16 Αυγούστου 2017 at 21:42

Η Αμυντική Βιομηχανία και το μεταπολιτευτικό παρασιτικό μοντέλο

από

Η Αμυντική Βιομηχανία και το μεταπολιτευτικό παρασιτικό μοντέλο

Του Γιώργου Καραμπελιά*

Είναι γνωστό πως η αμυντική «βιομηχανία» αποτελεί από την αρχαιότητα ίσως τον κυριότερο παράγοντα της τεχνολογικής ανάπτυξης. Τα σιδηρά όπλα των Δωριέων θα εξασφαλίσουν την υπεροχή τους έναντι των Αχαιών καθώς και των Ασσυρίων απέναντι στους Αιγύπτιους. Όσο για τα σιδερένια άροτρα θα εμφανιστούν πολλούς αιώνες μετά τα σιδερένια ξίφη. Η ναυτική τεχνολογία στις αναρίθμητες εφευρέσεις της θα στηριχτεί στο πολεμικό ναυτικό. Τα ταχύτερα σκάφη και οι ισχυρότερες αρματωσιές, δημιουργήθηκαν για να αντέχουν τα πλοία στην καταδίωξη από αντιπάλους και πειρατές. Η χαλυβουργία και σιδηροβιομηχανία θα κατευθυνθεί προνομιακά στα κανόνια, και αιώνες μετά θα ακολουθήσουν οι κατασκευές των σιδηροδρόμων.
Στη σύγχρονη εποχή οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές θα αποτελέσουν ίσως το υποπαράγωγο της προσπάθειας των Αμερικανών και των Γερμανών να δημιουργήσουν κρυπτογραφικές και αποκρυπτογραφικές μηχανές στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου…

Τα αεροπλάνα θα αρχίσουν να κατασκευάζονται σε βιομηχανική κλίμακα για την πολεμική αεροπορία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Δηλαδή μόνο μετά την εδραίωση των σχετικών τεχνολογιών η «πολεμική» τεχνολογία θα διαχυθεί στην υπόλοιπη οικονομία και την «ειρηνική» παραγωγή, Δυστυχώς, αλλά απόλυτα ρεαλιστικά, τεχνολογία, παραγωγή και άμυνα, αποτελούν έννοιες και πραγματικότητες αξεδιάλυτα συνδεδεμένες μεταξύ τους.

F 16. Τα αεροπλάνα θα αρχίσουν να κατασκευάζονται σε βιομηχανική κλίμακα για την πολεμική αεροπορία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
F 16. Τα αεροπλάνα θα αρχίσουν να κατασκευάζονται σε βιομηχανική κλίμακα για την πολεμική αεροπορία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Στην Ελλάδα, τα πρώτα χυτήρια και μηχανουργεία θα αναπτυχθούν εν πολλοίς για να ενισχύσουν την αμυντική ικανότητα της χώρας και τα εργοστάσια του Μποδοσάκη στο μεσοπόλεμο, θα εξάγουν οπλισμό σε μεγάλη κλίμακα και στο εξωτερικό.

Ιδιαίτερα για μικρές χώρες όπως η Ελλάδα, με υψηλά εξοπλιστικά προγράμματα, και καθυστερημένη βιομηχανική ανάπτυξη, η αμυντική βιομηχανία, είναι προνομιακός τομέας για τη δημιουργία και ανάπτυξη μιας τεχνολογίας ακριβώς γιατί σε μεγάλο βαθμό προστατεύεται από τον ξένο ανταγωνισμό λειτουργώντας σε μια σχετικά κλειστή αγορά, δηλαδή τις παραγγελίες της ίδιας της χώρας. Αντίθετα, οι υπόλοιποι βιομηχανικοί τομείς, προστατεύονται πολύ λιγότερο.

Γι’ αυτό, για παράδειγμα τα πρώτα ελληνικά αυτοκίνητα θα ξεκινήσουν μάλλον από παραγγελίες του ελληνικού στρατού για οχήματα μεταφοράς, κι όχι από την παραγωγή συμβατικών αυτοκινήτων.

Παράλληλα, οι αγορές ξένων εξοπλιστικών προμηθειών συνοδεύονται σχεδόν πάντα από ρήτρες συμπαραγωγής με την εγχώρια βιομηχανία, γεγονός που αποτελεί ένα ισχυρό κίνητρο για την ανάπτυξή τους, ιδιαίτερα στις μεταλλικές κατασκευές, τις μηχανοκατασκευές και τα ηλεκτρονικά.

Αυτό ακριβώς έκανε η αντίπαλη γειτονική Τουρκία που οικοδόμησε ένα μεγάλο μέρος της βιομηχανίας της χρησιμοποιώντας την συμπαραγωγή όλο και μεγαλύτερου μέρους των εξοπλισμών της, και σήμερα όχι μόνο έχει καταφέρει να παράγει στη χώρα πάνω από το 50% των αμυντικών της συστημάτων, αλλά και να δημιουργήσει μια μεγάλη βάση για την σιδηρουργία, τη μηχανολογία και την ηλεκτρονική της βιομηχανία.
Κατά συνέπεια σε μια χώρα με ασθενική βιομηχανική παραγωγή, και ιδιαίτερα καθυστερημένο μηχανολογικό και ηλεκτρονικό τομέα, οι αμυντικές προμήθειες θα μπορούσαν να αποτελέσουν αποφασιστικό παράγοντα για την εκβιομηχάνιση της και την διάχυση των τεχνολογικών και παραγωγικών κατακτήσεών της και στους υπόλοιπους τομείς της οικονομίας. Εξάλλου όλοι γνωρίζουμε, πως για την υποτιθέμενη σωτηρία του Σκαραμαγκά ανελήφθη η ναυπήγηση σκαφών και υποβρυχίων του πολεμικού ναυτικού.

Τα πρώτα χρόνια μετά την μεταπολίτευση, ακόμα και μέχρι το 1990, αυτή η «ενάρετη» σύνδεση μεταξύ της άμυνας και της βιομηχανίας, φαινόταν να λειτουργεί εν μέρει. Πέρα από τις μεγάλες κρατικές αμυντικές βιομηχανίες, την ΛΑΡΚΟ, την ΕΑΒ, την ΕΒΟ κ.λπ., αναπτύχθηκαν εκατοντάδες αν όχι και χιλιάδες βιοτεχνίες και μικρές βιομηχανίες που αναλάμβαναν την προμήθεια προϊόντων ή υπεργολαβίες σχετικές με την άμυνα, και σχεδιαζόταν η σχετική ελληνοποίηση ενός μεγάλου μέρους των εξοπλισμών των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.

Σε αυτά τα πλαίσια επεκτάθηκε το εργοστάσιο των αεροπλάνων της πολεμικής αεροπορίας και εν συνεχεία η ΕΑΒ που εξάλλου παρήγαγε τόσο για την πολιτική όσο και για την πολεμική αεροπορία.

Όμως μια τέτοια πορεία ερχόταν σε ευθεία αντίθεση με την παράλληλη πορεία της αποβιομηχάνισης και παρασιτοποίησης της ελληνικής βιομηχανίας, που την ίδια στιγμή έχανε όλο και περισσότερες παραγωγικές μονάδες, διατηρώντας μόνο την εμπορία και την μεταπώληση των βιομηχανικών προϊόντων. Αυτό σημαίνει ότι ερχόταν και σε αντίθεση με το διογκούμενο σύστημα των μεσαζόντων και των προμηθευτών των ξένων οπλικών συστημάτων.

Προπαντός ερχόταν σε αντίθεση με τις ανάγκες των κομματικών ταμείων στα οποία κατευθύνονταν μεγάλα ποσά από τις μίζες, αλλά και των υπουργών, και των διεφθαρμένων ανώτερων αξιωματικών. Διότι η ανάπτυξη της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας και η ελληνοποίηση των προμηθειών δεν προσέφερε βέβαια τις μίζες και τα τεράστια κέρδη που έδιναν οι μυθώδεις εξοπλιστικές παραγγελίες στους γερμανικούς, αμερικανικούς, ρωσικούς και γαλλικούς ομίλους. Και προφανώς οι σοσιαληστές και οι ψευδοφιλελευθεροι που κυβερνούσαν πριν από όλα κοίταζαν την τσέπη τους και τα κομματικά ταμεία.

Έτσι, σταδιακώς οι μεγάλες κρατικές βιομηχανίες συρρικνώθηκαν και από την κακοδιοίκηση και τη συνειδητή πολιτική περιορισμού τους, και οι μικρότερες ιδιωτικές βιομηχανίες και μηχανουργεία έκλεισαν ή άλλαξαν παραγωγική κατεύθυνση.
Κατά συνέπεια, τα εκατοντάδες εκατομμύρια από τις μίζες του Άκη Τσοχατζόπουλου, των κομματικών ταμείων, του Γιάννου Παπαντωνίου και ενός μέρους των στρατιωτικών και πολιτικών υπευθύνων του Υπουργείου Άμυνας, δεν αποτελούν παρά το κακοφορμισμένο σύμπτωμα, μιας συνολικότερης καταστροφής που αφορά δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ παραγωγής που δεν πραγματοποιήθηκε, μισθών που δεν δόθηκαν σε εργαζόμενους και τεχνολογικής αναβάθμισης του συνόλου της ελληνικής οικονομίας που δεν έγινε.

Σήμερα, παρότι οι αμυντικές και εξοπλιστικές δαπάνες έχουν συρρικνωθεί σε μεγάλο ποσοστό, παραμένουν παρά ταύτα, ένας προνομιακός δυνητικός τομέας για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Διότι, είτε θα μείνουμε στο ξεπερασμένο μοντέλο της οικοδομής και της παραγωγής για τις κατασκευές και τους δρόμους, χάλυβα, τσιμέντο, αλουμινίου κ.λπ., είτε θα πραγματοποιήσουμε μια απαραίτητη τεχνολογική επανάσταση στην οποία η αμυντική βιομηχανία μπορεί να προσφέρει ακόμα μια σημαντική παραγωγική βάση.

Η σημερινή ευαισθητοποίηση των Ελλήνων για τις μίζες των εξοπλιστικών, για τα υποβρύχια που γέρνουν κ.λπ. δεν θα πρέπει να μεταβληθεί σε εργαλείο στα χέρια της τρόικας που επιθυμεί την ολοκληρωτική διάλυση των ελληνικών αμυντικών βιομηχανιών ούτε των εθνομηδενιστών που θέλουν να εγκαταλειφθεί κάθε αμυντική προσπάθεια της χώρας, πίσω από το επιχείρημα ότι οι εξοπλισμοί κατευθύνονται στις μίζες. Πρέπει αντίθετα, να αποτελέσει μια ευκαιρία για να τεθεί και πάλι επί τάπητος το ζήτημα της παραγωγικής αναβάθμισης και της μεταβολής της αμυντικής βιομηχανίας σε έναν από τους βασικούς κινητήρες της.

Πηγή: http://ardin-rixi.gr/archives/16956

Δείτε ακόμη:

  • 11 Δεκεμβρίου 2014 Ο καιρός γαρ εγγύς (0)
    Και σήμερα, διανύουμε κυριολεκτικώς την τελευταία καταστροφική φάση της μεταπολίτευσης. Τα μνημονιακά κόμματα, δειλά, μοιραία και άβουλα αντάμα, σέρνονται κυριολεκτικά πίσω από την τρόικα, […]
  • Στην Ουκρανία για άλλη μια φορά παίζεται το μέλλον της Ευρώπης7 Μαρτίου 2014 Ουκρανική Διαμάχη: Το Μεγάλο Παιχνίδι και η Ελλάδα (1)
    Στην Ουκρανία για άλλη μια φορά παίζεται το μέλλον της Ευρώπης και η κατεύθυνση που πρόκειται να ακολουθήσει, όπως ακριβώς συνέβη και κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου και Β΄ Παγκόσμιου […]
  • Σκίτσο του Κάρλος Λατούφ για την πολύνεκρη τρομοκρατική επίθεση στη Νίκαια της Γαλλίας15 Ιουλίου 2016 Οι δυτικοί θα μας προσφέρουν το σκοινί για να τους κρεμάσουμε (σουνιτικό… ρητό) (0)
    Όμως οι Δυτικές ελίτ δεν βάζουν μυαλό, ο πολιτισμός τους ξεκίνησε με σταυροφορίες και συνεχίζεται με πολυεθνικές και αναζήτηση φτηνού εργατικού δυναμικού. Αδιαφορώντας για τις συνέπειες […]
  • Ο θάνατος του Φιντέλ ή η τραγωδία της επανάστασης του 20ού αιώνα1 Δεκεμβρίου 2016 Ο θάνατος του Φιντέλ ή η τραγωδία της επανάστασης του 20ού αιώνα (0)
    Αν τοποθετήσουμε την κουβανική επανάσταση, τον Κάστρο και τον Τσε Γκεβάρα σε μια ευρύτερη ιστορική προοπτική, θα μπορούσαμε να πούμε πως εκπροσωπεί περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον τη […]
  • 2 Σεπτεμβρίου 2015 Απατεώνες και ιδεοληπτικοί (0)
    Απατεώνες και ιδεοληπτικοί Του Γιώργου Καραμπελιά* Τελικώς, το «καταγέλαστο παιδί», σύμφωνα με την εύστοχη διατύπωση γνωστού δημοσιογράφου, οδήγησε τη χώρα σε μία ακόμα πράξη […]
  • Η κυβέρνηση βρίσκεται σήμερα σε ηγεμονική θέση και ταυτόχρονα σε αδιέξοδο!9 Ιουνίου 2015 Βαδίζουμε προς κυβέρνηση “Εθνικής Σωτηρίας”; (0)
    Κατά συνέπεια, η μόνη εφικτή λύση για τον Αλέξη Τσίπρα είναι μια τρίτη επιλογή, η λύση μιας κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας» εδώ και τώρα, ίσως και με εξωκομματικούς υπουργούς, μετά από […]
  • Σε μία ρευστή κοινωνική πραγματικότητα και σε μια κοινωνία εθισμένη στις ξένες επεμβάσεις, η σύνδεση με τα συμφέροντα της μίας ή της άλλης δύναμης μεταβάλλεται μάλλον σε κανονικότητα.12 Ιουλίου 2015 Γεωπολιτικά παίγνια στις πλάτες της χώρας (0)
    Οι Μεγάλες Δυνάμεις και τα ξένα συμφέροντα επικεντρώνονται αποφασιστικά στο πολιτικό σύστημα, τη διανόηση και τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Οι […]
  • Η άνοδος του Σύριζα στην εξουσία συνιστά μια παγκόσμια πρώτη για τον δυτικό κόσμο. Ποτέ άλλοτε δεν κατόρθωσαν τα διανοούμενα μεσοστρώματα να ανέλθουν αυτοδυνάμως στην εξουσία.16 Αυγούστου 2015 Πως ο Σύριζα κατέλαβε την εξουσία (0)
    Τους τελευταίους έξη μήνες συνέβη στην Ελλάδα κάτι το ιστορικά καινοφανές. Μπροστά στην καθολική κρίση του μεταπολιτευτικού κράτους, του παρασιτικού εκσυγχρονισμού και της ενσωμάτωσης στη […]
  • Αντώνης Σαμαράς15 Ιανουαρίου 2015 Αντώνης Σαμαράς: από την αντιμνημονιακή ρητορεία στην υποταγή (0)
    Μέχρι τον Νοέμβριο του 2011, η Ν.Δ. του Σαμαρά κατήγγελλε τον Γιώργο Παπανδρέου ως καταστροφέα της χώρας και τους Γερμανούς της κ. Μέρκελ ως τους στυγνούς στραγγαλιστές της Ελλάδας. Και […]
  • 14 Ιουλίου 2015 Ο πόλεμος που χάθηκε, οι μάχες που έρχονται (0)
    Εν τέλει, η τελευταία στρατιά του Έλληνα Μπρανκαλεόνε ηττήθηκε, όπως ήταν προβλεπόμενο, στη σύγκρουση με τους σιδερόφραχτους τεύτονες ιππότες. Ο πόλεμος κράτησε πεντέμισι χρόνια. Και […]
  • Ο Παναγιώτης Μπαλτάκος4 Απριλίου 2014 Οι συμμορίτες αυτοπαρουσιάζονται (0)
    Η «συνομιλία» Μπαλτάκου-Κασιδιάρη ήρθε να επιβεβαιώσει με τον πιο πανηγυρικό τρόπο αυτά που υποστηρίζαμε εδώ και δύο χρόνια: Η Χρυσή Αυγή δεν αποτελεί μια «πρωτόγονη» αντιμνημονιακή […]
  • 14 Μαΐου 2015 Ρεαλισμός και «κωλοτούμπα» (0)
    Ο όρος ρεαλισμός χρησιμοποιείται στη ζωή, αλλά και στην πολιτική, με δύο συνήθως τρόπους. Ο ένας είναι εκείνος που περιγράφει την εκτίμηση του πραγματικού συσχετισμού δυνάμεων και την […]
  • Ο Γιώργος Καραμπελιάς συνομιλεί με τον Διονύση Χαριτόπουλο.28 Απριλίου 2015 Μια συζήτηση για τον Άρη Βελουχιώτη και την Αντίσταση – (βίντεο) (0)
    Μια συζήτηση για τον Άρη Βελουχιώτη και την Αντίσταση - (βίντεο). Ο Γιώργος Καραμπελιάς συνομιλεί με τον Διονύση […]
  • Πριν από τις εκλογές, τονίζαμε –και αυτό πλέον έχει καταδειχθεί– πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει τίποτα απ’ όσα υποσχόταν, όχι για τίποτε άλλο, αλλά γιατί, στις συνθήκες που θα έπαιρνε τις εκλογές, αυτά θα ήταν απολύτως αδύνατο να εφαρμοστούν.31 Μαρτίου 2015 Η στρατηγική της «αράχνης»: από τον ΓΑΠ στον Αλέξη Τσίπρα (0)
    Η στρατηγική που ακολουθεί το διεθνές σύστημα έναντι της κυβέρνησης Τσίπρα έχει ως κεντρικό στόχο της να μεταβάλει τους «αντιμνημονιακούς» της Ελλάδας και τα κόμματά τους –εκτός από το ΚΚE […]
  • Η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο με τη Γερμανία. Και είμαστε υποχρεωμένοι να αντιμετωπίσουμε τη γερμανική επίθεση με τις λιγότερες δυνατές απώλειες για τη χώρα μας.5 Μαρτίου 2015 Ο γέγονε… (0)
    Ωστόσο ό,τι έγινε, έγινε. Η χώρα βρίσκεται μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα, την οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε με ευθύνη και αποφασιστικότητα. Αυτό σημαίνει πως δεν αρκεί πλέον η […]
  • Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η Ελλάδα και η Κύπρος θα μπορούσαν να αναδειχτούν ως το πραγματικό σύνορο της Ευρώπης, και όμως την ίδια στιγμή κάποιοι απεργάζονται την εκχώρηση στο διπλωματικό πεδίο στην Τουρκία όλων όσων έχει απολέσει στο γεωπολιτικό πεδίο.12 Ιανουαρίου 2017 Η εκχώρηση της Κύπρου θανάσιμο πλήγμα για τον ελληνισμό (3)
    Ίσως για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια η γεωπολιτική πραγματικότητα δεν μοιάζει απελπιστική για μας. Ο ισλαμικός κόσμος έχει εισέλθει σε μια μακρά περίοδο αντιπαραθέσεων και […]
  • Foundation of the German Empire in Versailles, 1871. Bismarck is at the centre in a white uniform1 Αυγούστου 2013 Η Αριστερά, η Δεξιά και η Γερμανία (2)
    Η Δύση δεν υπάρχει πια. “Δύση” ήταν το αντικομμουνιστικό στρατόπεδο (διαφορετικά Ιαπωνία και Ν. Κορέα δεν θα ανήκαν στη “Δύση”). Οσοι – και κυρίως οι κοσμοπολίτες “αριστεροί” – θεωρούν ότι […]
  • Ανθρωπάκια LEGO21 Αυγούστου 2013 Το σχολείο και ο κατακερματισμός της γνώσης (3)
    Το σχολείο και ο κατακερματισμός της γνώσης Γράφει ο Ερανιστής* Είναι εμπειρικά διαπιστωμένο ότι σε πολλά πανεπιστημιακά ιδρυμάτα του λεγόμενου δυτικού κόσμου τείνει να επικρατήσει η […]

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.