Κατηγορία: Πολιτισμός

Μποκατσιάμπης Βικέντιος (1856-1932).

Ο Αριστοτέλης και ο τελικός ορισμός της καλοσύνης

«Η ηδονή συναντάται πάντα στην πράξη, και αυτό σημαίνει ότι ο αληθινά ευτυχισμένος θα έχει στην ίδια του τη ζωή τη μέγιστη ηδονή. Δεν είναι, συνεπώς, παράλογο που οι άνθρωποι συνδέουν την ευτυχία με την ηδονή»

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Άγιος Νικόλαος (15 Μαρτίου 270 – 6 Δεκεμβρίου 343) είναι Έλληνας Μικρασιάτης άγιος της Ανατολικής Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ήταν επίσκοπος στα Μύρα της Λυκίας (Μικρά Ασία), γι' αυτό και αναφέρεται και ως Νικόλαος Μύρων, ενώ στη Δύση αναφέρεται και ως Νικόλαος του Μπάρι, καθώς στο Μπάρι βρίσκονται τα λείψανά του.

Ο Αγινικόλας

Οι γνέκις όμους που ήταν πιο θιουσιβούμινις κι με θηλκό μυαλό, χάλιβαν να έχν κι κουντά στα σπίτια τς μιαν ικκλισιά, για να παέν όπουτι άδειαζαν απ’ τα χουσμέτχια, να ανάβν κάνα κιρί γιαφτές , για τ φαμπλιά κι τς πιθαμέν κι να «διαβάζ’» εκεί ου παπάς κάμπουσις φουρές του χρόνου.

Διαβάστε περισσότερα ›
Δ. Φ. Μιχαήλ Δέφνερ: Λεξικόν της τσακωνικής διαλέκτου (PDF)

Δ. Φ. Μιχαήλ Δέφνερ: Λεξικόν της τσακωνικής διαλέκτου (PDF)

Ο Μιχαήλ Δέφνερ (γερμανικά: Joseph Michael Deffner, Γιόζεφ Μίχαελ Ντέφνερ) (1848 – 1934) ήταν Γερμανός κλασικός φιλόλογος και γλωσσολόγος που έγινε γνωστός για τις μελέτες του σχετικά με την Τσακωνική διάλεκτο. Γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1848 στο Ντοναουβέρτ της Βαυαρίας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Έκτωρ Δούκας (Σμύρνη, 1885 – Αθήνα, 1969). Ώρα φαγητού

Ο Αριστοτέλης και οι δύο μορφές της καλοτυχίας

«Τύχη είναι όταν προκύπτει το ίδιο αποτέλεσμα ανάμεσα σε άπειρα ενδεχόμενα και ακαθόριστα, δηλαδή κάτι σίγουρα καλό ή κακό για κάποιον, που όμως δεν μπορούμε να το προσεγγίσουμε επιστημονικά μέσω της εμπειρίας. Αν μπορούσαμε να το καταλάβουμε, όλοι θα μάθαιναν τον τρόπο να αποδεικνύονται τυχεροί»

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΣΕ, Νικίτα Χρουσ-τσόφ, στο κέντρο, συνομιλεί με τον Αλβανό πρωθυπουργό Μεχμέτ Σέχου, αριστερά, στη διάρκεια επίσκεψής του στα Τίρανα, στις 26 Μαΐου 1959. Δεξιά, ο Ενβέρ Χότζα παρίσταται περιχαρής στη συνάντηση. (A.P. PHOTO)

H α λα Ενβέρ Χότζα «αθεϊστική προπαγάνδα»

«”Εχεις πολλούς χριστιανούς;” με ρώτησε ο σύντροφος Στάλιν. Γύρω στο 30% ορθοδόξους και κάπου 10% καθολικούς, του απάντησα. “Να μη φοβάσαι τους ορθόδοξους, δεν είναι φανατικοί, να φοβάσαι τους καθολικούς γιατί έχουν πίσω τους το Βατικανό…”».

Διαβάστε περισσότερα ›
Παλαιοί οργανοπαίχτες

Ονομαστικές γιορτές: Φτώχεια, γλέντια και… πονηρές απαγορεύσεις!

Οι γ’ναίκες, όχι, δεν έκαναν γιορτάσια (δεν γιόρταζαν την ονομαστική τους γιορτή). Μαναχά για τ’ς άντρες κι τα παιδιά τα σερ’κά (τα αρσενικά, τα αγόρια), ας ήταν κι κούτσικα. Ούτε τ’ς κοπέλες έκαναν γιορτάσια. Εγώ με τ’ς αδερφές μ’ δε γιόρτασαμαν ποτέ τ’ όνομά μας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Αχιλλέας Ραζής. Λέσχη μελών.

 Ο Αριστοτέλης και ο διαχωρισμός ηθικής αρετής και επιστήμης

«Γνώρισμα του φίλου που αγαπά είναι να αποτρέπει τη μετοχή του φίλου του στα δεινά που ο ίδιος βιώνει. Ο αγαπημένος φίλος, όμως, χαρακτηρίζεται από τη θέληση να μετάσχει κι αυτός σ’ αυτά. Και οι δύο στάσεις είναι δικαιολογημένες»

Διαβάστε περισσότερα ›
Και τα κοκότια άμα λαλάν’ ώρα θάμπωμα (στο σούρουπο), θα έχουμε αλλαξοκαιριά, αλλαή καιρού. Γιατί τα κοκότια δε λαλάν’ όλες τ’ς ώρες, το πρωί λαλάν’, αχάραγα, και μας ξυπνάν’… Τα παλιά τα χρόνια μάς ξύπναγαν, για να πάμε στα χωράφια, στα γιδοπρόβατα.

Πουλιά, ζώα, έντομα: Οι… βοηθοί των πρακτικών μετεωρολόγων!

«Τ’ράμε (τηράμε: παρακολουθούμε) τα σημάδια τ’ καιρού εμείς, αλλά γλέπουμε και στ’ν τηλεόραση τι καιρό θα κάμει τ’ν άλλη τ’ μέρα. Μας παίρουν κι τα παιδιά μας τηλέφωνο, γιατί εμείς δεν έχουμε Ιντερνέτ. Ε, ούτ’ εμείς, ούτε αυτοίνοι τα πετ’χαίνουν όλα… Λαθεύουν κι οι παπαδιές!».

Διαβάστε περισσότερα ›
Η φυλή των Τοτονάκων βοηθά τους Κονκισταδόρες. Ζωγραφιά του Πορτογάλου χαρτογράφου Diogo Homem.

Οι Κονκισταδόρες στον Νέο Κόσμο

Το χρυσάφι και το ασήμι της Αμερικής αποτέλεσαν την βάση της πρωτογενούς συσσώρευσης κεφαλαίου στην Ευρώπη του Μεσαίωνα, ώστε αργότερα να γίνει εφικτός ο καπιταλιστικός μετασχηματισμός του συνόλου της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Ηρακλής «συλλογισμένος»· σε μετόπη από το ναό του Δία στην Ολυμπία, περ. 460 π.Χ. Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας. Hercules "pensive"; metopes from the temple of Zeus in Olympia, circa 460 BC. Archaeological Museum of Olympia.

Ο Αριστοτέλης, η ζωή ως αίσθηση και γνώση και το αδύνατο της ανθρώπινης αυτάρκειας

«Αλλά η αυτοσυναίσθηση και η αυτογνωσία είναι το πιο ποθητό για τον καθένα. Γι’ αυτό και η επιθυμία της ζωής είναι έμφυτη στους πάντες: διότι είναι δεδομένο πως η ζωή είναι μια μορφή γνώσης»

Διαβάστε περισσότερα ›