11 Δεκεμβρίου 2017 at 23:28

Τζων Λοκ: Δοκίμιο για την Ανθρώπινη Νόηση

από

Ο Τζων Λοκ (John Locke, 29 Αυγούστου 1632 – 28 Οκτωβρίου 1704) ήταν Άγγλος φιλόσοφος και ιατρός, ο οποίος θεωρείται ένας από τους πλέον σημαίνοντες στοχαστές του Διαφωτισμού και είναι ευρύτερα γνωστός ως ο Πατέρας του Κλασικού Φιλελευθερισμού. Ο Λοκ αποτελεί τον κύριο αντιπρόσωπο του αγγλικού κινήματος του εμπειρισμού. Μαζί με τον Ντέιβιντ Χιουμ (1711-1776) και τον Τζωρτζ Μπέρκλεϋ (1684-1753) σχηματίζει το τρίπτυχο των φιλοσόφων του αγγλικού Διαφωτισμού και του επερχόμενου εμπειρισμού.

Ο Τζων Λοκ (John Locke, 29 Αυγούστου 1632 – 28 Οκτωβρίου 1704) ήταν Άγγλος φιλόσοφος και ιατρός, ο οποίος θεωρείται ένας από τους πλέον σημαίνοντες στοχαστές του Διαφωτισμού και είναι ευρύτερα γνωστός ως ο Πατέρας του Κλασικού Φιλελευθερισμού.
Ο Τζων Λοκ (John Locke, 29 Αυγούστου 1632 – 28 Οκτωβρίου 1704) ήταν Άγγλος φιλόσοφος και ιατρός, ο οποίος θεωρείται ένας από τους πλέον σημαίνοντες στοχαστές του Διαφωτισμού και είναι ευρύτερα γνωστός ως ο Πατέρας του Κλασικού Φιλελευθερισμού

Δοκίμιο για την Ανθρώπινη Νόηση

Κείμενο: Τζων Λοκ

(Βιβλίο II, κεφ. 1)

2. Όλες οι ιδέες (μας) προέρχονται από την αίσθηση ή το διαλογισμό.

Υποθέτουμε λοιπόν ότι η ψυχή είναι αυτό που ονομάζουν tabula rasa (άγραφος πίνακας), άδεια από οποιοδήποτε χαρακτηριστικό, χωρίς καμιά ιδέα, οποιαδήποτε. Πώς όμως συμβαίνει η ψυχή να δέχεται ιδέες; Με ποιον τρόπο αποκτά αυτόν το θαυμαστό πλούτο ιδεών, που μας παρουσιάζει η πάντα δραστήρια ανθρώπινη φαντασία… με μια σχεδόν άπειρη ποικιλία; Από που αντλεί η ψυχή όλο αυτό το υλικό, που αποτελεί κατά κάποιο τρόπο την υποδομή όλων των διαλογισμών και των γνώσεων μας; σ’ αυτά απαντώ με μια απλή φράση: από την εμπειρία· εδώ βρίσκεται το θεμέλιο όλων των γνώσεων μας· από εδώ οι γνώσεις μας παίρνουν την πρώτη αφετηρία τους. Οι παρατηρήσεις που κάνουμε πάνω στα εξωτερικά αντικείμενα ή στις εσωτερικές διεργασίες της ψυχής, τις οποίες αντιλαμβανόμαστε και πάνω στις οποίες διαλογιζόμαστε εμείς οι ίδιοι, αυτές οι παρατηρήσεις προσφέρουν στο πνεύμα μας το υλικό όλων των σκέψεων μας. Εδώ λοιπόν βρίσκονται, στην εμπειρία, οι δυο πηγές από όπου απορρέουν όλες οι ιδέες που έχουμε, όσες βέβαια μπορούμε να έχουμε.

3. Τα αντικείμενα της αίσθησης είναι μια πηγή ιδεών. Αρχίζουμε με τις αισθήσεις μας· καθώς φτάνουν στις αισθήσεις ερεθίσματα από τα εξωτερικά αντικείμενα, οι αισθήσεις συντελούν, ώστε να μπουν στη ψυχή μας χωριστές και ευδιάκριτες παραστάσεις των πραγμάτων, ανάλογα με τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους αυτά τα αντικείμενα επιδρούν σε μας. Έτσι αποκτούμε τις ιδέες που έχουμε για το λευκό, το κίτρινο, το ζεστό, το κρύο, το σκληρό, το μαλακό, το γλυκό, το πικρό και για καθετί που ονομάζουμε αισθητές ποιότητες. Οι αισθήσεις μας λοιπόν συντελούν, ώστε να μπαίνουν όλες αυτές οι ιδέες στην ψυχή μας· με αυτό εννοώ ότι οι αισθήσεις κάνουν, ώστε οι εικόνες των εξωτερικών αντικειμένων να μπαίνουν (να εντυπώνονται) στη ψυχή μας. Αυτή η διαδικασία δημιουργεί εκεί τα παραπάνω είδη των αντιλήψεων. Και, επειδή αυτή η μεγάλη πηγή των περισσότερων ιδεών μας εξαρτάται ολοκληρωτικά από τις αισθήσεις μας (από τα αισθητήρια όργανα) και φθάνει στη νόηση μας δια μέσου των αισθητήριων οργάνων μας, γι’ αυτό την ονομάζω αίσθηση γενικά (sensation).

4. Η λειτουργία του νου είναι η άλλη πηγή των ιδεών μας. Η άλλη πηγή, από όπου συμβαίνει η νόησή μας να δέχεται ιδέες, είναι η αντίληψη των εσωτερικών ενεργειών της ψυχής, όταν αυτή στρέφεται προς τις ιδέες (εικόνες) που δέχτηκε διαμέσου των αισθήσεων. Αυτές οι ενέργειες, όταν γίνονται αντικείμενο των διαλογισμών της ψυχής, παράγουν στη νόηση ένα άλλο είδος ιδεών, που δεν μπορούν να προέλθουν από τα εξωτερικά αντικείμενα. Τέτοιες ιδέες — μη προερχόμενες από τις αισθήσεις αλλά ύστερα από εσωτερικές διεργασίες της ψυχής — εκφράζουμε όταν λέμε: αντιλαμβάνομαι (= αναγνωρίζω μια εικόνα τωρινή συνδυάζοντάς την με άλλη όμοια ή αντίστοιχη που θυμάμαι από το παρελθόν σκέπτομαι, αμφιβάλλω, πιστεύω, διαλογίζομαι, γνωρίζω, θέλω και όλα τα άλλα πράγματα που δηλώνουν ενέργεια της ψυχής…, από τις οποίες η ψυχή πορίζεται νέες ιδέες τόσο ευδιάκριτες όσο και οι εικόνες που προκαλούν στην ψυχή μας τα εξωτερικά αντικείμενα, όταν συμβεί να ερεθίζουν τις αισθήσεις μας…

Επειδή ονόμασα την πρώτη πηγή των ιδεών μας αίσθηση, θα ονομάσω αυτήν εδώ τη δεύτερη πηγή ιδεών διαλογισμό (διαστοχασμό), γιατί απ’ αυτή την πηγή η ψυχή δέχεται ιδέες, που η ίδια τις δημιουργεί διαλογιζόμενη (διαστοχαζόμενη) πάνω στις δικές της ενέργειες.

5. Όλες οι ιδέες μας λοιπόν προέρχονται είτε από τη μία πηγή είτε από την άλλη (sensation or reflection, αίσθηση ή διαλογισμό).

Πηγή: Θέματα νεότερης και σύγχρονης ιστορίας από τις πηγές. ΟΕΔΒ, Αθήνα, 1979.

Δείτε ακόμη:

  • Πλάτων (αριστερά) και ο Αριστοτέλης (δεξιά), λεπτομέρεια από τη Σχολή των Αθηνών, Ραφαήλ.5 Αυγούστου 2018 Η πολιτική σκέψη του Αριστοτέλη στον Διαφωτισμό (0)
    Ο 21ος αιώνας, ο αιώνας της βιογενετικής, της παγκοσμιοποίησης των διαδικτύων, της μεγάλης φτώχειας των πολλών και του τεράστιου πλούτου των ελαχίστων, της φαντασιακής δημοκρατίας και της […]
  • Ο Ντενί Ντιντερό (Denis Diderot, 5 Οκτωβρίου 1713 – 31 Ιουλίου 1784) ήταν Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας11 Δεκεμβρίου 2017 Ντενί Ντιντερό: Σκέψεις για την ερμηνεία της φύσης (0)
    Έχουμε τρία κύρια μέσα έρευνας: την παρατήρηση της φύσης, το λογισμό και το πείραμα. Η παρατήρηση συγκεντρώνει τα φαινόμενα ο λογισμός επαληθεύει το αποτέλεσμα του συνδυασμού. Πρέπει η […]
  • Ο Φρανσουά Μαρί Αρουέ (François-Marie Arouet, 21 Νοεμβρίου 1694 – 30 Μαΐου 1778), ευρύτερα γνωστός με το ψευδώνυμο Βολταίρος (Voltaire), ήταν Γάλλος συγγραφέας, ιστορικός και φιλόσοφος12 Δεκεμβρίου 2017 Βολταίρος: «Είμαι ελεύθερος;» (0)
    Είμαι ελεύθερος σημαίνει να μην κάνω μια κακή πράξη αν ο νους μου τη φαντάζεται αναγκαστικά τέτοια· να δαμάσω ένα πάθος αν ο νους μου μου κάνει αισθητό τον κίνδυνό του, και η φρίκη αυτής […]
  • Η εύρεση εργασίας θα ήταν σίγουρα ευεργετική, αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει το κράτος. Ο Όργουελ απορεί γιατί τα φτωχοκομεία δεν προσλαμβάνουν αλήτες για τις εργασίες τους. Βλέποντας ότι κάθε άσυλο έχει τεράστια έκταση γης που θα μπορούσε να γίνει προσοδοφόρο αγρόκτημα δεν βλέπει το λόγο να μην απασχολεί αλήτες: «Αν ο κάθε αλήτης αντιπροσώπευε έναν εργάτη για το άσυλο, και το άσυλο αντιπροσώπευε φαγητό γι’ αυτόν, το ζήτημα θα ήταν διαφορετικό. Τα άσυλα θα αναπτύσσονταν σε επιμέρους αυτάρκη ιδρύματα και οι αλήτες μένοντας εκεί θα παύαν να είναι αλήτες.20 Μαρτίου 2013 Ο Μαρξ, ο Όργουελ και οι αλήτες (0)
    Οι δέκα χιλιάδες περιπλανώμενοι αλήτες που αναφέρει ο Όργουελ είναι οι ίδιοι άνθρωποι που οφείλουν να ζουν στην εξαθλίωση. Γιατί ο καπιταλισμός του 1930 μπορεί να μην τους είχε άμεση […]
  • Ανθρωπάκια LEGO21 Αυγούστου 2013 Το σχολείο και ο κατακερματισμός της γνώσης (3)
    Το σχολείο και ο κατακερματισμός της γνώσης Γράφει ο Ερανιστής* Είναι εμπειρικά διαπιστωμένο ότι σε πολλά πανεπιστημιακά ιδρυμάτα του λεγόμενου δυτικού κόσμου τείνει να επικρατήσει η […]
  • Ο Τζέιμς Τζόυς (James Augustine Aloysius Joyce, 2 Φεβρουαρίου 1882 - 13 Ιανουαρίου 1941) ήταν Ιρλανδός συγγραφέας και ποιητής. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους λογοτέχνες του 20ού αιώνα, δημιουργός του μυθιστορήματος Οδυσσέας (1922) και Finnegans Wake (1939). Παρά την καταγωγή του, έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του εκτός Ιρλανδίας.18 Μαΐου 2013 Ο Τζαίημς Τζόυς, η πραγματικότητα και τα ομηρικά έπη (1)
    Ο Τζαίημς Τζόυς, η πραγματικότητα και τα ομηρικά έπη Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Το βιβλίο του Τζόυς «Οδυσσέας» πρωτοεκδόθηκε το Φεβρουάριο του 1922. Εξαιρετικά ογκώδες μυθιστόρημα (ο […]
  • Gravestone of a woman with her slave child-attendant, c. 100 BC28 Μαΐου 2013 Το τέλος του Ανθρωποκεντρικού πολιτισμού και ο δεύτερος Μεσαίωνας (0)
    Το τέλος του Ανθρωποκεντρικού πολιτισμού και ο δεύτερος Μεσαίωνας Το κείμενο του αναγνώστη μας Λ.Π. ελήφθη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Το δημοσίευουμε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι […]
  • Γελοιογραφία του Γιάννη Καλαϊτζή από την Εφημερίδα των συντακτών7 Οκτωβρίου 2013 Η θεωρία των δίκροκων (0)
    Η θεωρία των δίκροκων Γελοιογραφίες του Γιάννη Καλαϊτζή από την Εφημερίδα των […]
  • Αριστοτέλης2 Μαΐου 2013 Η αξιωματική μέθοδος. Ευκλείδης και Χίλμπερτ (1)
    Η αξιωματική μέθοδος. Ευκλείδης και Χίλμπερτ    …Ο κόσμος είναι σκοτεινός, όμως αρκεί να παρεμβάλουμε ένα κομμάτι Ελληνικής ζωής για να φωτιστεί αμέσως άπλετα… Νίτσε   Γράφει […]
  • «Μερικές φορές κατά τη βραδινή προσευχή, από την κούραση της ημέρας αποκοιμιέμαι, αλλά ο Θεός με κατανοεί.»1 Ιανουαρίου 2014 Είναι πραγματικά ριζοσπάστης ο Πάπας Φραγκίσκος; (1)
    "Όλα αυτά σίγουρα αποτελούν βελτίωση σε σχέση με τους προηγούμενους Πάπες. Πόσες αλλαγές όμως είμαστε δικαιολογημένοι να περιμένουμε από αυτόν; Υπάρχει ουσία στις δηλώσεις του, ή είναι […]
  • Βιολί27 Ιουλίου 2013 Με αφορμή τα συναισθήματα του …Ανταμ Σμιθ (Adam Smith) (0)
    Με αφορμή τα συναισθήματα του ...Ανταμ Σμιθ (Adam Smith) Γράφει ο Αρχείος Παρακάμπτοντας τον δαιμόνιο - Διονυσιακό - Φρειδερίκο Βίλχελμ Νίτσε (Friedrich Wilhelm Nietzsche, 1844-1900), […]
  • Ο Όσβαλντ Σπένγκλερ δεν αποκρύπτει τις προτιμήσεις του όταν υποδεικνύει ότι δυό μόνο είναι οι αληθινές τάξεις, δηλαδή, κατά τον ίδιο, η τάξη των Ιπποτών και η τάξη των Ιερέων, χωρίς να καταλήγει σε πιά ίσως τάξη θα επιθυμούσε να ανήκει ο... ίδιος!25 Μαΐου 2013 Η…παρακμή του Όσβαλντ Σπένγκλερ (Oswald Spengler) (2)
    Η...παρακμή του ΄Οσβαλντ Σπένγκλερ (Oswald Spengler) Γράφει ο Αρχείος Ο Τζιορντάνο Μπρούνο (Giordano Bruno) μας διαβεβαιώνει ότι άλλο είναι να παίζεις με τη γεωμετρία, και άλλο […]
  • Ο Θουκυδίδης (περίπου 460 -398 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας στρατηγός και ιστορικός12 Μαΐου 2013 Ο Θουκυδίδης, ο Νίτσε και ο τριανταφυλλένιος ιδεαλισμός (4)
    Ο Θουκυδίδης είναι η κορυφαία συμπερίληψη, η κορυφαία εκδήλωση του ισχυρού, δριμύτατου θετικισμού που έκειτο στα ένστικτα των αρχαίων Ελλήνων.΄Αλλωστε είναι το θάρρος ενώπιον της […]
  • Σκίτσο του Αλτάν27 Απριλίου 2013 Ο Μαρξ, η κύκληση και τα καπιταλιστικά αδιέξοδα (2)
    Ο Μαρξ, η κύκληση και τα καπιταλιστικά αδιέξοδα Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Η υπόθεση της κύκλησης του κεφαλαίου είναι λίγο – πολύ γνωστή. Ο κεφαλαιοκράτης επενδύει το χρήμα του στην […]
  • Ο Εμμανουήλ Ροΐδης (28 Ιουλίου 1836 – 7 Ιανουαρίου 1904)13 Ιουνίου 2013 Ο σημερινός Έλλην (0)
    Ο σημερινός Έλλην Απόσπασμα από: Εμμανουήλ Ροΐδης: Η Πολιτική εν Ελλάδι  ρητορεία Ο σημερινός Έλλην εξαγόμενος της πολιτικής ομοιάζει οψάριον έκτος του ύδατος. Η διάνοια αυτού […]
  • Διαφήμιση της Benetton.26 Ιουνίου 2014 Eric J. Hobsbawm: Η εθνική γλώσσα (0)
    Αν η επιλογή της «επίσημης» εθνικής γλώσσας ήταν απλώς θέμα πρακτικής διευκόλυνσης, θα ήταν σχετικά εύκολη• θα έπρεπε να επιλέξει κάποιος το ιδίωμα που ήταν περισσότερο πιθανό να ομιλείται […]
  • Ο Ουμπέρτο Έκο (Umberto Eco) είναι σύγχρονος Ιταλός λόγιος, ακαδημαϊκός καθηγητής και συγγραφέας.30 Μαΐου 2013 Ο Ουμπέρτο Έκο για τον πρωτοφασισμό (0)
    Ο Ουμπέρτο Έκο για τον πρωτοφασισμό Το πρωτότυπο κείμενο όπως δημοσιεύτηκε στο New York Review of Books το 1995 ξεκινά με κάποιες αναμνήσεις του Έκο από την παιδική του ηλικία […]
  • Ο Τζωρτζ Όργουελ, το 1984 και ο 21ος αιώνας6 Ιουνίου 2013 Ο Τζωρτζ Όργουελ, το 1984 και ο 21ος αιώνας (2)
    Ο Τζωρτζ Όργουελ, το 1984 και ο 21ος αιώνας Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Το μυθιστόρημα «1984» του Τζωρτζ Όργουελ κυκλοφόρησε στο κοινό το 1949. Η θύελλα που προκάλεσε ήταν τόσο […]

6 Σχόλια

  1. Ποιος ήταν ο «διαφωτιστής» Τζων Λοκ ; Αυτός που το 1697 έλεγε στο Βρετανικό Επιμελητήριο (τον ΣΕΒ της Αγγλίας της εποχής): «Από τα ορφανά όσα είναι αγόρια πρέπει να δουλεύουν από 3 χρόνων και όσα είναι κορίτσια από 5 χρόνων, τουλάχιστον για 14 ώρες την ημέρα, με αντάλλαγμα το πολύ-πολύ ένα πιάτο χυλό».

  2. Δεν το έγραψε. Το διεκύρηξε περήφανα σε λόγο του βλ. Maurice William Cranston: » Locke: A biography» Longman Editions. London 1961
    Και να ήταν μόνο αυτά τα ανάξια που έκανε και έγραφε.. Εδώ όταν τον ρωτούσαν απλώς από περιέργεια από την Αγγλία γιατί άραγε πέρναγε τόσο καιρό στην Ολλανδία προσπαθούσε με όλες τις δυνάμεις του να πείσει ότι λάτρευε την Ολλανδική μπύρα μήπως και τυχόν τους περάσει από το μυαλό ότι μπορούσε να διαφψνεί κάπου με το καθεστώς

  3. Συγγνώμη για την ανορθογραφία: «Διεκήρυξε» ήθελα να γράψω αλλά ο δαίμων του πληκτρολογίου δεν με άφησε.
    Α και κάτι άλλο για τον «πολύ» Λοκ. Έκανε την παραχώρηση να δέχεται ότι τα κορίτσια να μπορούσαν να δουλέψουν στα εργαστήρια και όχι στη θάλασσα όπως τα αγόρια. Θαυμάστε τον

  4. Λοκ συνέχεια: Για να ξέρουμε όλοι τι είδους πνευματικός άνθρωπος ήταν ο Λοκ. Το κύριο πολιτικό του έργο την «Β΄ Πραγματεία περί Κυβερνήσεως» την εξέδωσε μετά από πολλά χρόνια, από τότε που την έγραψε και ανώνυμα, αλλάζοντας το κατάλληλα συνεχώς. Επί πλέον μόνο ο ίδιος ξέρει ποιος ήταν οι πραγματικοί λόγοι και τα πραγματικά γεγονότα που τον έκαναν να το γράψει, καθώς άλλαζε το κείμενο των εκδόσεων προσαρμόζοντας το σε μεταγενέστερα γεγονότα.
    Η ανωνυμία του οφείλεται αποκλειστικά στην επιθυμία του να τα έχει καλά με το καθεστώς και στον φόβο του μήπως παρεξηγηθούν οι απόψεις του και κινδυνεύσει ο ίδιος.
    Βέβαια και πολλοί άλλοι στοχαστές διαχρονικά δεν διεκδικούν όσκαρ γενναιότητας και συνέπειας.
    Αλλά ο Λοκ δεν περιορίστηκε σε αυτή την στάση. Ακόμη και όταν το καθεστώς άλλαξε και έγινε ηπιότερο δεν τολμούσε να αποκαλύψει ότι ήταν ο συγγραφέας, κάτι που έκανε λίγο πριν από τον θάνατο του.
    Εκείνο όμως που συνήθιζε να κάνει ήταν ότι δεν έχανε ευκαιρία με δήθεν τυχαίο αλλά σκόπιμο τρόπο να προκαλεί συζήτηση γύρω από το συγκεκριμένο έργο του «άγνωστου συγγραφέα», προκειμένου να μετρήσει τις αντιδράσεις. Όπου έβρισκε κατάλληλο κλίμα συνομιλητών το προπαγάνδιζε έμμεσα και έντεχνα, όπου δεν έβρισκε το κατηγορούσε και το απαρνιόταν.

  5. Περί Λοκ πάλι : Για να είμαστε όπως δίκαιοι και να μην φανεί ότι τα μηδενίζουμε όλα. Ο Λοκ στην Β’ Πραγματεία τάσσεται υπέρ της απόλυτης αντίστασης των πολιτών στην κυβερνητική εξουσία, που διαπράττει σοβαρές παρανομίες, καταχρήσεις και αδικίες. Η θέση του αυτή αποτέλεσε ένα είδος προάγγελου του συνταγματικής προέλευσης συνθήματος «114» της δεκαετίας του 60.
    Η ως άνω σημαντική διακύρηξη του Λοκ κατά τον 20ο αιώνα δεν ενοχλούσε, αφού υπήρχε ο καταπιεστικός και ανελεύθερος κομμουνισμός. Όμως την σημερινή εποχή, που κυριαρχεί ο νέος καπιταλισμός του 21ου αιώνα η θέση του Λοκ θεωρήθηκε απαράδεκτη.
    Για τον λόγο αυτό έχει ληφθεί μέριμνα στην εποχή μας, ώστε ολόκληρη η λεγόμενη «Locke Industry», που είχε αναπτυχθεί επί δεκαετίες σε απίθανο βαθμό στην Δυτική Ευρώπη (και του είχε δώσει τεράστια φήμη ως πατέρα σχεδόν των πάντων) να πάρει την κατούσα και να φθίνει διαρκώς, σε αντίθεση με ανάδειξη άλλων στοχαστών, που η σκέψη τους «συμφέρει» όπως π.χ. ο Νίτσε. Αντίθετα αυτά που είπε ο Λοκ δεν συμφέρουν στο σημερινό παγκόσμιο κυβερνητικό σύστημα να λέγονται και αναπαράγονται, και τούτο διότι ο σύγχρονος καπιταλισμός έπαψε να έχει ανθρώπινο προσωπείο.
    Και προσκαλώ όσους δεν συμφωνούν και τα θεωρούν συνομωμοσιολογίες να σκεφτούν ένα άλλο παράδειγμα: Θυμηθείτε τον Σοζενίτσιν πόσο διάσημος είχε γίνει παρά την ελάχιστη αξία του ως συγγραφέα και πνευματικού ανθρώπου. Η θεοποίηση του Σολζενίτσιν που βρισκόταν κυριολεκτικά παντού οφειλόταν στην σημασία της χρησιμοποίησης του στην ιδεολογική πάλη του καπιταλισμού εναντίον του κομμουνισμού. Με την κατάρρευση του κομμουνισμού η χρησιμότητα του Σολζενίτσιν για το σύστημα εξαφανίστηκε και καθώς δεν είχε κάποιο αξιόλογο δικό του λογοτεχνικό μέγεθος χάθηκε και ο ίδιος με αποτέλεσμα κανένας σήμερα να μην ασχολείται σοβαρά μαζί του. Μια ακόμη «στυμμένη λενονόκουπα» του καπιταλισμού που έπαιξε τον ρόλο της και μετά στον κάλαθο των αχρήστων.

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.