Ετικέτα: Γιώργος Ρακκάς

Αρχαιότητες στο Μετρό της Θεσσαλονίκης. Σταθμός Βενιζέλου.

Μετρό Θεσσαλονίκης: Το μεγάλο σφάλμα του πρωθυπουργού

«Είναι εντυπωσιακό το ότι κατεβαίνεις λίγα μέτρα και είναι σαν να μπαίνει κανείς στη μηχανή του χρόνου. Είναι απτό δείγμα της απόλυτης βυζαντινής διαχρονίας της πόλης».

Διαβάστε περισσότερα ›
Κλιματική αλλαγή και «πράσινες μπίζνες»

Κλιματική αλλαγή και «πράσινες μπίζνες»

Επειδή ακριβώς οι κοινωνίες μας είναι εύθραυστες, υπάρχει μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης που ξεδιπλώνεται σταδιακά, και θα απασχολήσει πάρα πολύ τον άνθρωπο στον 21ο αιώνα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η επικράτηση της φιλελεύθερης Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη στις ευρωεκλογές και, κατά πάσα πιθανότητα, στις επερχόμενες εκλογές, δεν σηματοδοτεί, αλλά εκφράζει μιαν ανατροπή. Αυτή που έχει συντελεστεί τα προηγούμενα χρόνια και μένει να αποτυπωθεί στις κάλπες.

Μεσαία τάξη: Από τον κρατισμό στον φιλελευθερισμό

Η επικράτηση της φιλελεύθερης Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη στις ευρωεκλογές και, κατά πάσα πιθανότητα, στις επερχόμενες εκλογές, δεν σηματοδοτεί, αλλά εκφράζει μιαν ανατροπή. Αυτή που έχει συντελεστεί τα προηγούμενα χρόνια και μένει να αποτυπωθεί στις κάλπες.

Διαβάστε περισσότερα ›
«Μένουμε Θεσσαλονίκη»: 54 Θέσεις για το Δήμο Θεσσαλονίκης

«Μένουμε Θεσσαλονίκη»: 54 Θέσεις για το Δήμο Θεσσαλονίκης

«Μένουμε Θεσσαλονίκη»: 54 Θέσεις για το Δήμο Θεσσαλονίκης

Διαβάστε περισσότερα ›
Η τοπική παραγωγή χάνει το έδαφος της βιωσιμότητας κάτω από τα πόδια της, το ίδιο και οι μικροί και οι μεσαίοι παίκτες της αγοράς.  Σκηνή από την ταινία "Της Κακομοίρας".

Ήταν κάποτε ένα μπακάλικο…

Για τους πούρους χαβιαρομαρξιστές πασών των συνιστωσών, η «αγορά» είναι ως τέτοια «καπιταλισμός» (sic!) και άρα αντιμετωπίζεται συλλήβδην σε αυτό το επίπεδο της ισοπεδωτικής αφαίρεσης, αδιαφορώντας αν στη μια της έκφραση ήταν κοινωνικά δικαιότερη και, στην άλλη, καταστροφική από κάθε άποψη.

Διαβάστε περισσότερα ›
Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, οι εξελίξεις υπήρξαν όντως ραγδαίες· η σχεδόν  αρραγής, με την εξαίρεση των χωρών του Βιζεγκράντ, συναίνεση στην willkommenskultur της Μέρκελ η οποία εκφράζοταν στις προηγούμενες αντίστοιχες συναντήσεις πρέπει να θεωρείται παρελθόν.

Το τέλος της willkommenskultur και η Ελλάδα ως Έλις Άιλαντ

Το τέλος της willkommenskultur και η Ελλάδα ως Έλις Άιλαντ

Διαβάστε περισσότερα ›
Η διελκυστίνδα εγχώριας παθογένειας και ξένης επιτροπείας ψαλιδίζει περαιτέρω την αποτρεπτική ισχύ της Ελλάδας.

Ένα ταμείο για την άμυνα

Οι Γερμανοί δημοσιονομικοί διαχειριστές μας δεν βλέπουν με καλό μάτι τις, έστω και απίστευτα καθυστερημένες προσπάθειες για τον εκσυγχρονισμό, αλλά και την κάλυψη των πάγιων αναγκών των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.

Διαβάστε περισσότερα ›
Σκίτσο του Ηλία Μακρή από την Καθημερινή.

Σκάνδαλο Νοβάρτις: Το μαύρο πολιτικό χρήμα και οι διαδρομές του

Συνήθως, και όπως συνέβη με τις αποκαλύψεις και στην Ελλάδα για το μαύρο πολιτικό χρήμα, κόμματα και ΜΜΕ έχουν υιοθετήσει μια τακτική εξατομίκευσης των σκανδάλων, για να υποκρύψουν αυτήν ακριβώς τη «συστημική» τους λειτουργία.

Διαβάστε περισσότερα ›
Τόσο ο κομμουνισμός, όσο και ο φασισμός/ναζισμός, προέκυψαν ως «απόπειρες απάντησης» στην ασύδοτη επέκταση του καπιταλισμού και της αποικιοκρατίας κατά την περίοδο 1871-1914/17

«Δύο άκρα» ή μια, δυστυχώς κυρίαρχη, ολοκληρωτική παράδοση;

Η κομμουνιστική περιπέτεια, πέραν της ταύτισής της με την παράδοση του ρώσικου μεγαλοϊδεατισμού, είχε ένα διττό χαρακτήρα. Επειδή αποτελούσε τον κληρονόμο του εργατικού κινήματος συνδέθηκε στις καπιταλιστικές χώρες με κινήματα χειραφέτησης.

Διαβάστε περισσότερα ›
Το «ταυτοτικό κύμα» που εντοπίζεται σήμερα στο υπόστρωμα της κοινωνίας αποτελεί μια έμμεση, αλλά σαφή πολιτική δήλωση ότι πλέον η αντιπαράθεση με το σύστημα έχει αγγίξει τις πιο βαθιές, θεμελιακές βάσεις της κοινωνίας μας: Την πνευματική της υπόσταση που τη συγκροτεί ως τέτοια.

Το «ταυτοτικό κύμα»

Αυτή η μεταστροφή, από τη χρεοκοπημένη πολιτική της μεταπολίτευσης στον πολιτισμό, δεν αποτελεί μοναχά ένα τεκμήριο για το τέλος της τελευταίας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η λεηλασία των κοινών, ο κρατισμός και ο νεοφιλελευθερισμός

Η λεηλασία των κοινών, ο κρατισμός και ο νεοφιλελευθερισμός

Ούτε ο κρατισμός, ούτε ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι τα οργανωτικά σχήματα εκείνα που μπορούν σήμερα να απαντήσουν σε αυτά τα ζωτικά ζητήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο ελληνισμός. Είναι σαφές αυτό σε όσους έχουν μια εμπειρική σχέση τόσο με τον δημόσιο όσο και με τον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα σήμερα.

Διαβάστε περισσότερα ›
ARKAS -The Original Page

Παροχές, επικοινωνιακά προσχήματα, προγραμματικό τέλμα

Προφανώς, οι πολιτικές μηδαμινότητες που βρίσκονται στο τιμόνι της κυβέρνησης, καθώς και εκείνες που κρατούν τα ηνία της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έχουν το πολιτικό-ιδεολογικό υπόβαθρο, την αίσθηση των ιδιαιτεροτήτων της χώρας καθώς και της κρισιμότατης συγκυρίας στην οποία βρίσκεται, προκειμένου να ανταπεξέλθουν σε αυτήν την πρόκληση. Αν κάτι, επομένως, πρέπει να τεθεί σε καθεστώς «δημιουργικής καταστροφής» αυτό δεν είναι η ελληνική οικονομία και κοινωνία αλλά το πολιτικό της σύστημα…

Διαβάστε περισσότερα ›
Κοινώς· το δημόσιο και το κράτος θα πρέπει να αλλάξουν άρδην·

Ο γόρδιος δεσμός κράτους και δημοσίου

Αν θέλουμε να βοηθήσουμε, λοιπόν, το δημόσιο να σταθεί στα πόδια του, πρέπει να το απελευθερώσουμε από όλους εκείνους τους παράγοντες που το καθηλώνουν στο σημερινό τέλμα της αναποτελεσματικότητας –ειδάλλως ο δημόσιος χαρακτήρας θα αφορά μόνον στις δαπάνες που απαιτούνται για την ύπαρξη μηχανισμών που σήμερα λειτουργούν εντελώς ασυνάρτητα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Τον τελευταίο καιρό, η διεθνής σκηνή παρακολουθεί έκπληκτη τον πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν να μεθοδεύει συστηματικά, ανοικτά και απροκάλυπτα την εκτροπή του πολιτεύματος στη γείτονα χώρα.

Νεοθωμανισμός, στον δρόμο για το νέο Σουλτανάτο

«Η αναποτελεσματικότητα των θεοκρατικών νόμων του οθωμανικού κράτους, οι οποίοι δεν είχαν προβλεφθεί για όλες τις πτυχές της κοινωνικής ζωής, δημιούργησε μια συνθήκη όπου οι άρχουσες τάξεις λειτουργούσαν κατά την κρίση τους στην άσκηση της δικαιοσύνης. Το γεγονός αυτό οδηγούσε σε καταχρήσεις κι έτσι αυτή η διακριτική ευχέρεια μεταβαλλόταν σε αυθαιρεσία. Ο Μαξ Βέμπερ περιέγραψε αυτή την ιδιάζουσα ανασφάλεια στη δικαιοσύνη ως το βασικό χαρακτηριστικό της πατριαρχικής οθωμανικής κοινωνίας.

Διαβάστε περισσότερα ›
πρόσφυγες

Προσφυγικό: Ένα γεωπολιτικό μνημόνιο

Για να αρθρώσουμε έναν δημοκρατικό λόγο πάνω στο προσφυγικό αδιέξοδο, που να μην χαρίζει τον ανθρωπισμό στις δυνάμεις που επιδιώκουν την αποδόμηση της χώρας, και την πατρίδα στην άκρα δεξιά, θα πρέπει πρώτα και πάνω από όλα να πολιτικοποιήσουμε το προσφυγικό/μεταναστευτικό αδιέξοδο. Να το θέσουμε στις σωστές του διαστάσεις: Το δημιουργεί η Τουρκία, το υλοποιούν οι δουλέμποροι, το παροξύνει η Ευρώπη, το επιτρέπει η ελληνική κυβέρνηση. Αυτοί είναι ο στόχος, και όχι οι πρόσφυγες ή οι μετανάστες – ένα τέχνασμα στην λογική του «αποδιοπομπαίου τράγου» που επιστρατεύει η άκρα δεξιά για να αποπολιτικοποιήσει την κοινωνική δυσαρέσκεια σε τυφλό μίσος.

Διαβάστε περισσότερα ›
τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι

Mπροστά στην βαρβαρότητα

Στην Ελλάδα δεν έχουμε ακόμα συνείδηση ότι το γειτονικό καθεστώς θεμελιώθηκε αποφασιστικά πάνω στις πολλαπλές γενοκτονίες του 1910-1922. Πράγμα το οποίο δεν είναι μοναχά θεωρητική ιστορική διαπίστωση, αλλά πραγματικότητα που λειτουργεί ακόμα και τώρα στην στρατηγική του. Κοινώς, από τις αρχές της δεκαετίας του 2010 το παραλήρημα νεο-οθωμανικής υπερεπέκτασης προς την Μέση Ανατολή στηρίχτηκε αποφασιστικά στην εργαλειοποίηση και την μόχλευση της βαρβαρότητας του Ισλαμικού Χαλιφάτου.

Διαβάστε περισσότερα ›
Σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου

Η δραχμοφαντασία ως εξουδετέρωση των κινημάτων

Με την κατάρρευση των προεκλογικών βεβαιοτήτων και διαβεβαιώσεων, των κυβερνώντων κομμάτων, ότι αρκεί ένας πρώτος σφοδρός γύρος «δυναμικής διαπραγμάτευσης» ώστε να απαλλαγούμε από τα μνημόνια, άρχισαν ξανά να πολλαπλασιάζονται οι φωνές που υποστηρίζουν ότι η λύση της ελληνικής τραγωδίας θα επέλθει μόνο κατόπιν ολικής ρήξης της χώρας μας με την ευρωζώνη και επιστροφής της σε εθνικό νόμισμα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Σε αντίθεση, δε, με τις υποσχέσεις που μοιράζονται σήμερα αφειδώς, τόσο από τον πόλο των «κουΐσλιγνκ» –δηλαδή της συγκυβέρνησης– όσο και από τους τυχοδιώκτες της «κυβερνώσας αριστεράς» δεν υπάρχει κανένα εύκολο σαξές στόρυ, και καμία ανέξοδη διαφυγή από το μνημόνιο.

Η επερχόμενη παγίδα

«Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μας καταστρέψει». Είναι η μόνιμη επωδός όλου του συστημικού συρφετού, από τον Θ. Πάγκαλο, μέχρι την Μισέλ, από τον λύκο-που-στην-αναμπουμπούλα-χαίρεται Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, μέχρι τον απελπισμένο ψευτοκουτσαβάκη Αντώνη Σαμαρά και τον δόλιο σύμβουλό του.

Διαβάστε περισσότερα ›
Οικόπεδο και Αποικία. Η Ελλάδα στο τέλος της μεταπολίτευσης

Οικόπεδο και Αποικία. Η Ελλάδα στο τέλος της μεταπολίτευσης

Η τομή που συντελείται κατά την ύστερη μεταπολίτευση έχει να κάνει με την ολοκλήρωση της παρασιτοποίησης της χώρας μέσα από την ενσωμάτωση (και) των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων. Η (πλασματική) ευημερία του εκσυγχρονισμού, που συντελέστηκε με δανεικά, και πάνω στην φθηνή εργασία των ξένων εργατών υπήρξε το επιστέγασμα αυτού του κύκλου αλλοτρίωσης.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Γιώργος Ρακκάς γεννήθηκε το 1981 στην Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Α.Π.Θ. (2000-2004) και έκανε μεταπτυχιακό στην Κοινωνική και Πολιτική Θεωρία (Πάντειο Πανεπιστήμιο, 2004-2008). Αυτή τη στιγμή προσπαθεί να τελειώσει το διδακτορικό του πάνω στο φαινόμενο της μετανάστευσης. Εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος.

«Όχι στο νέο ξεριζωμό» Ο υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιώργος Ρακκάς στο seleo.gr (video)

“Όχι στο νέο ξεριζωμό” λέει ένας από τους νεότερους διεκδικητές της δημαρχίας Θεσσαλονίκης μιλώντας στο seleo.gr. Ο Γιώργος Ρακκάς με τον συνδυασμό “Μένουμε Θεσσαλονίκη” μιλά για την Θεσσαλονίκη που “κινδυνεύει να γίνει φραπεδούπολη” και “πόλη των γκαρσονιών” η οποία είναι και “όμηρος” της ιστορίας του μετρό. Χαρακτηρίζει απαράδεκτο γεγονός τη “μαζική φυγή των νέων πτυχιούχων” ζητώντας “να καταγγείλουμε τις συνθήκες που μας εξαναγκάζουν να εγκαταλείψουμε τον τόπο”.

Διαβάστε περισσότερα ›