Ο Αποστόλης ο Καλούμας συνήθιζε λίαν πρωί, τας ημέρας των εορτών πού είχαν πολλά ονόματα, δια να μη κάμνει λάθος και παραλείπει κανένα εορτάζοντα, ενώ ακόμη ο κόσμος ήτο εις την Εκκλησίαν, και αυ­τός ήτο νηφάλιος, να περιέρχεται, όλας τας οικίας των Γιάννηδων (ή των Νικολάκηδων, των Γιώργηδων κτλ.) και να σημειώνει δίπλα εις την εξώπορταν ή την σκάλαν, επί του τοίχου, με μικρόν κάρβουνον, λεπτοτάτην μαύρην γραμμήν, εν ιώτα, ορατόν εις αυτόν και μόνον.

Ιστορίες της χόβολης: το (χάσικο) ψωμί Επιμέλεια : Στάθης Δημητρακός* Φούρναρης είναι ο αρτοποιός, ο ψωμάς, ο παρασκευαστής, ο ψήστης και πωλητής ψωμιού. To ψωμί είναι ζυμάρι από αλεύρι, νερό και αλάτι, που ψήνεται στο φούρνο και αποτελεί βασικό είδος της […]

Εκδήλωση αφιερωμένη στον Γιάννη Δάλλα.
«Από την εποχή του κατακλυσμού ο ποιητής ανήκει στ’ αμφίβια»: Παρασκευή 4 Απριλίου
(ώρα 7.00 μ.μ., Polis Art Café, κέντρο Αθήνας)
Ομιλητές: Βασίλης Αλεξίου, Κώστας Βούλγαρης, Γιώργος Μπλάνας

Διαγωνίσματα κι ορθογραφίες Γράφει η Titania Matina Μόλις είχε αναγνώσει φωναχτά τη μαθητική απάντηση και τώρα κράδαινε το διαγώνισμα θριαμβευτικά, ρίχνοντας πλάγιες ματιές προς την πλευρά μου. «Καλά δύο χρόνια τώρα η φιλόλογος τι του μαθαίνει;» ρώταγε μ’ εκείνη την […]

ις μέρες συνήθως ονειρεύομαι ή ματαιοπονώ, αμφιβάλλω ή υποκύπτω, αλλά όταν κατέβει η νύχτα

τρέχω από κήπο σε κήπο

Χτες βράδυ τρώγαμε με μια παρέα και συζητούσαμε για τις λεπτές τις αποχρώσεις της ανθρώπινης λαλιάς και για το αδύνατο της ακριβούς μετάφρασης από μια γλώσσα σε άλλες.

Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας, ας έχωσι·
θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία. 5β΄.
Αυτή (και ο μύθος κρύπτει
νουν αληθείας) επτέρωσε
τον Ίκαρον· και αν έπεσεν
ο πτερωθείς κ’ επνίγη
θαλασσωμένος·

Λεφτά σε μουά Γελοιογραφίες του Γιάννη Καλαιτζή, από την Εφημερίδα των συντακτών Πηγή: https://www.efsyn.gr/?cat=34293&paged=2

Οι εκδόσεις IANOS (Αριστοτέλους 7, Θεσσαλονίκη) την Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014, 19:00 μ.μ. παρουσιάζουν το βιβλίο του Ανδρέα Μαράτου:

Ουτοπία κρυμμένη στο σώμα της πόλης. Ο μουσικός κόσμος του Μίκη Θεοδωράκη και η εποχή του

Μια νύχτα ξύπνησα ξαφνικά. Ένιωθα να με τυφλώνει φως. Έπεφτε η πανσέληνος πάνω στο πρόσωπό μου. Ολόκληρη. Σαν προβολέας ανάκρισης. Ο άνεμος είχε ανοίξει τα παντζούρια βίαια, διάπλατα. Το ένα φύλλο είχε πέσει ξεχαρβαλωμένο. Προσπαθούσα να το βάλω στη θέση του, με το σώμα μου να κρέμεται σχεδόν το μισό έξω από το παράθυρο.