24 Φεβρουαρίου 2018 at 02:49

Σκάνδαλο Νοβάρτις: Το μαύρο πολιτικό χρήμα και οι διαδρομές του

από

Σκάνδαλο Νοβάρτις: Το μαύρο πολιτικό χρήμα και οι διαδρομές του

Γράφει ο Γιώργος Ρακκάς*

Το σκάνδαλο με τη Νοβάρτις θέτει επί τάπητος πολύ σοβαρά ζητήματα για το ελληνικό πολιτικό σύστημα, τα οποία ακριβώς ενταφιάζονται μέσα στη δημόσια συζήτηση, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ πλειοδοτεί στην προπαγανδιστική διαχείριση των δεδομένων του, για να διασκεδάσει το γεωπολιτικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει και να συνεχίσει την τακτική της «καμένης γης» στην αντιπαράθεσή του με την αντιπολίτευση. Με αυτόν τον τρόπο χάνεται, όμως, από τον ορίζονται, η ουσία του ζητήματος: Ότι, δηλαδή, στο πλαίσιο μιας ενάρετης κρατικής διαχείρισης, η φαρμακευτική δαπάνη θα πρέπει να κατευθύνεται προς την ενίσχυση της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας. Αποτελεί δηλαδή, όπως και οι κρατικές προμήθειες γενικότερα, εργαλείο άσκησης οικονομικής πολιτικής μέσω της έμμεσης χρηματοδότησης εγχώριων δραστηριοτήτων υψηλής προστιθέμενης αξίας.

Σκίτσο του Ηλία Μακρή από την Καθημερινή.
Σκίτσο του Ηλία Μακρή από την Καθημερινή.

Στην Ελλάδα, ιδίως κατά τα τελευταία 25-30 χρόνια, αυτή η δυνατότητα εκχωρήθηκε από το ίδιο το πολιτικό σύστημα και τα κόμματα εξουσίας στις ξένες πολυεθνικές, με το αζημίωτο, δηλαδή τη ροή ποταμών μαύρου πολιτικού χρήματος αφενός και της εκτεταμένης διαφθοράς ενός μεγάλου μέρους της ίδιας της κοινωνίας, όπως έγινε με τους μεγαλογιατρούς.

Όσο για το πολιτικό χρήμα, και μετά την εκταμίευσή του, δεν κατέληγε μόνο στις τσέπες τον μεσιτών της κρατικής προμήθειας (όπως συνηθίζουν να υπονοούν τα κατεστημένα ΜΜΕ), αλλά χρησιμοποιούνταν κατ’ εξοχήν από τα κόμματα εξουσίας για να χρηματοδοτήσουν την παρουσία και την παραμονή τους στο πολιτικό παιχνίδι, αγοράζοντας τις φιλίες με ΜΜΕ, ή την υποστήριξη συγκεκριμένων δημοσιογράφων, χρηματοδοτώντας τις δραστηριότητες των κομματικών στρατών, τις προεκλογικές εκστρατείες για τις εθνικές εκλογές, την τοπική αυτοδιοίκηση, τα κλαδικά σωματεία κ.ο.κ.

Συνήθως, και όπως συνέβη με τις αποκαλύψεις και στην Ελλάδα για το μαύρο πολιτικό χρήμα, κόμματα και ΜΜΕ έχουν υιοθετήσει μια τακτική εξατομίκευσης των σκανδάλων, για να υποκρύψουν αυτήν ακριβώς τη «συστημική» τους λειτουργία: Αυτό συνέβη με τον Άκη Τσοχατζόπουλο και το ΠΑΣΟΚ, τον Παπαγεωργόπουλο και τη ΝΔ. Ή, χειρότερα, με τον Τσουκάτο, τη Siemens και το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ – υπόθεση η οποία επανήλθε προσφάτως με τις ομολογίες Αυγερινού – όπου αποκαλύφθηκε ανοιχτά η κομματική χρήση του μαύρου χρήματος της διαπλοκής, δίχως όμως κανείς να δώσει συνέχεια σε κάτι που συνιστά απροκάλυπτα πολιτικό έγκλημα.

Ποια η μορφή του; Η πολιτική ιδιωτικοποίηση, καθώς η κομματική απήχηση στα κοινωνικά ακροατήρια εν πολλοίς εξαγοράζεται· τα κόμματα εξουσίας χρησιμοποιούν την διαχείριση της εξουσίας για να μεσιτεύσουν τον δημόσιο πλούτο στα μεγάλα συμφέροντα· τα τελευταία πληρώνουν για να αποκτήσουν διευρυμένη πρόσβαση στην απομύζησή του – κι έτσι τα κόμματα λαδώνουν τους μηχανισμούς που τα αναπαράγουν στο επίκεντρο της δημόσιας ζωής της χώρας.

Έτσι λειτουργούσε εν πολλοίς το πολιτικό σύστημα στην ύστερη μεταπολίτευση, και τώρα, απλώς, οι τωρινοί κυβερνώντες, με υπερατλαντική συνδρομή, κάνουν μια «συμμορίτικη» διαχείριση μερικών πλευρών αυτής της ιστορίας, για τις ανάγκες του επικοινωνιακού πολέμου, βρίσκουν ευκαιρία να πλήξουν όλους τους αντιπάλους τους συλλήβδην και να καλύψουν τη δική τους συμμετοχή – βλέπε αποσιώπηση της σχέσης Κουρουμπλή-Νοβάρτις.

Η προπαγανδιστική, όμως, διαχείριση του φαινομένου φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα από τα αναμενόμενα: Αντί να εξυγιανθεί η πολιτική ζωή δηλητηριάζεται ακόμα περισσότερο, η ουσία των σκανδάλων αποκρύπτεται, η κάθαρση καίει απλώς τους πιο αναλώσιμους και η «κανονικότητα» συνεχίζεται. Όπως στη Βραζιλία, την παγκόσμια πρωτεύουσα της πολιτικής διαπλοκής, όπου εδώ και δεκαετίες η «διαφθορά» και η «κάθαρση», ως δυο πλευρές του ίδιου νομίσματος, καθοδηγούν, «αγκαζέ», την ατζέντα της εσωτερικής πολιτικής ζωής.

Πηγή: http://ardin-rixi.gr/archives/207238

Δείτε ακόμη:

  • Θα πούμε το νερό νεράκι…!29 Ιουλίου 2013 Θα πούμε το νερό νεράκι…! (0)
    Θα πούμε το νερό νεράκι...! ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΣΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΚΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ  του Γιάννη Κ. Αικατερινάρη Όταν υπάρχει δημόσια τηλεόραση […]
  • Σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου10 Μαρτίου 2015 Η δραχμοφαντασία ως εξουδετέρωση των κινημάτων (0)
    Με την κατάρρευση των προεκλογικών βεβαιοτήτων και διαβεβαιώσεων, των κυβερνώντων κομμάτων, ότι αρκεί ένας πρώτος σφοδρός γύρος «δυναμικής διαπραγμάτευσης» ώστε να απαλλαγούμε από τα […]
  • ARKAS -The Original Page24 Δεκεμβρίου 2016 Παροχές, επικοινωνιακά προσχήματα, προγραμματικό τέλμα (0)
    Προφανώς, οι πολιτικές μηδαμινότητες που βρίσκονται στο τιμόνι της κυβέρνησης, καθώς και εκείνες που κρατούν τα ηνία της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έχουν το πολιτικό-ιδεολογικό […]
  • Η λεηλασία των κοινών, ο κρατισμός και ο νεοφιλελευθερισμός18 Απριλίου 2017 Η λεηλασία των κοινών, ο κρατισμός και ο νεοφιλελευθερισμός (0)
    Ούτε ο κρατισμός, ούτε ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι τα οργανωτικά σχήματα εκείνα που μπορούν σήμερα να απαντήσουν σε αυτά τα ζωτικά ζητήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο ελληνισμός. Είναι […]
  • Η τοπική παραγωγή χάνει το έδαφος της βιωσιμότητας κάτω από τα πόδια της, το ίδιο και οι μικροί και οι μεσαίοι παίκτες της αγοράς. Σκηνή από την ταινία "Της Κακομοίρας".18 Ιουλίου 2018 Ήταν κάποτε ένα μπακάλικο… (0)
    Για τους πούρους χαβιαρομαρξιστές πασών των συνιστωσών, η «αγορά» είναι ως τέτοια «καπιταλισμός» (sic!) και άρα αντιμετωπίζεται συλλήβδην σε αυτό το επίπεδο της ισοπεδωτικής αφαίρεσης, […]
  • τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι15 Νοεμβρίου 2015 Mπροστά στην βαρβαρότητα (0)
    Στην Ελλάδα δεν έχουμε ακόμα συνείδηση ότι το γειτονικό καθεστώς θεμελιώθηκε αποφασιστικά πάνω στις πολλαπλές γενοκτονίες του 1910-1922. Πράγμα το οποίο δεν είναι μοναχά θεωρητική ιστορική […]
  • Οικόπεδο και Αποικία. Η Ελλάδα στο τέλος της μεταπολίτευσης3 Μαΐου 2014 Οικόπεδο και Αποικία. Η Ελλάδα στο τέλος της μεταπολίτευσης (0)
    Η τομή που συντελείται κατά την ύστερη μεταπολίτευση έχει να κάνει με την ολοκλήρωση της παρασιτοποίησης της χώρας μέσα από την ενσωμάτωση (και) των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων. Η […]
  • Σε αντίθεση, δε, με τις υποσχέσεις που μοιράζονται σήμερα αφειδώς, τόσο από τον πόλο των «κουΐσλιγνκ» –δηλαδή της συγκυβέρνησης– όσο και από τους τυχοδιώκτες της «κυβερνώσας αριστεράς» δεν υπάρχει κανένα εύκολο σαξές στόρυ, και καμία ανέξοδη διαφυγή από το μνημόνιο.28 Δεκεμβρίου 2014 Η επερχόμενη παγίδα (1)
    «Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μας καταστρέψει». Είναι η μόνιμη επωδός όλου του συστημικού συρφετού, από τον Θ. Πάγκαλο, μέχρι την Μισέλ, από τον λύκο-που-στην-αναμπουμπούλα-χαίρεται Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, […]
  • Κοινώς· το δημόσιο και το κράτος θα πρέπει να αλλάξουν άρδην·9 Δεκεμβρίου 2016 Ο γόρδιος δεσμός κράτους και δημοσίου (0)
    Αν θέλουμε να βοηθήσουμε, λοιπόν, το δημόσιο να σταθεί στα πόδια του, πρέπει να το απελευθερώσουμε από όλους εκείνους τους παράγοντες που το καθηλώνουν στο σημερινό τέλμα της […]
  • Ο Γιώργος Ρακκάς γεννήθηκε το 1981 στην Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Α.Π.Θ. (2000-2004) και έκανε μεταπτυχιακό στην Κοινωνική και Πολιτική Θεωρία (Πάντειο Πανεπιστήμιο, 2004-2008). Αυτή τη στιγμή προσπαθεί να τελειώσει το διδακτορικό του πάνω στο φαινόμενο της μετανάστευσης. Εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος.6 Απριλίου 2014 «Όχι στο νέο ξεριζωμό» Ο υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιώργος Ρακκάς στο seleo.gr (video) (0)
    “Όχι στο νέο ξεριζωμό” λέει ένας από τους νεότερους διεκδικητές της δημαρχίας Θεσσαλονίκης μιλώντας στο seleo.gr. Ο Γιώργος Ρακκάς με τον συνδυασμό “Μένουμε Θεσσαλονίκη” μιλά για την […]
  • πρόσφυγες5 Απριλίου 2016 Προσφυγικό: Ένα γεωπολιτικό μνημόνιο (0)
    Για να αρθρώσουμε έναν δημοκρατικό λόγο πάνω στο προσφυγικό αδιέξοδο, που να μην χαρίζει τον ανθρωπισμό στις δυνάμεις που επιδιώκουν την αποδόμηση της χώρας, και την πατρίδα στην άκρα […]
  • Τον τελευταίο καιρό, η διεθνής σκηνή παρακολουθεί έκπληκτη τον πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν να μεθοδεύει συστηματικά, ανοικτά και απροκάλυπτα την εκτροπή του πολιτεύματος στη γείτονα χώρα.4 Νοεμβρίου 2016 Νεοθωμανισμός, στον δρόμο για το νέο Σουλτανάτο (2)
    «Η αναποτελεσματικότητα των θεοκρατικών νόμων του οθωμανικού κράτους, οι οποίοι δεν είχαν προβλεφθεί για όλες τις πτυχές της κοινωνικής ζωής, δημιούργησε μια συνθήκη όπου οι άρχουσες […]
  • Το «ταυτοτικό κύμα» που εντοπίζεται σήμερα στο υπόστρωμα της κοινωνίας αποτελεί μια έμμεση, αλλά σαφή πολιτική δήλωση ότι πλέον η αντιπαράθεση με το σύστημα έχει αγγίξει τις πιο βαθιές, θεμελιακές βάσεις της κοινωνίας μας: Την πνευματική της υπόσταση που τη συγκροτεί ως τέτοια.18 Ιουνίου 2017 Το «ταυτοτικό κύμα» (0)
    Αυτή η μεταστροφή, από τη χρεοκοπημένη πολιτική της μεταπολίτευσης στον πολιτισμό, δεν αποτελεί μοναχά ένα τεκμήριο για το τέλος της […]
  • Τόσο ο κομμουνισμός, όσο και ο φασισμός/ναζισμός, προέκυψαν ως «απόπειρες απάντησης» στην ασύδοτη επέκταση του καπιταλισμού και της αποικιοκρατίας κατά την περίοδο 1871-1914/1728 Αυγούστου 2017 «Δύο άκρα» ή μια, δυστυχώς κυρίαρχη, ολοκληρωτική παράδοση; (1)
    Η κομμουνιστική περιπέτεια, πέραν της ταύτισής της με την παράδοση του ρώσικου μεγαλοϊδεατισμού, είχε ένα διττό χαρακτήρα. Επειδή αποτελούσε τον κληρονόμο του εργατικού κινήματος συνδέθηκε […]
  • Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, οι εξελίξεις υπήρξαν όντως ραγδαίες· η σχεδόν αρραγής, με την εξαίρεση των χωρών του Βιζεγκράντ, συναίνεση στην willkommenskultur της Μέρκελ η οποία εκφράζοταν στις προηγούμενες αντίστοιχες συναντήσεις πρέπει να θεωρείται παρελθόν.2 Ιουλίου 2018 Το τέλος της willkommenskultur και η Ελλάδα ως Έλις Άιλαντ (0)
    Το τέλος της willkommenskultur και η Ελλάδα ως Έλις Άιλαντ
  • διαφήμιση29 Αυγούστου 2014 Ο Άνταμ Σμιθ και η εξουσία της καταναλωτικής ισχύος (0)
    Ο Άνταμ Σμιθ στο έργο του «Έρευνα για τη φύση και τις αιτίες του πλούτου των εθνών» παραθέτει τον ορισμό της φτώχειας και του πλούτου ως εξής: «Κάθε άνθρωπος είναι φτωχός ή πλούσιος, […]
  • Επιπλέον, η μόνη διέξοδος από την ελληνική κρίση, που είναι η σκληρή δουλειά και η βοήθεια του νομοθέτη, των υπουργείων, των ταμείων και των τραπεζών προς αυτήν την κατεύθυνση δεν έχει οπαδούς στη χώρα. Ούτε και βοήθεια.22 Ιουλίου 2016 Αν μας χαρίσουν το χρέος, κ. Λιου μου, θα χρεοκοπήσουμε (0)
    Μεγάλη εξαίρεση σ αυτή την ηθική αθλιότητα της ελληνικής κοινωνίας (γιατί σκόρπιες υπάρχουν πολλές) είναι τα παιδιά των ελληνικών φτωχοσπιτιών, που τα βλέπεις να μαστορεύουν, να οργώνουν, […]
  • ΔΕΗ25 Ιουνίου 2014 Η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και η πώληση της «Μικρής ΔΕΗ» (1)
    Πολλά λέγονται, πολλά γράφονται, πολλές οι δηλώσεις για «σκληρούς και ανυποχώρητους αγώνες» όλων όσων στήριξαν και στηρίζουν την νεοφιλελεύθερη πολιτική των «ιδιωτικοποιήσεων», του […]

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.