Αποτελέσματα αναζήτησης για "βασίλη ραφαηλίδη" : 40

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος γράφει για τον Βασίλη Ραφαηλίδη

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος γράφει για τον Βασίλη Ραφαηλίδη

Το κείμενο περιλαμβάνεται σαν επίλογος στο βιβλίο «Ταξίδι Στο Μύθο» (εκδ. Αιγόκερως, 2003), καθώς και στο βιβλίο «Βασίλης Ραφαηλίδης» (εκδ. Αιγόκερως, 2000, για το Φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης)

Διαβάστε περισσότερα ›
Σκηνή από την ‘Αναπαράσταση’

Βασίλης Ραφαηλίδης – Τρύπα στον τοίχο του μύθου

«Αν ο κινηματογράφος είναι ένα «ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο», κατά τον Bazin, τότε η ταινία του Αγγελόπουλου είναι μια ορθάνοιχτη τρύπα στον τοίχο του μύθου»

Διαβάστε περισσότερα ›
Βασίλης Ραφαηλίδης – Αναρχισμός

Βασίλης Ραφαηλίδης – Αναρχισμός

Οι γνήσιοι αναρχικοί έχουν κάτι από την συμπεριφορά του Διογένη και το ήθος του Κροπότκιν, ίσως του πιο έντιμου ανθρώπου που περπάτησε ποτέ στην γη.

Διαβάστε περισσότερα ›
Βασίλης Ραφαηλίδης – Από τα ιδεογράμματα στο μοντάζ

Βασίλης Ραφαηλίδης – Από τα ιδεογράμματα στο μοντάζ

«…η καταγωγή όλων των αλφαβήτων είναι εικαστική. Μ’ άλλα λόγια, το κάθε γράμμα πριν γίνει ήχος ήταν εικόνα…»

Διαβάστε περισσότερα ›
Watteau, Αναχώρηση για τα Κήθυρα (1717) (πηγή)

Βασίλης Ραφαηλίδης – Ταξίδι στον Άδη

«…ο σπόρος απ’ όπου ίσως κάποτε φυτρώσουν κι άλλα δέντρα στην άκρη του νεκροταφείου, ο γερο-Σπύρος ο ανεπιθύμητος στην πατρίδα του, είναι ο ΕΛΛΗΝΑΣ.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Η πτώση του τείχους του Βερολίνου επιτάχυνε τη διαδικασία της επανένωσης

Βασίλης Ραφαηλίδης: Οι Τεύτονες – Οι Γερμανοί

Οι Τεύτονες – Οι Γερμανοί Κείμενο: Βασίλης Ραφαηλίδης* Άλλο «γερμανικοί λαοί» και άλλο Γερμανοί. Γερμανικούς λαούς οι εθνολόγοι ονομάζουν όχι μόνο τους Γότθους, που χωρίζονται στα δυο (Βησιγότθοι, που σημαίνει δυτικοί Γότθοι, και Οστρογότθοι, που σημαίνει ανατολικοί Γότθοι), αλλά και […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Γαλλία: παιδιά σε καλοκαιρινή κατασκήνωση, δεκαετία του 1940. Getty / Mondadori

Βασίλης Ραφαηλίδης: Ο εθνικισμός είναι φασισμός

Τα «κυβερνητικά» συστήματα που ισχύουν στον ουρανό, είναι ανάκλαση των κυβερνητικών και κοινωνικών συστημάτων που ισχύουν στη Γη. Συνεπώς, οι «περιούσιοι λαοί» και ο άκρατος μονοθεϊσμός δεν μπορεί να έχουν θέση σε μια παγκόσμια δημοκρατική κοινωνία, στην οποία κανένας λαός δεν ήταν δυνατό να έχει κανένα ξεχωριστό προνόμιο, έναντι ενός άλλου «κατώτερου» λαού.

Διαβάστε περισσότερα ›
Βασίλης Ραφαηλίδης – Η ψυχολογία του φασίστα

Βασίλης Ραφαηλίδης – Η ψυχολογία του φασίστα

«Ας μάθουμε επιτέλους να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους και να μην παραποιούμε την ιστορία μας. Ο ελληνικός λαός, στην πλειοψηφία του, αγάπησε το Μεταξά.»

Διαβάστε περισσότερα ›
White and purple balls

Βασίλης Ραφαηλίδης: Γιατί ανήκουμε στη Δύση

ΛΟΙΠΟΝ, ο Φαλμεράιερ δούλεψε σε ανύποπτο χρό­νο για την… ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Αλλά αυτό ακόμα δεν το πήραν χαμπάρι αυτοί που και στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα θέλουν να ανήκουν και ορθόδοξοι θέλουν να παραμείνουν για να μη χαθεί ο βυζαντινός σπόρος μας. Που μούχλιασε στις αποθήκες της Αρχιεπισκοπής, και είναι αδύνατο πια να δώσει βλαστάρια. Το μόνο που μπορεί να δώσει τώρα είναι σκώληκες. Απ’ αυτούς που τραγανίζουν την εκκλησια­στική περιουσία.

Διαβάστε περισσότερα ›
Blue and white and Blue Fractal

Βασίλης Ραφαηλίδης: Ο φόβος κάνει τον εθνικόφρονα

ΣΤΗΝ πραγματικότητα, ο υπερταξικός εμφύλιος πό­λεμος στην Ελλάδα δεν τελείωσε ποτέ’. Και οι κυρίως ειπείν εμφύλιοι πόλεμοι δεν είναι παρά οι κορυφές του παγόβουνου. Στην πραγματικότητα, ο εμφύλιος πόλε­μος στην Ελλάδα είναι μια κατάσταση καθημερινή, δια­βρωτική, καταστροφική. Ο υπ’ αριθμόν ένα εχθρός του Έλληνα παραμένει ο παραδίπλα Έλληνας. Κι αν δε μας πετούσαν κάθε τόσο φανταστικούς και μισο- φανταστικούς εχθρούς για να εκτονωνόμαστε και να αποκτούμε τεχνητά «ομοψυχία», με τις γνωστές στην ψυχολογία της μάζας μεθόδους, τότε οι Πελοποννήσιοι θα εκστράτευαν κατά των υπολοίπων Ελλήνων κάθε τρεις και πέντε και ο αρχαίος Πελοποννησιακός πόλε­μος δε θα είχε τελειώσει ακόμα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Χάρτης της Δυτικής Ευρώπης

Βασίλης Ραφαηλίδης: Ο δρόμος για την Ελλάδα περνάει από την Ευρώπη

Μ’ άλλα λόγια, είναι ευκολότερο σ’ ένα λαό να δια­τηρήσει τη συλλογική ιστορική μνήμη και την ιδιαιτερό­τητα των ηθών του όταν η θρησκεία του απαγορεύει το συγχρωτισμό με αλλόθρησκους, πράγμα βέβαια κατα­στροφικό για την ανάπτυξη ενός ενιαίου πολιτισμού.

Διαβάστε περισσότερα ›
G. Gritsenko, "One Million Komsomoltsy - Master of One Million Kilowatts"

Lithograph, 72.7 cm x 50.4 cm, 1931, Dr. Harry Bakwin and Dr. Ruth Morris Bakwin Soviet Posters Collection, Special Collections Research Center, The University of Chicago Library

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης, ο μαρξισμός και η ουτοπία

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης, ο μαρξισμός και η ουτοπία Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Το να μιλάμε για το Βασίλη το Ραφαηλίδη και να λέμε ότι είναι ιδιόμορφη περίπτωση κι ότι σπάει όλα τα καλούπια κι ότι ακολουθεί το δικό του δρόμο […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Μερικές απλές οδηγίες μοντάζ από τον Τζίγκα Βέρτοφ

Μερικές απλές οδηγίες μοντάζ από τον Τζίγκα Βέρτοφ

Μερικές απλές οδηγίες μοντάζ από τον Τζίγκα Βέρτοφ Το παρακάτω κείμενο περιλαμβάνεται στο βιβλίο Μοντάζ, μια συλλογή κειμένων για την κινηματογραφική αυτή τέχνη, από σκηνοθέτες και θεωρητικούς του χώρου (διαβάστε εδώ το κείμενο του Βασίλη Ραφαηλίδη που περιέχεται στο ίδιο […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Αριστοτέλης και τα αδιέξοδα τυραννίας και βασιλείας

Ο Αριστοτέλης και τα αδιέξοδα τυραννίας και βασιλείας

Όμως, ένα πολίτευμα που στηρίζεται στην απόλυτη υπεροχή του ενός, αν θέλει να παραμείνει αξιόπιστο, πρέπει πρωτίστως να εξασφαλίσει το αδιαφιλονίκητο αυτής της ανωτερότητας. Κι εδώ ακριβώς κρύβεται η επιβολή της αξίας, ως κατοχύρωση της λαϊκής αποδοχής. Ο βασιλιάς που δεν έχει λαϊκό έρεισμα οδηγείται σχεδόν μαθηματικά στη χρήση της βίας, και η βία είναι ο δρόμος της τυραννίας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Γεώργιος Καστριώτης

Οι γιοί των αετών

Η πρώιμη ιστορία των Αλβανών χάνεται στην ομίχλη της ιστορίας και στη μίξη εθνών, λαών και γλωσσών που συντελείται ασταμάτητα στο χώρο της βαλκανικής. Ως τον 11ο μ.Χ. αιώνα δε σώζεται καμία πηγή που να αναφέρεται στους Αλβανούς. Κατά πάσα πιθανότητα έλκουν την καταγωγή τους από τους αρχαίους Ιλλυριούς που κατοικούσαν από τα αρχαία χρόνια στην περιοχή της σημερινής Αλβανίας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Παύλος Μελάς (29 Μαρτίου 1870 – 13 Οκτωβρίου 1904) ήταν αξιωματικός πυροβολικού του ελληνικού στρατού. Ήταν γιος του Μιχαήλ Μελά και γαμπρός του Στέφανου Δραγούμη. Στάθηκε από τους πρωτεργάτες του Μακεδονικού αγώνα.

Φάκελος «Μακεδονικό»: μια (νηφάλια) ιστορική προσέγγιση του ζητήματος

Το πρόβλημα, λοιπόν, με το όνομα Μακεδονία υπάρχει απ’ το 1913 και όχι από το 1945, όταν ο Τίτο εγκαθίσταται στην εξουσία και, για λόγους δικής του πολιτικής σκοπιμότητας, δημιουργεί την Ομόσπονδη Δημοκρατία της Μακεδονίας, που μέχρι τότε ήταν περιφέρεια της Σερβίας και από πολλούς λεγόταν Μακεδονία!

Διαβάστε περισσότερα ›
Ιωάννης Καποδίστριας

Για τον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια

Ο Καποδίστριας δεν ήταν επίσης αρεστός στους Άγγλους επειδή είχε κιόλας προσπαθήσει να απαλλάξει την ιδιαίτερη πατρίδα του την Κέρκυρα από την κατοχή τους. Ότι και να έκανε δε δεν θα μπορούσε να τους γίνει ποτέ αρεστός γιατί τον «κυνηγούσε» το αμαρτωλό παρελθόν του, η προσήλωσή του στον Αυτοκράτορα Αλέξανδρο της Ρωσίας και οι πολύτιμες υπηρεσίες που του είχε προσφέρει.

Διαβάστε περισσότερα ›
Κατεβάστε το βιβλιαράκι ‘Περί βλακείας’ του Ρόμπερτ Μούζιλ (pdf)

Κατεβάστε το βιβλιαράκι ‘Περί βλακείας’ του Ρόμπερτ Μούζιλ (pdf)

Διαβάστε το online ή κατεβάστε το σε pdf

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Απόλλωνας (αριστερά) συναγωνίζεται με το Μαρσύα (δεξιά) που σε λίγο θα ηττηθεί και θα τιμωρηθεί από τον Σκύθη με το μαχαίρι. Ανάγλυφο, από την βάση της Μαντινείας μέσα 4ου αι. π.Χ.

Ο Αριστοτέλης για τη μουσική παιδεία

Όσο για το «δυνατόν» και το «πρέπον», ο Αριστοτέλης είναι αρκούντως κατατοπιστικός: «Ακόμη δύο είναι οι σκοποί, το δυνατόν και το πρέπον, και μάλιστα είμαστε υποχρεωμένοι να επιδιώκουμε πιο πολύ πράγματα δυνατά και πρέποντα για κάθε περίπτωση ανθρώπων. Αυτά είναι ήδη ορισμένα από τις ηλικίες, για παράδειγμα οι άνθρωποι με λιγότερες δυνάμεις λόγω προχωρημένης ηλικίας δεν τραγουδούν εύκολα πολύ δυνατές αρμονίες, αλλά η κατάστασή τους επιτρέπει σε αυτές τις ηλικίες πιο χαμηλόφωνες αρμονίες».

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο δυτικός κόσμος προτάσσοντας το δικαίωμα της ατομικής ελευθερίας, που τόσο εξυπηρέτησε τον καπιταλισμό, την μετουσίωσε σε επαναστατική πράξη.

Ο νεοφιλελευθερισμός, το 1% και το υπόλοιπο 99%

Παρακολουθούμε την πολιτική επιλογή της παντοκρατορίας του χρήματος, που ελέγχει όλες τις εξελίξεις. Γιατί το να επιτραπεί ο άκρατος πλουτισμός σε μια ελάχιστη μερίδα, η οποία απαλλάσσεται ακόμη κι από τις φορολογικές της υποχρεώσεις, προϋποθέτει μια σειρά πολιτικών αποφάσεων, που εξυπηρετούν αυτή την κατεύθυνση. Το σύγχρονο κράτος, παντελώς ανίσχυρο μπροστά στη δύναμη της υψηλής πλουτοκρατίας, συρρικνώνεται διαρκώς προσπαθώντας να απαλλαχτεί από όλες τις ευθύνες στο όνομα της επανάστασης της ατομικότητας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Βρετανοί στρατιώτες στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών

Μαρτυρίες γυναικών για τον Δεκέμβρη του 1944

Κατά την μαρτυρία της Γαλέου ακούγονταν καθημερινώς τότε τόσοι πυροβολισμοί που οι κάτοικοι είχαν αρχίσει να τους συνηθίζουν και προσπαθούσαν απλώς να μαντέψουν από τι είδους όπλο έβγαιναν κάθε φορά οι σφαίρες.

Διαβάστε περισσότερα ›
Άνθρωποι ψάχνουν στα σκουπίδια

Ο Αριστοτέλης και οι ανατροπές σε δημοκρατία και ολιγαρχία

Με δεδομένο ότι οι δημοκρατίες τάσσονται στην υπηρεσία των φτωχότερων στρωμάτων, ενώ οι ολιγαρχίες υπηρετούν τα συμφέροντα των πλουσίων, είναι φανερό ότι μια δημοκρατία που ανατρέπεται παραδίδοντας τη σκυτάλη στην ολιγαρχία έχει ηττηθεί από τη συσπείρωση των οικονομικά ισχυρών, που βρίσκουν την ευκαιρία και επιβάλλουν τις πολιτικές τους επιδιώξεις.

Διαβάστε περισσότερα ›
« - Σκεφτόμουν ν' αλλάξω τα σώβρακά μου.

- Ουάου! Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις! » altan

Ο Αριστοτέλης, η απόλυτη μοναρχία κι η πορεία προς τον εκδημοκρατισμό

Αν δεχτούμε ότι η κυρίαρχη λαϊκή αντίληψη είναι δοσμένη από τη φύση τότε πρέπει να δεχτούμε ότι και οι νόμοι δεν αλλάζουν, καθώς οι νόμοι είναι αυτοί που εκφράζουν το αίσθημα του δικαίου σε κάθε εποχή. Αν αυτό ήταν αμετάβλητο τότε και οι νόμοι θα έπρεπε να είναι αμετάβλητοι πράγμα που φυσικά δε συμβαίνει και που ο Αριστοτέλης γνωρίζει πολύ καλά. Και μόνο η αναφορά του στις μεταρρυθμίσεις του Σόλωνα καταδεικνύει την πλήρη επίγνωσή του.

Διαβάστε περισσότερα ›
Σολων

Ο Αριστοτέλης και η νομοθεσία του Σόλωνα

Αναντίρρητα, δε θα μπορούσε να αμφισβητηθεί η σύνεση και διορατικότητα του Σόλωνα στη διαχείριση του αθηναϊκού πολιτεύματος. Γιατί ο Σόλων, διαβλέποντας τις πληγές και το έκρυθμο της κοινωνίας κατάφερε να παρέμβει εξομαλύνοντας – κατά το δυνατό βέβαια – τις κοινωνικές αντιπαλότητες, που δε θα μπορούσαν παρά να έχουν ταξικό περιεχόμενο.

Διαβάστε περισσότερα ›
Νεαροί Σπαρτιάτες. Young Spartans Exercising by Edgar Degas (1834-1917)

Ο Αριστοτέλης, οι δούλοι και η θέση της γυναίκας στη Σπάρτη

Ο Αριστοτέλης, οι δούλοι και η θέση της γυναίκας στη Σπάρτη Γράφει ο Θανάσης Μπαντές            Ο Αριστοτέλης στο δεύτερο βιβλίο από τα «Πολιτικά» του καθιστά σαφές ότι η καλή διακυβέρνηση μιας πολιτείας σχετίζεται αναγκαστικά από τον τρόπο διευθέτησης της […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Phaethon - Statue of Zeus or Poseidon - Άγαλμα Διός ή Ποσειδώνος

Ο Ελληνισμός και το Ισλάμ

Τόσο ο ευρωπαϊκός όσο και ο ισλαμικός, είναι και οι δύο μεσογειακοί πολιτισμοί. Ο πρώτος είναι ο κληρονό­μος της φιλοσοφίας και του ανθρωπιστικού πνεύματος του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και ο δεύτερος είναι ο κληρονόμος του πρακτικού και επιστημονικού πνεύ­ματος του ασσυριακού, του βαβυλωνιακού και του αι­γυπτιακού πολιτισμού, στους οποίους, ωστόσο, πάρα πολλά οφείλει και η αρχαία Ελλάδα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Louis Dupré, Photo Pikos from Souli. Σουλιώτης

Αρβανίτες: Οι Δωριείς του Νέου Ελληνισμού

Αρβανίτες: Οι Δωριείς του Νέου Ελληνισμού Κείμενο: Βασίλης Ραφαηλίδης Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Έθνος (17.5.87) ΜΙΑ σειρά κειμένων για τους ‘Ελληνες και την ελλη­νικότητα που δημοσιεύτηκαν σ’ αυτή τη σελίδα με αφορμή τη σχετικά πρόσφατη έκδοση του βιβλίου του Γεράσιμου Κακλαμάνη «Επί της […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Ευάγγελος Λεμπέσης και η βλακεία ως κοινωνικό φαινόμενο

Ο Ευάγγελος Λεμπέσης και η βλακεία ως κοινωνικό φαινόμενο

Στο δοκίμιο του Λεμπέση Ο Ευάγγελος Λεμπέσης και η βλακεία ως κοινωνικό φαινόμενο τα πράγματα τίθενται απολύτως ξεκάθαρα. Ο θεμελιώδης κρίκος κάθε κοινωνίας είναι η διαφορετικότητα (κοινωνία χωρίς τη σύνθεση των διαφορετικών δεν υφίσταται) και κατά συνέπεια κάθε απόπειρα ομοιοποίησης των ανθρώπων κρίνεται ισοπεδωτική κι επιζήμια.

Διαβάστε περισσότερα ›
«Δε σου αξίζει ακόμα και να σε μισήσω, και μετανιώνω γιατί να σ’ αγαπώ»

Μια Σκηνή του Αγγελόπουλου – Η Ενοχή των Κυνηγών

Είναι Χριστούγεννα του 1977. Σε μία απομονωμένη παραλίμνια έπαυλη που λειτουργεί σαν ξενοδοχείο, περνά τις μέρες της μια ομάδα κυνηγών, που απαρτίζεται από μέλη της αστικής τάξης· ένας εργολάβος, ένας βιομήχανος, ένας ξενοδόχος, ένας πολιτικός καριερίστας, ένας ακροδεξιός… Σε μια εξόρμηση για θήραμα βρίσκουν το πτώμα ενός αντάρτη του εμφυλίου πολέμου θαμμένο στο χιόνι.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Γιάκομπ Φίλιπ Φαλμεράυερ (Γερμανικά: Jakob Philipp Fallmerayer 10 Δεκεμβρίου 1790, Τιρόλο – 26 Απριλίου 1861, Μόναχο) ήταν Αυστριακός περιηγητής, δημοσιογράφος, πολιτικός και ιστορικός, περισσότερο γνωστός για τις περιηγητικές αφηγήσεις του και τις θεωρίες του σχετικά με τη φυλετική καταγωγή των Νεοελλήνων.

Πώς δημιουργήθηκε η ελληνική εθνικοφροσύνη

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Π. Ρωμανός στην εισαγωγή παρουσίαση της μετάφρασης που έκανε ο ίδιος του περιβόητου έργου του Ι.Φ. Φαλμεράιερ «Περί της κα­ταγωγής των Ελλήνων», με μια σειρά από εύστοχα ερω­τήματα σκιαγραφεί εξαιρετικά παραστατικά την επι­στημονικά δυσκαθόριστη έννοια της εθνότητας: «Τι εί­ναι έθνος; Και ποια είναι τα βασικά στοιχεία που χωρίς αυτά συνέχειά του δε νοείται; Η γλώσσα; Τα ήθη, έθι­μα και οι θεσμοί; Η θρησκεία; Η φυλετική συγγένεια; Οι τόποι όπου έζησαν οι πρόγονοι;

Διαβάστε περισσότερα ›
ΕΙΝΑΙ αυτονόητο, πως κανείς νομοθέτης εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια δε θα μπορούσε να διαφυλάξει την «καθαρότητα» του αίματος μιας φυλής.

Η ομάδα αίματος των καθαρόαιμων Ελλήνων

ΟΛΕΣ οι συγχύσεις στην Ελλάδα ξεκινούν από την αδυναμία μας να ξεχωρίσουμε τις έννοιες «έθνος» και «κράτος», που σε καμία περίπτωση δεν είναι συνώνυ­μα. Η λέξη έθνος είναι σανσκριτικής καταγωγής και, στην κυριολεξία, σημαίνει «ομαιμοσύνη», δηλαδή ομοιό­τητα του αίματος των ανθρώπων που ανήκουν στην ίδια φυλετική ομάδα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Βολανάκης Κωνσταντίνος
(Ηράκλειο Κρήτης 1837-Πειραιάς 1907),
Ναυμαχία Ναβαρίνου 1827,d’ après Carnerαy.
Ελαιογραφία. 110x150 εκ.,

Ο… φόβος κάνει τον εθνικόφρονα

Η περίφημη «εθνική υπερηφάνεια» δεν είναι παρά μια δημαγωγική «διακήρυξη». Ποιος τίμιος και ευαί­σθητος άνθρωπος που κατοικεί σε τούτο τον τόπο θα μπορούσε να είναι υπερήφανος, όταν ξέρει πως ο ένας στους δύο δημόσιους υπάλληλους κλέβει το κράτος, δηλαδή όλους μας; Πώς να νιώθεις καλά ως ‘Ελλην όταν η Ελλάδα κατέχει παγκόσμιο ρεκόρ στις ακάλυ­πτες επιταγές;

Διαβάστε περισσότερα ›
Greece Expiring on the Ruins of Missolonghi by Eugène Ferdinand Victor Delacroix

Η δυσκολία να είσαι Έλληνας

Στη διάρκεια της τουρκοκρατίας η Εκκλησία έκανε καλά τη δουλειά της από εκκλησιαστική άποψη. Και έκανε πολύ καλά που έκανε καλά τη δουλειά της. Αλλά είναι τερατώδες να βαφτίζουμε εθνικό ένα έργο που εί­ναι μόνο θρησκευτικό, βάζοντας έτσι τα «ιστορικά θε­μέλια» για τη φριχτή απάτη που πήρε το ψευδώνυμο «ελληνοχριστιανικός πολιτισμός». Πρέπει να καταλά­βουμε επιτέλους πως «Έλληνες εισί, οι της ελληνικής παιδείας μετέχοντες» – και τίποτα περισσότερο.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ψηφιδωτό δάπεδο με μυθικές παραστάσεις. Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

Ελλάδα: Η μυθική χώρα του παραλόγου

Δεν υπάρχει, λοιπόν, πρόβλημα «εθνικής ομοψυχί­ας». Υπάρχει μόνο πρόβλημα «εθνικής ομοφαγίας». Όπου ο κάθε καλός Έλληνας με μεγάλη όρεξη θα έτρωγε το γείτονά του. Από την κυρίως ειπείν ανθρω­ποφαγία μας χωρίζει μόνο η προκατάληψη πως η αν­θρώπινη σάρκα δεν έχει καλή γεύση. Κατά τα άλλα, κά­νουμε τακτικά την προσευχή μας και παρακαλούμε το Θεό «να βάλει το χέρι του» γιατί τα δικά μας χέρια είναι απασχολημένα αλλού.

Διαβάστε περισσότερα ›
Κεφάλι από λατρευτικό άγαλμα της Ίσιδας. Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

Ελλάδα: Μια χώρα ρετρό

Οπωσδήποτε, ωστόσο, η θρησκεία αποτελεί εξαιρε­τικά συνεκτικό δεδομένο, που λειτουργεί αποτελεσμα­τικά μέσα σε μια κοινωνία.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ελληνικό κράτος και... παρακράτος

Ελληνικό κράτος και… παρακράτος

Το κράτος που προέκυψε από την Ελληνική Επανά­σταση έπρεπε να είναι ελληνικό, αφού αυτή έγινε στο έδαφος που στην αρχαιότητα βρίσκονταν οι ελληνικές πόλεις – κράτη!

Διαβάστε περισσότερα ›
Η μορφή του Ιουστινιανού (κέντρο)  στα ψηφιδωτά του ναού του Αγίου Βιταλίου, στη Ραβέννα

Ορθόδοξα θεμέλια ενός κράτους ανορθόδοξου

Ορθόδοξα θεμέλια ενός κράτους ανορθόδοξου Κείμενο: Βασίλης Ραφαηλίδης* ΤΟ ΑΜΜΩΔΕΣ του κοινωνικού (ελληνικού) εδάφους, λέει ο Γεράσιμος Κακλαμάνης στο σημαδιακό βιβλίο του «Επί της δομής του νεοελληνικού κράτους», δεν επέτρεπε να στηριχτεί πάνω του μια κοινωνία αυτοθε- σμιζόμενη και καλά […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Αθήνα, ο Παρθενώνας στα 1821. Edward Dodwell: Views in Greece, London 1821

Πως να φτιάξουμε μια Ελλάδα για τους Έλληνες

Η Ελλάδα ήταν πάντα μια χοάνη συγκερασμού εθνο­τήτων και λαοτήτων, ένα τέλειο χωνευτήρι λαών. Και τούτο, χάρη στη θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου εμφανίστηκαν όλοι οι σπουδαίοι πολιτισμοί, που συγκεράστηκαν στον ελληνικό. Πριν από το καθετί, η Ελλάδα είναι μια πολιτιστική έννοια.

Διαβάστε περισσότερα ›
Οπλιτοδρόμος, ανάγλυφη τραπεζιόσχημη πλάκα που βρέθηκε στην Αθήνα. Γύρω στο 500 π.Χ. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Stretcher, embossed billboard found in Athens. Around 500 BC National Archaeological Museum

Ο Θουκυδίδης και η έναρξη του πελοποννησιακού πολέμου

Ο Θουκυδίδης και η έναρξη του πελοποννησιακού πολέμου Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Τα γεγονότα που αποτέλεσαν την απαρχή του πελοποννησιακού πολέμου αφορούν τη διεκδίκηση της Επιδάμνου ανάμεσα στους Κερκυραίους και τους Κορίνθιους: «Η Επίδαμνος είναι μια πόλη η οποία βρίσκεται […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Τζακ Λόντον (Jack London) (12 Ιανουαρίου 1876 - 22 Νοεμβρίου 1916) ήταν Αμερικανός συγγραφέας που έγραψε πάνω από 50 βιβλία, όπως Το κάλεσμα της άγριας φύσης, Μάρτιν Ήντεν, Ο θαλασσόλυκος,και άλλα.

Ο Τζακ Λόντον και η στρατευμένη τέχνη

Ο Τζακ Λόντον και η στρατευμένη τέχνη «Ο μαρξισμός είναι μια απόπειρα απάντησης σε ερωτήματα τόσο παλιά, όσο και οι μούμιες του Φαραώ».  Βασίλης Ραφαηλίδης Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Δημοσιευμένη για πρώτη φορά το 1907 «η Σιδερένια Φτέρνα» του Λόντον […]

Διαβάστε περισσότερα ›