Ετικέτα: κινηματογράφος

Bannock Indians; Photographer unknown; No date; History - Indians

Ο Τράβεν, ο μεγαλοβιομήχανος και ο Ινδιάνος που νίκησε τον καπιταλισμό

Ο Τράβεν, ο μεγαλοβιομήχανος και ο Ινδιάνος που νίκησε τον καπιταλισμό Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Ο Τράβεν δεν είναι καθόλου αναγνωρισμένος στο ελληνικό κοινό. Δεν τον συναντάμε ούτε στις κατηγορίες των ευπώλητων, ούτε στις βιτρίνες των βιβλιοπωλείων ούτε στα προτεινόμενα […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Bob Dylan and The Band touring in Chicago, 1974

Ο Μπομπ Ντίλαν και οι γερασμένες αυθεντίες

Από τον πολιτικό στίχο και την αριστερά έφτασε να «τυλίγεται» με σημαίες, να εμφανίζεται με πρωταγωνιστές από τραγουδοριάλιτι (Καλομοίρα) και να τραγουδά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες με το Χατζηγιάννη. Κάπως έτσι έφτασε και στο καλλιτεχνικό ναδίρ που αποθεώνεται με το δίσκο «Ξενοδοχείο» που φιλοξενεί τραγικές διασκευές ξένων τραγουδιών, φυσικά με τεράστια εμπορική επιτυχία. Ε λοιπόν, αυτή η κατηγορία των πρώην ποιοτικών και νυν τίποτα είναι ίσως η πιο επικίνδυνη απ’ όλες γιατί όχι μόνο νομιμοποιεί τον ευτελισμό, αλλά τον παγιώνει διαμορφώνοντας στρεβλά καλλιτεχνικά κριτήρια από το ύψος μιας γερασμένης αυθεντίας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Το εξώφυλλο του δίσκου «Τα μπαράκια» του Β. Γερμανού

Ένα Καλοκαίρι Άκρως Επικίνδυνο…

Σάββατο είναι, μη Φοβάσαι… Επεισόδιο 8: Ένα Καλοκαίρι Άκρως Επικίνδυνο… Γράφει ο Φώτης Μπατσίλας Θα γράψω ένα κείμενο σαν ραδιοφωνική εκπομπή, για το Καλοκαίρι που έφυγε, για το ωραίο Καλοκαίρι που χάνεται στο θλιβερό Φθινόπωρο, για τις προσδοκίες που διαψεύστηκαν, […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Κωστής Παπαγιώργης

Κωστής Παπαγιώργης: Για το άθλημα της γραφής και τον Χρήστο Βακαλόπουλο

Από τους ανθρώπους που συναναστραφήκαμε τα τελευταία χρόνια ο Βακαλόπουλος πιθανότατα ήταν «η» δραματική και ειρωνική μορφή, όχι μόνο επειδή βιάστηκε να τον πάρει ο Χάρος.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η περίοδος της δικτατορίας δημοσιογραφικά φέρεται να τελείωσε όταν η Χούντα του Ιωαννίδη "κατέρρευσε" στις 24 Ιουλίου του 1974 κάτω από το βάρος της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, παρόλο που η στρατιωτική ηγεσία παρέμεινε στη θέση της σχεδόν μέχρι το τέλος του έτους.

Εφτά χρόνια αρπαχτή – Τα ξεχασμένα σκάνδαλα της χούντας

ΤΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΤΗΣ «ΕΘΝΟΣΩΤΗΡΙΟΥ»   Αναδημοσίευση από τον Ιό Εφτά χρόνια αρπαχτή Ο Τύπος δεν ασχολούνταν με σκάνδαλα, ούτε σκανδαλιζόταν από τις σχέσεις των κρατούντων με τους μεγιστάνες του πλούτου. Είχε έρθει άλλωστε το πλήρωμα του χρόνου για να […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Αφίσα της ταινίας Blue (1993) του Krzysztof Kieslowski

Τα Σκυλιά της Ασκληπιού

Σάββατο είναι, μη Φοβάσαι… Επεισόδιο 7: Τα Σκυλιά της Ασκληπιού Γράφει ο Φώτης Μπατσίλας* Το καλοκαίρι εκπνέει σιγά-σιγά, παρέρχεται το Θέρος, όπως είπε και ο ποιητής (Χάρης Μεγαλυνός), κι όλα μοιάζουν πια με Κυριακή: οι πόλεις γεμίζουν, τα χαμόγελα φθίνουν, […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Κάφκα κατατάσσεται στους κορυφαίους λογοτέχνες του 20ου αιώνα και η «Μεταμόρφωση», μαζί με τη «Δίκη» αποτελούν όχι μόνο τα πιο γνωστά, αλλά και τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα της καφκικής σκέψης.

Ο Φραντς Κάφκα και οι μεταμορφώσεις

Όμως ο Κάφκα δεν σταματά στην οπτική του μεταμορφωμένου υποκειμένου, αλλά συνεχίζει περικλείοντας όλες τις οπτικές. Ο πατέρας τον τρομάζει ουρλιάζοντας και τον τραυματίζει πετώντας του μήλα. Η μητέρα θέλει να λιποθυμήσει όταν τον βλέπει. Τον απομονώνουν στο δωμάτιό του κι απαιτούν να μη βγαίνει ποτέ. Η αδερφή του είναι η μόνη που μπαίνει στο δωμάτιο και του φέρνει καθημερινά φαγητό. Η εμφάνιση του Γκρέγκορ μπροστά στους νοικάρηδες (που αναγκάστηκε να βάλει η οικογένεια στο σπίτι για οικονομικούς λόγους) ήταν η ολοκληρωτική καταστροφή.

Διαβάστε περισσότερα ›
Οι μεγάλες λογοτεχνικές επιτυχίες του, όπως το θεατρικό του έργο «Το νησί της Αφροδίτης» που έκανε πάταγο στη Σοβιετική Ένωση με περισσότερες από 22.000 παραστάσεις, του έδωσαν τη δυνατότητα της επιστροφής στην Ελλάδα το 1963.

Ο Αλέξης Πάρνης και η παρωδία ως πολιτικό σχόλιο

Ο Αλέξης Πάρνης και η παρωδία ως πολιτικό σχόλιο Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Το όνομα Αλέξης Πάρνης είναι το λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Σωτήρη Λεωνιδάκη. Γεννήθηκε το 1924 στον Πειραιά και από μικρός οργανώθηκε στην Εθνική Αντίσταση. Ο τραυματισμός του στα […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Αφίσα της ταινίας «Ερωτικές Ιστορίες»

Ο ζεστός μήνας Αύγουστος

Σάββατο είναι, μη Φοβάσαι… Επεισόδιο 5: Ο ζεστός μήνας Αύγουστος Γράφει ο Φώτης Μπατσίλας Το ’χω ξαναπεί: ο Αύγουστος είναι το Σαββατοκύριακο του καλοκαιριού, και το πρώτο του μισό, το πρώτο δεκαπενθήμερο το Σάββατο! Και κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, μου […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Φίλιπ Ροθ και οι μεταμορφώσεις

Ο Φίλιπ Ροθ και οι μεταμορφώσεις

Ο Φίλιπ Ροθ και οι μεταμορφώσεις Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Το μυθιστόρημα του Ροθ «Το Βυζί» ξεπερνά κάθε όριο. Ο κύριος Ντέηβιντ Άλαν Κέπες, καθηγητής λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών κι Επιστημών του Στόουνυ Μπρουκ έχει μεταμορφωθεί σε βυζί και […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Το εξώφυλλο του δίσκου «Ήλιος ο Πρώτος» (το οποίο φιλοτέχνησε ο Νίκος Κούνδουρος)

Ω, σώμα του καλοκαιριού…!

Σάββατο είναι, μη Φοβάσαι… Επεισόδιο 4: Ω, σώμα του καλοκαιριού…! Γράφει ο Φώτης Μπατσίλας … Βάλε έναν δίσκο στο πικάπ, παλιό κατά προτίμηση, ας πούμε τον Ήλιο τον Πρώτο του Γιάννη Μαρκόπουλου σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη, με τραγουδιστές τον Σταύρο […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Αν ο Ροθ στο «Βυζί»  έδωσε τη χιουμοριστική πλευρά της μεταμόρφωσης, ως αμετάκλητη προοπτική από την πλευρά του θύματος, ο Γκαρνέτ, στο μυθιστόρημα «Από γυναίκα αλεπού» έκανε ακριβώς το ίδιο, μόνο που άλλαξε οπτική. Η εστίαση δεν αφορά το υποκείμενο της μεταμόρφωσης, αλλά τον περίγυρο – και συγκεκριμένα το σύζυγο – που σε ανύποπτη βόλτα στο δάσος βλέπει τη γυναίκα του να μεταμορφώνεται σε αλεπού.

Ο Ντέιβιντ Γκαρνέτ και οι μεταμορφώσεις

Ο Ντέιβιντ Γκαρνέτ και οι μεταμορφώσεις Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Αν ο Ροθ στο «Βυζί»  έδωσε τη χιουμοριστική πλευρά της μεταμόρφωσης, ως αμετάκλητη προοπτική από την πλευρά του θύματος, ο Γκαρνέτ, στο μυθιστόρημα «Από γυναίκα αλεπού» έκανε ακριβώς το ίδιο, […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Σερ Τσαρλς Σπένσερ Τσάπλιν ο νεότερος (Charles Spencer Chaplin Jr, 16 Απριλίου 1889 - 25 Δεκεμβρίου 1977), γνωστότερος με το υποκοριστικό Τσάρλι και, στην Ελλάδα κυρίως, με το προσωνύμιο "Σαρλό", υπήρξε Άγγλος ηθοποιός και σκηνοθέτης, που μεγαλούργησε στις πρώτες δεκαετίες του Χόλυγουντ.

Ο Τσάρλυ Τσάπλιν και η αιώνια καλλιτεχνική παρουσία

Η αγωνία του Καλβέρο για καλλιτεχνική δημιουργία δεν είναι παρά η αγωνία του Τσάπλιν που φοβάται τη ζωή χωρίς την τέχνη, αφού «Τα Φώτα της Ράμπας» γυρίστηκαν ταινία το 1952, χρονιά που, λόγω του Ψυχρού Πολέμου και της Μαύρης Λίστας, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αμερική και να εγκατασταθεί μόνιμα στην Ευρώπη. (Μετά από αυτό γύρισε μόνο δύο ταινίες μέχρι το θάνατό του). Είναι η περίοδος που διαισθάνεται ότι αρχίζουν να σβήνουν «τα Φώτα της Ράμπας». Γιατί ο Τσάπλιν δεν τρέφει καμία αυταπάτη: «Όταν σβήνουν τα φώτα της ράμπας αρχίζει για το γέρο ηθοποιό το μαρτύριο μιας φρικτής απομόνωσης».

Διαβάστε περισσότερα ›
Αφίσα της ταινίας «Παρακαλώ, γυναίκες, μην κλαίτε…» στα Αγγλικά.

Παρακαλώ Γυναίκες Μην Κλαίτε (Μικρή ιστορία Διαπραγμάτευσης)

Σάββατο είναι, μη Φοβάσαι… Επεισόδιο 3: Παρακαλώ Γυναίκες Μην Κλαίτε (Μικρή ιστορία Διαπραγμάτευσης). Γράφει ο Φώτης Μπατσίλας Δυοίν θάτερον, έτσι μας είπαν: ή με μνημόνιο και ευρώ ή χωρίς μνημόνιο και δραχμή! Και φυσικά, με ό,τι αυτά συνεπάγονταν ή συνδέονταν. […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Κάδρο στο τσιν-τσιν

Ο Dany Brillant στο τσιν-τσιν!

Σάββατο είναι, μη Φοβάσαι… Επεισόδιο 2: Ο Dany Brillant στο τσιν-τσιν! Γράφει ο Φώτης Μπατσίλας* Δυο πρόσωπα με παρακολουθούν συνεχώς, ένας Τζέκυλ κι ένας Χάυντ, τους ξέρω και τους δυο, κι αυτοί με ξέρουν, έτσι νομίζω, άρα έτσι είναι, ακούν […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Λουίς Μπουνιουέλ (Luis Buñuel Portolés, 22 Φεβρουαρίου 1900 – 29 Ιουλίου 1983) ήταν ένας από τους μείζονες σκηνοθέτες του κινηματογράφου. Συνδέθηκε με το κίνημα του υπερρεαλισμού ενώ κατόρθωσε με το έργο του, να διαμορφώσει ένα προσωπικό κινηματογραφικό ύφος. Πολλές από τις ταινίες του θεωρούνται σήμερα κλασικές.

Ο Λουίς Μπουνιουέλ και ο σουρεαλισμός

Γι’ αυτό και πήγαινε από σκάνδαλο σε σκάνδαλο. (Η δεύτερη ταινία του «Η χρυσή Εποχή» ήταν απαγορευμένη για δεκαετίες). «Αυτός ο τρελός έρωτας για το όνειρο, για την απόλαυση του να ονειρεύομαι, τελείως απαλλαγμένος από οποιαδήποτε ανάγκη για εξήγηση, είναι ένα από τα βαθιά αισθήματα που μ’ έφεραν κοντά στο σουρεαλισμό. Ο Ανδαλουσιανός σκύλος γεννήθηκε από τη συνάντηση ενός ονείρου μου μ’ ένα όνειρο του Νταλί. Αργότερα εισήγαγα όνειρα στις ταινίες μου, προσπαθώντας να αποφύγω τον λογικό κι επεξηγηματικό ρόλο που παίζουν συνήθως».

Διαβάστε περισσότερα ›
3. Σκηνή από την ταινία An affair to Remember

Η Μυθολογία του Σαββάτου

Σάββατο είναι, μη φοβάσαι….. Επεισόδιο 1: Η Μυθολογία του Σαββάτου [quote]Γράφει ο Φώτης Μπατσίλας [/quote] Δεν είναι Κυριακή το Σάββατο, να σου υποσχεθεί τα πάντα με το πρώτο φως, να την πιστέψεις με τη λήξη της Θείας Λειτουργίας και, σιγά-σιγά, […]

Διαβάστε περισσότερα ›