Στην πρώτη τους συμμετοχή το 2012 στο Φεστιβάλ Ελαιολάδου της Αθήνας, απέσπασαν το αργυρό βραβείο, στη δεύτερη συμμετοχή το 2015 στον ίδιο θεσμό ένα αργυρό και ένα χάλκινο, ενώ φέτος κέρδισαν το πρώτο τους χρυσό στην κατηγορία της ισχυρής γεύσης και το ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία της χαμηλής γεύσης.

Η συμβολή της εκπαίδευσης και των νέων τεχνολογιών στην παραγωγική ανασυγκρότηση. Ένα νέο μοντέλο για την Ελλάδα (βίντεο-συζήτηση)

Συγκριτικά με την περυσινή έρευνα, φέτος αυξήθηκαν –στο 42% έναντι 35% του 2016– όσοι δήλωσαν ότι δεν θεωρούν πιθανή την επιστροφή τους στην Ελλάδα. Το 2017, το 42% (έναντι 35% πέρυσι) δήλωσε ότι προτίθεται να παραμείνει στο εξωτερικό για πάνω από 5 χρόνια ή για πάντα.

«Οι περισσότεροι Αμερικανοί πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ είναι μακρόθεν πιο γενναιόδωρη χώρα στον κόσμο, όταν πρόκειται να βοηθήσουν τους λιγότερο τυχερούς, στις αναπτυσσόμενες χώρες. Αυτό δεν αληθεύει. Η εξωτερική βοήθεια των ΗΠΑ αντιστοιχεί μόνο στο 0,1% του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματός μας ή στο ένα τρίτο της Ευρωπαϊκής βοήθειας».

Το όραμά μας είναι με αφετηρία την περιοχή μας και τα γύρω χωριά να δημιουργηθεί ένα Αγρο-οικολογικό Πάρκο, να επεκταθεί σε όλη την Κρήτη και σε όλη την Ελλάδα. Διακόσια άτομα από τα γύρω χωριά έχουν ενδιαφερθεί να μάθουν για τις αγρο-οικολογικές καλλιέργειες.

Ούτε ο κρατισμός, ούτε ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι τα οργανωτικά σχήματα εκείνα που μπορούν σήμερα να απαντήσουν σε αυτά τα ζωτικά ζητήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο ελληνισμός. Είναι σαφές αυτό σε όσους έχουν μια εμπειρική σχέση τόσο με τον δημόσιο όσο και με τον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα σήμερα.

Στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας, στη λεκάνη απορροής των νερών του όρους Κόζιακα και ανάμεσα στις αγροτικές κοινότητες Κόκκινου Πύργου, Αγίων Αποστόλων, Ρογγίων, Διπόταμου και Πυργετού βρίσκονται οι φλέβες (κανάλια) με τρεχούμενο νερό ήπιας ροής.

«Επειδή ο κινηματικός συντηρητισμός σε τελευταία ανάλυση έχει στόχο την υπαναχώρηση από πολιτικές οι οποίες θίγουν μια περιορισμένη, πλούσια ελίτ, παρουσιάζει βασικά αντιδημοκρατικά χαρακτηριστικά».

Αυτό που αποτελεί επιτακτική ανάγκη να καταλάβει ο μέσος Έλληνας είναι ότι δεν υπάρχουν αδιέξοδα, τα αδιέξοδα τα δημιουργούν αυτοί που εξυπηρετούνται από αυτά. Μόνο η επιστροφή στην παράδοσή μας, με εκσυγχρονισμένο τρόπο, θα μας επιτρέψει να ορθοποδήσουμε, αργά και σταθερά.

Το ότι ακόμη και η αποτυχημένη σύνδεση του χιλιανού νομίσματος με το δολάριο ήταν επιλογή της χούντας δε χρειάζεται να τονιστεί, αφού ήταν ο «δράκος του πληθωρισμού» που έφερε την ευθύνη. Το γιατί πέρασαν τόσα χρόνια οικονομικής καταστροφής, ενώ ο Φρίνταμν υποσχόταν μερικούς μήνες, επίσης δε διευκρινίζεται.