Κατηγορία: Πολιτισμός

Νέα κυκλοφορία: Λησμονημένες Ιστορίες νο2

Νέα κυκλοφορία: Λησμονημένες Ιστορίες νο2

Οι ιστορίες που περιλαμβάνονται εδώ αποτελούν μια επιλογή από το σύνολο εκείνων που δημοσιεύθηκαν σε μηνιαία βάση από το 2015 μέχρι σήμερα. Μπορούν να διαβαστούν ως σύντομα ιστορικά διηγήματα, τα οποία επανέρχονται ξανά και ξανά σε ορισμένες κεντρικές θεματικές που αποτελούν τα κατ’ εξοχήν πεδία της ενασχόλησης του συγγραφέα τους με την ιστορία.

Διαβάστε περισσότερα ›
Δάφνη Α. Πουλιανού: «Κοπατσαραίοι. Ζωντανό παρελθόν στα ριζά της Πίνδου.» (δωρεάν PDF).

Δάφνη Α. Πουλιανού: «Κοπατσαραίοι. Ζωντανό παρελθόν στα ριζά της Πίνδου.» (δωρεάν PDF).

Δάφνη Α. Πουλιανού: «Κοπατσαραίοι. Ζωντανό παρελθόν στα ριζά της Πίνδου.» (δωρεάν PDF).

Διαβάστε περισσότερα ›
Πατριαρχία

Πατριαρχία

Σκίτσα του Αρκά.

Διαβάστε περισσότερα ›
λιθόστρωτο δρομάκι στην παλιά Κοζάνη

Χριστουγεννιάτικη κοζανίτικη ηθογραφία

Η τσιγαριδογιορτή διεξάγεται σε χωριά του δυσηχούς Τσιαρτσιαμπά! ΄Επίσης ανακοινώθηκε και εορτή «σουγλιμάδος» που λαμβάνει τρόπο, κάπου στις Βόιες περιοχές και στα όπισθεν του Μπούρινου χωριά. Σ’ αυτήν μάλλον κάτι σαν κρέατα, μήπως και μαντάρες, σουβλίζουν και τα ψήνουν πανηγυρικά, ορχούν δε και ορχούνται ατιμωρητί κι αδιακρίτως.

Διαβάστε περισσότερα ›
Παλιός χάρτης της Κέρκυρας Coronelli, επί Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς (1520-1566). Πηγή: Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Εκδοτική Αθηνών. Τόμος Ι’. Αθήνα, 1978. Αθήνα. Γεννάδειος Βιβλιοθήκη.

Ιστορικοί χάρτες της Ελλάδας (Ι)

Ιστορικοί χάρτες της Ελλάδας (Ι)

Διαβάστε περισσότερα ›
Κάθι χρόνου, μόλις έπιρνι η άνοιξ’ κι ζέστινι ψίχα ου κιρός, κάθι νοικουκήρς έπριπι να φρουντίς να ρίξ’ κάνα γκουτσιούνι στου κουμάσι, για να του τρανέψ’ μέχρι τα Χριστού.

Τα χοιράδια για τα Χριστού

Οι τζιουμπαναρέ που ήταν στα μαντριά, ακούγουντας τ’ν καμπάνα απ’ τ’ν Τρανή ικκλισιά αλλά κι απ’ τουν Αγινικάνουρα, έψηναν στς καλύβις κριάς χοιρινό, για να καν κι αφτοί Χριστούγιννα. Αφού απολνούσι η ικκλισιά, σκάζουντας η χαραή, γένουνταν του Χριστουγιννιάτ’κο τραπέζουμα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Οι κατά τόπους πασάδες επέβαλλαν σκληρές ποινές στους υπόδουλους. Στην εικόνα βλέπουμε την ποινή της φάλαγγας· τα πόδια του θύματος ακινητοποιούνται με δερμάτινα λουριά. Πηγή: Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Εκδοτική Αθηνών. Τόμος Ι’. Αθήνα, 1978.

Ο φάλαγγας και το κούτσουρο

«Αν καμιά φορά βρέθηκε κανένας πιο αράθυμος και θέλησε να μιλήσει για την παλιά του κατάσταση, πήγε συφάμελος στο φάλαγγα και στην κρεμάλα. Σουτ! και σ’ έφαγα… Μ’ έφαγες, σ’ έφαγα, έτσι πάει ο κόσμος.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Επιτάφιος. Θεόδωρος Ράλλης (1852-1909).

Κωστής Παπαγιώργης: «Πιστεύετε;»

Ο εκδυτικισμός του κρατιδίου μας, η υποτίμηση του κλήρου και η συνακόλουθη απομάκρυνση από την εκκλησία, είχε σαν αποτέλεσμα μια γενική απροσωπία που έπλασε μιξοσόλοικες προσωπικότητες που τσαλαβουτούν τήδε κακείσαι χωρίς επίγνωση. Στη ζωή τους δεν παίζει κανέναν ρόλο ούτε η πίστη ούτε η απιστία. Είναι Έλληνες αυτά τα εκδυτικισμένα μειράκια;

Διαβάστε περισσότερα ›
Τσίπουρο, κρασί, ξίδι: Γλυκόξινες ιστορίες...

Τσίπουρο, κρασί, ξίδι: Γλυκόξινες ιστορίες…

«Στα β’νά εμείς οι βλάχοι δεν ήξεραμαν τι είναι λεμόνι. Ακούς λεμόνι στα β’νά… Μπα… Δέποτε! Δεν ήξεραμαν τι λοϊώ είν’ αυτό και πώς το λέν’, δεν ηύρισκες τέτοιο πράμα στα χωριά. Εγώ μέχρι π’ παντρεύ’κα και σιαδώθε (μετέπειτα), κόντευα να γένω μισόκαιρη (μεσόκοπη), δεν είχα ιδεί λεμόνι στα μάτια μ’… Όχι! Ούτε πορτοκάλι… Πώς ζηούμαν (ζούσαμε), μωρέ Βασίλη μ’…

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Παπαδιαμάντης με τον Βλαχογιάννη στη Δεξαμενή, το 1908.

Ο «ευέξαπτος ψάλτης»: Μια ιστορία για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη

Επειδή έψαλλαν με σύνεση και ευλάβεια δεν επέτρεπαν να ψάλλουν ψάλτες που έρχονταν στις αγρυπνίες, εάν εκείνοι δεν έψαλλαν συνετά αλλά μεταχειρίζονταν όχι τις φυσικές τους φωνές, αλλά θυμελικές, προσποιητές και άτακτες φωνές. Ο Παπαδιαμάντης, ο οποίος ήταν και ευέξαπτος, τους έδιωχνε.

Διαβάστε περισσότερα ›