Ετικέτα: Θεωρία

Η  εξουσία, η σιωπή και οι ευθύνες των «διανουύμένων»

Η εξουσία, η σιωπή και οι ευθύνες των «διανουμένων»

Η ευκολία προσεταιρισμού της εξουσίας και οι δύσκολες αλήθειες Οι ευθύνες των «διανοουμένων» Του Γιάννη Κύρκου Αικατερινάρη Αρχιτέκτονα, π. προέδρου του τεχνικού Επιμελητηρίου Κ.Μ. Ολοφάνερη είναι η προσπάθεια που γίνεται από το σύστημα -δυστυχώς και από ορισμένους της διανόησης- προκειμένου […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Συμπερασματικά θα μπορούσε να λεχθεί ότι η τάξη (ή ακριβέστερα η κατηγορία) η πιο ευνοημένη από την οικονομική πολιτική του εθνικοσοσιαλισμού είναι οι μεγάλοι βιομήχανοι και ιδιαίτερα οι πολεμικοί βιομήχανοι. Ήταν ακριβώς αυτοί που επωφελούντο από τις μεγάλες κρατικές παραγγελίες και τις σοβαρές φορολογικές ελαφρύνσεις.

Η οικονομική πολιτική του ναζισμού

Η οικονομική πολιτική του ναζισμού Κείμενο: I. Δημάκης* […] Ένα σταθερό χαρακτηριστικό της γερμανικής οικονομικής πολιτικής αυτή την εποχή είναι η επέμβαση τον κράτους. Βέβαια το καπιταλιστικό σύστημα δεν θίγεται στις βάσεις του, αφού όλα τα μέσα παραγωγής παραμένουν στα […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Η εκβιομηχάνιση των φτωχών χωρών γίνεται σε συνθήκες χειρότερες κι απ' αυτές που ίσχυαν κατά την περίοδο της πρωτογενούς καπιταλιστικής συσσώρευσης στην Ευρώπη. Και, τέλος, το περιβάλλον καταστρέφεται με ραγδαίο ρυθμό.

Κορνήλιος Καστοριάδης: Αρμονίες, δυσαρμονίες και εντάσεις στον σημερινό κόσμο

Κορνήλιος Καστοριάδης: Αρμονίες, δυσαρμονίες και εντάσεις στον σημερινό κόσμο Το κείμενο που ακολουθεί εκφώνησε ο φιλόσοφος Κορνήλιος Καστοριάδης στην Πράγα, κατά τη διάρκεια της συνάντησης «Forum 2000».  Συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο με τίτλο “του Κορνήλιου Καστοριάδη, ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ – ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ – ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Στην Ελλάδα το «δεν πληρώνω» πήρε διαστάσεις κινήματος.

Ο Ντάριο Φο και οι άνθρωποι που δεν πληρώνουν

Ο Ντάριο Φο και οι άνθρωποι που δεν πληρώνουν Γράφει ο Θανάσης Μπαντές             Ο Ντάριο Φο το 1974 σκάρωσε και παρουσίασε ένα θεότρελο θεατρικό έργο με τον τίτλο «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω». Μέσα σε μια από τις πολλές πετρελαϊκές […]

Διαβάστε περισσότερα ›
«Το Αμάρτημα της Μητρός μου» του Γεωργίου Βιζυηνού σε σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη με τον Ηλία Λογοθέτη στον πρωταγωνιστικό ρόλο

Ο Βιζυηνός και τα ασυγχώρητα αμαρτήματα

Ο Βιζυηνός και τα ασυγχώρητα αμαρτήματα Γράφει ο Θανάσης Μπαντές «Το Αμάρτημα της μητρός μου» είναι καθαρά αυτοβιογραφικό. Είναι το οικογενειακό χρονικό του Βιζυηνού, που εκτυλίσσεται χωρίς μελοδραματισμούς ή επιτηδευμένες δραματοποιήσεις, αφού όλες οι συγκινησιακές εξάρσεις γίνονται περιττές μπροστά στη […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Καρικατούρα του Δαρβίνου ως απόγονου πιθήκου.

Ο Δαρβίνος, η Κληρονομιά και οι Παρεξηγήσεις

«Κάποιοι όμως δεν ήθελαν η θεωρία της εξέλιξης να περιορίζεται στο χώρο της βιολογίας…»

Διαβάστε περισσότερα ›
«Χαμένος Κρίκος»; Ποιος Χαμένος Κρίκος; – Οι αποδείξεις της θεωρίας της εξέλιξης

«Χαμένος Κρίκος»; Ποιος Χαμένος Κρίκος; – Οι αποδείξεις της θεωρίας της εξέλιξης

«Είναι λοιπόν η θεωρία της εξέλιξης διαψεύσιμη; Φυσικά και είναι! Για την ακρίβεια, κάθε επιστημονική θεωρία είναι διαψεύσιμη. Μια λίστα με δεδομένα που θα συνέτριβαν τη θεωρία αν ήταν αληθινά, είναι η εξής…»

Διαβάστε περισσότερα ›
Τίγρεις και γυναίκα σε πίνακα του Σαλβαντόρ Νταλί

Ο Σαλβαντόρ Νταλί και ο σουρεαλισμός

Ο Σαλβαντόρ Νταλί και ο σουρεαλισμός Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Ο Νταλί, μετά την περιβόητη άρνησή του να εξεταστεί από τους καθηγητές της Ακαδημίας των Τεχνών στην Μαδρίτη το 1926 και την οριστική διαγραφή του από τη σχολή, επισκέφτηκε για […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Foundation of the German Empire in Versailles, 1871. Bismarck is at the centre in a white uniform

Η Αριστερά, η Δεξιά και η Γερμανία

Η Δύση δεν υπάρχει πια. “Δύση” ήταν το αντικομμουνιστικό στρατόπεδο (διαφορετικά Ιαπωνία και Ν. Κορέα δεν θα ανήκαν στη “Δύση”). Οσοι – και κυρίως οι κοσμοπολίτες “αριστεροί” – θεωρούν ότι η συνοχή της Δύσης στηρίζεται απλώς στις κοινές της αξίες είναι πολιτικά και ιστορικά αφελείς.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Michael Moore

Πρώτα Γελάς, Μετά Κλαις – Η Αμφιθυμία του Michael Moore

«…τα πράγματα δεν έγιναν ακριβώς έτσι.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Βιολί

Με αφορμή τα συναισθήματα του …Ανταμ Σμιθ (Adam Smith)

Με αφορμή τα συναισθήματα του …Ανταμ Σμιθ (Adam Smith) Γράφει ο Αρχείος Παρακάμπτοντας τον δαιμόνιο – Διονυσιακό – Φρειδερίκο Βίλχελμ Νίτσε (Friedrich Wilhelm Nietzsche, 1844-1900), ο οποίος κατακεραυνώνει, ως μεταγενέστερος βεβαίως, τους Άγγλους φιλοσόφους και ηθικολόγους, της Αναγέννησης και του […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Η γλώσσα μοιάζει με σκάκι η χαρτοπαίγνιο, όπου τα στοιχεία τα εκπροσωπούν τα πιόνια η τα χαρτιά και τη γλωσσική δομή την εκπροσωπούν οι κανόνες του παιγνιδιού, ενώ η γλωσσική χρήση αντιστοιχεί στην εκάστοτε διαφορετική εξέλιξη του παιγνιδιού, κατά την οποία με τα πιόνια η τα χαρτιά πραγματοποιού­νται όσοι συνδυασμοί είναι δυνατοί με βάση τους κανόνες του παιγνι­διού.

Η γλώσσα και η μοντέρνα γλωσσολογία

Η αναγωγή της γλωσσικής ποικιλίας σε έσχατα στοιχεία επιβοηθεί την ποσοτικοποίηση του ποιοτικού και επιτρέπει να υπολογιστούν προκαταβολικά οι συνδυασμοί, όσοι είναι δυνατοί με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία. Η μετατροπή των πραγμάτων ή σημείων σε ποσότητες που μπορούν να συνδυασθούν και να εναλλάξουν χαρακτηρίζει τη μοντέρνα γλωσσολογία εξ ίσου όσο και την υπολογιστική μηχανή· αυτό άλλωστε έκαμε δυνατή και τη συνεργασία τους σε προβλήματα, όπως λ.χ. το πρόβλημα της μετάφρασης.

Διαβάστε περισσότερα ›
Από την άλλη πλευρά, δεν πρέπει να παραβλέπεται ότι κάτω από την επιρροή βιοτικών ιδεωδών και ρευμάτων, τα οποία εμπνέονται από την πολιτισμική επανάσταση και εκπροσωπούνται κυρίως από ομάδες (π.χ. νέους και διανοουμένους) με μικρότερη ικανότητα ή επιθυμία κατανάλωσης, ο ηδονισμός παίρνει συχνότατα μορφές εν μέρει άμεσα αντιτιθέμενες στον χυδαίο καταναλωτικό υλισμό.

Νοοτροπία και τρόπος ζωής στη μαζική δημοκρατία

Απόσπασμα* από το βιβλίο Η παρακμή του αστικού πολιτισμού. Από τη μοντέρνα στη μεταμοντέρνα εποχή και από το φιλελευθερισμό στη μαζική δημοκρατία. Παναγιώτης Κονδύλης, εκδόσεις Θεμέλιο.

Διαβάστε περισσότερα ›
Τα Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, μία από τις πιο σημαντικές αρχειακές συλλογές της Βιβλιοθήκης της Βουλής, αποτελούνται από τριάντα οκτώ κώδικες και δέκα χιλιάδες λυτά έγγραφα, τα οποία χρονολογούνται από την έναρξη του αγώνα της ανεξαρτησίας έως την εκλογή του πρώτου «βασιλέα της Ελλάδος» Όθωνα (1821-1832).

Γλωσσάρι από τα Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας

Γλωσσάρι από τα Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας

Τα Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας, μία από τις πιο σημαντικές αρχειακές συλλογές της Βιβλιοθήκης της Βουλής, αποτελούνται από τριάντα οκτώ κώδικες και δέκα χιλιάδες λυτά έγγραφα, τα οποία χρονολογούνται από την έναρξη του αγώνα της ανεξαρτησίας έως την εκλογή του πρώτου «βασιλέα της Ελλάδος» Όθωνα (1821-1832).

Διαβάστε περισσότερα ›
Max Ernst, Οιδίπους, ελαιογραφία (1922).

Ρέκβιεμ για έναν ανεξάρτητο διανοητή

Το κείμενο του JOEL WHITEBOOK αποτελεί τμήμα μεγάλου άρθρου του με τίτλο Requiem for a Selbstdenker: Cornelius Castoriadis, 1>22 1997, στο αμερικανικό περιοδικό Constellations (Inlcnhiiion.ilJournal ol Critical and Democratic Theory), τόμος Γ’ τ.2, Ιούνιος 1998. Είχε επίσης περιληφθεί στο αφιέρωμα Έλληνας, Ευρωπαίος […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Σάντρο Μποττιτσέλλι, Αλληγορία της Άνοιξης (περ. 1482).

Ο Τίτος Λουκρήτιος, οι επιθυμίες και ο σοφός άνθρωπος

Ποια είναι η ανώτατη πνευματική ηδονή; αυτή που αναβλύζει τις στιγμές που η νηφάλια σκέψη (νήφων λογισμός) σκορπίζει τα σκοτάδια της μεταφυσικής και ότι προκαλεί φόβο γίνεται αντικείμενο στοχασμού, έρχεται δηλαδή στα μέτρα του Έλληνα ανθρώπου της κλασικής εποχής. Για τους Επικούρειους, κάθε δραστηριότητα είναι σοφή, όταν έχει ως σκοπό να μάς οδηγήσει στην ευτυχισμένη ζωή.

Διαβάστε περισσότερα ›
ARKAS -The Original Page

Ο Καρλ Μαρξ και οι τεχνητές οικονομικές κρίσεις

Ο Καρλ Μαρξ και οι τεχνητές οικονομικές κρίσεις Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Η κεφαλαιοκρατική ανάπτυξη βασίζεται στην ταχύτητα. Γρήγορη παραγωγή, γρήγορη πώληση, γρήγορη επαναγορά πρώτων υλών, γρήγορες συμφωνίες, γρήγορες εξοφλήσεις, γρήγορες μεταφορές προϊόντων. Όσο περισσότερο αναπτυγμένος είναι ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Η ομοιοπαθητική κέρδισε έδαφος μαζί με τις υπόλοιπες new age ανοησίες: φενγκ σούι, αρωματοθεραπεία, χρωματοθεραπεία, μαγνητοθεραπεία, ρέικι, ολιστική ιατρική, ιριδολογία, κεριά στο αυτί (!), ο κατάλογος γίνεται όλο και πιο παράλογος.

Μια επικίνδυνη μέθοδος – Οι πλάνες της ομοιοπαθητικής

«Η ομοιοπαθητική δεν είναι επιστήμη, είναι πρακτική.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Αν παρ' ελπίδα σού περάσει η ιδέα να σκεφτείς τις ίδιες σου τις σκέψεις, αυτόματα τα πράγματα χάνουν την απλότητά τους, ο ίδιος γίνεσαι λιγάκι αίνιγμα για τον εαυτό σου

Κωστής Παπαγιώργης: Το νιονιό

Το νιονιό Αν παρ’ ελπίδα σού περάσει η ιδέα να σκεφτείς τις ίδιες σου τις σκέψεις, αυτόματα τα πράγματα χάνουν την απλότητά τους, ο ίδιος γίνεσαι λιγάκι αίνιγμα για τον εαυτό σου. [2007] Γράφει ο Κωστής Παπαγιώργης Όλοι οι άνθρωποι […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Διογένης συχνά κυκλοφορούσε την ημέρα με ένα αναμένο φανό, όταν τον ρωτούσαν "γιατί κρατάς φανό, ημέρα;" αυτός απαντούσε "ψάχνω να βρώ τίμιους ανθρώπους" O Διογένης έψαχνε να βρεί ένα ανθρώπινο ον, αλλά έλεγε πως έβλεπε μόνο κατεργάρηδες και αχρείους

Η Κυνική φιλοσοφία: Μη μου κρύβεις τον ήλιο!

Τονίσαμε πως θεωρούσαν την αρετή ως το μόνο αγαθό και όχι απλώς ως το ύψιστο αγαθό που έλεγε ο Σωκράτης. Ωστόσο, απαρτίζουν τον σύνδεσμο ανάμεσα στον Σωκράτη και τους Στωικούς. Παρά τις ακρότητες του, ο Κυνισμός πρέπει να θεωρηθεί σαν η πιο πολύτιμη πνευματική ανάπτυξη στο σύνολο της ηθικής θεώρησης, γιατί έδωσε έμφαση σε δυο μεγάλες και αναγκαίες αλήθειες: πρώτον, στην απόλυτη υπευθυνότητα του ατόμου ως ηθική μονάδα και δεύτερον, στην κυριαρχία της θέλησης. Το κριτικό τους κήρυγμα, η σκανδαλώδης συμπεριφορά και ο προκλητικός διάλογος συνιστούσαν αυτό που ο μέγιστος των Κυνικών Διογένης θεωρούσε το ομορφότερο πράγμα στον κόσμο: την παρρησία (ελευθερία λόγου)!

Διαβάστε περισσότερα ›