Αντιδράσεις για τα νέα βιτρώ της Παναγίας των Παρισίων Γράφει ο Κώστας Χατζηαντωνίου Στο Γκραν Παλαί του Παρισιού, η καλλιτέχνιδα Claire Tabouret εκθέτει από τις 9 Δεκεμβρίου τα μνημειώδη μοντέλα των έξι βιτρώ που θα αντικαταστήσουν τα περίφημα γκριζάιγ παράθυρα […]

H ιστορική ομιλία του Μαρκ Κάρνεϊ που καθήλωσε στο Νταβός: «Η παλιά τάξη πραγμάτων πέθανε» Η ομιλία του καναδού πρωθυπουργού, Μαρκ Κάρνεϊ στο Νταβός, την οποία έγραψε ο ίδιος, αποτέλεσε μια από τις πιο σημαντικές ομιλίες του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ […]

Σήμερα, στην Ελλάδα, έχει διαμορφωθεί μία ευρύτατη φιλορωσική παράταξη με διαταξικά, διαπαραταξιακά και διαπολιτισμικά χαρακτηριστικά. Μία παράταξη που εκτείνεται από το ένα άκρο του πολιτικού φάσματος έως το άλλο. Με ψεκασμένους και πανεπιστημιακούς. Με πολιτικούς και δημόσιους λειτουργούς στο υψηλότερο επίπεδο και άλλους στη λάντζα του κιτρινισμού και της διαδικτυακής συκοφαντίας. 

Δεν χρειάζεται πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς ότι με το αφήγημά της περί Ευρώπης, η τραμπική εθνική στρατηγική ασφαλείας διαπράττει μια πολλαπλή λαθροχειρία. Πρέπει απλά να αποφύγει να χρησιμοποιεί αυτά τα μάλλον υποκατάστατα ιδεολογίας και πιο πολύ «μιμίδια» ιδεών, σαν το πράσινο και το κόκκινο χαπάκι του Μάτριξ.

Η διεθνής κοινότητα έκανε ένα πολύτιμο δώρο εις την Ελλάδα. Η διεθνής οργάνωση ΟΥΝΕΣΚΟ για τον πολιτισμό, για την ειρήνη κ.λπ. με ομόφωνη απόφαση  του Εκτελεστικού Συμβουλίου  της  έκανε το δώρο- πρόκληση σε μας τους Έλληνες. Μας έκαναν υπερήφανους, αλλά συγχρόνως, μας έφεραν σε δύσκολη θέση μας επιφόρτισαν με ευθύνες.

Αντικείμενο αυτού του βιβλίου δεν είναι οι διάφοροι γραφικοί ουφολόγοι, κομπογιαννίτες και απατεωνίσκοι. Η εποχή που οι θεωρίες συνωμοσίας λαθροβίωναν σε σκανδαλοθηρικές φυλλάδες και τη μεταμεσονύκτια ζώνη περιθωριακών τηλεοπτικών σταθμών έχει παρέλθει προ πολλού. Στις περιπτώσεις που εξετάζουμε εδώ, η συνωμοσιολογία δεν αναδύεται από την άγνοια και την ευπιστία των πολιτών. Αντιθέτως, καλλιεργείται από κράτη και κυβερνήσεις, πολιτικούς, πνευματικούς και θρησκευτικούς ηγέτες, και διοχετεύεται προς το λαϊκό σώμα με σκοπό να το κινητοποιήσει, να το αποπροσανατολίσει, ή να το διχάσει.

Οι ορθόδοξοι βλέπουν στην Ρωσία την ανάκαμψη του χριστιανισμού και ελπίζουν σε μια ανάκαμψη και στην χώρα μας. Όμως αυτό βασίζεται σε περίεργες κατασκευές. Η οικογένεια των Ρομανώφ που διακρίνονταν για την καταπίεση του λαού και μη χριστιανικές πρακτικές όπως η σχέση τους με τον Ρασπούτιν χαρακτηρίστηκε ως «Άγιοι Βασιλομάρτυρες Ρομάνωφ» και αυτό στηρίχθηκε και στην Ελλάδα από επιδραστικούς εκκλησιαστικούς κύκλους.

Ο Ντούγκιν είναι ένας στοχαστής χαμαιλέοντας και μπορεί να προσαρμόζει τη ρητορική του σε διαφορετικά ακροατήρια: όταν βρίσκεται ενώπιον δημοσίων υπαλλήλων ή ανώτερων στρατιωτικών εμφανίζεται ως πεπεισμένος υποστηρικτής του ρωσικού εθνικισμού ως του κρατικού δόγματος μιας μεγάλης δύναμης, ενώ μπορεί να κηρύττει την επαναστατική βία ενάντια στην τρέχουσα πολιτική τάξη όταν επικοινωνεί με αντισυστημικές ομάδες.

Πολλοί μίλησαν για ανατροπή. Από πολλές πλευρές, όμως, ο Μαμντάνι είναι ακριβώς ό,τι είναι σήμερα και η Νέα Υόρκη. Απηχεί πιστότερα από οποιονδήποτε άλλον ορισμένα από τα νεότευκτα αλλά παγιωμένα πια χαρακτηριστικά της. 

Συνέντευξη του δημοσιογράφου, συγγραφέα και θεολόγου Δημήτρη Τριανταφυλλίδη στο δημοσιογράφο Παύλο Τσίμα, στην εκπομπή “Ημερολόγιο” του ραδιοφώνου του ΣΚΑΪ, τη Δευτέρα 2 Μαΐου 2022, με αφορμή το νέο του βιβλίο με τίτλο “Η αυτοκρατορική νοσταλγία της Ρωσίας – Ο ευρασιατικός πειρασμός”, που κυκλοφορήθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις “ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ”.