«Μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματος.»
[= μέχρι τέλους, μέχρι θανάτου, μέχρι να ξεψυχήσει κάποιος, μέχρις εσχάτων. Η μάλλον λόγια λέξη ρανίδα σημαίνει σταγόνα (συνήθως αίματος). [< αρχ. ῥανίς ‘σταγόνα’]
// Όποιο άτομο εντάσσεται στις τάξεις του Στρατού, υποχρεώνεται να δώσει τον πιο κάτω όρκο στη Σημαία και το Ιερό Ευαγγέλιο ή στα Ιερά Σύμβολα που πιστεύει καθένας. «Ορκίζομαι να φυλάττω πίστιν εις την Πατρίδα. Υπακοήν εις το Σύνταγμα, τους Νόμους και τα ψηφίσματα του Κράτους. Υποταγήν εις τους ανωτέρους μου. Να εκτελώ προθύμως και άνευ αντιλογίας τας διαταγάς των. Να υπερασπίζω με πίστιν και αφοσίωσιν, μέχρι της τελευταίας ρανίδος του αίματος μου, τας Σημαίας. Να μη τας εγκαταλείπω, μηδέ ν’ αποχωρίζομαι ποτέ απ’ αυτών. Να φυλάττω δε ακριβώς τους στρατιωτικούς νόμους. Και να διάγω εν γένει ως πιστός και φιλότιμος στρατιώτης».1
// Ποιος θα έχει το θάρρος να μας εξηγήσει πώς, σ’ αυτό το χρεωκοπημένο κράτος (που, για να πληρώσει τους υπάλληλους του, στραγγίζει μέχρι τελευταίας ρανίδος το αίμα των αναιμικότερων υπηκόων του), πώς και από πού βρίσκεται αυτός ο πακτωλός των δισεκατομμυρίων, που εισρέει στις τσέπες των εξ αίματος, αγχιστείας, κηδεστίας, ληστείας «ημετέρων» σας;]2
// Κατώρθωσε να περικλείση εντός δύο ελαχίστων φιαλιδίων ολόκληρον την ουσίαν δύο ευκάρπων δένδρων. Το εν των φιαλιδίων τούτων διετάχθη ο νεανίσκος να κενώση μέχρι τελευταίας ρανίδος. (Εμμανουήλ Ροΐδης).
1 Στρατιωτικός Κανονισμός 20-1. Γενικός Κανονισμός Υπηρεσίας στο Στρατό. Γενικό Επιτελείο Στρατού. Τυπογραφείο Ελληνικού Στρατού. Ανατύπωση. Αθήνα, 2003.
2 Μάριος Πλωρίτης. Ανοικτό γράμμα στους Έλληνες κομματάρχες. Το Βήμα, 25.10.1992.
