Κατηγορία: Λογοτεχνία

Ξανά στο χείλος της πλατφόρμας.

Εφιάλτης

Βλέπω το τεράστιο κενό που με χωρίζει από την επιφάνεια της θάλασσας και οπισθοχωρώ. Φοβάμαι την πτώση. Καθώς οπισθοχωρώ προσέχω το χρώμα του δαπέδου της πλατφόρμας. Είναι μπεζ, ενώ έχω την εντύπωση πως είναι στρωμένη με μεγάλα τετράγωνα πλακάκια.

Διαβάστε περισσότερα ›
Τοιχογραφία στην Πομπηία

Η χρήση του μύθου στο Συμπόσιο του Πλάτωνα

Αποδίδει λοιπόν στον Έρωτα τα πιο πάνω χαρακτηριστικά (κάλλη και αρετές), από τη μία παρά την αυθεντία της μυθικής αφήγησης του Ησίοδου, και από την άλλη χρησιμοποιώντας την υπάρχουσα μυθολογία…Χρησιμοποιεί τον μύθο και τον αναιρεί ταυτόχρονα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Στιγμιότυπο της ταινίας

Ο Χένρυ Μίλλερ γράφει για την Ελλάδα και τους Έλληνες

Ένιωσα τη γυμνή δύναμη των ανθρώπων, την αγνότητά τους, την ευγένειά τους, την καρτερικότητά τους. Είδα τα παιδιά τους, ένα θέαμα που με θέρμαινε, γιατί ερχόμενος από τη Γαλλία ήταν σαν ο κόσμος να μην είχε παιδιά, σαν να μην γεννιούνταν πια. Είδα ρακένδυτους ανθρώπους, και αυτό ήταν επίσης μια κάθαρση. Ο Έλληνας ξέρει πώς να ζει με τα κουρέλια του: αυτά δεν τον υποβιβάζουν καθόλου ούτε τον ρυπαίνουν, όπως σε άλλες χώρες που έχω επισκεφτεί.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο διαδικτυακός αυτός τόπος υλοποιήθηκε για να προβληθεί το έργο του Τάσου Λειβαδίτη, του ποιητή των μεγάλων ονείρων

Ποιήματα του Τάσου Λειβαδίτη στο διαδίκτυο

Ώσπου στο τέλος δεν ξεφεύγει κανείς, αλλά και να πάει που;
Κι ο έρωτας είναι η τρέλα μας μπροστά στο ανέφικτο να γνωρίσει ο
Ένας τον άλλον

Διαβάστε περισσότερα ›
Η ομοφυλοφιλία στον πλατωνικό μύθο

Η ομοφυλοφιλία στον πλατωνικό μύθο

Γιατί όταν κάποιος «συναντήσει αυτό που πραγματικά ήταν το άλλο του μισό, είναι αδύνατο να περιγραφεί η συγκίνηση που νιώθει από την αγάπη, τη στοργή, τον έρωτα, και μάλιστα ούτε στιγμή δε θέλει να αποχωριστεί ο ένας από τον άλλο…»

Διαβάστε περισσότερα ›
Δανάη και Έρως (1544)

Η Απατηλή Γοητεία του Αιθεροβάμονα Έρωτα στο Συμπόσιο του Πλάτωνα

Ο έρωτας εν τέλει, για τον Ερυξίμαχο, είναι το ίδιο το μέτρο, δηλαδή περισσότερο μια ποσοτική αξία παρά μια αυθύπαρκτη έννοια ή διαδικασία. Τον βάζει να κυριαρχεί και να «εξηγεί» το κάθε τι στον κόσμο…

Διαβάστε περισσότερα ›
Detail of painting of  "Young Girl Defending Against Cupid" by Adolphe Bouguereau, 1880

Ο Μακιαβέλι για τον Έρωτα

«Όσο για τον Έρωτά σου, σου θυμίζω πως απ’ τον έρωτα ξεσκίζονται όσοι πάνε να του ψαλιδίσουν τις φτερούγες ή να τον δέσουν όταν τους πέφτει στην αγκαλιά. Σε εκείνους, όντας παιδί και άστατος, βγάνει τα μάτια, τα συκώτια και την καρδιά. Μα όσοι, κάνουν μαζί του χαρές, και τον χαϊδεύουν, όταν τους έρχεται, τον αφήνουν να φύγει, όταν τους φεύγει, και τον καλοδέχονται όταν ξαναγυρίζει, αυτοί πάντα έχουν τιμές και καλοπιάσματα από δαύτον και θριαμβεύουνε κάτω απ’ τις προσταγές του. Για τούτο, καλέ μου σύντεκνε, μη δοκιμάσεις να βάλεις σε τάξη κάποιον που πετάει, ούτε και να ψαλιδίσεις κάποιον που για καθένα φτερό ξεπετάει χίλια· και τότε θα ευτυχείς.»

Διαβάστε περισσότερα ›
ΛΕΞΙΚΟ Λαϊκών και ιδιωματικών λέξεων

Τι σημαίνει: ορμήνεια & ορμηνεύω

Πᾶνε γιὰ νὰ πατήσουν τὸ Καλὸ Χωριό / Κἅνα δὲν ἔχουν πρῶτο καὶ τρανύτερο. / Γυρεύουν ἕνα γέρο γιὰ τὴν ὁρμηνειά / Ἐπῆγαν καὶ τὸν βρῆκαν σὲ βαθειὰ σπηλιά.- Του γέρου την ορμήνεια την ξεχάσανε,/ επήγαν και μεθύσαν και τους πιάσανε.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ηθική και νομιμότητα του έρωτα, στο Συμπόσιο του Πλάτωνα

Ηθική και νομιμότητα του έρωτα, στο Συμπόσιο του Πλάτωνα

Καμία πράξη από μόνη της δεν είναι ούτε ωραία ούτε άσχημη, αλλά εξαρτάται από τα κίνητρα και τη μορφή της (μια από τις γενικές θέσεις του Σωκράτη). Άρα και ο έρωτας πρέπει να διαχωρίζεται σε ωραίο και άσχημο.

Διαβάστε περισσότερα ›
Anselm Feuerbach - Plato's Symposium (1873)

Το Συμπόσιο του Πλάτωνα και ο στρατός από εραστές

Το Συμπόσιο του Πλάτωνα και ο στρατός από εραστές Εισαγωγή στο Συμπόσιο και το εγκώμιο του Φαίδρου Γράφει ο Σαπαρδάνης Κωνσταντίνος «Ποιος υποστηρίζει τους στρατιώτες; Οι στρατιώτες υποστηρίζουν τους στρατιώτες.» Clint Van Winkle, πεζοναύτης  «Όλες οι αμαρτίες που έκανα, τις […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (Σκιάθος 4 Μαρτίου 1851 - Σκιάθος 3 Ιανουαρίου 1911)

Σατιρικός Παπαδιαμάντης: Ἦχος πλάγιος δ´

Τί σε Κωνσταντῖνε καλέσωμεν; κληρονόμον χαμαλίκας, τῶν βαστάζων ἀρχηγόν, ἀλλακτὴν τοῦ Ἀνανία, ἀηδέστατον μωρόν· φωστῆρα τῆς Καλκούτας διαλάμποντα, χαμάλην τῶν παπάδων προεξάρχοντα, τῶν ἀχθοφόρων συνόμιλον· χαμάλμπασην ἀπαράμιλλον. Ἐγέμισες ἀηδίας τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η ψυχή της Δυτικής Ευρώπης

Η ψυχή της Δυτικής Ευρώπης

Η ψυχή της Δυτικής Ευρώπης

Διαβάστε περισσότερα ›
Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη

Πῶς νὰ ἔχῃ πεντάρα; Καλὰ καὶ τὰ λεπτά, καλὴ κ᾽ ἡ δουλειά, καλὸ καὶ τὸ κρασί, καλὴ κ᾽ ἡ κουβέντα, ὅλα καλά. Καλύτερον ἀπ᾽ ὅλα ἡ ρᾳστώνη, τὸ δόλτσε φὰρ νιέντε* τῶν ἀδελφῶν Ἰταλῶν. Ἂν εἰς αὐτὸν ἀνετίθετο νὰ συντάξῃ τὸν κανονισμὸν τῆς ἑβδομάδος, θὰ ὥριζε τὴν Κυριακὴν διὰ σχόλην, τὴν Δευτέραν διὰ χουζούρι, τὴν Τρίτην διὰ σουλάτσο, τὴν Τετάρτην, Πέμπτην καὶ Παρασκευὴν δι᾽ ἐργασίαν, καὶ τὸ Σάββατον διὰ ξεκούρασμα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Το φάντασμα που εμφανίζεται δεν είναι παρά ο ίδιος ο Ρέντλω που ως άλλος εαυτός ξεστομίζει τις πιο μύχιες, κι ως εκ τούτου πιο πικρές, σκέψεις.

Ο Κάρολος Ντίκενς και το πιο μεγάλο δώρο των Χριστουγέννων

Ο χημικός Ρέντλω όμως δεν ξεκινά από την ίδια αφετηρία. Ο Ρέντλω, τραυματισμένος επίσης από το παρελθόν, αδυνατεί να καταφύγει στο φάρμακο της λήθης – όπως ο Σκρουτζ. Αντιθέτως το αναζητά. Είναι τόσο ανίσχυρος μπροστά στη δύναμη της παρελθούσας δυστυχίας που το πέρασμα στη λησμονιά είναι βέβαιο ότι θα δράσει ανακουφιστικά.

Διαβάστε περισσότερα ›
Fr. Millet, Οι σταχομαζώχτρες. 1857. Musée d' Orsay. Παρίσι.

Ἡ Σταχομαζώχτρα (1889)

Ἀλλὰ τὸ πρώτιστον εἰσόδημα τῆς θεια-Ἀχτίτσας προήρχετο ἐκ τοῦ σταχομαζώματος. Τὸν Ἰούνιον κατ᾽ ἔτος ἐπεβιβάζετο εἰς πλοῖον, ἔπλεεν ὑπερπόντιος καὶ διεπεραιοῦτο εἰς Εὔβοιαν. Περιεφρόνησε τὸ ὀνειδιστικὸν ἐπίθετον τῆς «καραβωμένης», ὅπερ ἐσφενδόνιζον ἄλλα γύναια κατ᾽ αὐτῆς, διότι ὄνειδος ἀκόμη ἐθεωρεῖτο τὸ νὰ πλέῃ γυνὴ εἰς τὰ πελάγη.

Διαβάστε περισσότερα ›
Τάσος Λειβαδίτης: Νυχτερινός άνεμος και άλλα ποιήματα

Τάσος Λειβαδίτης: Νυχτερινός άνεμος και άλλα ποιήματα

Τάσος Λειβαδίτης: Νυχτερινός άνεμος και άλλα ποιήματα

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο έρωτας χωρίς την τροχοπέδη της θρησκοληψίας

Ο έρωτας χωρίς την τροχοπέδη της θρησκοληψίας

Το Άσμα Ασμάτων αποτελείται από έξι ενότητες και εντάσσεται στα Διδακτικά – Ποιητικά Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης. Επισημαίνω, ωστόσο, τον πρώτο και δεύτερο στίχο και τους αποδίδω στα νεοελληνικά, όπως εγώ τους προσλαμβάνω, έστω κι αν δεν είμαι ένας εξειδικευμένος στη γλώσσα των εκκλησιαστικών γραφών.

Διαβάστε περισσότερα ›
Επτά + ένα  μη Αντιπροσωπευτικά ποιήματα της Μαρίνας Χατζηκυριάκου

Επτά + ένα μη Αντιπροσωπευτικά ποιήματα της Μαρίνας Χατζηκυριάκου

Επτά + ένα μη Αντιπροσωπευτικά ποιήματα της Μαρίνας Χατζηκυριάκου

Διαβάστε περισσότερα ›
All Quiet On The Western Front

Σχηματοποιώντας τον άνθρωπο που ο Καμύ θα ονόμαζε ξένο ή αλλιώς «Ουδέν Νεότερον από το Δυτικόν Μέτωπον»

Το «Ουδέν Νεότερον από το Δυτικόν Μέτωπον» του Έριχ Μαρία Ρεμάρκ θεωρείται ίσως το κλασικότερο πολεμικό μυθιστόρημα. Τοποθετημένο στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο δεν προβαίνει σε κοινότοπες λογοτεχνικές υπερβολές για να τονίσει την κτηνωδία, ούτε σε συμβολισμούς του τύπου «στα χαρακώματα φύτρωσε ένα λουλούδι» σχηματοποιώντας την ελπίδα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Πολυτεχνείο, 1973

Επιτύμβιον

A, ρε Λαυρέντη, εγώ που μόνο τόξερα τί κάθαρμα ήσουν,
Tί κάλπικος παράς, μια ολόκληρη ζωή μέσα στο ψέμα
Kοιμού εν ειρήνη, δεν θα ‘ρθώ την ησυχία σου να ταράξω.

Διαβάστε περισσότερα ›
Εκδρομή του σχολείου της Alliance Israelite Universelle στη λίμνη Ιωννίνων, αρχές του 20ου αιώνα

Ο άγνωστος Γιωσέφ Ελιγιά

Η εβραϊκή κοινότητα των Ιωαννίνων άκμασε στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν η πόλη βρισκόταν υπό την εξουσία του Αλή Πασά (1788-1822). Πολλά μέλη της κοινότητας εργάστηκαν στον διοικητικό τομέα, το εμπόριο άνθησε, η βιοτεχνία προωθήθηκε, ο εβραϊκός, όπως και ο υπόλοιπος πληθυσμός της πόλης, αυξήθηκε και επεκτάθηκε η κατοίκηση και εκτός του Κάστρου.

Διαβάστε περισσότερα ›
Τι σημαίνει: γρέκι

Τι σημαίνει: γρέκι

γρέκι ή αγρέκι λέγεται το κρυσφήγετο άγριου ζώου, λημέρι, σπηλιά, καταφύγιο, πρόχειρο περίφραγμα· κατοικία. Ο Αραβαντινός αναφέρει : γρέκι= η κοίτη του λαγωού. Ετυμολογικά προέρχεται μάλλον από το τούρκικο eğrek, που σημαίνει αυλάκι.Βρίσκουμε τη λέξη σ’ ένα ωραίο παλιό σαρακατσάνικο τραγούδι.

Διαβάστε περισσότερα ›
Τι σημαίνει: χλιάρι

Τι σημαίνει: χλιάρι

Το υποκοριστικό χλιαρούλι σημαίνει το κουταλάκι, ας πούμε του γλυκού. Μεγεθυντικό είναι η χουλιάρα η χλιάρα, δηλαδή η κουτάλα. Ο Ηλίας Πετρόπουλος γράφει σχετικά: Την φασουλάδα την τρώγανε σε γαβάθα και με ξύλινο χουλιάρι. Το ξύλινο χουλιάρι δεν έχει μεταλλική γεύση και δεν καίει τη γλώσσα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Tζάνι Ροντάρι: «Παραμύθια από το τηλέφωνο»

Tζάνι Ροντάρι: «Παραμύθια από το τηλέφωνο»

«Παραμύθια από το τηλέφωνο» Γράφει η Δήμητρα Κουλούντζου O Tζάνι Ροντάρι γεννήθηκε στην επαρχία της βόρειας Ιταλίας. Ο πατέρας του, ένας αρτοποιός, πέθανε όταν ο Ροντάρι ήταν μόνο δέκα.  Στα δεκαεννιά του χρόνια έλαβε το δίπλωμα του δασκάλου και άρχισε […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Φολέγανδρος

Οδυσσέας Ελύτης: Προσανατολισμοί (1941)

Οδυσσέας Ελύτης: Προσανατολισμοί (1941)

Διαβάστε περισσότερα ›
Οδυσσέας Ελύτης: Τα ρω του έρωτα (1972)

Οδυσσέας Ελύτης: Τα ρω του έρωτα (1972)

Οδυσσέας Ελύτης: Τα ρω του έρωτα (1972)

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (Σκιάθος 4 Μαρτίου 1851 - Σκιάθος 3 Ιανουαρίου 1911)

Τα καλαμπούρια ενός δασκάλου

Ἦτο ἀξιοπερίεργος τύπος, κρᾶμα κυνικοῦ καὶ ἐπικουρείου. Εἶχεν ἰδιαιτέρας ὀνομασίας, ἰδικάς του λέξεις δι᾿ ὅλα. Τὸ Ἀρσάκειον τὸ ὠνόμαζεν Ἀρνάκειον. Τὸ Βαρβάκειον λύκειον ― ἐδῶ ἔτρεπε τὸ οὐρανισκόφωνον τῆς παραληγούσης εἰς ὀδοντόφωνον, sans façon*· ὑπῆρχε δὲ καὶ καθηγητὴς τῆς Γαλλικῆς μὲ παραπλήσιον ὄνομα. Τὰ δένδρα, τὰ κοσμοῦντα τὰς ὁδοὺς καὶ τὰς πλατείας τῆς πρωτευούσης, τὰ ὠνόμαζε δενδρείκελα, κατὰ τὸ ἀνδρείκελα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Γιάννης Σκαρίμπας (Αγία Ευθυμία Παρνασσίδος, 28 Σεπτεμβρίου 1893 – Χαλκίδα, 21 Ιανουαρίου 1984)[1] ήταν Έλληνας λογοτέχνης, κριτικός, θεατρικός συγγραφέας, ποιητής και πεζογράφος.

Ποιήματα του Γιάννη Σκαρίμπα

Έτσι νάν’ σπασμένοι, νά φυσά απ’ τό νότο
καί μέ πίλο κλόουν νά γελάς, Χαλκίδα:
Άχ, νεκρόν στό χώμα –νά φωνάζεις– είδα
έναν μου ακόμη πιερότο! . . .

Διαβάστε περισσότερα ›
Τι σημαίνει: λάσιος

Τι σημαίνει: λάσιος

Τι σημαίνει: λάσιος Γράφει ο Δημήτρης Τζήκας Το επίθετο λάσιος ο –ια –ιο  είναι ομηρικό και σημαίνει δασύτριχος, πυκνόμαλλος, μαλλιαρός, τριχωτός. Στην Ιλιάδα διαβάζουμε : «Παφλαγόνων δ᾽ ἡγεῖτο Πυλαιμένεος λάσιον κῆρ / ἐξ Ἐνετῶν, ὅθεν ἡμιόνων γένος ἀγροτεράων» Ο Καζαντζάκης αποδίδει το λάσιον […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (Σκιάθος 4 Μαρτίου 1851 - Σκιάθος 3 Ιανουαρίου 1911)

Έργα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη σε ψηφιακή μορφή (pdf)

Έργα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη σε ψηφιακή μορφή
Ὁ Αὐτοκτόνος (1954) 1667 Ὁ προστάτης τῶν χηρῶν (1947) 1271 Στὸ Μέγα-Γιαλό (1934)

Διαβάστε περισσότερα ›
Κείμενα μαζί: Μια συνεργατική προσπάθεια για ψηφιοποίηση κειμένων της νεοελληνικής λογοτεχνίας

Κείμενα μαζί: Μια συνεργατική προσπάθεια για ψηφιοποίηση κειμένων της νεοελληνικής λογοτεχνίας

Κείμενα μαζί: Μια συνεργατική προσπάθεια για ψηφιοποίηση κειμένων της νεοελληνικής λογοτεχνίας
Σας προτείνω να επισκεφτείτε την εξαιρετική ιστοσελίδα του Νίκου Σαραντάκου. Είναι πραγματικός θησαυρός.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ακέφαλο άγαλμα της «Μεγάλης Ηρακλειώτισσας» - Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Headless statue of the "Great Heraclea" - Archaeological Museum of Thessaloniki

Οδυσσέας Ελύτης: Δυτικά της λύπης (1995)

Και είναι αυτός που λέει στ’ αλήθεια τι πετά ο φτωχός
Και τι μαζεύει ο πλούσιος: χαδούλια γάτας εύπλεκτα της λυγαριάς
Αψιθιές με κάππαρη λέξεις εξελικτικές με βραχύ το ένα φωνήεν
Ασπασμούς απ’ τα Κύθηρα. Έτσι με κάτι τέτοια πιάνεται
Ο κισσός και μεγαλώνει το φεγγάρι να βλέπουν οι ερωτευμένοι
Σε τι μπλε Ιουλίτας γίνεται το αραχνοΰφαντο του πεπρωμένου

Διαβάστε περισσότερα ›
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ: ΗΛΙΟΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ  (1943)

Οδυσσέας Ελύτης: Ήλιος ο πρώτος

Οδυσσέας Ελύτης: Ήλιος ο πρώτος

ΕΤΣΙ ΣΥΧΝΑ ΟΤΑΝ ΜΙΛΩ ΠΑ ΤΟΝ ΗΛΙΟ
ΜΠΕΡΔΕΥΕΤΑΙ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΕΝΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΚΑΤΑΚΟΚΚΙΝΟ.
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΒΟΛΕΤΟ ΝΑ ΣΩΠΑΣΩ

Διαβάστε περισσότερα ›
Κόκκινο άλογο

Οδυσσέας Ελύτης: Το φωτόδεντρο και η δέκατη τέταρτη ομορφιά

Οδυσσέας Ελύτης: Το φωτόδεντρο και η δέκατη τέταρτη ομορφιά

Διαβάστε περισσότερα ›
Σηματολόγιο του ναυάρχου των Ψαρών Αποστόλη. Πηγή: Διον. Κόκκινος, Η Ελληνική Επανάστασις.

Οδυσσέας Ελύτης: Τρία ποιήματα με σημαία ευκαιρίας (1982)

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ: ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΕ ΣΗΜΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ (1982)

Διαβάστε περισσότερα ›
Κωστής Παπαγιώργης: Ζώντες και τεθνεώτες

Κωστής Παπαγιώργης: Ζώντες και τεθνεώτες

Σαν αδέσποτη μνήμη, η ζωή του παραδίδεται στους άλλους ενώ το μέλλον του ξεριζώνεται τελεσίδικα. Κάθε άνθρωπος χωρίς μέλλον, ήτοι κάθε νεκρός, αποκεφαλίζεται, καταντάει ιστορία στα χείλη των άλλων, αφορμή για ατελεύτητες δηώσεις και παρεξηγήσεις.

Διαβάστε περισσότερα ›
Παπαρούνα

Γιάννης Σκαρίμπας: Φαντασία

διαβάζει: Φυσσούν Πέτρος, Ανέκδοτη ηχογράφηση, 1962 Γιάννης Σκαρίμπας: Φαντασία Nάναι σα να μας σπρώχνει ένας αέρας μαζί προς έναν δρόμο φειδωτό που σβει στα χάη, και σένα του καπέλλου σου βαμμένη φανταιζί κάποια κορδέλλα του, τρελλά να χαιρετάει. Kαι νάν’ σαν κάτι […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (Σκιάθος 4 Μαρτίου 1851 - Σκιάθος 3 Ιανουαρίου 1911)

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Πάσχα Ρωμέϊκο

Πάσχα Ρωμέϊκο Διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη Ἀπό το περιοδ. «Ἑλληνικὴ Δημιουργία», ἔτος Β’ τόμος Τρίτος, τεῦχος 29 Ὁ μπάρμπα-Πύπης, γηραιὸς φίλος μου, εἶχεν ἑπτὰ ἢ ὀκτὼ καπέλα, διαφόρων χρωμάτων, σχημάτων καὶ μεγεθῶν, ὅλα ἐκ παλαιοῦ χρόνου καὶ ὅλα κατακαίνουργα, τὰ ὁποῖα […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (Σκιάθος 4 Μαρτίου 1851 - Σκιάθος 3 Ιανουαρίου 1911)

Στην Αγι-Αναστασά – Διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Ο συνοδίτης των τριών αρχαιολόγων και του δημοδιδασκάλου, ο πέμπτος, νεανίας εικοσαέτης, είχε κατά το φαινόμενον, το αξιώτερον υποζύγιον υπέρ πάντας τους λοιπούς, υψηλόν όνον, εύρωστον, πλατυκόκκαλον, και υποκοκκινίζοντα το τεφρόν τρίχωμα. Και όμως, αντί να τρέχει πρώτος, ήρχετο τελευταίος πάντων των συνοδοιπόρων.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο  Γιώργος Κατσίμπαλης (Αθήνα 1899 - Αθήνα 1978)

Γιώργος Κατσίμπαλης, ο Κολοσσός απ’ το Μαρούσι

Oι άνθρωποι φαίνονται να εκπλήσσονται και να γοητεύονται όταν μιλάω για την επίδραση που είχε πάνω μου αυτό το ταξίδι μου στην Ελλάδα. Λένε ότι με ζηλεύουν και ότι εύχονται να μπορέσουν μια μέρα να πάνε κι αυτοί εκεί. Γιατί δεν πάνε; Διότι κανένας δεν μπορεί να χαρεί την εμπειρία που ποθεί αν δεν είναι έτοιμος γι’ αυτή. Οι άνθρωποι σπάνια εννοούν αυτό που λένε

Διαβάστε περισσότερα ›
Το χειρόγραφο του αυτοβιογραφικού σημειώματος. Μουσείο Παπαδιαμάντη (Σκιάθος). Πηγή: www.lifo.gr

Για τα ονόματα – Διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Ο Αποστόλης ο Καλούμας συνήθιζε λίαν πρωί, τας ημέρας των εορτών πού είχαν πολλά ονόματα, δια να μη κάμνει λάθος και παραλείπει κανένα εορτάζοντα, ενώ ακόμη ο κόσμος ήτο εις την Εκκλησίαν, και αυ­τός ήτο νηφάλιος, να περιέρχεται, όλας τας οικίας των Γιάννηδων (ή των Νικολάκηδων, των Γιώργηδων κτλ.) και να σημειώνει δίπλα εις την εξώπορταν ή την σκάλαν, επί του τοίχου, με μικρόν κάρβουνον, λεπτοτάτην μαύρην γραμμήν, εν ιώτα, ορατόν εις αυτόν και μόνον.

Διαβάστε περισσότερα ›
Εκδήλωση αφιερωμένη στον Γιάννη Δάλλα.
«Από την εποχή του κατακλυσμού ο ποιητής ανήκει στ’ αμφίβια»: Παρασκευή 4 Απριλίου
(ώρα 7.00 μ.μ., Polis Art Café, κέντρο Αθήνας)
Ομιλητές: Βασίλης Αλεξίου, Κώστας Βούλγαρης, Γιώργος Μπλάνας

Εκδήλωση αφιερωμένη στον Γιάννη Δάλλα: «Από την εποχή του κατακλυσμού ο ποιητής ανήκει στ’ αμφίβια»

Εκδήλωση αφιερωμένη στον Γιάννη Δάλλα.
«Από την εποχή του κατακλυσμού ο ποιητής ανήκει στ’ αμφίβια»: Παρασκευή 4 Απριλίου
(ώρα 7.00 μ.μ., Polis Art Café, κέντρο Αθήνας)
Ομιλητές: Βασίλης Αλεξίου, Κώστας Βούλγαρης, Γιώργος Μπλάνας

Διαβάστε περισσότερα ›
Paul Klee

Διαγωνίσματα κι ορθογραφίες

Διαγωνίσματα κι ορθογραφίες Γράφει η Titania Matina Μόλις είχε αναγνώσει φωναχτά τη μαθητική απάντηση και τώρα κράδαινε το διαγώνισμα θριαμβευτικά, ρίχνοντας πλάγιες ματιές προς την πλευρά μου. «Καλά δύο χρόνια τώρα η φιλόλογος τι του μαθαίνει;» ρώταγε μ’ εκείνη την […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Θεσσαλονίκη. Βράδυ στη νέα παραλία.

Κέρδη της νύχτας

ις μέρες συνήθως ονειρεύομαι ή ματαιοπονώ, αμφιβάλλω ή υποκύπτω, αλλά όταν κατέβει η νύχτα

τρέχω από κήπο σε κήπο

Διαβάστε περισσότερα ›
Φωτο: Νατάσα Αποστολάκη

Αύγουστος

Χτες βράδυ τρώγαμε με μια παρέα και συζητούσαμε για τις λεπτές τις αποχρώσεις της ανθρώπινης λαλιάς και για το αδύνατο της ακριβούς μετάφρασης από μια γλώσσα σε άλλες.

Διαβάστε περισσότερα ›
Αποτροπαϊκή Γοργώ (δυτικό αέτωμα ναού Αρτέμιδος – Κέρκυρα)

Φεγγάρι στην Κέρκυρα

Μια νύχτα ξύπνησα ξαφνικά. Ένιωθα να με τυφλώνει φως. Έπεφτε η πανσέληνος πάνω στο πρόσωπό μου. Ολόκληρη. Σαν προβολέας ανάκρισης. Ο άνεμος είχε ανοίξει τα παντζούρια βίαια, διάπλατα. Το ένα φύλλο είχε πέσει ξεχαρβαλωμένο. Προσπαθούσα να το βάλω στη θέση του, με το σώμα μου να κρέμεται σχεδόν το μισό έξω από το παράθυρο.

Διαβάστε περισσότερα ›
Θεσσαλονίκη - Λευκός Πύργος. Άγαλμα γυναίκας σε σιντριβάνι

Το παράπονο

[Το παράπονο] Πολύχρωμη μπουγάδα Κείμενο: Ελευθερίας Τελειώνη Αναρωτιέμαι μερικές φορές: Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά, πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Το ραδιόφωνο που αγαπήσαμε

Το ραδιόφωνο που αγαπήσαμε

Το ραδιόφωνο που αγαπήσαμε. Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης – Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη. Jacinto Benavente – Πικραγαπημένη. Μανώλης Κορρές – Οίκος Ευγηρίας.Προσπέρ Μεριμέ -Κάρμεν.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων (2010) 
"Alice in Wonderland"

Ο Λούις Κάρολ, η Αλίκη και τα θαύματα της παιδικής ονειροφαντασίας

Το παραμύθι του Λούις Κάρολ «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων», θα έλεγε κανείς, ότι ήταν γεννημένο για να αποτελέσει λογοτεχνικό θρύλο.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Οδυσσέας και οι Σειρήνες

Στον αστερισμό του Ρίτσου

Αφού μας μέναν παξιμάδια / τι κακοκεφαλιά / να φάμε στην ακρογιαλιά / του Ηλιου τ’ αργά γελάδια

που το καθένα κι ένα κάστρο / για να το πολεμάς / σαράντα χρόνους και να πας / να γίνεις ήρωας κι άστρο!

Πεινούσαμε στης γης την πλάτη, / σα φάγαμε καλά / πέσαμε εδώ στα χαμηλά / ανίδεοι και χορτάτοι.

Διαβάστε περισσότερα ›
Από τα παιδιά της πιάτσας του Νίκου Τσιφόρου

Μπίζνες με την αλλοδαπή

Μπίζνες με την αλλοδαπή Από τα παιδιά της πιάτσας του Νίκου Τσιφόρου Διαβάζει ο Γιάννης Μποσταντζόγλου Μουσικές Στίξεις: Δημήτρης Αρσενόπουλος Τεχνικός Ήχου: Τάσος Μπακασιέτας Νίκος Τσιφόρος – Μπίζνες με την αλλοδαπή από dentovrisko

Διαβάστε περισσότερα ›
Διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (PDF)

Διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (PDF)

Διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (PDF)
Περισσότερα e-books στην ψηφιακή βιβλιοθήκη του Ερανιστή, ΕΔΩ

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Klaus Mann, ως Επιλοχίας του Αμερικάνικου Στρατού, Ιταλία 1944

Ο Κλάους Μαν, η ομοφυλοφιλία και ο φασισμός

Ο Κλάους Μαν, η ομοφυλοφιλία και ο φασισμός Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Το σύντομο βιογραφικό του Κλάους Μαν, γιου του Τόμας Μαν, που παραθέτει μετά το δοκίμιο «Ομοφυλοφιλία και Φασισμός» ο μεταφραστής Αλέξανδρος Ίσαρης, είναι εξόχως κατατοπιστικό. Μεταξύ άλλων ο […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Επίκουρος

Επιστολή του Επίκουρου προς τον Μενοικέα

Ο Επίκουρος (341 π.Χ. – 270 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος. Ίδρυσε δική του φιλοσοφική σχολή, με το όνομα Κήπος του Επίκουρου, η οποία θεωρείται από τις πιο γνωστές σχολές της ελληνικής φιλοσοφίας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Να μάθουμε τη μοναξιά

Να μάθουμε τη μοναξιά

Ω! Φτωχά πλάσματα στις μεγάλες πολιτείες της παγκόσμιας πολιτικής, εσείς νέοι άνθρωποι τόσο προικισμένοι και βασανισμένοι από τη ματαιοδοξία

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Κωνσταντίνος Καβάφης (29 Απριλίου 1863 – 29 Απριλίου 1933)

Ο Καβάφης και η πρόσληψη του αρχαίου θεάτρου

Οι νέοι, αναμφίβολα αριστοκράτες. Απολαμβάνουν την ανάγνωση ερωτικών επιγραμμάτων, μικρής κλίμακας ποίηση κατά τα γούστα της ύστερης αρχαιότητας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Λεξικό της κοινής νεοελληνικής – Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών

Λεξικό της κοινής νεοελληνικής – Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών

Το Λεξικό της κοινής νεοελληνικής είναι ένα σύγχρονο και πλήρες ερμηνευτικό, ορθογραφικό και ετυμολογικό λεξικό της νέας ελληνικής.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ, ως αυτοδίδακτος ζωγράφος, αποτελεί τον κυριότερο εκπρόσωπο της Ελληνικής λαϊκής ζωγραφικής του περασμένου αιώνα (20ου)

Το γλωσσικό ζήτημα: μερικές πρώτες επισημάνσεις

ΜΟΣΧΟΝΑΣ, ΕΜΜ. Ι. 1981. «Αγώνας για μια χαμένη υπόθεση». Στο Βηλαράς, Ψαλίδας, Χριστόπουλος κ.ά., Η δημοτικιστική αντίθεση στην κοραϊκή μέση οδό, ζ΄-πβ΄. Αθήνα: Οδυσσέας Γράφει ο Παναγιώτης Παντζαρέλας* Το γλωσσικό ζήτημα: μερικές πρώτες επισημάνσεις Δεν πρέπει να έχει υπάρξει άλλο φαινόμενο στην […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Γιάννης ο φονιάς

Ο Γιάννης ο φονιάς

Ο Γιάννης ο φονιάς Στίχοι: Νίκος Γκάτσος Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις Ερμηνεία: Φλέρυ Νταντωνάκη Ο Γιάννης ο φονιάς, παιδί μιας πατρινιάς κι ενός Μεσολογγίτη Προχτές την Κυριακή μετά απ’ τη φυλακή επέρασ’ απ’ το σπίτι. Του βγάλαμε γλυκό, του βγάλαμε και μέντα […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Σαρανταπέντε Γιάννηδες που γίναν παροιμίες

Σαρανταπέντε Γιάννηδες που γίναν παροιμίες

Σαρανταπέντε Γιάννηδες που γίναν παροιμίες Γράφει ο Νίκος Σαραντάκος* Σήμερα είναι τ’ Αγιαννιού, η μέρα που κλείνει το γιορταστικό δωδεκάμερο, γιορταστική για τους Γιάννηδες αλλά ελαφρώς αποτρόπαιη όταν ήμουν μικρός, αφού ήταν η μέρα που ανοίγαν τα σχολεία, αν και σήμερα, […]

Διαβάστε περισσότερα ›