Ο ενάρετος άνθρωπος που έχει επίγνωση της μεσότητας και την ακολουθεί γνωρίζοντας σε βάθος τον εαυτό του είναι ο κάτοχος της ψυχικής ισορροπίας που θα καθορίσει και τις σχέσεις του με τους άλλους ανθρώπους. Ο ψυχικά υγιής άνθρωπος θα συνάψει και υγιείς σχέσεις. Και τότε θα απολαύσει την ύψιστη ευτυχία του αληθινού φίλου.
Ο πολιτισμός που αναπτύχθηκε στις Κυκλάδες ονομάζεται Κυκλαδικός και διακρίνεται σε τρεις περιόδους, την Πρωτοκυκλαδική (3200-2000 π.Χ.), τη Μεσοκυκλαδική (2000-1600 π.Χ.) και την Υστεροκυκλαδική (1600-1100 π.Χ.).
Κύριο χαρακτηριστικό του Μυκηναϊκού Πολιτισμού είναι οι τειχισμένες ακροπόλεις με τις υπόγειες κρήνες και τα ανάκτορα, μέσα στα οποία ενσωματώνεται ολόκληρη η διοικητική, θρησκευτική και καλλιτεχνική ζωή γύρω από τον άνακτα.
Ποιος χαϊδεύει όλο το μπάχαλο και το δήθεν αναρχοαυτόνομο μπουλούκι, που συνθηματολογεί ενάντια στη Δημοκρατία, καταγγέλλοντάς την σαν φασιστική, με συνθήματα στους δρόμους, στα σχολεία, σε καταλήψεις, με ντου στα πανεπιστήμια και με καταδίκη του κοινοβουλευτισμού;
Μια πρόσφατη έκθεση για τη δημογραφική εξέλιξη του πλανήτη δείχνει μια τέτοιου μεγέθους αυξητική τάση στον παγκόσμιο πληθυσμό, που ντε φάκτο μπορεί να θεωρηθεί, χωρίς ενδοιασμούς, εκρηκτική.
Σήμερα, η πραγματική αμφισβήτηση είναι η αμφισβήτηση της Νέας Τάξης. Είναι η αμφισβήτηση του κόσμου των διασυνδεδεμένων χρηματιστηρίων, των γιάπηδων που δεν έχουν γλώσσα, τόπο, λαό. Είναι η αμφισβήτηση εκείνων που μετέβαλαν τα παλιά συνθήματα του Πολυτεχνείου σε όχημα ανάδειξης και κυριαρχίας.
«Ο άπειρος και ο περιορισμένος (πεπερασμένος) χρόνος ενέχουν ίση ηδονή, αν μετρήσει κανείς τα όρια της με βάση τη λογική (ἐάν τις αὐτῆς τὰ πέρατα καταμετρήσῃ τῷ λογισμῷ).»
Μπήκε στην Πρωτεύουσα ο Ιουλιανός με τον Πλάτωνα και με τον Αριστοτέλη στην αμασκάλη. Μαθόντας από τον έναν πως έπρεπε ο αληθινός Βασιλέας να είναι θεϊκώτερος από κοινούς ανθρώπους, κι από τον άλλον πως φυσικιά του είναι και κάποια αγριωσύνη, βάλθηκε να πνίξη κάθε άγρια όρεξη μέσα του και νανεβάση το νου του στα σύννεφα.
Ελληνικό πεζοδρόμιο: Οδηγός επιβίωσης 
Ο Μακιαβέλι, η αναγκαιότητα του εθνικού στρατού και «πώς πήρε ο Τούρκος την Πόλη» 
Ο Αριστοτέλης και το αδιάσπαστο της ψυχής με το σώμα 
Οι Τούρκοι στην Ευρώπη: Η δεύτερη πολιορκία της Βιέννης (1683) 
Το μυστικό λεξιλόγιο των παλαιών χτιστών της Ηπείρου 
«Δει δη χρημάτων.» Κάντε μια μικρή «δωρεά» στον «Ερανιστή»! 
Το παιδομάζωμα 
O Μακιαβέλι για την «ουδετερότητα» στον πόλεμο, τα εθνικά στρατεύματα και τις συμμαχίες 
«Άχθος αρούρης» 
Καβάφης, ο ποιητής της Ιστορίας 
Τα δάνεια του Αγώνα της Ανεξαρτησίας 
Το «σύστημα» του Ιωάννη Κωλέττη (1844-1847) Η άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453) 
Ο Μακιαβέλι, η Δημοκρατία και η εκλογή των αρχόντων 
Για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 
Το Ιράν η «ετερογονία των σκοπών» και οι θέσεις αρχής 
«Όποιος γεννήθηκε ζουρλός, ποτέ δε φρονιμεύει.» Εκεί που μας χρωστούσανε, μας πήραν και τ’ αμπέλι. «Γιατί έχεις, λύκο, χοντρό σβέρκο; Γιατί κάνω τις δουλειές μου μοναχός.» «Εκάκιωσεν ο μπάκακας κι η λίμνη δεν το ξέρει!» 
Καίσαρ Εμμανουήλ: Το Γαλάζιο κιόσκι 
Σιίτες και Σουνίτες στον ισλαμικό κόσμο
Οδυσσέας Ελύτης: Τα ρω του έρωτα (1972)
Οδυσσέας Ελύτης: Προσανατολισμοί (1941)
Τι σημαίνει η λατινική φράση, «mutatis mutandis»
«Ο γέρος ή από πέσιμο ή από χέσιμο.»
Παροιμίες για τον Ιανουάριο
Οδυσσέας Ελύτης: Ήλιος ο πρώτος
Ποιοι είμαστε
«Ο Ιεροεξεταστής» (ΙΙ)
Η Έξοδος του Μεσολογγίου (1826) και οι συνέπειες
