Κι ὅμως πρέπει νὰ λογαριάσουμε κατὰ ποῦ προχωροῦμε,
ὄχι καθὼς ὁ πόνος μας τὸ θέλει καὶ τὰ πεινασμένα παιδιά μας
καὶ τὸ χάσμα τῆς πρόσκλησης τῶν συντρόφων ἀπὸ τὸν ἀντίπερα γιαλό•

Με λίγα λόγια, οι κατάλογοι της αρχαιότητας είχαν να κάνουν με πρόσωπα ‒μυθικά ή πραγματικά‒ που είχαν επιτελέσει έργα θαυμαστά και υπήρξαν, γι’ αυτό τον λόγο, αξιομνημόνευτα. Ήταν αυτά που οι άνθρωποι έπρεπε να θυμούνται. Και δεν είναι καθόλου παράξενο που, από ένα σημείο και πέρα, τέτοιοι ταξινομικοί πίνακες συντάσσονταν και για τις εταίρες.

Μ’ ενοχλεί παρά πολύ που οι άνθρωποι οι σημερινοί δεν καταλαβαίνουν τα κέρδη μας. Έχουμε κέρδη.

Κοιτάει απ’ του παραθύρι, ταράθκι…. Η λύκους τ’ν κλιά ντούρλα κι κοιμούνταν. Πθινά η μάκου. Μπαίνει μέσα η κυνηγός , τουν τφικάει μια στουν κώλου, άνοιξι αυτός τ’ς έχισι κι τ’ς δυο, γιαγιά κι αγγουνή.

Δύο σύντομα κείμενα για δύο μεγάλους σκηνοθέτες

Το βίντεο του ΕΟΤ «Greece- Α 365-DayDestination» ψηφίστηκε ως το καλύτερο βίντεο στην Ευρώπη για το 2017 από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού. Το βίντεο επελέγη ως το κορυφαίο βίντεο τουριστικής προβολής, ανάμεσα σε 23 υποψήφιες ευρωπαϊκές χώρες που συμμετείχαν.

Η απελευθέρωση ενός δούλου μπορούσε να δηλωθεί στη διαθήκη του ιδιοκτήτη και να αποκτήσει ισχύ μόνο μετά τον θάνατό του. Σε ορισμένες περιπτώσεις η πολιτεία απελευθέρωνε έναν δούλο χωρίς τη συναίνεση του κυρίου του, έτσι ένας δούλος που κατέδιδε ότι ο κύριός του είχε διαπράξει ιεροσυλία, απελευθερωνόταν, αν η καταγγελία αποδεικνυόταν αληθινή.

Μνημεία και αγάλματα: Σοφία Βέμπο – Νικόλαος Βότσης – Ίων Δραγούμης (φωτογραφίες)

“Να αναζητήσουμε τη γοητεία των κειμένων”

Όταν στην Αίγυπτο βασίλευε ο Άμασις, ανάμεσα στις γυναίκες της Ναυκράτιδος, πιο φημισμένη ήταν η θρακιώτικης καταγωγής Ροδώπις που είχε πουληθεί μέσω των δουλεμπορικών του βορειοανατολικού Αιγαίου, απέκτησε όμως αυτοδυναμία κινήσεων όταν ο Χάραξος, αδελφός της ποιήτριας Σαπφούς, πλήρωσε λύτρα για την ελευθερία της.