Το νεοφιλελεύθερο πνεύμα ξέρει καλά να ανταμείβει τους ισχυρούς. Η πίττα έχει κομμάτια για όλους…

Η ενδογενής παραγωγική ανασυγκρότηση-ανάπτυξη είναι η μοναδική πραγματική, ριζική λύση, όπως υποστηρίζει δημόσια τα τελευταία πέντε χρόνια η πρωτοβουλία που δημιούργησε το Ινστιτούτο Ενδογενούς Παραγωγικής Ανασυγκρότησης (ΙΝΕΠΑ).

Πρέπει οπωσδήποτε κάποιος στην Ελλάδα δημόσια να παραβεί τις αμφιλεγόμενες νομοθετικές ρυθμίσεις που απαγορεύουν την πληρωμή μεγάλων ποσών με μετρητά.

Πρόκειται για ένα δίκτυο χωρών, που επιτρέπει την αφορολόγητη κίνηση του χρήματος και μάλιστα σε καθεστώς απόλυτης εχεμύθειας.

Με λίγα λόγια, όποιος δεν τάσσεται με την παγκοσμιοποίηση – με όλα της τα προβλήματα – είτε είναι Δεξιός εθνικιστής είτε αντικαπιταλιστής Αριστερός. Κι αμέσως μετά η δήθεν μετριοπάθεια και τα τσιτάτα της νεοφιλελεύθερης προπαγάνδας στην πιο χυδαία τους μορφή: «Παρά τις σοβαρές ατέλειες του καπιταλισμού, τα κακώς κείμενα του σημερινού κόσμου δε θα διορθωθούν με επιθέσεις κατά της παγκοσμιοποίησης. Θα μπορούσε να πει κανείς για τον καπιταλισμό αυτό που λέγεται ότι είπε ο Winston Churchill για τη δημοκρατία, ότι είναι το χειρότερο από όλα τα κοινωνικά συστήματα, αν εξαιρέσουμε όλα τα άλλα».

Η σπατάλη γίνεται πιο εμφανής δεδομένου του ότι το κράτος δεν έχει λαμβάνειν τίποτα από αυτήν την “επένδυση” του ανθρώπινου κεφαλαίου. Συγκεκριμένα σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα οι Έλληνες μετανάστες στέλνουν μέσω εμβασμάτων πίσω στην πατρίδα ποσό το οποίο αντιστοιχεί μόλις στο 0.2% του ΑΕΠ το οποίο είναι ένα από τα χαμηλότερα του κόσμου. Ένα αντεπιχείρημα αποτελεί το ότι οι ξενιτεμένοι μπορούν να αυτοσυντηρηθούν χωρίς να επιβαρύνουν έτσι τις οικογένειές τους. Αυτό φυσικά προϋποθέτει ότι αν δεν επέλεγαν το δρόμο της ξενιτιάς δε θα προσέθεταν καμία υπεραξία στο εγχώριο προϊόν.

Ο καθηγητής Άλαν Ζιομπρόφσκι του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Τζόρτζια και οι συνάδελφοί του διαπίστωσαν ότι τα χαρτοφυλάκια μετοχών της Βουλής των Αντιπροσώπων υπερβαίνουν σε απόδοση την αγορά κατά 6%, ενώ οι επενδύσεις των γερουσιαστών κατά 12%. Οι οικονομολόγοι απέδωσαν αυτή την επενδυτική επιδεξιότητα σε ένα “σημαντικό πλεονέκτημα πληροφόρησης”. Υπήρχε και το εξυπηρετικό στοιχείο ότι οι νομοθέτες δεν υπόκειντο στους νόμους περί εσωτερικής πληροφόρησης μέχρι τις 4 Απριλίου του 2012, όταν ο πρόεδρος Ομπάμα υπέγραψε το νόμο που απαγόρευε αυτή την πρακτική».

Προφανώς, οι πολιτικές μηδαμινότητες που βρίσκονται στο τιμόνι της κυβέρνησης, καθώς και εκείνες που κρατούν τα ηνία της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έχουν το πολιτικό-ιδεολογικό υπόβαθρο, την αίσθηση των ιδιαιτεροτήτων της χώρας καθώς και της κρισιμότατης συγκυρίας στην οποία βρίσκεται, προκειμένου να ανταπεξέλθουν σε αυτήν την πρόκληση. Αν κάτι, επομένως, πρέπει να τεθεί σε καθεστώς «δημιουργικής καταστροφής» αυτό δεν είναι η ελληνική οικονομία και κοινωνία αλλά το πολιτικό της σύστημα…

Μετά το ναυάγιο του αρχικού σχεδίου επαναλειτουργίας της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας, τέθηκε σε εφαρμογή το «σχέδιο Β» που περιλαμβάνει την είσοδο στο μετοχικό κεφάλαιο επενδυτικής εταιρείας ελληνικών συμφερόντων, που έχει έδρα στο Λουξεμβούργο. Ο επενδυτής έχει δεχθεί το επιχειρησιακό σχέδιο των εργαζομένων. Επιπλέον, έχει εκδηλώσει γραπτά το ενδιαφέρον του να αποκτήσει το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Άμεσα προτίθεται να θέσει σε λειτουργία 3 μονάδες: 2 κλωστήρια στη ΒΙΠΕ Κοζάνης (Μαρώνειας και Ροδόπης) και 1 εργοστάσιο στη Στενήμαχο Ημαθίας.

Η Φρίλαντ, η νεοφιλελεύθερη προπαγάνδα και το ζήτημα της δημοκρατίας Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Η Κρίστια Φρίλαντ στο βιβλίο της «Πλουτοκράτες» δίνει μεγάλη βαρύτητα σε μια οικονομική μελέτη που δόθηκε στη δημοσιότητα στις αρχές του 2007: «Στις 22 Ιανουαρίου 2007, […]