Κατηγορία: Παιδεία

La Grande Odalisque, Jean Auguste Dominique Ingres, 1814, Λούβρο

Η εταίρα στην αρχαιότητα – σχεδόν ανεκδοτολογικές ιστορίες (μέρος α΄)

Ροδώπις. Ήταν εταίρα και ήκμασε στην Αίγυπτο, όταν βασίλευε ο Άμασις (κατὰ Ἄμασιν βασιλεύοντα ἦν ἀκμάζουσα). Με καταγωγή από τη Θράκη (γενεὴν μὲν ἀπὸ Θρηίκης), υπήρξε αρχικά δούλα, μαζί με τον ποιητή Αίσωπο (σύνδουλος Αἰσώπου τοῦ λογοποιοῦ), στην κυριότητα του Ιάδμονα, γιου του Ηφαιστιοπόλεως, από τη Σάμο.

Διαβάστε περισσότερα ›
Παλιά φωτογραφία της Κοζάνης

Ιστορία της Κοζάνης: Εκστρατεία Αμπαλαμπούτ πασά

Ύστερα απ’ την έκρηξη της ελληνικής επανάστασης στη Χαλκιδική και την κατάσβεσή της, ο αιμοχαρής Διαρβεκήρ βαλεσή Αβδούλ – Αμπούτ ή Αμπαλαμπούτ πασάς, οδηγώντας 25 χιλιάδες στράτευμα κατέστρεψε την Κασσάνδρα φονεύοντας περίπου 15 χιλιάδες ανθρώπους, ενώ άφησε χίλιους στρατιώτες στο Άγιο Όρος και υποχρέωσε τον Σπαντωνή, επίτροπο των Μονών στη Θεσσαλονίκη, να πληρώσει 700.000 γρόσια

Διαβάστε περισσότερα ›
Παλιά ταχυδρομική κάρτα με την πλατεία της Κοζάνης

Ιστορία της Κοζάνης: Επίσκοπος Βενιαμίν. Φιλική Εταιρεία. Εκστρατεία κατά του Αλή πασά

Περί τα τέλη του 1819, η Σουλτανική κυβέρνηση έλαβε γνώση των ενεργειών του Αλή πασά, ο οποίος ετοίμαζε σοβαρό κίνημα· ξύπνησε δε από τον λήθαργο, και απέσυρε την εμπιστοσύνη που είχε μέχρι τότε προς τον επικίνδυνο τύραννο της Ηπείρου, ιδίως μετά την απόπειρα δολοφονίας εναντίον του Πασόμπεη.

Διαβάστε περισσότερα ›
Διδακτική ιστορίας : H αισθητική εμπειρία ως μέσο κριτικού στοχασμού των εκπαιδευτικών

Διδακτική ιστορίας : H αισθητική εμπειρία ως μέσο κριτικού στοχασμού των εκπαιδευτικών

Έρευνα που εκπονήθηκε (Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, 2004) αναφορικά με τη διδασκαλία της Ιστορίας στο Λύκειο κατέδειξε αδυναμίες στην ορθή και αποτελεσματική διδασκαλία του εν λόγω αντικειμένου.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η Ελληνική Κοινότητα Βουδαπέστης εκκλησιαστικά ήταν εξαρτημένη από τον Ορθόδοξο Επίσκοπο Βουδιμίου

Ιστορία της Κοζάνης. Οι κομπανίες. Κοζανίτες στις παλαιές παροικίες Ουγγαρίας και Αυστρίας

Οι Κομπανίες ήταν αδελφότητες πραματευτών και άλλων επαγγελματιών Ελλήνων στις παροικίες της Ουγγαρίας, στην Αυστρία και τις παραδουνάβιες χώρες. Αυτές, συγκροτημένες το πλείστον από Μακεδόνες, είχαν ακέραια τη συνείδηση ότι τα μέλη τους συνανήκαν εις αλλήλα, και [πίστευαν] σε μία ιδέα, αυτή της δεδουλωμένης πατρίδας ή τουλάχιστον της Ορθοδόξης Ελλ. θρησκείας

Διαβάστε περισσότερα ›
Το καμπαναριό της Κοζάνης, στην κεντρική πλατεία Ελευθερίας

Ιστορία της Κοζάνης. Σχέσεις με τους αλλόθρησκους περίοικους. Παπαγκίκας. Προνόμια της πόλης

Ο Τράντας είχε τον γιό του Χαρίσιο μαζί και έναν αδελφό αξιωματικό στη Ρωσία· μετά από λίγα χρόνια, ο Χαρίσιος πήγε στο θείο του και αφού έζησε δώδεκα χρόνια κοντά του, επέστρεψε μετά το θάνατό του κληρονόμος της μεγάλης περιουσίας του· θέλοντας να ενισχύσει την περιοχή, κατάφερε γι’ αυτό το σκοπό να λάβει σουλτανικό διάταγμα με προνόμια υπέρ της πόλης.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η περιοχή του Σιδηροδρομικού Σταθμού Κοζάνης, σήμερα, κοντά στον ναό του Αγίου Αθανασίου. Εκεί κοντά βρισκόταν κι η συνοικια "Γύφτικα" ή "Τρανή αυλή", όπως την αποκαλούσαν ειρωνικά οι Κοζανίτες.

Ιστορία της Κοζάνης. Πρώτοι συνοικισμοί. Άποικοι από την Ήπειρο. Ένωση των συνοικισμών

Σύμφωνα λοιπόν με τα προηγούμενα, το όνομα της πόλης εξηγείται πλέον σαφώς, προκύπτει από την εξέλιξη της ιστορίας και ερμηνεύεται με βάση την φιλοπατρία των πρώτων Ελλήνων αποίκων που ήρθαν από την Ήπειρο, οι οποίοι για να παρηγορηθούν διατήρησαν το όνομα της ερημωμένης πατρίδας τους και ανασύστησαν νέα Κόσδιανη.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η πλατεία της Κοζάνης, πιθανόν στις αρχές του 20ου αιώνα

Ιστορία της Κοζάνης. Χρυσόβουλο Ροδόλφου Κατακουζηνού. Κατεπανίκειον Βανίτζης. Αιανή

Το χρυσόβουλο ανήκει στη μονή Ολυμπιώτισσας, βασίζεται δε σε προηγούμενα χρυσόβουλα και καταγράφει τα κτήματα που ανήκουν στο μοναστήρι, ανάμεσα στα οποία σαφώς και ονομαστικά γίνεται λόγος για την Κοζάνη (περί Κόζιανης), όπως θα δούμε παρακάτω.

Διαβάστε περισσότερα ›
λεπτομέρεια από το δαχτυλίδι της Τίρυνθας

Διαβατήριες τελετές και θηριώδεις αφηγήσεις: η εφηβεία των αγοριών στον μύθο

Οι αρχαίες αφηγήσεις έβλεπαν την εφηβεία ως φάση έξω- ή προ-πολιτισμική. Οι σχετικές αντιλήψεις με κανένα τρόπο δεν αποτελούν ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ελληνικής μυθολογίας. Αντίθετα, απαντούν σε όλες τις προ-καπιταλιστικές κοινότητες, όπως σε ινδιάνικες και αφρικάνικες φυλές.

Διαβάστε περισσότερα ›
Πρώτη γνωστή απεικόνιση του μηδέν σαν δείκτης (δύο παράλληλες γραμμές), στην πόλη-κράτος Σουμέρ της Μεσοποταμίας, πριν 5.000 χρόνια.

Η Ανακάλυψη του Μηδέν και Γιατί Έχει Σημασία

Την εποχή που τα μαθηματικά ήταν μόνο μια μέθοδος για να μετράμε φυσικά αντικείμενα και να λύνουμε προβλήματα της άμεσης εμπειρίας μας, δεν είχε παρουσιαστεί η ανάγκη ύπαρξης τέτοιου συμβόλου. Για να πει κάποιος ότι έχει «0 καμήλες», θα έλεγε απλά «δεν έχω καμήλες».

Διαβάστε περισσότερα ›