Οι άνθρωποι έπρεπε να συγχρονιστούν με τις επιταγές του μέλλοντος, που βέβαια χάραζαν οι εταιρείες

Θεώρηση γραμματική και κοινωνικοπολιτική, με βοηθούς τον Δημοσθένη και τον Αριστοτέλη

Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι ο συνδυασμός των εναλλακτικών πηγών ενέργειας για την παραγωγή υδρογόνου και στη συνέχεια για την παραγωγή άφθονης, φθηνής και καθαρής ηλεκτρικής ενέργειας με καύσιμο το υδρογόνο

Αυτές τις μέρες 21/5/2017 και 4/6/2017 μας ενημέρωσαν συνεργαζόμενοι καλλιεργητές του Πελίτι ότι φέτος δεν μπορούν να δηλώσουν τις τοπικές ποικιλίες που καλλιεργούν, στη Δήλωση Καλλιέργειας που συμπληρώνουν κάθε χρόνο.

Η επιβολή της ισχύος που δεν εμπεριέχει την αξία (αλλά μόνο τη δύναμη) είναι μορφή τυραννίας, άσχετα με τον αριθμό των ανθρώπων που μπορεί να την υποστηρίζουν.

Αυτή η μεταστροφή, από τη χρεοκοπημένη πολιτική της μεταπολίτευσης στον πολιτισμό, δεν αποτελεί μοναχά ένα τεκμήριο για το τέλος της τελευταίας.

Υπάρχει, επίσης, μεγάλη διαφορά μεταξύ της αντικειμενικής-πραγματικής ιστορίας και της ιστοριογραφίας.

«H τέχνη είναι μια διέξοδος από τον κόσμο και όμως δε μας βγάζει από αυτόν. Κάθε εμπειρία ενός έργου τέχνης σχετίζεται με το περιβάλλον του, με τη σημασία και τη θέση του, με τον τύπο του, κυριολεκτικά και μεταφορικά»

Η αποικιοκρατία έχει πλέον αλλάξει μορφή. Οι σύγχρονοι δούλοι είναι οι άνθρωποι που «εργάζονται» στα εργοστάσια κάτεργα της πολυεθνικής παραγωγής.

Είναι εξωπραγματικό να θεωρούμε ότι αυτά που συμβαίνουν στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στη Γερμανία και στη Βρετανία, αλλά και στη γειτονική Τουρκία, δεν μπορούν να φτάσουν και στην Ελλάδα.