Οι εκδόσεις IANOS (Αριστοτέλους 7, Θεσσαλονίκη) την Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014, 19:00 μ.μ. παρουσιάζουν το βιβλίο του Ανδρέα Μαράτου:

Ουτοπία κρυμμένη στο σώμα της πόλης. Ο μουσικός κόσμος του Μίκη Θεοδωράκη και η εποχή του

Μια νύχτα ξύπνησα ξαφνικά. Ένιωθα να με τυφλώνει φως. Έπεφτε η πανσέληνος πάνω στο πρόσωπό μου. Ολόκληρη. Σαν προβολέας ανάκρισης. Ο άνεμος είχε ανοίξει τα παντζούρια βίαια, διάπλατα. Το ένα φύλλο είχε πέσει ξεχαρβαλωμένο. Προσπαθούσα να το βάλω στη θέση του, με το σώμα μου να κρέμεται σχεδόν το μισό έξω από το παράθυρο.

[Το παράπονο] Πολύχρωμη μπουγάδα Κείμενο: Ελευθερίας Τελειώνη Αναρωτιέμαι μερικές φορές: Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά, πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που […]

Το ραδιόφωνο που αγαπήσαμε. Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης – Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη. Jacinto Benavente – Πικραγαπημένη. Μανώλης Κορρές – Οίκος Ευγηρίας.Προσπέρ Μεριμέ -Κάρμεν.

Ο Στρατίεβ Στανισλάβ γεννήθηκε το 1941 στη Σόφια. Σπούδασε βουλγαρική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας και παράλληλα εργαζόταν ως δημοσιογράφος. Το πρώιμο έργο του συνδέεται με το θέατρο του παραλόγου.

Το 1802 ο Thomas Bruce, Ζ’ Κόμης του Elgin και Πρέσβης της Μεγάλης Βρετανίας στην Υψηλή Πύλη, έχοντας τεχνιέντως αποσπάσει άδεια σε σχετικό φιρμάνι από τον Σουλτάνο Selim III, ολοκλήρωνε, μετά από 18 μήνες εντατικών εργασιών, μια γιγαντιαία επιχείρηση αφαίρεσης γλυπτών από τα αετώματα του Ναού των Ειδώλων, τμημάτων της ζωφόρου του και πολλών μετοπών.

Προβολές ταινιών και ντοκιμαντέρ, σεμινάρια, αφιερώματα, εκθέσεις φωτογραφίας, είναι μερικές μόνο από τις δράσεις του, με κορυφαίο γεγονός το διαγωνιστικό μέρος που θα πραγματοποιηθεί από 20 έως 23 Φεβρουαρίου.

Γελοιογραφίες του Γιάννη Καλαϊτζή, από την Εφημερίδα των συντακτών.

Το παραμύθι του Λούις Κάρολ «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων», θα έλεγε κανείς, ότι ήταν γεννημένο για να αποτελέσει λογοτεχνικό θρύλο.

Αφού μας μέναν παξιμάδια / τι κακοκεφαλιά / να φάμε στην ακρογιαλιά / του Ηλιου τ’ αργά γελάδια

που το καθένα κι ένα κάστρο / για να το πολεμάς / σαράντα χρόνους και να πας / να γίνεις ήρωας κι άστρο!

Πεινούσαμε στης γης την πλάτη, / σα φάγαμε καλά / πέσαμε εδώ στα χαμηλά / ανίδεοι και χορτάτοι.