9 Ιανουαρίου 2019 at 13:06

Η αποτυχία της Ανγκελα Μέρκελ ως Ηγέτιδος της Ευρώπης

από

                Η αποτυχία της Ανγκελα Μέρκελ ως Ηγέτιδος της Ευρώπης

Γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι με τις επικείμενες Ευρωεκλογές εντείνονται οι όρκοι πίστης εις την ευρωπαϊκή ιδέα, ενώ παράλληλα διατυπώνονται πολλές ενδείξεις διάβρωσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Παρά τις αντιθέσεις και τις συγκρούσεις των Ευρωπαίων Πολιτικών Ηγετών χαρακτηριστικό είναι, βάσει πολλών ευρωβαρομέτρων, ότι οι περισσότεροι των ευρωπαίων πολιτών αισθάνονται ότι έχουν αφεθεί εις το περιθώριο και την μοίρα τους. Ότι το κλίμα δεν είναι ιδανικό, αλλά πολύ αρνητικό, αυτό ίσως να αμφισβητηθεί από τους κοντόφθαλμους, όχι όμως από όλους εκείνους οι οποίοι αγωνιούν και ενδιαφέρονται για την πορεία και το μέλλον της Ευρώπης. Εκ του λόγου αυτού οφείλουμε να ασχοληθούμε όχι μόνον με όλα τα συμπτώματα και τις αιτίες, αλλά πρωτίστως για την έλλειψη ηγετών με πυξίδα, οράματα, ιδέες και στόχους. Πολύς ο λόγος, ότι με την ίδρυση της Ευρωζώνης μεταξύ των Ευρωπαίων Ηγετών κυριαρχεί η προσωπικότητα της Καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ ως η απόλυτη και δυναμική κυρίαρχος για την χάραξη της πορείας της Ευρώπης. Επειδή είναι γνωστά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πλείστοι των ευρωπαίων πολιτών και εκ του λόγου αυτού η όλη αρνητική εικόνα της Ε.Ε., καλόν θα είναι να ασχοληθούμε και με τον μοναρχικό χαρακτήρα της Ηγέτιδας της Ευρώπης, εις την οποία υπακούουν όλοι οι Ευρωπαϊκοί Θεσμοί, αλλά και εις την οποία προσφεύγουν όλοι οι ευρωπαίοι πολιτικοί, οι οποίοι άνευ αντιρρήσεων υπακούουν εις τις εντολές της.

Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι με τις επικείμενες Ευρωεκλογές εντείνονται οι όρκοι πίστης εις την ευρωπαϊκή ιδέα, ενώ παράλληλα διατυπώνονται πολλές ενδείξεις διάβρωσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι με τις επικείμενες Ευρωεκλογές εντείνονται οι όρκοι πίστης εις την ευρωπαϊκή ιδέα, ενώ παράλληλα διατυπώνονται πολλές ενδείξεις διάβρωσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Δυστυχώς επειδή κατά τις τελευταίες δεκαετίες υπάρχει μία προφανής δυσαρμονία μεταξύ της θέλησης των πολιτών-ψηφοφόρων και των πολιτικών, και εκ του λόγου αυτού ο άμεσος κίνδυνος της ολοσχερούς κατάρρευσης της κοινωνικής υπόστασης εκατομμυρίων ευρωπαίων πολιτών, δηλαδή αυτού του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, οφείλουμε να ακτινογραφήσουμε τον χαρακτήρα και την πολιτική καριέρα της κ. Ανγκελα Μέρκελ. Η κόρη του λουθηριανού πάστορα Χορστ Κάσνερ και της δασκάλας Χέρλιντ Κάσνερ γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1954 εις το Αμβούργο της Δυτικής Γερμανίας. Λίγο μετά τη γέννησή της, ο πατέρας της ανέλαβε θέση σε εκκλησία της Ανατολικής Γερμανίας. Έτσι η οικογένεια μετακόμισε εις το Τεμπλίν, 80 χλμ περίπου από το Βερολίνο. Το 1961 έχουμε την κατασκευή του τείχους το οποίο απομόνωσε την Ανατολική Γερμανία από την Δυτική Γερμανία και την Ευρώπη. Η Άνγκελα Μέρκελ έζησε μέχρι το 1990 εις τη Σοσιαλιστική Γερμανική Λαϊκή Δημοκρατία, την  οποία υπηρέτησε ως μέλος σε διάφορες οργανώσεις και δράσεις της νεολαίας του Σοσιαλιστικού Κόμματος, το οποίο  ως γνωστό κυβερνούσε την χώρα με βία και αυταρχισμό.

Με την επανένωση των Γερμανικών Κρατών την 3.10.1990 χάθηκε μαζί με το ανατολικογερμανικό κράτος και η θέση της Μέρκελ, η οποία προσχώρησε εις το ιδρυθέν ανατολικό CDU, το οποίο προσχώρησε εις το δυτικό αντίστοιχό του. Ο ενθουσιασμός για την επανένωση και ειδικά οι ανατολικές ψήφοι εξασφάλισαν εις τον τότε Καγκελάριο Χέλμουτ Κολ (1982-1998) μια θριαμβευτική νίκη, έτσι μόλις έξι μήνες μετά η Άνγκελα Μέρκελ έγινε Ομοσπονδιακή Υπουργός Γυναικείων Υποθέσεων της Νεολαίας, η μικρότερη σε ηλικία υπουργός εις την ιστορία της Ομοσπονδιακής Γερμανίας. Ετσι η Μέρκελ στηρίζονταν αποκλειστικά εις τον πολιτικό μέντορα της Καγκελάριο Χέλμουτ Κόλ, οι δε εφημερίδες της περιόδου εκείνης την χαρακτήριζαν ως «το κορίτσι του Κολ». Εις τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1998  η CDU απέσπασε με 35,2% το χειρότερο αποτέλεσμα εις την ιστορία του, ενώ την Καγκελαρία ανέλαβε ο Σοσιαλδημοκράτης (SPD) Γκέρχαρντ Σρέντερ (1998-2005), και το κόμμα της Μέρκελ έπεσε σε βαθιά κρίση. Με την παραίτηση του Χέλμουτ Κολ από Πρόεδρο του κόμματος άρχισαν μεγάλες εσωκομματικές διαμάχες. Το διάστημα αυτό, με πρόταση του νέου Προέδρου Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, η Άνγκελα Μέρκελ έγινε Γενική Γραμματέας του Κόμματος (Νοέμβριος 1998). Η θέση της αυτή εις το Ομοσπονδιακό Κόμμα ήταν σημαντική εις τα πλαίσια του νέου αντιπολιτευτικού ρόλου της CDU.

Η αποκάλυψη του σκανδάλου των «μαύρων λογαριασμών» της CDU τον Νοέμβριο του 1999 σημάδεψε την πολιτική ζωή της χώρας το 2000, αλλά και το μέλλον του πρώην Πρόεδρου της CDU Χέλμουτ Κόλ και αποτέλεσε σημαντικό σταθμό εις την σταδιοδρομία της Μέρκελ. Η οποία αποστασιοποιήθηκε και δημοσίως από τον πολιτικό της μέντορα και υποστηρικτή της, και δια διαφόρων δημοσιευμάτων όπως π.χ.: «Εμείς οι Ανατολικογερμανοί μάθαμε να συμβιβαζόμαστε με τους εξουσιαστές, δίχως όμως να δημιουργούμε απόλυτες δεσμεύσεις» πρόσβαλε δημοσίως βαρύτατα και ευθέως την τιμή και την αξιοπρέπεια του πολιτικού της πατέρα,  τον οποίο μάλιστα προσπάθησε ανεπιτυχώς να εκδιώξει από την CDU, τον άνθρωπο δηλαδή ο οποίος υπηρέτησε επι 50 χρόνια από διάφορες θέσεις και αξιώματα την CDU, καίτοι δεν υπήρχαν αποδείξεις για την ενοχή του αλλά ούτε και καταδίκη του. Εκτοτε ο Χέλμουτ Κόλ απογοητευμένος διέκοψε κάθε επαφή με την Μέρκελ μέχρις τον θάνατό του(16.06.2017). Όμως τον Φεβρουάριου του 2000 με πίεση της Μέρκελ παραιτήθηκε και ο διάδοχος του Χέλμουτ Κολ, Πρόεδρος της CDU Βόλφγκανγκ Σόιμπλε από την ηγεσία του κόμματος και της κοινοβουλευτικής ομάδας, αφού πριν παραδέχτηκε ότι αυτός είχε δεχτεί παράνομη δωρεά για το κόμμα από εκπρόσωπο της πολεμικής βιομηχανίας. Τον Απρίλιο 2000 η Μέρκελ εκλέχτηκε εις το Συνέδριο του Έσσεν Ομοσπονδιακή Πρόεδρος της CDU.

Χαρακτηριστικό είναι ότι η όλη αναρρίχηση εις την εξουσία της Μέρκελ μέσα από σκάνδαλα και η εκλογή της ως Καγκελαρίου (2005-2018) είναι σημαδεμένη από πολιτικές ίντριγκες, αλλά παράλληλα και από έλλειψη εμπειρίας και γνώσης χειρισμού ευρωπαϊκών θεμάτων και προβλημάτων. Χρησιμοποίησε τα τεράστια κεφάλαια τα οποία συσσωρεύτηκαν επί της Καγκελαρίας του προκατόχου της Γκέρχαρτ Σρέντερ(1998-2005) από τα προγράμματα HARTZ που έφεραν την κοινωνική απορρύθμιση εις την Γερμανία, με την καθιέρωση χαμηλών μηνιαίων αμοιβών 382 Ευρώ με μικρές προσαυξήσεις, το πάγωμα αυξήσεων μισθών σε δεκάδες εκατομμύρια εργαζόμενους, την μείωση της εγχώριας ζήτησης και κατανάλωσης, την καθήλωση των επιτοκίων καταθέσεων και τεράστια αύξηση των εξαγωγών και πλεονασμάτων. Όμως η πολιτική αυτή της στυγερής λιτότητας είχε ως αποτέλεσμα την άλωση των βιομηχανιών των ευρωπαίων εταίρων από γερμανικές πολυεθνικές, τουτέστιν και την κατεύθυνση των τεράστιων γερμανικών κεφαλαίων δια του δανεισμού προς Κράτη-Μέλη, κυρίως του Νότου, που αναπόφευκτα οδηγήθηκαν εις την χρεοκοπία. Η Καγκελάριος Μέρκελ, όχι μόνο συνέχισε τώρα την πολιτική του προκατόχου της Καγκελαρίου Γκέρχαρτ Σρέντερ, αλλά χρησιμοποίησε και την ισχυρή οικονομική ευρωστία της χώρας της, για να επιβάλει την δύναμη της Γερμανίας για την γερμανοποίηση της Ευρώπης. Τουτέστιν χρησιμοποίησε και τον αντίπαλό της εις την CDU, Υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, να επιβάλλει  εις τα Κράτη-Μέλη του Νότου τα θανατηφόρα προγράμματα λιτότητας, ενώ ως γνωστόν αυτή ως Καγκελάριος είναι η μόνη υπεύθυνη για την πολιτική της χώρας της, αλλά και για την συμπεριφορά της και στάση της απέναντι των Κρατών-Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πολλές και γνωστές είναι οι θέσεις της Μέρκελ απέναντι των υπολοίπων ευρωπαίων, από τους οποίους ως Γερμανίδα απαιτεί «να κάνουν καλά τα μαθήματά τους», αγνοώντας τις διαφορετικότητες και πολιτισμικές παραδόσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων. Η ανικανότητα της να αποδεχθεί και να σεβασθεί την διαφορετικότητα των άλλων μέσα σε ένα Μωσαϊκό που λέγεται Ε.Ε. και η επιβραδυντική, διστακτική συμπεριφορά της είναι χαρακτηριστικό της αντιευρωπαϊκής ρητορικής και οράματος της Ευρώπης. Η άκρως επικίνδυνη συμπεριφορά της οφείλεται εις την παντελή έλλειψη μιας βαθιάς κοσμοαντίληψης, η οποία ως επόμενο οδηγεί σε μία συναντίληψη, την συνέργεια και συντονισμό κοινών δράσεων, την συνανάπτυξη και μέσω όλων αυτών εις μία ειρηνική και κοινωνική συνύπαρξη των λαών και χωρών εντός της Ε.Ε.  

Η Μέρκελ καθόλη την διάρκεια της Καγκελαρίας της και ως πρωτοστατούσα Ηγέτης εις την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης αποτρέπει κρίσεις, αντί να υλοποιεί πολιτική με όραμα, ιδέες και στόχους, αντιδρά αντί να διαμορφώνει. Αλλά αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό την στιγμή που η φιλελεύθερη τάξη πραγμάτων με την παγκοσμιοποίηση ξηλώνεται και αναδεικνύονται τώρα νέοι Ηγέτες.

Ηγέτης δεν είναι αυτός που κατασκευάζει μαριονέτες και εκβιάζει, αλλά που μοιράζει ελπίδες και ιδέες εις τους ανθρώπους. Αυτός που ενώνει, που κατανοεί και αντιλαμβάνεται τις ανάγκες των ανθρώπων να νοιώθουν ότι διοικούνται δίκαια με Αρχές και Αξίες από κάποιον, ότι τους καθοδηγεί εις τον σωστό δρόμο, κάνοντας τις σωστές επιλογές και ενέργειες γι’ αυτούς. Οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να νοιώθουν ότι κάποιος(-οι) τους διοικεί με συνείδηση, με ευθύνη και επιθυμεί το καλό τους και την θετική εξέλιξή τους.

Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού-Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και  Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Πολιτιστική Κληρονομιά  εις την Αθήνα.

Δείτε ακόμη:

  • Η ιστορία του ολοκληρωτισμού, ανεξαρτήτως χρώματος, είναι η ιστορία της αλληλοδιαδοχής των πυρών της Ιερής Εξέτασης, των Άουσβιτς και των Γκουλάγκ που στήνονται από επιτήδειες και ανενδοίαστες μαφίες στο όνομα της υπεράσπισης της μόνης «αληθινής πίστης»27 Μαΐου 2018 Μπολσεβικισμός: Έγκλημα και Τιμωρία (1)
    Είναι άξιοι καταφρόνιας οι κάθε είδους "αριστεροί" κομματικοί «διανοούμενοι» που δικαιολογούσαν όλα τα εγκλήματα του κομμουνιστικού Μηχανισμού ως «φυσιολογικές αμυντικές αντιδράσεις ενός […]
  • Την ίδια στιγμή, το Channel One χρεώνει τους διαφημιστές με εξαιρετικά υψηλά ποσά για τη χρησιμοποίηση του δικτύου του μέσα στις τάξεις – ποσά διπλάσια από εκείνα των κανονικών τηλεοπτικών σταθμών6 Ιουλίου 2017 Η Ναόμι Κλάιν και η εισβολή της διαφήμισης σε σχολεία και πανεπιστήμια (2)
    Όποιος έχει το χρήμα θέτει και τους όρους, κι όσο περισσότερο αφυδατώνεται η παιδεία οικονομικά, τόσο πιο ευάλωτη γίνεται στις εταιρικές […]
  • Η κοινωνία του Skype δημιουργεί νέα ήθη και έθιμα. Καθώς τα χρόνια περνούν η πραγματική Ελλάδα για τους μετανάστες συνοψίζεται σε ένα σύντομο καλοκαιρινό πέρασμα.7 Ιανουαρίου 2017 Το έθνος του Skype (1)
    Η σπατάλη γίνεται πιο εμφανής δεδομένου του ότι το κράτος δεν έχει λαμβάνειν τίποτα από αυτήν την "επένδυση'' του ανθρώπινου κεφαλαίου. Συγκεκριμένα σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα οι […]
  • Έχοντας υπόψη το παράδειγμα της Michelin, το οποίο δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά κανόνα, διαπιστώνει κανείς ότι η κερδοφορία των εταιρειών, ακόμη κι όταν αυξάνεται κατά 17%, επιφέρει περισσότερο συρρίκνωση παρά ανάπτυξη.5 Ιουνίου 2017 Νεοφιλελευθερισμός εναντίον εργασίας (0)
    Η μερική απασχόληση δεν είναι παρά η συγκάλυψη της υπερεργασίας (και η μη πληρωμή της), αφού σχεδόν όλοι αναγκάζονται να κάνουν δύο και τρεις δουλειές. […]
  • Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η Ελλάδα και η Κύπρος θα μπορούσαν να αναδειχτούν ως το πραγματικό σύνορο της Ευρώπης, και όμως την ίδια στιγμή κάποιοι απεργάζονται την εκχώρηση στο διπλωματικό πεδίο στην Τουρκία όλων όσων έχει απολέσει στο γεωπολιτικό πεδίο.12 Ιανουαρίου 2017 Η εκχώρηση της Κύπρου θανάσιμο πλήγμα για τον ελληνισμό (3)
    Ίσως για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια η γεωπολιτική πραγματικότητα δεν μοιάζει απελπιστική για μας. Ο ισλαμικός κόσμος έχει εισέλθει σε μια μακρά περίοδο αντιπαραθέσεων και […]
  • Η ροπή προς κατανάλωση δεν πρέπει να εκλαμβάνεται αποκλειστικά ως ποσοτικό μέγεθος, αλλά κι ως αυξητική ή καθοδική τάση.2 Σεπτεμβρίου 2017 Ο Κέινς, η ενεργός ζήτηση και οι κύκλοι της οικονομίας (0)
    Όμως, η πλήρης απασχόληση είναι περισσότερο όνειρο παρά πραγματικότητα. Εξάλλου, η συνθήκη της πλήρους απασχόλησης θα έκανε τόσο σπάνια τα εργατικά χέρια, που θα αυξανόταν κατακόρυφα η […]
  • 1869, τα εγκαίνια της Διώρυγας του Σουέζ14 Ιανουαρίου 2017 Η κρίση του Σουέζ (0)
    Η αμέσως επόμενη έγνοια του Nasser ήταν η συνεχιζόμενη διαμάχη του αραβικού κόσμου με το Ισραήλ. Η τραυματική εμπειρία του πολέμου του 1948-49, που οδήγησε στη δημιουργία του κράτους του […]
  • Η επίλυση της εκκρεμότητας με την ΠΓΔΜ και η ένταξη της στο ΝΑΤΟ και πιθανόν, πολύ αργότερα, στην ΕΕ είναι προφανώς προς το συμφέρον της ίδιας και υπό προϋποθέσεις προς το συμφέρον της Ελλάδας.26 Οκτωβρίου 2018 Η «Βόρεια Μακεδονία» θα εξάγει αστάθεια: Μια αποτίμηση από την Ελληνική σκοπιά (0)
    Στο συγκεκριμένο περιβάλλον των σχέσεων Ελλάδας – ΠΓΔΜ, μόνο μια συμφωνία που ξεκαθάριζε ότι υφίσταται «νεομακεδονική» ή, έστω, «βορειομακεδονική» ιθαγένεια – και, εμμέσως, εθνότητα – θα […]
  • Κύπρος15 Ιανουαρίου 2017 Κυπριακό – Υφιστάμενες Συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας (1)
    Οι διεθνείς Συνθήκες δεν καταργούνται ούτε τροποποιούνται μονομερώς. Βασικά, καταργούνται ή τροποποιούνται μόνο με τη συναίνεση όλων των συμβαλλομένων μερών ή με πόλεμο. Αν λοιπόν κάποιο […]
  • Rolling Stones22 Ιουνίου 2017 Η Ναόμι Κλάιν και το μάνατζμεντ της επώνυμης κουλτούρας (1)
    Οι άνθρωποι έπρεπε να συγχρονιστούν με τις επιταγές του μέλλοντος, που βέβαια χάραζαν οι εταιρείες
  • Χάρτης των περιφερειών της Κύπρου, όπου φαίνεται η «Πράσινη Γραμμή»16 Ιανουαρίου 2017 Προβληματισμοί για το Κυπριακό (2)
    Νοουμένου ότι η κυβέρνηση θα συμφωνήσει με την άλλη πλευρά σε ένα τελικό σχέδιο λύσης, το οποίο θα φέρει για έγκριση σε δημοψήφισμα, αυτό που κυρίως και επί της ουσίας με ενδιαφέρει και θα […]
  • Η νομοθεσία των κρατών παγκοσμίως (σε κεντρικό επίπεδο) δε φάνηκε να ενοχλείται από τη δράση των πολυεθνικών.19 Ιουλίου 2017 Η Ναόμι Κλάιν, οι πολυεθνικές και η υπόθεση της Μασαχουσέτης (1)
    Οι πολιτικοί πιέζονται και επηρεάζονται υπερβολικά από το χρήμα των εταιρειών και ολοένα και περισσότερο χάνουν την εξουσία λήψης σοβαρών αποφάσεων, καθώς η απορρύθμιση και η […]
  • Κύπρος - Πράσινη γραμμή18 Ιανουαρίου 2017 Κυπριακό: Διχοτόμηση ή Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία; (1)
    Αυτό λοιπόν που κατά τη γνώμη μου πρέπει να εξεταστεί, να αναλυθεί και να παρουσιαστεί με όσο το δυνατόν πιο καθαρό τρόπο στους ε/κ, είναι το τι ακριβώς σημαίνει και τι κινδύνους (ή […]
  • Υποχώρηση του Ναπολέοντα από τη Μόσχα. Έργο του Αντόλφ Νόρτεν17 Φεβρουαρίου 2018 Κλαούζεβιτς: Περί του Πολέμου (0)
    Ο πόλεμος επομένως είναι μια πράξη βίας, προορισμένη στο να καταναγκάσει τον αντίπαλο να εκτελέσει τη θέλησή […]
  • Nasser και βασιλιάς Hussein της Ιορδανίας υπογράφουν την συμμαχία των δυο κρατών τους.24 Φεβρουαρίου 2017 Ο Πόλεμος των «έξι ημερών» (0)
    Τέλος στην άμμο του Σινά θάφτηκε ολοκληρωτικά το όραμα του Nasser για τη δημιουργία ενός μεγάλου κοσμικού αραβικού κράτους υπό την ηγεσία του. Ταπεινωμένος θα αφήσει την τελευταία πνοή του […]
  • Tο νέο καθεστώς τρομοκρατίας που επιβάλλει στην Τουρκία ο Ερντογάν6 Αυγούστου 2018 Τουρκία: «Μόλις κάποιος χτυπήσει στην πόρτα…» (0)
    Είκοσι ένα μήνες μετά την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία από τμήμα του στρατού και 115.000 άνθρωποι έχουν ήδη εξοστρακιστεί. Κάποιοι πέθαναν στη φυλακή. Άλλοι ζουν με τη μνήμη των […]
  • Η Θάτσερ και ο Ρήγκαν. Εξώφυλλο του περιοδικού TIME (1988)11 Απριλίου 2017 Η Θάτσερ, ο Ρήγκαν και ο νεοφιλελευθερισμός (0)
    «Επειδή ο κινηματικός συντηρητισμός σε τελευταία ανάλυση έχει στόχο την υπαναχώρηση από πολιτικές οι οποίες θίγουν μια περιορισμένη, πλούσια ελίτ, παρουσιάζει βασικά αντιδημοκρατικά […]
  • Η συρρίκνωση των παλαιστινιακών εδαφών από το 1946 μέχρι σήμερα5 Ιανουαρίου 2017 Ο διαμελισμός της Παλαιστίνης (0)
    Το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και η αποκάλυψη των ωμοτήτων του Ολοκαυτώματος δημιούργησε σε παγκόσμια κλίμακα θετικό κλίμα για το αίτημα των Εβραίων ίδρυσης ανεξάρτητου κράτους στην […]

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.