16 Οκτωβρίου 2017 at 21:21

Η «Μεγάλη Εταιρία των Καταλανών», ἤτοι όταν οι Καταλανοί ρήμαζαν τις ελληνικές χώρες

από

Η «Μεγάλη Εταιρία των Καταλανών», τοι όταν οι Καταλανοί ρήμαζαν τις ελληνικές χώρες 

Γράφεi ο Χρήστος Μπαρμπαγιαννίδης 

Τις τελευταίες εβδομάδες το ζήτημα της ανεξαρτησίας της Καταλονίας έχει προκαλέσει πλήθος συζητήσεων και διενέξεων σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Καζάνι που βράζει αυτή η οικονομικά εύρωστη αυτόνομη περιοχή της βορειοδυτικής Ισπανίας, απειλεί να “κατεδαφίσει” την ιβηρική χερσόνησο. Το αποτέλεσμα του φλέγοντος θέματος θα το αναμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον, αφού βέβαια δηλώσουμε πως η αυτοδιάθεση ενός λαού είναι αναφαίρετο δικαίωμά του. Όπως και να χει, το άκουσμα της λέξεως «Καταλονία» προκαλεί διάφορους συνειρμούς. Και αν στο μυαλό των περισσοτέρων έρχεται και εγκαθίσταται η μεγάλη ποδοσφαιρική ομάδα της F.C. BARCELONA, στο δικό μου, με όλες αυτές τις αναφορές του ονόματος στην ειδησεογραφία των ημερών μας, έρχεται η «Μεγάλη Εταιρία των Καταλανών», αυτή η απίστευτη ομάδα μισθοφόρων που τον 14ο αιώνα προκάλεσε έναν σωρό δεινά στα νότια Βαλκάνια.

          Γύρω στο 1300 ολόκληρη η Μ. Ασία είχε ουσιαστικά υποταγεί στους Τούρκους. Λίγες ήταν οι πόλεις που άντεχαν στην τουρκική πλημμύρα, η Νίκαια, η Νικομήδεια, η Προύσα, οι Σάρδεις, η Φιλαδέλφεια, η Μαγνησία, καθώς και μερικά λιμάνια, η Ηράκλεια στον Πόντο, η Φώκαια και η Σμύρνη. Οι Τούρκοι φύλαρχοι μοίρασαν μεταξύ τους την κατακτημένη χώρα και έτσι η δυτική Μ. Ασία διασπάστηκε σε πλήθος από τουρκικές ηγεμονίες. Η παλαιά Βιθυνία περιήλθε στην εξουσία του Οσμάν, του ιδρυτή της οθωμανικής δυναστείας, η οποία έμελλε να συνενώσει κάτω από το σκήπτρο της όλες τις τουρκικές φυλές και να υποτάξει τόσο το Βυζάντιο όσο και τα νοτιοσλαβικά βασίλεια.

Η «Μεγάλη Εταιρία των Καταλανών» Καταλανοί στρατιώτες σε απεικόνιση εποχής
Η «Μεγάλη Εταιρία των Καταλανών» Καταλανοί στρατιώτες σε απεικόνιση εποχής

          Μπροστά στην καταστροφή το Βυζάντιο βρισκόταν ανήμπορο εξαιτίας της στρατιωτικής του αδυναμίας. Η Μ. Ασία που αποτελούσε τη σπονδυλική στήλη της βυζαντινής δυνάμεως, είχε χαθεί οριστικά για την αυτοκρατορία. Μάταια είχε υπολογίσει ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β΄ στη βοήθεια των Αλανών, που είχαν προθυμοποιηθεί να αγωνιστούν εναντίον των Τούρκων με αντάλλαγμα να εγκατασταθούν στην αυτοκρατορία. Ωστόσο έφτασαν 10χιλ. άνδρες με τα γυναικόπαιδά τους, σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας. Με επικεφαλής τον συναυτοκράτορα Μιχαήλ Θ΄ προωθήθηκαν τα αλανικά στρατεύματα στη Μ. Ασία, δοκίμασαν όμως βαρειά ήττα στην πρώτη συνάντηση με τους Τούρκους και γρήγορα οπισθοχώρησαν για να εκτραπούν σε μανιώδη λεηλασία του βυζαντινού πληθυσμού!

          Στην κρίσιμη αυτή στιγμή εμφανίστηκε στον αυτοκράτορα μια νέα ανέλπιστη ευκαιρία. Ο Ρογήρος (Roger) de Flor, ο ένδοξος αρχηγός της καταλανικής Μεγάλης Εταιρίας, πρόσφερε τις υπηρεσίες του με τους ανθρώπους του στον αγώνα εναντίον των Τούρκων. Η έμπειρη στον πόλεμο καταλανική Εταιρία είχε υποστηρίξει τον Αραγώνιο βασιλιά της Σικελίας Φρειδερίκο στον αγώνα εναντίον των Ανδεγανών που επιχείρησαν να ανακαταλάβουν τη χώρα. Ύστερα από τη ειρήνη της Caltabellota, η οποία έθεσε τέλος στον πόλεμο ανάμεσα στους Γάλλους Ανδεγανούς και τους Ισπανούς Αραγώνες και οδήγησε στην ανεξαρτησία της Σικελίας κάτω από τον οίκο των τελευταίων, οι Καταλανοί μισθοφόροι έμειναν άνεργοι και αναζητούσαν νέο πεδίο δράσης. Ο βυζαντινός αυτοκράτορας δέχτηκε με χαρά την προσφορά τους και στα τέλη του 1303 ο Ρογήρος de Flor έφτασε με 6.500χιλ. άνδρες στην Κωνσταντινούπολη. Η αυτοκρατορία έθεσε όλες τις ελπίδες της στους Καταλανούς και μάλιστα δέχτηκε να καταβάλει εκ των προτέρων τον μισθό για τέσσερεις μήνες. Επιπλέον, ο αυτοκράτορας έδωσε στον Ρογήρο ως σύζυγο την ανιψιά του Μαρία Ασάν, τον ονόμασε Μέγα Δούκα και μάλιστα του απένειμε τον τίτλο του Καίσαρα!

          Στις αρχές του 1304 διαπεραιώθηκαν οι Καταλανοί στην Κύζικο και κινήθηκαν προς τη Φιλαδέλφεια, την οποία πολιορκούσαν οι Τούρκοι. Οι Τούρκοι δέχτηκαν βαριά ήττα και ο Ρογήρος de Flor μπήκε θριαμβευτής στην ελευθερωμένη πόλη. Η νίκη αυτή δείχνει ότι αρκούσε ένας μικρός αλλά ικανός στρατός για να σώσει την κατάσταση. Η τραγωδία των Βυζαντινών ήταν πως δεν διέθεταν τέτοια δύναμη και συντηρούνταν μόνο με μισθοφόρους. Ένας στρατός όμως από ξένους ήταν και δίκοπο μαχαίρι, αφού αποτελούσε ένα αυτόνομο σώμα και ήταν δυνατό να ξεφύγει από τον έλεγχο της αυτοκρατορίας, που δε διέθετε κανένα μέσο δυνάμεως ή εξαναγκασμού.

          Οι Καταλανοί, ύστερα από τη νίκη τους, επιδόθηκαν σε λεηλασίες, τρομοκρατούσαν ολόκληρη τη γύρω περιοχή στην ξηρά και στη θάλασσα, προκάλεσαν χωρίς διάκριση τόσο τους Βυζαντινούς όσο και τους Τούρκους και τελικά, αντί να συνεχίσουν τον πόλεμο κατά των Τούρκων, επιτέθηκαν εναντίον της βυζαντινής πόλεως Μαγνησίας. Αίσθημα ικανοποίησης επικράτησε στην Κωνσταντινούπολη, όταν τελικά πείστηκαν να αποσυρθούν στην Ευρώπη. Πέρασαν τον χειμώνα 1304/05 στην Καλλίπολη και ήταν έτοιμοι να επανέλθουν την άνοιξη στη Μ. Ασία.

          Στο μεταξύ, εντάθηκαν σε μεγάλο βαθμό οι σχέσεις ανάμεσα στον αυτοκράτορα και στην καταλανική Εταιρία. Στην Κωνσταντινούπολη αυξήθηκε η αγανάκτηση εναντίον των υπεροπτών μισθοφόρων και μάλιστα ο συναυτοκράτορας Μιχαήλ Θ΄ ήταν εχθρικά διακείμενος απέναντί τους. Οι Καταλανοί όμως ήταν δυσαρεστημένοι εξαιτίας της μη τακτικής πληρωμής τους, που την θεωρούσαν κύρια αιτία για τις εκτροπές τους. Αλλά τον Απρίλιο του 1305 ο Ρογήρος de Flor δολοφονήθηκε στο παλάτι της Κωνσταντινούπολης. Η αφελής βυζαντινή κυβέρνηση πίστεψε πως με αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να απαλλαγεί από τους ανυπόφορους μισθοφόρους, στην πραγματικότητα όμως ξέσπασε μεγαλύτερο κακό. Οι εξαγριωμένοι Καταλανοί στράφηκαν εναντίον των Βυζαντινών για να εκδικηθούν τον αρχηγό τους και ξέσπασε ανοιχτός πόλεμος.

Βυζαντινές ενδυμασίες
Βυζαντινές ενδυμασίες

          Στο κάστρο Άπρους ο ετερογενής στρατός του Μιχαήλ Θ΄, που ήταν ενισχυμένος με Αλανούς και Τούρκους(!), δέχτηκε αποφασιστική ήττα. Ο διάδοχος του θρόνου, που αγωνίστηκε γενναία στην πρώτη γραμμή, πληγώθηκε και γλίτωσε με τη φυγή του στο Διδυμότειχο. Το μόνο που μπόρεσε να κάνει ήταν να οργανώσει την άμυνα των πιο σπουδαίων πόλεων της Θράκης ενώ η πεδινή χώρα εγκαταλείφτηκε στη μανία του εχθρού. Δύο ολόκληρα χρόνια τα εδάφη της Θράκης λεηλατήθηκαν και ερημώθηκαν από τους Καταλανούς, ενώ ο μειωμένος στρατός τους αυξήθηκε με ενισχύσεις από την πατρίδα τους και με την προσέλευση τουρκικών σωμάτων στρατού. Αφού λεηλάτησαν τη Θράκη, διάβηκαν τις οροσειρές της Ροδόπης και εγκατασταθήκαν το φθινόπωρο του 1307 στη χερσόνησο της Κασσάνδρας στη Χαλκιδική, απ’ όπου συνέχισαν τις άγριες λεηλασίες τους. Ακόμη και οι μονές του Αγίου Όρους δοκίμασαν τη μανία τους. Η επίθεσή τους όμως εναντίον της οχυρωμένης Θεσσαλονίκης την άνοιξη του 1308 αποκρούστηκε αποτελεσματικά.

          Εν τω μεταξύ, ο Φράγκος ηγεμόνας, χωρίς ηγεμονία, Κάρολος του Valois, ο οποίος είχε παντρευτεί την Κατερίνα του Courtenay, που άλλοτε εποφθαλμιούσε το Βυζάντιο, επιζητούσε για τον εαυτό του το αυτοκρατορικό στέμμα της Κωνσταντινούπολης. Με τη συνδρομή της Βενετίας, την ηθική υποστήριξη του Πάπα και τη βοήθεια ορισμένων Βυζαντινών ευγενών, κατέστρωνε τα σχέδιά του. Το πιο σημαντικό όμως ήταν πως βρήκε πρόθυμη να συνεργαστεί μαζί του την καταλανική Εταιρία, η οποία εκείνη τη στιγμή έλεγχε την κατάσταση στη βυζαντινή Ανατολή. Το 1308 ο αντιπρόσωπος του Καρόλου, Theopald του Cepoy, έφτασε με έντεκα βενετικά καράβια στην Εύβοια και από εδώ κινήθηκε για την Κασσάνδρα, όπου δέχτηκε στο όνομα του κυρίου του τον όρκο πίστεως της καταλανικής Εταιρίας.

Στρατιώτες του Βυζαντίου (700-1000 μ.Χ.)
Στρατιώτες του Βυζαντίου (700-1000 μ.Χ.)

          Η απογοήτευση δεν ήρθε αργά για τον Κάρολο. Οι Καταλανοί, χωρίς να ενδιαφέρονται για τα σχέδια του Καρόλου, κινήθηκαν προς τη Θεσσαλία, όπου κυβερνούσε ο Ιωάννης Β΄ (1303 – 1318) ένας ασθενικός νεανίας που είχε αρραβωνιαστεί την εξώγαμη θυγατέρα του Βυζαντινού αυτοκράτορα, Ειρήνη. Η χώρα του που βρισκόταν υπό την εξουσία των μεγάλων γαιοκτημόνων, ως κράτος έπνεε τα λοίσθια. Φυσικά κάθε αντίσταση στους Καταλανούς ήταν μάταιη. Η μεγάλη Εταιρία έζησε έναν χρόνο από την πλούσια εσοδεία της εύφορης χώρας. Στη συνέχεια, την Άνοιξη του 1310, εφοδιασμένη με θεσσαλικά χρήματα, κινήθηκε προς την κεντρική Ελλάδα και τέθηκε στην υπηρεσία του Φράγκου δούκα των Αθηνών Walter. Ωστόσο, οι Καταλανοί ήρθαν σε ρήξη και με τους Φράγκους και ξέσπασε ανοιχτός πόλεμος. Στις 15 Μαρτίου του 1311 στον Κηφισσό της Βοιωτίας κέρδισαν μια εκπληκτική νίκη πάνω στα αριθμητικά υπέρτερα φραγκικά στρατεύματα. Ο δούκας Walter της Brienne καθώς και οι περισσότεροι ιππότες του βρήκαν τον θάνατο στην αιματηρή μάχη. Έτσι, κατέρρευσε η φραγκική εξουσία στην Αθήνα και στη Θήβα και στη θέση της δημιουργήθηκε μια καταλανική ηγεμονία. Η Αθήνα που για έναν αιώνα έζησε κάτω από φραγκική κατοχή, περιήλθε τώρα στην εξουσία των Καταλανών για εβδομήντα εφτά χρόνια!

          Οι Έλληνες έμειναν απαθείς στα γεγονότα τα οποία θεωρούσαν σαν απελευθέρωση από τους Φράγκους, αλλά δεν πρόσεξαν πως επρόκειτο απλώς για αλλαγή δυναστών. Οι Καταλανοί, κατέλαβαν όλα τα φρούρια, τις πόλεις και τα χωριά της ηγεμονίας και οι χήρες των φονευθέντων έγιναν σύζυγοι των φονιάδων. Οι νέοι κατακτητές τελείως ακάθαρτοι και αγροίκοι αλείφονταν με χοιρινά λίπη και άλλες ουσίες για να γίνονται μαλακά τα δερμάτινα ρούχα τους!

          Οι Καταλανοί θεωρούσαν τους Έλληνες κατώτερη φυλή και φέρονταν σαν αληθινοί «κονκουϊσταδόρες», σύμφωνα με το σκληρότατο σύστημα που επικρατούσε μεταξύ των Ισπανών. Από αυτό το γεγονός εξηγείται και το άσβεστο μίσος που διατήρησε η μνήμη και η παράδοση γι’ αυτούς. Οι θηριωδίες, αλλά κυρίως οι επιτυχίες, των Καταλανών προκάλεσαν αγανάκτηση στην Ευρώπη, ώστε ο Πάπας, αφού αφόρισε την Εταιρία, προέτρεψε τους Βενετούς να εκδιώξουν «τα καθάρματα της ανθρωπότητας», όπως τους ονόμαζε!

          Τελικά, οι Καταλανοί άντεξαν στο δουκάτο μέχρι το 1388, όπου ύστερα από πιέσεις διάφορων Φράγκων ηγεμόνων διασκορπίστηκαν από τον Φλωρεντίνο Νέριο Ατζαγιώλη και καταλύθηκε το κράτος της «Μεγάλης Εταιρίας». Τα λείψανα των πρώτων καταλανικών οικογενειών οι οποίες εγκαταστάθηκαν, εκτός από λίγες εξαιρέσεις των οποίων τα ίχνη παρέμειναν στην Αίγινα, Αργολίδα, Κύθηρα, Θήρα και Κρήτη, επέστρεψαν στη Σικελία και Ισπανία. Στις περιοχές που κατατυράννησαν, ελάχιστα ίχνη της παραμονής τους άφησαν, μεταξύ αυτών είναι κάστρα, όπως της Λεβαδείας, των Σαλώνων και μερικά γλυπτά έργα των οποίων υποδείγματα μας παρέχουν τα, με τη λεγόμενη Καταλανική Παναγία, σωζόμενα εμβλήματα στο ναό του Γοργοεπηκόου (Άγιος Ελευθέριος) στην Αθήνα.

Μπαρτσελόνα
Μπαρτσελόνα

          Αυτή ήταν η περίεργη κατάληξη της ιδιόμορφης Εταιρίας. Μια χούφτα από εμπειροπόλεμους τυχοδιώκτες από την απώτερη Δύση επέβαλε δυναμικά την πορεία της από την Κωνσταντινούπολη και τη Φιλαδέλφεια ως την Αθήνα και πέτυχε να ιδρύσει μια δική της ηγεμονία στην αρχαία και ένδοξη αυτή πόλη. Η περιπετειώδης εγκατάσταση των Καταλανών στη Μ. Ασία, στη Θράκη, στη Μακεδονία και στην κεντρική Ελλάδα, οι νικηφόρες επιχειρήσεις τους εναντίον των Τούρκων, των Βυζαντινών και των Φράγκων φανερώνουν καθαρά πόσο ασθενικά ήταν τότε τόσο η βυζαντινή αυτοκρατορία όσο και τα αποσπασμένα ελληνικά και λατινικά κρατίδια. Οι Καταλανοί εμφανίστηκαν στην Ανατολή σε μια στιγμή συγκυρίας, όταν η δύναμη των βυζαντινών είχε καταρρεύσει, ενώ η δύναμη των Τούρκων βρισκόταν ακόμα στη γένεσή της.

Ενδεικτική βιβλιογραφία

 

Δείτε ακόμη:

  • Πλατεία Ναυαρίνου στη Θεσσαλονίκη27 Ιανουαρίου 2015 Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος και η σφαγή των Θεσσαλονικέων (1)
    Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Θεοδόσιος Ά ονομάστηκε «Μέγας» λόγω της σύνδεσης του ονόματός του με τον τελικό θρίαμβο του χριστιανισμού. Γεννήθηκε το 347 και βασίλεψε από το 379 μέχρι το 395. […]
  • Η Ναυμαχία της Σαλαμίνας διεξήχθη στις 22 Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ, στα Στενά της Σαλαμίνας (στον Σαρωνικό Κόλπο, κοντά στην Αθήνα) μεταξύ της συμμαχίας των ελληνικών πόλεων-κρατών και της Περσικής Αυτοκρατορίας. The Battle of Salamis by Wilhelm von Kaulbach28 Σεπτεμβρίου 2013 Το πατριωτικό αίσθημα των αρχαίων Ελλήνων (2)
    Το πατριωτικό αίσθημα των αρχαίων Ελλήνων Γράφει ο Χρήστος Μπαρμπαγιαννίδης Ζούμε σε εποχές κρίσης. Όμως τι είδους κρίσης; Οικονομικής θα μου πείτε και θα έχετε ένα δίκιο. Κοινωνικής; […]
  • Ο Μάρκος Αυρήλιος Αντωνίνος Αύγουστος (Marcus Aurelius Antoninus, 20 Μαρτίου 203 – 11 Μαρτίου 222), γνωστός κοινώς ως Ηλιογάβαλος14 Δεκεμβρίου 2016 Οι παρανοϊκοί Ρωμαίοι αυτοκράτορες (1)
    Δεν ήταν δειλός, αλλά τον ενδιέφερε ο πόλεμος εναντίον των μονομάχων και των θηρίων στην αρένα. Κάθε πρωί σηκωνόταν και σκότωνε μια τίγρη στην αρένα! Οι διοικητές της Ανατολής δεν […]
  • Νόμισμα της Καρχηδόνας3 Σεπτεμβρίου 2015 Οι Καρχηδονιακοί πόλεμοι (Ι) (1)
    Τώρα θα με ρωτήσετε γιατί γράφω για την Καρχηδόνα: «Εμάς μας ενδιαφέρουν τα της ελληνικής ιστορίας!» Μα ακριβώς για αυτόν τον λόγο γράφω, διότι αν επικρατούσε η Καρχηδόνα, η Ρώμη δε θα […]
  • he German/Austrian release began on 27 April 1980 through Tobis Filmkunst GmBH (Gesellschaft mit beschränkter Haftung = Limited-Liability Company = LLC). There is still no mention of Felix Cinematografica Srl, even though Franco Rossellini brokered this deal. He could never be bothered about details, and just assumed that everybody would behave honorably and that everything would be all right. Wrong.24 Οκτωβρίου 2014 Γάιος Καλιγούλας: το αυτοκρατορικό τέρας (0)
    Ο Καλιγούλας ήταν ο τρίτος στη σειρά αυτοκράτορας της Ρώμης, μετά τον Οκταβιανό Αύγουστο (29π.Χ. – 14μ.Χ.), που έδωσε το όνομα Αύγουστος, όπως και ο Καίσαρ, στον αυτοκρατορικό τίτλο, και […]
  • Ο Περικλής (από τις λέξεις περί και κλέος δηλαδή o περιτριγυρισμένος από δόξα, περίδοξος, περίπου 495-429 π.Χ.) ήταν Αρχαίος Έλληνας πολιτικός, ρήτορας και στρατηγός του 5ου αιώνα π.Χ., γνωστού και ως «Χρυσού Αιώνα», και πιο συγκεκριμένα της περιόδου μεταξύ των Περσικών Πολέμων και του Πελοποννησιακού Πολέμου.3 Μαΐου 2014 Η στρατηγική του Περικλή κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο (0)
    Για μια τέτοιου βεληνεκούς προσωπικότητα, η οποία χαρακτήρισε με το όνομά της μια ολόκληρη εποχή, ο χρυσός αιώνας του Περικλή, θα μπορούσαμε να γράψουμε δεκάδες αναλύσεων και διαπιστώσεων. […]
  • Οι εκδόσεις Φυλάτος σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου μυθιστορήματος του Χρήστου Μπαρμπαγιαννίδη ΚΤΗΝΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ στο καφέ Ζώγια - Βιβλίο Τσάι Και Συμπάθεια, Αλεξανδρου Σβωλου 54, 54621 Θεσσαλονίκη.23 Οκτωβρίου 2015 Παρουσίαση βιβλίου: ΚΤΗΝΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ – Χρήστος Μπαρμπαγιαννίδης (0)
    Οι εκδόσεις Φυλάτος σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου μυθιστορήματος του Χρήστου Μπαρμπαγιαννίδη ΚΤΗΝΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ στο καφέ Ζώγια - Βιβλίο Τσάι Και Συμπάθεια, Αλεξανδρου Σβωλου […]
  • Το νέο μυθιστόρημα του Χρήστου Μπαρμπαγιαννίδη, «Κτήνη στον παράδεισο»3 Δεκεμβρίου 2015 Βιβλιοπαρουσίαση: «Κτήνη στον παράδεισο» (0)
    Το νέο μυθιστόρημα του Χρήστου Μπαρμπαγιαννίδη, «Κτήνη στον παράδεισο» σας προσκαλεί να βυθιστείτε στην μοναδική του ιστορία, στο συνοριακό φυλάκιο Βροντερού Πρεσπών. Ο Λουκάς Λάσκαρης που […]
  • Το νέο μυθιστόρημα τού Χρήστου Μπαρμπαγιαννίδη, «Κτήνη στον παράδεισο»13 Ιουνίου 2015 Νέο μυθιστόρημα: Κτήνη στον παράδεισο (1)
    Το νέο μυθιστόρημα του Χρήστου Μπαρμπαγιαννίδη, «Κτήνη στον παράδεισο» σας προσκαλεί να βυθιστείτε στην μοναδική του ιστορία, στο συνοριακό φυλάκιο Βροντερού Πρεσπών. Ο Λουκάς Λάσκαρης που […]
  • Το Υγειονομείο στη Λευκάδα,πίνακας του J. Cartwright, 182130 Ιουνίου 2013 Επιστολές κλεφτών και ο Νενέκος (0)
    Στα τέλη του 18ου αιώνα, παραμονές της Ελληνικής Επανάστασης, δρούσαν στον ελλαδικό και τον ευρύτερο βαλκανικό χώρο πλήθος ενόπλων ομάδων, οι οποίες αποτελούνταν συνήθως από χριστιανούς […]
  • Και ξαφνικά εμείς οι φιλόλογοι, η ελίτ του σχολείου, οι θεματοφύλακες της ελληνικής παιδείας, συνειδητοποιήσαμε ότι εν τέλει μπορεί και να μην είμαστε τόσο απαραίτητοι στο σχολείο της αποικίας Ελλάδα και ότι υπάρχουν κι άλλοι που μπορούν να διδάξουν τα πολυπληθή και πολυποίκιλα διδακτικά μας αντικείμενα.7 Ιουλίου 2013 Φιλόλογε, πολύ ἀργά γιά δάκρυα; (1)
    Φιλόλογε, πολύ ἀργά γιά δάκρυα; Γράφει ο Τάσος Χατζηαναστασίου* Και ξαφνικά εμείς οι φιλόλογοι, η ελίτ του σχολείου, οι θεματοφύλακες της ελληνικής παιδείας, συνειδητοποιήσαμε ότι εν […]
  • «Μερικές φορές κατά τη βραδινή προσευχή, από την κούραση της ημέρας αποκοιμιέμαι, αλλά ο Θεός με κατανοεί.»1 Ιανουαρίου 2014 Είναι πραγματικά ριζοσπάστης ο Πάπας Φραγκίσκος; (1)
    "Όλα αυτά σίγουρα αποτελούν βελτίωση σε σχέση με τους προηγούμενους Πάπες. Πόσες αλλαγές όμως είμαστε δικαιολογημένοι να περιμένουμε από αυτόν; Υπάρχει ουσία στις δηλώσεις του, ή είναι […]
  • Greece Expiring on the Ruins of Missolonghi by Eugène Ferdinand Victor Delacroix8 Μαΐου 2014 Η δυσκολία να είσαι Έλληνας (1)
    Στη διάρκεια της τουρκοκρατίας η Εκκλησία έκανε καλά τη δουλειά της από εκκλησιαστική άποψη. Και έκανε πολύ καλά που έκανε καλά τη δουλειά της. Αλλά είναι τερατώδες να βαφτίζουμε εθνικό […]
  • Είναι γνωστές οι τερατολογίες και τα συνωμοσιολογικά παραμύθια που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο για τη ζεια.20 Οκτωβρίου 2013 Η ζειά από την αρχαιότητα έως σήμερα (0)
    Η ζειά από την αρχαιότητα έως σήμερα Είναι γνωστές οι τερατολογίες και τα συνωμοσιολογικά παραμύθια που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο για τη ζεια. Ο Νίκος Σαραντάκος είχε το κουράγιο να […]
  • Η επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου. Διακρίνεται έφιππος ο Δημήτριος Καλλέργης (Συλλογή Λ. Ευταξία, Αθήνα)2 Ιουνίου 2013 Η εισαγωγή του βασιλευόμενου κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα (0)
    Η εισαγωγή του βασιλευόμενου κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα Το φεγγάρι κομμάτια κι ο ήλιος μισός, Κύριε ελέησον! Ποιος νόμος παρανόμως μου κρύβει το φως; Δεν έχω μέσον! Δήμος […]
  • Αθήνα, ο Παρθενώνας στα 1821. Edward Dodwell: Views in Greece, London 182116 Νοεμβρίου 2013 Πως να φτιάξουμε μια Ελλάδα για τους Έλληνες (2)
    Η Ελλάδα ήταν πάντα μια χοάνη συγκερασμού εθνο­τήτων και λαοτήτων, ένα τέλειο χωνευτήρι λαών. Και τούτο, χάρη στη θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου εμφανίστηκαν όλοι οι σπουδαίοι […]
  • Ο Όσβαλντ Σπένγκλερ δεν αποκρύπτει τις προτιμήσεις του όταν υποδεικνύει ότι δυό μόνο είναι οι αληθινές τάξεις, δηλαδή, κατά τον ίδιο, η τάξη των Ιπποτών και η τάξη των Ιερέων, χωρίς να καταλήγει σε πιά ίσως τάξη θα επιθυμούσε να ανήκει ο... ίδιος!25 Μαΐου 2013 Η…παρακμή του Όσβαλντ Σπένγκλερ (Oswald Spengler) (2)
    Η...παρακμή του ΄Οσβαλντ Σπένγκλερ (Oswald Spengler) Γράφει ο Αρχείος Ο Τζιορντάνο Μπρούνο (Giordano Bruno) μας διαβεβαιώνει ότι άλλο είναι να παίζεις με τη γεωμετρία, και άλλο […]
  • Ο Λε Μπον εξαρτά την πίστη σε θαύματα, ψευδαισθήσεις ή συμβάντα ανεξήγητα με μια πρώτη ματιά από τη συμμετοχή ενός υποκειμένου στη μάζα.25 Απριλίου 2013 Ο Γκυστάβ Λε Μπον και οι ομαδικές παραισθήσεις (4)
    Επί του παρόντος, ο μύθος μεταβάλ­λεται ακόμη. Όταν κάποιες δεκάδες αιώνων θα έχουν περάσει από πά­νω του, οι επιστήμονες του μέλλοντος, εν όψει αυτών των αντιφατικών αφηγήσεων, θα […]

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.