Ο Σωκράτης λοιπόν, πιστεύει πως η πραγματική αιτία που δικάζεται δεν είναι το κατηγορητήριό του, αφού κανένας στο δικαστήριο δεν μπορεί να αποδείξει…

«Σταύρο Δήμα» ψήφισαν 160 βουλευτές, “παρών” δήλωσαν 135 και 5 ήταν απόντες. «Παρών» από πολλούς ανεξάρτητους που θεωρούνταν σίγουροι «Σταύρος Δήμας». Τζόγος…

Η γέννηση, λοιπόν, η ανατροφή και η μόρφωση του Σωκράτη οφείλονται στην πόλη, που με τους νόμους της του έδωσε την ευκαιρία να γίνει ο καλύτερος που μπορούσε να γίνει. Αν τώρα αποφασίσει να τους παραβιάσει, θα ακυρώσει…

Κυκλοφορεί σε λίγες ημέρες από τις Εκδόσεις του Αυγούστου, το νέο βιβλίο του Πάνου Σκουρολιάκου: Το Αναγνωστικόν (περί την τέχνην και την πολιτικήν).

Και σήμερα, διανύουμε κυριολεκτικώς την τελευταία καταστροφική φάση της μεταπολίτευσης. Τα μνημονιακά κόμματα, δειλά, μοιραία και άβουλα αντάμα, σέρνονται κυριολεκτικά πίσω από την τρόικα, τους δανειστές, τους Γερμανούς, ανίκανοι να αντιταχθούν στοιχειωδώς στις απαιτήσεις τους.

Ιμπεριαλισμός: μονοπωλιακός καπιταλισμός· παρασιτικός καπιταλισμός ή καπιταλισμός που σαπίζει· καπιταλισμός που πεθαίνει  Αν είν’ η σκέψη σου πριν από σένα, δεν είναι απόκομμα θεού και γέννα. Τη σκλάβα σκέψη σου, σκλάβα δετή σου την επλάσανε οι Δυνατοί. Κώστας Βάρναλης *** […]

Η σβάστικα συναντάται από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα σε όλον τον κόσμο, από τους Ινδιάνους μέχρι τους Ιάπωνες και από το Πακιστάν μέχρι τη Φιλανδία, πολλές φορές χωρίς σαφή διασύνδεση από πολιτισμό σε πολιτισμό.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Σαπαρδάνης

Δεν είναι το πρώτο δείγμα, ούτε, προδήλως, θα είναι (εύκολα) το τελευταίο. Η πορεία της μετατροπής της Ελλάδας σε ένα νέο είδος απομακρυσμένου, σύγχρονου γερμανικού οικονομικού, διοικητικού και, φυσικά, πολιτικού Lebensraum, «ζωτικού χώρου», καθίσταται όμως τώρα πιο εξόφθαλμη παρά ποτέ, με την «ξαφνική κατάκτηση» του πακέτου όλων των περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας.

Από την πρώτη στιγμή που αποκαλύφτηκαν οι φρικαλεότητες του 3ου Ράιχ, με την απελευθέρωση των στρατοπέδων θανάτου, το μέγεθος της φρίκης έκανε πολλούς να αποτροπιαστούν, να απορήσουν, αλλά και να δυσπιστήσουν με τις δυνατότητες της ανθρωπότητας που είχε μόλις δείξει το χειρότερό της πρόσωπο.

Όταν το άτομο δεν έχει ατομική υπόσταση, όταν μόνο το σύνολο έχει λόγο ύπαρξης, η προσωπικότητα εξαφανίζεται και αναλαμβάνει ο ωφελιμισμός να καθορίζει τη δράση και τη σκέψη. Το τι είναι καλό για το κράτος.