14 Φεβρουαρίου 2019 at 00:02

Μιχάλης Γκανάς: «Η Ελλάδα που λες…»

από

Μιχάλης Γκανάς: «Η Ελλάδα που λες…»

Η Ελλάδα, που λες, δεν είναι μόνο πληγή.

Στη μπόσικη ώρα καφές με καϊμάκι,

ραδιόφωνα και Τι-Βι στις βεράντες,

μπρούντζινο χρώμα, μπρούντζινο σώμα,

μπρούντζινο πώμα η Ελλάδα στα χείλη μου.

Στις μάντρες η ψαρόκολλα του ήλιου

πιάνει σαν έντομα τα μάτια.

Πίσω απ’ τις μάντρες τα ξεκοιλιασμένα σπίτια,

γήπεδα, φυλακές, νοσοκομεία,

άνθρωποι του θεού και ρόπτρα του διαβόλου,

κι οι τραμβαγέρηδες να πίνουν μόνοι

κρασάκι της Αράχωβας στυφό.

 

Εδώ κοιμήθηκαν παλικαράδες,

με το ντουφέκι στο ‘να τους πλευρό,

με τα ξυπόλητα παιδιά στον ύπνο τους.

Τσεμπέρια καλοτάξιδα περνούσαν κι έφευγαν,

κιλίμια και βελέντζες της νεροτρουβιάς.

Τώρα γαρμπίλι κι άρβυλα

σε τούτο το εκκοκκιστήριο των βράχων

κι οι τραμβαγέρηδες να πίνουν μόνοι

κρασάκι της Αράχωβας στυφό.

 

Από τη συλλογή Ακάθιστος Δείπνος (1978). Μιχάλης Γκανάς, Ποιήματα 1978-2012, Μελάνι, Αθήνα 2013.

Νίκος Εγγονόπουλος. «Δήλος», 1939.
Νίκος Εγγονόπουλος. «Δήλος», 1939.
(Εμφανιστηκε 412 φορές, 1 εμφανίσεις σήμερα)

Δείτε ακόμη:

Leave a Reply

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

  Εγγραφή  
Ενημέρωση όταν