«Προσεκτικά απαιτείται να είναι τα βήματα της Ελλάδας έναντι της Τουρκικής προκλητικότητας» αναφέρει μεταξύ άλλων στον 98.4 ο καθηγητής Ιωάννης Μάζης.

Ποιος χαϊδεύει όλο το μπάχαλο και το δήθεν αναρχοαυτόνομο μπουλούκι, που συνθηματολογεί ενάντια στη Δημοκρατία, καταγγέλλοντάς την σαν φασιστική, με συνθήματα στους δρόμους, στα σχολεία, σε καταλήψεις, με ντου στα πανεπιστήμια και με καταδίκη του κοινοβουλευτισμού;

Ενώ στο πρόσωπο του άλλου πρέπει να αναγνωρίζω τον καλό εαυτό μου και να εμπνέομαι την επιθυμία να του μοιάσω, τα πράγματα ρέπουν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ο άλλος μου θυμίζει τα αποθέματα οργής και καταστροφικότητας που κεφαλοποιώ μέσα μου.

Σή­με­ρα, η πραγ­μα­τι­κή αμ­φι­σβή­τη­ση εί­ναι η αμ­φι­σβή­τη­ση της Νέ­ας Τά­ξης. Εί­ναι η αμ­φι­σβή­τη­ση του κό­σμου των δια­συν­δε­δε­μέ­νων χρη­μα­τι­στη­ρί­ων, των γιά­πη­δων που δεν έ­χουν γλώσ­σα, τό­πο, λα­ό. Εί­ναι η αμ­φι­σβή­τη­ση ε­κεί­νων που με­τέ­βα­λαν τα πα­λιά συν­θή­μα­τα του Πο­λυ­τε­χνεί­ου σε ό­χη­μα α­νά­δει­ξης και κυ­ριαρ­χί­ας.

Βλέποντας ένας Γότθος αρχηγός τους ανθρώπους του να γυρεύουνε να κάψουνε βιβλιοθήκες, τους είπε να μη γελαστούν και κάμουν τέτοιο πράμα, επειδή όσο κάθουνται οι Αθηναίοι και χασομερούνε στα βιβλία, φόβος να μάθουν από πόλεμο δεν υπάρχει.

Το Πολυτεχνείο, σαν κορύφωση μιας υπερκομματικής διαδικασίας ανυπακοής, αντίθεσης και εξέγερσης τελικά, είχε στους κόλπους του συντελεστές από τη δημοκρατική δεξιά μέχρι της άκρα αριστερά. Δεν ήταν ιδιοκτησία κανενός. Ήταν μια διαδικασία συνύπαρξης σε έναν αγώνα.

Ο Λένιν είχε υποσχεθεί μια δημοκρατία αληθινή, πληρέστερη από την «κολοβωμένη» δημοκρατία του κοινοβουλευτισμού. Στη θέση της, πρόσφερε τώρα μια τυραννία πολύ πιο φοβερή από τις «κολοβωμένες» δικτατορίες του παρελθόντος.

Η Τουρκία ετοιμάζει την πρόκληση στη Κυπριακή ΑΟΖ όχι με γεώτρηση. Για τον τύπο αλλά και την ουσία των προτάσεων Καμμένου για την Συμφωνία των Πρεσπών αλλά και τις νέες Βάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα, μίλησε ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πάντειο Άγγελος Συρίγος στον 98.4.

Στο συγκεκριμένο περιβάλλον των σχέσεων Ελλάδας – ΠΓΔΜ, μόνο μια συμφωνία που ξεκαθάριζε ότι υφίσταται «νεομακεδονική» ή, έστω, «βορειομακεδονική» ιθαγένεια – και, εμμέσως, εθνότητα – θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή…

Ίσα εκείνες τις μέρες χιόνιζε. Έριχνε χιόνι ένα κακό! Κι εμείς ήμασταν όξω, ρε παιδί μ’ Γιάννη, μες τ’ άγρια βουνά, το ψοφόκρυο και τα χιόνια. Μάχες άγριες, σώμα με σώμα, δώσαμε με τους αντάρτες. Εκεί να βλέπ’ς έξω απ’ το Καρπενήσι…σφαγή!