Ένας Έλληνας στρατιώτης θυμάται: Η μάχη της Κόνιτσας και «το κράτος του Γράμμου». Ο Δημήτριος (Δημητρός) Δεληγιάς, γόνος Θρακιώτη πρόσφυγα, γεννήθηκε στην Αυγή Κοζάνης το 1925. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας έλαβε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις του Εθνικού […]

Ο ελληνικός Φιλελευθερισμός μέχρι το Μεσοπόλεμο Γράφει ο Χρήστος Τζήκας Η πρώτη επαφή Ελλήνων διανοουμένων και εμπόρων με τις ιδέες του  Φιλελευθερισμού θα γίνει στο τέλος του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα. Ο αστικός φιλελευθερισμός, γέννημα του διαφωτισμού […]

Εγώ πήγα στο στρατό το φθινόπωρο του ’47, Οκτώβρης μήνας θα ήταν, στο Βόλο. Εμάς άργησαν κάνα χρόνο να μας καλέσουν στο στρατό. Βλέπεις μέχρι το ’46 το καλοκαίρι είχαμε πολύ λίγο στρατό. Είχαμε μόνο τους χωροφύλακες και πολύ λίγους στρατιώτες, παλιές σειρές από τη Μέση Ανατολή, τον «Ιερό Λόχο», την ταξιαρχία του Ρίμινι και κάτ’ λίγους ακόμα.

Η εμπειρία της διδασκαλίας στη Νομική Σχολή Αθηνών καταδεικνύει ότι η στοιχειώδης γνώση των λατινικών από τους φοιτητές αποτελεί πολύτιμο εφόδιο ανθρωπιστικής παιδείας και καλλιέργειας, που (πρέπει να) χαρακτηρίζει τον ολοκληρωμένο νομικό επιστήμονα.

Ανεξέλεγκτος Άρχοντας = Δυνάστης ή καταχραστής  (ακόμα και με τις αγιότερες των προθέσεων) Αφορμή για τις παρακάτω σκέψεις μου έδωσε η παραπομπή στο αυτόφωρο τριών δημοσιογράφων για ένα δημοσίευμα, από τον ακροδεξιό εθνικιστή Καμμένο, δεξί χέρι και στενό συνεργάτη του […]

Η ιστορία με το δράμα του λαού μας έχει συνέχεια και πρέπει να ειπωθεί με ευκρίνεια εις τον Ελληνικό Λαό, για να μάθει αυτός την σκληρή αλήθεια, την οποία ουδείς μέχρις σήμερα δεν ήθελε να ακούσει και να πιστέψει.

«Έστω ότι το Ναύπλιον παρεδόθη, μήπως τα πράγματα της ετελείωσαν; Εχειροτέρευσαν τουναντίον εις τοιούτον βαθμόν, ώστε και αν καταπαύση πάσα εν πάση της Ελλάδος γωνία η επανάστασις, ο βασιλεύς Όθων και η βασίλισσα Αμαλία αδύνατον του λοιπού επί του θρόνου των να καθήσωσιν».

Ο καπιταλισμός και το πετρέλαιο ήταν μια μικρή περίοδος στην ιστορία μας και επομένως δεν είναι η μοίρα της ανθρωπότητας, και συνεπώς το τέλος τους δεν μπορεί παρά να είναι μια νέα αρχή για την ιστορία της, για την Άμεση Δημοκρατία, την Αταξική Κοινωνία και τον Ουμανισμό.

Για τον Αριστοτέλη η ισότητα νοηματοδοτείται μόνο σε σχέση με την αξία. Το να θεωρούνται ίσοι ο άξιος με τον ανάξιο δεν είναι ισότητα αλλά ισοπέδωση, δηλαδή αδικία σε βάρος του άξιου. Και φυσικά δεν υπάρχει άνθρωπος που να εκφράζει την απόλυτη αξία σε όλα τα θέματα.

Η απαξίωση της λατινικής γλώσσας και λογοτεχνίας συντελούνταν επί δεκαετίες στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η λύση θα ήταν η κατάργηση των Λατινικών από τις Πανελλήνιες Εξετάσεις