Ο Αριστοτέλης, αφού κατέδειξε ότι η ευτυχία είναι ενέργεια της ψυχής προς την κατεύθυνση της αρετής, προκειμένου να συνεχίσει τη διερεύνηση του τελικού ορισμού της ευτυχίας επανέρχεται στο ζήτημα της διαίρεσης της ψυχής.

Σκίτσα του Αρκά.

Τα δένδρα συμβάλουν σημαντικά στη μείωση του διοξειδίου του άνθρακα της ατμόσφαιρας με τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης. Συγκεκριμένα αποθηκεύουν τον άνθρακα στον κορμό, στα κλαδιά, στις ρίζες και στο έδαφος και ελευθερώνουν συγχρόνως το οξυγόνο, το οποίο επιστρέφει στην ατμόσφαιρα.

Οι κάμερες εστιάζουν στα πρωτάκια. Κακώς. Οι γονείς έχουν περισσότερη πλάκα. Μόλις μπήκαν στη Ζώνη του Λυκόφωτος. Σήμερα πέρασαν την πύλη του σχολείου, κρατώντας στο χέρι ένα παιδάκι. Θα ξαναβγούν μετά από δώδεκα χρόνια, μεσήλικες που θα νομίζουν ότι ο χρόνος πέρασε μέσα σε μία στιγμή .

Στην Λίμνη Κορώνεια εντοπίζονται τις τελευταίες δέκα μέρες χιλιάδες νεκρά ψάρια στις όχθες. Πριν να στεγνώσει εντελώς η λίμνη το οξυγόνο καταναλώνεται λόγω του ευτροφισμού, δηλαδή της υπέρμετρης ανάπτυξης του φυτοπλαγκτού το οποίο όταν αποδομείται στην συνέχεια οδηγεί σε κατανάλωση του οξυγόνου από τους οργανισμούς που το αποσυνθέτουν.

Κώστας Καρυωτάκης, η κορυφαία μορφή του αθηναϊκού νεορομαντισμού (Τρίπολη 1896-Πρέβεζα 1928) (Με αφορμή τη δραματική σειρά της Κρατικής Τηλεόρασης (ΕΤ1)) Γράφει ο κ. Μιχ. Γ. Καβουλάκης, φιλόλογος, πρ. λυκειάρχης Από την Πέμπτη, 15η Ιανουαρίου, άρχισε να προβάλλεται από την Κρατική […]

Έχει οποιοδήποτε νόημα ο πατριωτισμός στην εποχή μας; Ή μήπως αποτελεί κάτι ιστορικά ξεπερασμένο, μια απλή «ιδεολογία» δεμένη με το παρελθόν, σε μία εποχή όπου η ιστορία έχει καταστεί κυριολεκτικά παγκόσμια;

Και ο Γέρος του Μοριά… Στον απαίσιο εμφύλιο του 1824, φυλακίστηκε στο Ναύπλιο (επειδή ήταν «άρπαξ, κακούργος και αφιλότιμος», κατά τους Κουντουριώτηδες), «αμνηστεύθηκε» όμως, ύστερα από έξι μήνες, για ν’ αντιμετωπίσει την επιδρομή του Ιμπραήμ στον Μοριά.

Πέρα όμως από τις προσπάθειες αποσόβησης των κινδύνων, που απειλούν το περιβάλλον και τη ζωή μας στη Χαλκιδική και αλλού, θα πρέπει στους όποιους σχεδιασμούς να λαμβάνεται μέριμνα -όσο ουτοπικό κι αν ακούγεται – και για την εξασφάλιση στις επόμενες γενιές μέρους των πόρων που εμείς κληρονομήσαμε.

Ο πλούτος, η εξουσία, η χαρά των σωματικών ηδονών κρίνονται ιδιαιτέρως επίφοβα μέσα στο χρόνο. Ο άνθρωπος που στηρίζει την ευτυχία του σε αυτά είναι εύκολο να τη χάσει, γεγονός που αποδεικνύει τον επιφανειακό τρόπο που την προσέγγισε.