Η Σατραπεία

Όταν ξέσπασε η τουρκική επίθεση στην εξέχουσα του Αφιόν Καραχισάρ στις 13 Αυγούστου 1922, το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων υπό τον Ν. Πλαστήρα, αποτελούσε εφεδρεία του Α’. Σώματος Στρατού. Η άμεση επέμβασή του, την ίδια ημέρα, υπήρξε καίριας σημασίας στην αποτροπή της άμεσης κατάρρευσης, αφού κάλυψε, με την απαράμιλλη ορμή του αλλά και τρομερές απώλειες, το κενό που άφησε στον πιο κρίσιμο τομέα του μετώπου, η διάλυση και η φυγή άλλων συνταγμάτων. Μέσα στην γενική παράλυση όμως, όταν την επομένη, 14 Αυγούστου, αποφασίζεται η σύμπτυξη της στρατιάς και η εγκατάλειψη του Αφιόν, ουδείς λαμβάνει μέριμνα να ενημερώσει τον Πλαστήρα και το 5/42 που συνεχίζουν επί ώρες να μάχονται μόνοι και έσχατοι.

Στο τέλος του 18ου αιώνα οι Έλληνες είχαν πεντακόσιες επιχειρήσεις στη Σμύρνη, πολλές από τις οποίες διατηρούσαν υποκαταστήματα στη Βιέννη, στην Τεργέστη, στο Λιβόρνο, στη Γένοβα, στο Άμστερνταμ και στο Παρίσι, στη Ρωσία και στα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας, στο Λονδίνο, το Μάντσεστερ και το Λίβερπουλ. «Το νέο μονοπώλιο της πολιτικής επέτρεψε σε πλούσιους Έλληνες εμπόρους, με έμμεσο τρόπο αν όχι με άμεσο, να επεκτείνουν το εμπόριό τους από τη Σμύρνη, τη Χίο και την Κωνσταντινούπολη, στις πόλεις Βιδίνι, Βελιγράδι, Σεράγεβο, Βουκουρέστι, Ιάσιο, Γαλάτσι, Μόσχα και Αστραχάν. Τους επέτρεψε μάλιστα να επεκτείνουν το εμπόριό τους και στη Δυτική Ευρώπη με την πρώτη 18 κατάλληλη ευκαιρία.

«Κορμανθία»: Όταν η Φύση διδάσκει λεξικογραφία…   Κείμενο-φωτογραφίες: Βασίλης Μαλισιόβας* Έχοντας γεννηθεί και μεγαλώσει σε αγροτικό περιβάλλον, είχα την τύχη να έρχομαι διαρκώς σε επαφή με πάμπολλα ερεθίσματα, οπτικά και ακουστικά, που παρέχει η Φύση. Κάτι το οποίο στερούμαι ζώντας […]

Βιβλιοπαρουσίαση: Γιάννης Ταχόπουλος, «…με το νόμο του ξίφους. Η στάσις των Θεσσαλονικέων και η σφαγή τους στον ιππόδρομο το 390 μ.Χ.»

«Συγγνώμη, κύριε! Ποιος απ’ όλους είστε;» Η συναρπαστική διαδρομή της… κυριότερης προσφώνησης Γράφει ο Βασίλης Μαλισιόβας* «Δηλαδή, κατάλαβες; Έχουμε κάνει πέντε παιδιά μαζί και τώρα ο… κύριος κάνει ότι δεν με ξέρει!» «Σιγά, κυρά μου! Στραβωμάρα έχεις;» «Κυρ-Κώστα, να περάσω […]

«Του σπίτι μας είνι παλιό, του γλέπ’ς, αλλά είνι γιουμάτου απ’ ούλα τα καλά… Στα σπίτια απ’ τα πιδιά μας (των παιδιών μας) δε μπουρού να μπου… Ντρέπουμι! Τοίχια στουλισμένα κι μαρμαρουστρουμένα κι έχους (σοδειά) τίπουτα μέσα! Άδειου σπίτι τι του θέλουν; Παίρουμι (ειρων. εννοεί παίρνουν) τ’ν τσιάντα του προυί κι σφίγγουμαστι (τρέχουμε) στου μανάβη, στου χασάπη, στου φούρναρη! Του σπίτι πρέπει νά ’χει έχους! Νά ’νι γιουμάτου, νά ’χει αλεύρι, τυρί, λάδι, φασούλια, κ’κιά (κουκιά)… Ιμείς τρώμι ό,τι βγάνει του σπίτι…».

Η θητεία το 1913: Στη σκοπιά… χωρίς wi–fi και mp3! Κείμενο – φωτογραφίες: Βασίλης Μαλισιόβας* Η στρατιωτική θητεία είναι αναμφισβήτητα μια κομβική περίοδος στη ζωή των ανδρών. Για πολλούς σημαίνει μια αυτονόητη υποχρέωση και την οριστική μετάβαση στον κόσμο των […]

Αστοχίες ευχών και λόγων στην περίσταση του πένθους

Βασίλης Καραποστόλης: Το πρόβλημα της δημιουργικότητας στον καιρό μας Η Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων «ΔΡΑΣΗ για μια Άλλη Πόλη» είχε την τιμή και την χαρά να φιλοξενήσει στην πόλη μας, τον καθηγητή Πολιτισμού και Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Βασίλη Καραποστόλη, έναν […]