Κατηγορία: Ιστορία

Ιερώνυμος Μπος. Ο κήπος των επίγειων απολαύσεων (λεπτομέρεια). Μουσείο Πράδο, Μαδρίτη.

Ο Αριστοτέλης και η αναζήτηση της ηδονής

«Άλλοι, πράγματι, λένε ότι η ηδονή είναι το υπέρτατο αγαθό, ενώ άλλοι, αντίθετα, υποστηρίζουν ότι είναι ό,τι πιο αξιοκατάκριτο»

Διαβάστε περισσότερα ›
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: «Ὁ κόσμος μᾶς ἔλεγε τρελλούς!»

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: «Ὁ κόσμος μᾶς ἔλεγε τρελλούς!»

Ὁ ἐδικός μας πόλεμος ἦτον ὁ πλέον δίκαιος, ἦτον ἔθνος μὲ ἄλλο ἔθνος, ἦτον μὲ ἕνα λαόν, ὁποὺ ποτὲ δὲν ἠθέλησε νὰ ἀναγνωρισθεῖ ὡς τοιοῦτος, οὔτε νὰ ὁρκισθεῖ, παρὰ μόνο ὅ,τι ἔκαμνε ἡ βία.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης γράφει για τον Οδυσσέα Ανδρούτσο και τον Γεώργιο Καραΐσκάκη.

Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης γράφει για τον Οδυσσέα Ανδρούτσο και τον Γεώργιο Καραΐσκάκη.

Πατρίς, νὰ μακαρίζης γενικῶς ὅλους τοὺς Ἕλληνες, ὅτι θυσιάστηκαν διὰ σένα νὰ σ᾿ ἀναστήσουνε, νὰ ξαναειπωθῆς ἄλλη μίαν φορᾶ ἐλεύτερη πατρίδα, ὁποῦ ἤσουνε χαμένη καὶ σβυσμένη ἀπὸ τὸν κατάλογον τῶν ἐθνῶν.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης γράφει για τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης γράφει για τη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια

Εἰς τὴν Ὕδραν, μόλις ἔμαθαν ὅτι ὁ Κυβερνήτης ἐσκοτώθηκεν, ἐκίνησεν ὁ Σπηλιωτόπουλος καὶ Παπαλεξόπουλος καὶ ἄλλοι, καὶ ἔτρεξαν εἰς τὸ Ἀνάπλι διὰ νὰ κάμουν ὅ,τι θέλουν καὶ νὰ βάλουν εἰς ταραχήν.

Διαβάστε περισσότερα ›
Παροιμίες των Κάτω Χωρών (λεπτομέρεια). Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος.

«Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα.»

«Αμαρτίες του πατέρα και της μάνας τις κλαίνε τα παιδιά.», «Τα παιδιά κλαιν τα σφάλματα του πατέρα.», «Το δέντρο αμαρταίνει και το κλαδί λαβαίνει.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Αριστοτέλης και η ολιγοφιλία στις χαρές και τις λύπες

Ο Αριστοτέλης και η ολιγοφιλία στις χαρές και τις λύπες

«Αυτός είναι και ο λόγος που δεν μπορεί κανείς να είναι ερωτευμένος με περισσότερα άτομα: ο έρωτας είναι, λέει, μια υπερβολή φιλίας, αυτό όμως προϋποθέτει ένα μόνο πρόσωπο. Και η δυνατή, επομένως, φιλία μόνο με λίγους είναι δυνατή»

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Χαρ. Τρικούπης και η χρεοκοπία του 1893

Ο Χαρ. Τρικούπης και η χρεοκοπία του 1893

Από της ιδρύσεως του το ελληνικό κράτος είχε τα οικονομικά του σε χαώδη κατάσταση. Ήδη από τα 1827 το επαναστατημένο έθνος των Ελλήνων είχε χρεοκοπήσει, αδυνατώντας να αποπληρώσει τα ληστρικά δάνεια της ανεξαρτησίας ύψους 2,8 εκ. λιρών.

Διαβάστε περισσότερα ›
Θεμιστοκλής: Η μεγαλύτερη ιδιοφυΐα της αρχαιότητας

Θεμιστοκλής: Η μεγαλύτερη ιδιοφυΐα της αρχαιότητας

Μετά την μάχη του Μαραθώνα το 490 π.Χ., ενώ πολλοί Αθηναίοι πίστευαν πως απαλλάχθηκαν από την περσική απειλή, ο Θεμιστοκλής θα προβλέψει ότι οι Πέρσες θα επανέλθουν και πως τελικά ο αγώνας θα κρινόταν στη θάλασσα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Γιάννης Μόραλης

Ο Αριστοτέλης, η φιλαυτία και η αναγκαιότητα των φίλων

«Ένα άλλο ερώτημα που προκαλεί συζητήσεις είναι αν πρέπει κανείς να αγαπάει κατά πρώτο και κύριο λόγο τον εαυτό του ή κάποιον άλλο»

Διαβάστε περισσότερα ›
Η Ναυμαχία στο Άκτιο και η εγκαθίδρυση της Ρωμαϊκής Ηγεμονίας. (Μέρος Β’) Της Ιωάννας Μαλλιότα

Η Ναυμαχία στο Άκτιο και η εγκαθίδρυση της Ρωμαϊκής Ηγεμονίας. (Μέρος Β’) Της Ιωάννας Μαλλιότα

Μολονότι η ίδια η ναυμαχία δεν ήταν μια μεγάλη στρατιωτική συμπλοκή, από πολιτική και πολιτειακή άποψη ήταν αποφασιστική. Το αποτέλεσμά της έκρινε οριστικά την τύχη της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και την πολιτική ιστορία της Ρώμης.

Διαβάστε περισσότερα ›
Νίκος Εγγονόπουλος. «Δήλος», 1939. (λεπτομέρεια)

Ο Αριστοτέλης, η ευνοϊκή διάθεση, η ομόνοια και η ευεργεσία

Η ομόνοια προϋποθέτει τη συλλογική συνεννόηση, που οπωσδήποτε επιτυγχάνεται με την κυριαρχία των πολλών. Αν τις αποφάσεις τις παίρνουν λίγοι δυσαρεστώντας τους πολλούς, αυτό που θα επέλθει είναι η πόλωση.

Διαβάστε περισσότερα ›
Μια παλιά φωτογραφία: Τα Σέρβια  (1884-86)

Μια παλιά φωτογραφία: Τα Σέρβια (1884-86)

Αυτή είναι η πιο παλιά φωτογραφία των Σερβίων που διαθέτουμε ως σήμερα. Φωτογράφος είναι ο Spiridon Gopcevi

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο θάνατος της Κλεοπάτρας, πίνακας του Ρέτζιναλντ Άρθουρ, 1892

Η Ναυμαχία στο Άκτιο και η εγκαθίδρυση της Ρωμαϊκής Ηγεμονίας. (Μέρος Α’)

Άραγε μετά τη δολοφονία του Καίσαρα, ο Οκτάβιος, υιοθετημένος γιος και κληρονόμος του, θα τον διαδεχθεί με τη συμφωνία της Συγκλήτου; Ή μήπως ο Αντώνιος, παλιός φίλος και υποστηρικτής του Καίσαρα, σύμμαχος τώρα της Κλεοπάτρας, θα γίνει ο κυρίαρχος της Αυτοκρατορίας;

Διαβάστε περισσότερα ›
Οι «Σκοτεινοί Χρόνοι» της ελληνικής αρχαιότητας.

Οι «Σκοτεινοί Χρόνοι» της ελληνικής αρχαιότητας.

Η έναρξη των Σκοτεινών Αιώνων τοποθετείται ουσιαστικά τον 11ο και 10ο αι. π.Χ., οπότε παρακμάζουν τα μεγάλα κέντρα και σχεδόν εγκαταλείπονται ορισμένες περιοχές ή παράλιες και πεδινές ζώνες.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Ρήγας Βελεστινλής ή Ρήγας Φεραίος (το πραγματικό του όνομα ήταν Αντώνιος Κυριαζής, 1757 - 24 Ιουνίου 1798) ήταν Έλληνας συγγραφέας, πολιτικός στοχαστής και επαναστάτης. Θεωρείται εθνομάρτυρας και πρόδρομος της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Το τραγούδι της Ιερισσού «Μια προσταγή μεγάλη» και ο επαναστατικός του συμβολισμός στον Θούριο του Ρήγα Φερραίου.

Η αρχική (γνήσια θα μπορούσαμε να πούμε) μουσική του Θούριου του Ρήγα Φεραίου έχει αποτελέσει αντικείμενο έρευνας, καθώς το κείμενό του έχει εμφανιστεί με διαφορετικές μελωδίες κατά καιρούς.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ιερισσός: Ψηφίδες από το βυζαντινό παρελθόν της

Ιερισσός: Ψηφίδες από το βυζαντινό παρελθόν της

Ο πλούτος και η άνθηση που γνώρισε τότε η Ιερισσός οφείλεται και στην στρατηγική θέση του λιμανιού της, μεταξύ Κωνσταντινούπολης, Αγίου Όρους και Θεσσαλονίκης. Τα νεκροταφεία της ίδιας εποχής καταδεικνύουν δημογραφική αύξηση και ευημερία.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Καίσαρας διασχίζει τον ποταμό Ρουβίκωνα· χειρόγραφο του 15ου αιώνα.

Alea iacta est / Ο κύβος ερρίφθη

Σαν σήμερα, 10 Ιανουαρίου του 49 π.Χ., ο Ιούλιος Καίσαρας, Ρωμαίος πολιτικός και στρατιωτικός, διέβη τον ποταμό Ρουβίκωνα βόρεια της Ιταλίας. Σύμφωνα με τον νόμο της Ρωμαϊκής εποχής, ήταν απαγορευμένο στους στρατηγούς και τις λεγεώνες τους να διαβούν ποταμούς.

Διαβάστε περισσότερα ›
Φάνης Κακριδής: Αλεξανδρινή ή Ελληνιστική εποχή (423-31 π.Χ.)

Φάνης Κακριδής: Αλεξανδρινή ή Ελληνιστική εποχή (323-31 π.Χ.)

Η ελληνιστική κοινωνία ήταν πολυεθνική και πολυπολιτισμική. Η ελληνική πολιτισμική παρουσία ήταν έντονη, αλλά οι ελληνίζοντες ξένοι δεν επηρεάζονταν μόνο από τον Ελληνισμό, αλλά και τον επηρέαζαν.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ν. Γ. Πολίτης: Μελέται περί του βίου και της γλώσσης του ελληνικού λαού (PDF)

Ν. Γ. Πολίτης: Μελέται περί του βίου και της γλώσσης του ελληνικού λαού (PDF)

Ν. Γ. Πολίτης: Μελέται περί του βίου και της γλώσσης του ελληνικού λαού

Διαβάστε περισσότερα ›
Η κεντρική πύλη στην αγορά της Αθήνα κατά την τουρκοκρατία.

Λαϊκά δίστιχα της παλιάς Αθήνας

Εσύ από κει κι εγώ από δω κι ο τοίχος μες τη μέση / τάξε κερί στην Παναγιά να γκρεμιστεί να πέσει.

Διαβάστε περισσότερα ›
Συγκέντρωση στο σαλόνι της Μαντάμ Ζοφρέν, Gabriel Lemonnier

Ο πολεμικός χαρακτήρας της σκέψης στον Διαφωτισμό και στις ερμηνείες του

Ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσουμε μία φιλοσοφία μέσα από το πρίσμα της ιστορίας των ιδεών είναι, επομένως, να καθορίσουμε με σαφήνεια τον αντίπαλο της και να σταθμίσουμε τι πρέπει και τι θέλει να αποδείξει, για να θέσει αυτόν τον αντίπαλο εκτός μάχης.

Διαβάστε περισσότερα ›
Λυκούργος Κογεβίνας (1887-1940). Κέρκυρα (Σπιανάδα). Χαλκογραφία.

Ιστορία της Κέρκυρας

Ιδρωμένος, Ανδρέας Μ.,1853-1917, Συνοπτική ιστορία της Κερκύρας , Εν Κερκύρα :Τυπ. Ι. Ναχαμούλη,1895.

Διαβάστε περισσότερα ›
Οικία των Αθηνών επί Τουρκοκρατίας.

Δημήτριος Καμπούρογλου: Ιστορία των Αθηναίων (PDF)

Ιστορία των Αθηναίων: Τουρκοκρατία : Περίοδος πρώτη, 1458-1687 / Δημητρίου Γρ. Καμπούρογλου, εκδίδοται υπό Αλεξάνδρου Παπαγεωργίου.

Διαβάστε περισσότερα ›
Άνταμ Σμιθ: Σχετικά με την προέλευση και τη χρήση του χρήματος

Άνταμ Σμιθ: Σχετικά με την προέλευση και τη χρήση του χρήματος

Μ’ αυτόν λοιπόν τον τρόπο, το χρήμα έγινε σε όλες σχεδόν τις πολιτισμένες χώρες το καθολικό όργανο του εμπορίου, με την παρεμβολή του οποίου πωλούνται, αγοράζονται ή ανταλλάσσονται όλων των ειδών τα αγαθά.

Διαβάστε περισσότερα ›
Θραύσμα λευκής κύλικας· ένας σάτυρος επιτίθεται εναντίον μιας μαινάδας. «Ζωγράφος του Πιστοξένου». Τάρας. Εθνικό Μουσείο.

Ο Αριστοτέλης για τη φιλία

Ο ενάρετος άνθρωπος που έχει επίγνωση της μεσότητας και την ακολουθεί γνωρίζοντας σε βάθος τον εαυτό του είναι ο κάτοχος της ψυχικής ισορροπίας που θα καθορίσει και τις σχέσεις του με τους άλλους ανθρώπους. Ο ψυχικά υγιής άνθρωπος θα συνάψει και υγιείς σχέσεις. Και τότε θα απολαύσει την ύψιστη ευτυχία του αληθινού φίλου.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Πρωτοκυκλαδικός Πολιτισμός

Ο Πρωτοκυκλαδικός Πολιτισμός

Ο πολιτισμός που αναπτύχθηκε στις Κυκλάδες ονομάζεται Κυκλαδικός και διακρίνεται σε τρεις περιόδους, την Πρωτοκυκλαδική (3200-2000 π.Χ.), τη Μεσοκυκλαδική (2000-1600 π.Χ.) και την Υστεροκυκλαδική (1600-1100 π.Χ.).

Διαβάστε περισσότερα ›
Οι ναζί και η κατασκευή των νέων ειδώλων

Οι ναζί και η κατασκευή των νέων ειδώλων

«Αυτός που ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει το μέλλον. Αυτός που ελέγχει το παρόν, ελέγχει το παρελθόν». Τζορτζ Όργουελ, 1984

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Πρωτοελλαδικός πολιτισμός και το Βορειανατολικό Αιγαίο

Ο Πρωτοελλαδικός πολιτισμός και το Βορειανατολικό Αιγαίο

Οι ανασκαφές στην Πολιόχνη έφεραν στα φως έναν οικισμό στον οποίο διαπιστώθηκαν πέντε φάσεις (I-V). με βοτσαλωτούς δρόμους, αποχετευτικό σύστημα και πλακόστρωτες πλατείες. ενώ η ανεύρεση μεγάλων δημόσιων οικοδομημάτων και σφραγίδων μαρτυρεί την ύπαρξη μιας κεντρικής εξουσίας και ελεγχόμενης οικονομίας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ελεφάντινο ολόγλυφο σύμπλεγμα. Δύο γυμνόστηθες γυναίκες (θεότητες) κι ένας νεαρός θεός που ακουμπάει στα γόνατά τους, η λεγόμενη ελεφάντινη τριάδα. Ακρόπολη των Μυκηνών, περιοχή του ανακτόρου. 15ος-14ος αιώνας π.Χ. Μυκήνες. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Elephant oval complex. Two naked women (deities) and a young god leaning on their knees, the so-called elephant triad. Acropolis of Mycenae, area of the palace. 15th-14th century BC Mycenae. National Archaeological Museum.

Ύστερη Εποχή του Χαλκού (1600 ως το 1100 π.Χ.). Ο Μυκηναϊκός κόσμος

Κύριο χαρακτηριστικό του Μυκηναϊκού Πολιτισμού είναι οι τειχισμένες ακροπόλεις με τις υπόγειες κρήνες και τα ανάκτορα, μέσα στα οποία ενσωματώνεται ολόκληρη η διοικητική, θρησκευτική και καλλιτεχνική ζωή γύρω από τον άνακτα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Οι προϊστορικοί χρόνοι. Η νεολιθική εποχή (6800 π.Χ. ως το 3300 π.Χ.)

Οι προϊστορικοί χρόνοι. Η νεολιθική εποχή (6800 π.Χ. ως το 3300 π.Χ.)

Βασισμένη στα υλικά κατάλοιπα του ανθρώπου, η αρχαιολογική έρευνα προσπάθησε να αναπαραστήσει και να ανασυνθέσει την «ιστορία» της Προϊστορίας, της διαδρομής δηλαδή του ανθρώπου από την εποχή που αυτός άρχισε να κατασκευάζει εργαλεία ως την εποχή των μεγάλων πολιτισμών και ως τους ιστορικούς χρόνους, οπότε οι πηγές άντλησης γνώσεων είναι πιο ασφαλείς με τα γραπτά μνημεία.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Θεοδόσιος και οι διωγμοί των Εθνικών. Η καταστροφή της Βιβλιοθήκης στην Αλεξάνδρεια.

Ο Θεοδόσιος και οι διωγμοί των Εθνικών. Η καταστροφή της Βιβλιοθήκης στην Αλεξάνδρεια.

Ένας από τους νόμους αυτούς έβαζε δέκα χρυσές λίτρες πρόστιμο (τετρακόσες σημερινές λίρες) σ’ όσους η δέχουνταν ή έδιναν αιρετικό αξίωμα. Άλλος πάλε, ακόμα πιο τυραννικώτερος νόμος, μήτε να λειτουργούνται δεν τους άφηνε, παρά τους κήρυττε σα να λέμε αφορισμένους. Τέλος μήτε οι διαθήκες τους δεν έπιαναν, κ’ είχανε δεν είχανε γίνουνταν Ορθόδοξοι.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος και η Ορθοδοξία.  Ο Αρειανισμός και ο Άγιος Γρηγόριος.

Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος και η Ορθοδοξία. Ο Αρειανισμός και ο Άγιος Γρηγόριος.

«Άλλο δε βλέπεις» είπε, «παρά θεολόγους. Ως κ’ οι δουλευτάδες, κ’ οι σκλάβοι, θεολόγοι καταντήσανε. Στους δρόμους, σταργαστήρια, παντού διδαχές ακούς και τίποτις άλλο. Πηγαίνης ναλλάξης ένα νόμισμα, κι αρχίζουν πρώτα και σου ξηγούν τι διαφέρει ο «Υιός» από τον «Πατέρα»

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Αριστοτέλης, οι περιπτώσεις της ακρατούς συμπεριφοράς και η ισχυρογνωμοσύνη

Ο Αριστοτέλης, οι περιπτώσεις της ακρατούς συμπεριφοράς και η ισχυρογνωμοσύνη

«Ισχυρογνώμονες είναι οι ιδιότροποι άνθρωποι, οι αμαθείς και οι άξεστοι. Οι ιδιότροποι άνθρωποι επηρεάζονται από την ηδονή και τη λύπη: χαίρονται για τη νίκη τους, στην περίπτωση που δεν πείθονται να αλλάξουν γνώμη, και λυπούνται όταν ακυρώνονται οι δικές τους γνώμες […].

Διαβάστε περισσότερα ›
O Μέγας Θεοδόσιος και οι Γότθοι

O Μέγας Θεοδόσιος και οι Γότθοι

Είπαμε παραπάνω πως τον προσκύνησαν οι Γότθοι τον Αυτοκράτορα. Δεν ήταν όμως κι όλως διόλου προσκύνημα. Ήτανε μισό υποταγή και μισό συμμαχία. Ένα είδος ανεξαρτησία την είχαν ακόμα στις επαρχίες που πήρανε για κατοικία τους.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Μέγας Κωνσταντίνος

Ο Μέγας Κωνσταντίνος

Ήτανε, λέει, μεσημέρι περίπου, και καθώς διάβαινε ο Κωσταντίνος με το στράτεμά του, τηράει άξαφνα δίπλα στον ήλιο λαμπερό σταυρό από φως, κι απάνω στα σταυρό τα γράμματα «Τούτω νίκα».

Διαβάστε περισσότερα ›
Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας & Βρετανική Βιβλιοθήκη: 800 μεσαιωνικά εικονογραφημένα χειρόγραφα σε ψηφιακή μορφή.

Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας & Βρετανική Βιβλιοθήκη: 800 μεσαιωνικά εικονογραφημένα χειρόγραφα σε ψηφιακή μορφή

Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας & Βρετανική Βιβλιοθήκη: 800 μεσαιωνικά εικονογραφημένα χειρόγραφα σε ψηφιακή μορφή.

Διαβάστε περισσότερα ›
Στην ί­δια την Ελ­λά­δα, η «γε­νιά του Πο­λυ­τε­χνεί­ου» θα βρε­θεί στην ε­ξου­σί­α σε ό­λους τους το­μείς της ζω­ής της χώ­ρας. Υ­πουρ­γοί και με­γα­λο­δη­μο­σιο­γρά­φοι, ε­πι­χει­ρη­μα­τί­ες και δια­νο­ού­με­νοι θα ε­ξαρ­γυ­ρώ­σουν α­κρι­βά (ή πο­λύ φτη­νά ί­σως;) τα ο­ρά­μα­τα της ε­πα­να­στα­τι­κής με­τα­τρο­πής.

Το νόημα του Πολυτεχνείου σήμερα

Σή­με­ρα, η πραγ­μα­τι­κή αμ­φι­σβή­τη­ση εί­ναι η αμ­φι­σβή­τη­ση της Νέ­ας Τά­ξης. Εί­ναι η αμ­φι­σβή­τη­ση του κό­σμου των δια­συν­δε­δε­μέ­νων χρη­μα­τι­στη­ρί­ων, των γιά­πη­δων που δεν έ­χουν γλώσ­σα, τό­πο, λα­ό. Εί­ναι η αμ­φι­σβή­τη­ση ε­κεί­νων που με­τέ­βα­λαν τα πα­λιά συν­θή­μα­τα του Πο­λυ­τε­χνεί­ου σε ό­χη­μα α­νά­δει­ξης και κυ­ριαρ­χί­ας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Γέννηση του Χριστού (14ος αιώνας). Άγιος Νικόλαος της Στέγης. Κακοπετριά-Κύπρος.

Αργ. Εφταλιώτης: Μερικοί στοχασμοί για τους Έλληνες και τον Ελληνισμό

Δίχως εκείνο τάσβεστο το πάθος που έβραζε μέσα μας στον τόπο του πεθαμένου μας πατριωτισμού, η Ρωμιοσύνη θα ήτανε φραγκοφαγωμένη χρόνια πριν να την αρπάξουν οι Τούρκοι.

Διαβάστε περισσότερα ›
Το άγαλμα του Αντινόου. 140-138 μ.Χ. Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών.

Ο Αριστοτέλης, το ζήτημα της απολύτου ακρατούς συμπεριφοράς και το θηριώδες

Ο εγκρατής, ως προς τα «αναγκαία» είναι ο σώφρων, ο οποίος δεν παρασύρεται (ούτε όμως και απαξιώνει) αυτού του είδους τις απολαύσεις κρατώντας πάντα τη στάση της μεσότητας που αρμόζει.

Διαβάστε περισσότερα ›
Στρατοδικείο σε περίπτερο της ΔΕΘ, 1967.

Στη μνήμη εκείνων που πάλεψαν για τη Δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη

Στη μνήμη εκείνων που πάλεψαν για τη Δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Επίκουρος και ο χρόνος

Ο Επίκουρος και ο χρόνος

«Ο άπειρος και ο περιορισμένος (πεπερασμένος) χρόνος ενέχουν ίση ηδονή, αν μετρήσει κανείς τα όρια της με βάση τη λογική (ἐάν τις αὐτῆς τὰ πέρατα καταμετρήσῃ τῷ λογισμῷ).»

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Ιουλιανός (Φλάβιος Κλαύδιος Ιουλιανός, Λατ. Flavius Claudius Julianus, 331 ή 332 — 26 Ιουνίου 363), γνωστός ως Ιουλιανός ο Παραβάτης ή Ιουλιανός ο Αποστάτης.

Ο αυτοκράτορας Ιουλιανός

Μπήκε στην Πρωτεύουσα ο Ιουλιανός με τον Πλάτωνα και με τον Αριστοτέλη στην αμασκάλη. Μαθόντας από τον έναν πως έπρεπε ο αληθινός Βασιλέας να είναι θεϊκώτερος από κοινούς ανθρώπους, κι από τον άλλον πως φυσικιά του είναι και κάποια αγριωσύνη, βάλθηκε να πνίξη κάθε άγρια όρεξη μέσα του και νανεβάση το νου του στα σύννεφα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Οι Γότθοι στην Ελλάδα (267 μ.Χ.)

Οι Γότθοι στην Ελλάδα (267 μ.Χ.)

Βλέποντας ένας Γότθος αρχηγός τους ανθρώπους του να γυρεύουνε να κάψουνε βιβλιοθήκες, τους είπε να μη γελαστούν και κάμουν τέτοιο πράμα, επειδή όσο κάθουνται οι Αθηναίοι και χασομερούνε στα βιβλία, φόβος να μάθουν από πόλεμο δεν υπάρχει.

Διαβάστε περισσότερα ›
Εργάτες στα ορυχεία του Λαυρίου το 1896.

Τα Λαυρεωτικά

Τον χειμώνα του 1860 ένας ευτραφής κύριος έκανε τον περίπατό του σε μια ερημική παραλία κοντά στο Σούνιο που οι ντόπιοι ονόμαζαν «Εργαστήρια». Το όνομα του ήταν Giovanni Battista Serpieri και μόνο λόγοι αναψυχής δεν τον είχαν οδηγήσει ως εκεί.

Διαβάστε περισσότερα ›
Μοναδικά δείγματα αρχαίας ελληνικής ζωγραφικής σε τάφο της αρχαίας Ποσειδωνίας, στο σημερινό Paestum της Ιταλίας. Μια νέα προχωρεί παίζοντας αυλό, ακολουθεί με ρυθμικό και επίσημο βήμα ένας νέος και τέλος έρχεται ένας ώριμος άνδρας με ιμάτιο. 480 π.Χ. Μουσείο Paestum. Unique examples of ancient Greek painting at the tomb of ancient Posidonia, in today's Paestum, Italy. A new one goes on playing a flute, followed by a rhythmic and formal step by a young man, and finally comes a mature man with himation. 480 BC Paestum Museum.

Αριστοτέλης: Ο χαρακτήρας των νέων ανθρώπων

Ζουν κυρίως με την ελπίδα· ο λόγος είναι ότι η ελπίδα σχετίζεται με το μέλλον, ενώ η μνήμη με το παρελθόν, και για τους νέους το μέλλον είναι μεγάλο, ενώ το παρελθόν μικρό· στην αρχή, πράγματι, της ζωής του δεν έχει κανείς να θυμάται τίποτε, έχει όμως περιθώριο να ελπίζει τα πάντα.

Διαβάστε περισσότερα ›
ΕΣΣΔ: Η δικτατορία του κόμματος πάνω στο προλεταριάτο

ΕΣΣΔ: Η δικτατορία του κόμματος πάνω στο προλεταριάτο

Ο Λένιν είχε υποσχεθεί μια δημοκρατία αληθινή, πληρέστερη από την «κολοβωμένη» δημοκρατία του κοινοβουλευτισμού. Στη θέση της, πρόσφερε τώρα μια τυραννία πολύ πιο φοβερή από τις «κολοβωμένες» δικτατορίες του παρελθόντος.

Διαβάστε περισσότερα ›
Στο φως οι «κούροι της Αταλάντης» (φωτογραφίες)

Στο φως οι «κούροι της Αταλάντης» (φωτογραφίες)

Τέσσερα επιτύμβια αρχαϊκά αγάλματα σε φυσικό μέγεθος, οι «κούροι της Αταλάντης» ήρθαν στο φως κατά τη διάρκεια ανασκαφικής έρευνας της Εφορείας Αρχαιοτήτων Φθιώτιδας και Ευρυτανίας, στην ευρύτερη περιοχή της Αταλάντης στη Φθιώτιδα, από τα μέσα Οκτωβρίου.

Διαβάστε περισσότερα ›
Θουκυδίδης: Περικλέους Ἐπιτάφιος Λόγος

Θουκυδίδης: Περικλέους Ἐπιτάφιος Λόγος

Ὑπὲρ αὐτῆς λοιπὸν τῆς πόλης καὶ αὐτοὶ ἐδῶ λοιπὸν πολέμησαν γενναία καὶ βρῆκαν τὸν θάνατο, γιατὶ δὲν μποροῦσαν νὰ ἀνεχθοῦν τὴν στέρησή της, καὶ ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς ἀπομένοντες στὴν ζωὴ ὁ καθένας πρέπει νὰ ἔχει τὴν προθυμία νὰ μοχθήσει γι᾿ αὐτήν.

Διαβάστε περισσότερα ›
«Η αγορά των Σερβίων απ’το 1500 ως σήμερα» (ομιλία-βίντεο)

«Η αγορά των Σερβίων απ’το 1500 ως σήμερα» (ομιλία-βίντεο)

«Η αγορά των Σερβίων απ’το 1500 ως σήμερα» (ομιλία-βίντεο)

Διαβάστε περισσότερα ›
Θησαυρός των Σιφνίων. Λεπτομέρεια από τη σκηνή της γιαγαντομαχίας. Γύρω στα 525 π.Χ. Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών. Treasure of the Siphnians. Detail from the scene of the crackdown. Around 525 BC Archaeological Museum of Delphi.

Ο Αριστοτέλης, η φρόνηση, η διαβούλευση, η σύνεση και η γνώμη

«Στις αναπόδεικτες, άρα, κρίσεις και γνώμες των έμπειρων, των ηλικιωμένων και των φρόνιμων ανθρώπων πρέπει να δίνουμε όχι λιγότερη από ό,τι στις αποδείξεις προσοχή· γιατί έχοντας αποκτήσει όλοι αυτοί μέσω της εμπειρίας τους ένα “μάτι”, βλέπουν τα πράγματα σωστά»

Διαβάστε περισσότερα ›
30 Οκτώβρη 1944: Η Θεσσαλονίκη απελευθερώνεται

30 Οκτώβρη 1944: Η Θεσσαλονίκη απελευθερώνεται

Η υποστολή της ναζιστικής σημαίας από τον βράχο της Ακρόπολης και η κατάθεση στεφάνου στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη από ένα άγημα Γερμανών στρατιωτών, στις 12 Οκτωβρίου 1944, πιστοποίησαν την απελευθέρωση της Αθήνας. Στη Θεσσαλονίκη τα πράγματα εξελίχτηκαν διαφορετικά.

Διαβάστε περισσότερα ›
Οδυσσέας Ελύτης: Οι ημιονηγοί

Οδυσσέας Ελύτης: Οι ημιονηγοί

«Τι λοιπόν, θαρρείς ότι δεν έχω κι εγώ γυναίκα και χωράφια και βάσανα της καρδιάς, που κάθομαι και φυλάγω δωνά στις εξορίες;»

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου έλαβε χώρα για πρώτη φορά το 1941 στην Κατοχή, μόλις ένα έτος από τη νικηφόρο επέλαση των ελληνικών στρατευμάτων, και δεν ήταν κάτι επιβεβλημένο, κατασκευασμένο άνωθεν. Τον εορτασμό καθιέρωσε αυθορμήτως ο ίδιος ο λαός.

28η Οκτωβρίου 1940: Γιατί εορτάζουμε την αρχή και όχι το τέλος του πολέμου

Ο εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου έλαβε χώρα για πρώτη φορά το 1941 στην Κατοχή, μόλις ένα έτος από τη νικηφόρο επέλαση των ελληνικών στρατευμάτων, και δεν ήταν κάτι επιβεβλημένο, κατασκευασμένο άνωθεν. Τον εορτασμό καθιέρωσε αυθορμήτως ο ίδιος ο λαός.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η υπέρμετρη ιδεολογικοποίηση της ιστορικής αφήγησης δεν δημιουργεί μόνο σύγχυση, αλλά και απώθηση της ιστορικής γνώσης.

Όταν το παρελθόν παιδεύει… Η παιδαγωγική διάσταση του εορτασμού της 28ης Οκτωβρίου

Η υπέρμετρη ιδεολογικοποίηση της ιστορικής αφήγησης δεν δημιουργεί μόνο σύγχυση, αλλά και απώθηση της ιστορικής γνώσης.

Διαβάστε περισσότερα ›
Άνδρες και γυναίκες του «Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας».

Μαρτυρία για τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο: Η μάχη στο Καρπενήσι

Ίσα εκείνες τις μέρες χιόνιζε. Έριχνε χιόνι ένα κακό! Κι εμείς ήμασταν όξω, ρε παιδί μ’ Γιάννη, μες τ’ άγρια βουνά, το ψοφόκρυο και τα χιόνια. Μάχες άγριες, σώμα με σώμα, δώσαμε με τους αντάρτες. Εκεί να βλέπ’ς έξω απ’ το Καρπενήσι…σφαγή!

Διαβάστε περισσότερα ›
Ένας Έλληνας στρατιώτης θυμάται: Οι επιχειρήσεις στο Μάλι Μάδι και η μάχη της Καστοριάς

Ένας Έλληνας στρατιώτης θυμάται: Οι επιχειρήσεις στο Μάλι Μάδι και η μάχη της Καστοριάς

Το Αρχηγείο των ανταρτών (ΔΣΕ) εκτιμούσε ότι εμείς ήμασταν διαλυμένοι μετά την υποχώρηση από το «Μάλι Μάδι» και την κατάληψη της «Ραμπατίνας». Οργάνωσαν λοιπόν ξαφνική επίθεση στην Καστοριά με σχέδιο να μας κυκλώσουν από τα πλευρά και από τα νότια (20 Σεπτεμβρίου 1948).

Διαβάστε περισσότερα ›
Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας

Δείτε: Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας

Δείτε: Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας

Διαβάστε περισσότερα ›
Η θεά Αθηνά. Ναός του Δία στην Ολυμπία (χτίστηκε μεταξύ 472 και 456 π.Χ.) Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας. Godess Athena. Temple of Zeus in Olympia (built between 472 and 456 BC) Archaeological Museum of Olympia.

Παναγιώτης Κονδύλης: Η κλασσική γραμματεία και η ελληνική γλώσσα

Πέρα από τη γλώσσα, αλλά όχι άσχετα προς αυτήν, κλασσική είναι μια σκέψη ή μια εποχή της ιστορίας του πνεύματος όταν διατυπώνει με αναντικατάστατη εννοιολογία προβλήματα διηνεκώς επανερχόμενα, δηλαδή προβλήματα, στα οποία προσκρούει με εσωτερική αναγκαιότητα κάθε βαθύτερος στοχασμός -κοντολογής, έσχατα προβλήματα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Χάλκινο αγαλμάτιο ίππου, γύρω στα 470 π.Χ. Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας. Bronze statue of a horse, around 470 BC Archaeological Museum of Olympia.

Ο Αριστοτέλης και ο τελικός ορισμός του δίκαιου ανθρώπου

«… αν δίνει κανείς στον άλλον μεγαλύτερο μερίδιο από ό,τι στον εαυτό του και αυτό το κάνει εν γνώσει του και με τη θέλησή του, αυτός αδικεί ο ίδιος τον εαυτό του, και αυτό το κάνουν, ως γνωστόν, οι μετρημένοι άνθρωποι· γιατί ο καλός και σωστός άνθρωπος έχει την τάση να κρατάει για τον εαυτό του τα λιγότερα»

Διαβάστε περισσότερα ›
Τι είναι ο Ερανιστής

Τι είναι ο Ερανιστής

Σε τελική ανάλυση, ο Ερανιστής είναι απόπειρα επικοινωνίας. Είναι μοιρασιά προβληματισμών· αυτό επιδιώκει και με τις εκδηλώσεις του. Τα κείμενα που αναρτούν οι συντελεστές του, επί της ουσίας, αποτελούν ενότητες βιβλίων που γράφονται και ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει τη συγγραφή τους, όπως προκύπτει, κεφάλαιο-κεφάλαιο.

Διαβάστε περισσότερα ›