πληγώνει αφάνταστα, είναι η εισβολή και κατοχή της μισής περίπου Κύπρου από τους Τούρκους.