Από πότε η «πορεία υπερηφάνειας» θεωρείται από κάποιους ως βήμα για να διασπείρουν μια ρατσιστική ρητορική μίσους;

ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΔΙΑΝΟΗΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ (δεύτερο μέρος)  Του καθηγητή θεολόγου- φιλολόγου, Φιλοκτήμονα Φάκα Ο Βυζαντινός πολιτισμός αποτελεί συνέχεια του πολιτισμού τον οποίο ανέπτυξαν κατά τους Ελληνιστικούς χρόνους οι Έλληνες. Συνίστατο δε στα εξής στοιχεία: […]

ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΔΙΑΝΟΗΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ (πρώτο μέρος) Του καθηγητή θεολόγου-φιλολόγου, Φιλοκτήμονα Φάκα Αφορμή για τη διαπραγμάτευση του θέματος αυτού υπήρξαν ορισμένα γεγονότα, που έλαβαν χώρα τις τελευταίες δεκαετίες του περασμένου αιώνα. Τα γεγονότα αυτά […]

Τσέχοφ ο είρων. Το τραγικό και το γελοίο στον Γλάρο «Εκείνο που μ’ ενδιαφέρει περισσότερο σε μια πόλη είναι το νεκροταφείο και το τσίρκο» Α. Π. ΤΣΕΧΩΦ Κείμενο: Μάριος Πλωρίτης «Σκεφθείτε, γράφω ένα θεατρικό έργο… Είναι κωμωδία κι έχει τρεις […]

Αναγνωρίζοντας την πρωτοκαθεδρία και τον επιστημονικό και τεχνικό ρόλο της δασικής υπηρεσίας, θα πρέπει να σταθεί αρωγός και να κινητοποιήσει τους πολίτες σε δράσεις που θα οδηγήσουν στη βελτίωση και την υγεία του δάσους.

Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι η διάσωση της Αριστεράς, την οποία επιλέγουν κάποιοι για να δικαιολογήσουν την αδικαιολόγητη προσχώρησή τους στο εγχείρημα Βαρουφάκη, αλλά η ενότητα του λαού, ως μόνη απάντηση στην κρίση του έθνους μας που γιγαντώνεται.

ΧΗΜΕΙΑ ή ΤΕΡΑΤΑ στις διατυπώσεις των θεμάτων του 2019; Γράφει ο Νίκος Γ. Μπουκουβάλας, Χημικός Σέρβια 14/06/2019 Οι φερομόνες, η ατροβαστίνη, τα γιαούρτια, η οιστραδιόλη, οι ασπιρίνες, η παρακεταμόλη, τα λιπάσματα, η φαινοβαρβιτάλη, η πορεία Ostwald και η επέτειος των […]

Ο Λένιν ήξερε ότι το καθεστώς έπρεπε να δώσει άμεσες λύσεις κυρίως στο ζήτημα του επισιτισμού, γιατί διαφορετικά θα κινδύνευε. Ήξερε επίσης ότι ο αγροτικός πληθυσμός στο μεγαλύτερο μέρος του ήταν δυσαρεστημένος από τις επιτάξεις.

Τα σύγχρονα κόμματα εξουσίας, ακολουθούν τις τελευταίες τρεις δεκαετίες μια κίνηση που τα απομακρύνει από την κοινωνία και τα φέρνει πιο κοντά στο κράτος.

Για να είμαστε λοιπόν ακριβείς θα έπρεπε να χαρακτηρίσουμε το τέλος των ιδεολογιών ως μερική επιστροφή στο ζωικό βασίλειο. Αν είναι ωραίο και ευκταίο να φθάσει ως εκεί ο αποχαιρετισμός από την Ουτοπία, παραμένει βέβαια ζήτημα γούστου.