Ιστορία των Αθηναίων: Τουρκοκρατία : Περίοδος πρώτη, 1458-1687 / Δημητρίου Γρ. Καμπούρογλου, εκδίδοται υπό Αλεξάνδρου Παπαγεωργίου.

Μ’ αυτόν λοιπόν τον τρόπο, το χρήμα έγινε σε όλες σχεδόν τις πολιτισμένες χώρες το καθολικό όργανο του εμπορίου, με την παρεμβολή του οποίου πωλούνται, αγοράζονται ή ανταλλάσσονται όλων των ειδών τα αγαθά.

Ο ενάρετος άνθρωπος που έχει επίγνωση της μεσότητας και την ακολουθεί γνωρίζοντας σε βάθος τον εαυτό του είναι ο κάτοχος της ψυχικής ισορροπίας που θα καθορίσει και τις σχέσεις του με τους άλλους ανθρώπους. Ο ψυχικά υγιής άνθρωπος θα συνάψει και υγιείς σχέσεις. Και τότε θα απολαύσει την ύψιστη ευτυχία του αληθινού φίλου.

Ο πολιτισμός που αναπτύχθηκε στις Κυκλάδες ονομάζεται Κυκλαδικός και διακρίνεται σε τρεις περιόδους, την Πρωτοκυκλαδική (3200-2000 π.Χ.), τη Μεσοκυκλαδική (2000-1600 π.Χ.) και την Υστεροκυκλαδική (1600-1100 π.Χ.).

«Αυτός που ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει το μέλλον. Αυτός που ελέγχει το παρόν, ελέγχει το παρελθόν». Τζορτζ Όργουελ, 1984

Οι ανασκαφές στην Πολιόχνη έφεραν στα φως έναν οικισμό στον οποίο διαπιστώθηκαν πέντε φάσεις (I-V). με βοτσαλωτούς δρόμους, αποχετευτικό σύστημα και πλακόστρωτες πλατείες. ενώ η ανεύρεση μεγάλων δημόσιων οικοδομημάτων και σφραγίδων μαρτυρεί την ύπαρξη μιας κεντρικής εξουσίας και ελεγχόμενης οικονομίας.

Κύριο χαρακτηριστικό του Μυκηναϊκού Πολιτισμού είναι οι τειχισμένες ακροπόλεις με τις υπόγειες κρήνες και τα ανάκτορα, μέσα στα οποία ενσωματώνεται ολόκληρη η διοικητική, θρησκευτική και καλλιτεχνική ζωή γύρω από τον άνακτα.

Βασισμένη στα υλικά κατάλοιπα του ανθρώπου, η αρχαιολογική έρευνα προσπάθησε να αναπαραστήσει και να ανασυνθέσει την «ιστορία» της Προϊστορίας, της διαδρομής δηλαδή του ανθρώπου από την εποχή που αυτός άρχισε να κατασκευάζει εργαλεία ως την εποχή των μεγάλων πολιτισμών και ως τους ιστορικούς χρόνους, οπότε οι πηγές άντλησης γνώσεων είναι πιο ασφαλείς με τα γραπτά μνημεία.

Ένας από τους νόμους αυτούς έβαζε δέκα χρυσές λίτρες πρόστιμο (τετρακόσες σημερινές λίρες) σ’ όσους η δέχουνταν ή έδιναν αιρετικό αξίωμα. Άλλος πάλε, ακόμα πιο τυραννικώτερος νόμος, μήτε να λειτουργούνται δεν τους άφηνε, παρά τους κήρυττε σα να λέμε αφορισμένους. Τέλος μήτε οι διαθήκες τους δεν έπιαναν, κ’ είχανε δεν είχανε γίνουνταν Ορθόδοξοι.

«Άλλο δε βλέπεις» είπε, «παρά θεολόγους. Ως κ’ οι δουλευτάδες, κ’ οι σκλάβοι, θεολόγοι καταντήσανε. Στους δρόμους, σταργαστήρια, παντού διδαχές ακούς και τίποτις άλλο. Πηγαίνης ναλλάξης ένα νόμισμα, κι αρχίζουν πρώτα και σου ξηγούν τι διαφέρει ο «Υιός» από τον «Πατέρα»