Ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος ήταν, κατά πολλούς, το προοίμιο της ένοπλης αντιπαράθεσης των μεγάλων ιδεολογιών του 20ου αιώνα, του κομμουνισμού, του φασισμού και της φιλελεύθερης δημοκρατίας, που κορυφώθηκε λίγο αργότερα με το ξέσπασμα του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Ξεκινώντας στα 1936 ο πόλεμος αυτός απώλεσε σταδιακά τα εθνικά χαρακτηριστικά του και διεθνοποιήθηκε

http://www.metadeftero.gr/

«Κατά τη διάρκεια του Απελευθερωτικού Πολέμου για την Πατρίδα (όπως ονομάζουν επίσημα τον Πόλεμο της Κορέας οι Βορειοκορεάτες) οι γενναίοι θείοι του Λαϊκού Στρατού της Κορέας σκότωσαν 265 Αμερικάνους ιμπεριαλιστές μπάσταρδους στην πρώτη μάχη. Στη δεύτερη μάχη σκότωσαν 70 μπάσταρδους παραπάνω από ό,τι στην πρώτη. Πόσους μπάσταρδους σκότωσαν στη δεύτερη μάχη; Πόσους μπάσταρδους σκότωσαν συνολικά;»

Πίσω, τα φύλλα σκόρπια παντού,

στους φράχτες , στη στράτα , μαζεμένα σωροί

γίνονται ένα με τη γης όπου πατείς κι εσύ τρέχεις,

τρέχεις να φτάσεις της μέρας το φως

Ο διεθνής οικονομικός έλεγχος του 1898 στην Ελλάδα και ο ρόλος της Γερμανίας. Γράφει ο Γιάννης Σιατούφης           Είναι γεγονός ότι χώρες φιλελληνικές και μη δεν υφίστανται. Κάθε χώρα επιδιώκει να εξυπηρετήσει αποκλειστικά τα συμφέροντά της. Στην περίπτωση που αυτά, […]

[Το παράπονο] Πολύχρωμη μπουγάδα Κείμενο: Ελευθερίας Τελειώνη Αναρωτιέμαι μερικές φορές: Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά, πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που […]

Φωτογραφίες από τον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης

Τὰ «ὑποκάμισον» καὶ «χιτών», «φουστάνι» καὶ «ἐσθής», «σεντόνι» καὶ «σινδών», «μαντήλι» καὶ «ῥινόμακτρον», «σκοῦφος» καὶ «κεκρύφαλος» δύναται ν᾿ ἀντικαταστήσωσιν ἄλληλα ὡς συνώνυμα μόνον εἰς τὸν λογαριασμὸν λογίας πλύστρας, ὄχι ὅμως καὶ εἰς φιλολογικὸν ἔργον, ὅπου ἡ δήλωσις συνήθους πράγματος δι᾿ ἄλλου πλὴν τοῦ συνήθους αὐτοῦ ὀνόματος ψυχραίνει, ἀμβλύνει, ἐκνευρίζει, παραλύει καὶ καταστρέφει τὴν φράσιν.

Μπορείτε να το λύσετε εδώ: Βυζαντινό σταυρόλεξο (ΙΙΙ) – Online

Μετά τα γεγονότα στην Αμφίπολη ούτε οι Αθηναίοι ούτε οι Λακεδαιμόνιοι προχώρησαν σε καμία πολεμική επιχείρηση. Ο θάνατος του Κλέωνα και του Βρασίδα, ηγέτες που τάσσονταν περισσότερο με τον πόλεμο, δυνάμωσε τις φωνές που υποστήριζαν την ειρήνη. Εξάλλου, οι μακρόχρονες συρράξεις είχαν εξασθενίσει και τα δύο στρατόπεδα.