Μήνας: Μάρτιος 2015

Πριν από τις εκλογές, τονίζαμε –και αυτό πλέον έχει καταδειχθεί– πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει τίποτα απ’ όσα υποσχόταν, όχι για τίποτε άλλο, αλλά γιατί, στις συνθήκες που θα έπαιρνε τις εκλογές, αυτά θα ήταν απολύτως αδύνατο να εφαρμοστούν.

Η στρατηγική της «αράχνης»: από τον ΓΑΠ στον Αλέξη Τσίπρα

Η στρατηγική που ακολουθεί το διεθνές σύστημα έναντι της κυβέρνησης Τσίπρα έχει ως κεντρικό στόχο της να μεταβάλει τους «αντιμνημονιακούς» της Ελλάδας και τα κόμματά τους –εκτός από το ΚΚE και τη Χρυσή Αυγή– σε «μνημονιακούς» – ανεπαισθήτως στην αρχή, σταδιακά, αλλά πραγματικά. Έτσι ώστε να δοθεί και ένα ισχυρό μήνυμα σε όλους τους «ευρωσκεπτικιστές» στην Ευρώπη: δεν υπάρχει άλλη σωτηρία εκτός από την αμερικανο-γερμανική Ευρώπη, διαφορετικά είναι το χάος.

Διαβάστε περισσότερα ›
Πίνακας του Νίκου Γαζέπη

Ο λαϊκὸς πολιτισμός της Σκιάθου – Δημώδη Ἄσματα

Οι μουσικοί αναγνώστες μας κι όσοι ενδιαφέρεστε για γραπτά μνημεία της νεοελληνικής προφορικής παράδοσης, αξίζει να ρίξετε μια ματιά στα βιβλία του Γεώργιου Ρήγα για τον λαϊκό πολιτισμό της Σκιάθου. Τύχη αγαθή, η μπορείτε να τα βρείτε δωρεάν στην πολύτιμη ιστοσελίδα της Εταιρείας Παπαδιαμαντικών Σπουδών:

Διαβάστε περισσότερα ›
Πάγιο αίτημα της Αριστεράς, διαχρονικά, είναι η καθιέρωση της απλής αναλογικής | EUROKINISSI

Αμεση ψήφιση της απλής αναλογικής

Αποτελεί πολιτική και ηθική υποχρέωση της σημερινής κυβέρνησης να καταθέσει τώρα το νομοσχέδιο για την καθιέρωση της απλής αναλογικής και να προωθήσει την άμεση ψήφισή του από τη Βουλή με εξασφαλισμένη πλειοψηφία άνω των 200 βουλευτών, ώστε στις επόμενες εκλογές, όποτε αυτές διεξαχθούν, να εφαρμοστεί επιτέλους το μόνο εκλογικό σύστημα που είναι σύμφωνο με τη διάταξη του άρθρου 1 παράγραφος 2 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο «Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία»

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Νίκος Σβορώνος έγραψε τη μελέτη του «Το ελληνικό έθνος: Γένεση και διαμόρφωση του νέου Ελληνισμού», στα μέσα της δεκαετίας του 1960

Οι περιπέτειες της ελληνικής συνείδησης

Γραμμένη στα μέσα της δεκαετίας του 1960 η μελέτη του Νίκου Σβορώνου Το ελληνικό έθνος: Γένεση και διαμόρφωση του νέου Ελληνισμού παρέμεινε ανέκδοτη επί τέσσερις δεκαετίες για να εκδοθεί μόλις σήμερα (εκδόσεις Πόλις). Εξετάζοντας το θέμα της συνέχειας ή ασυνέχειας της ελληνικής ιστορίας ο μαρξιστής ιστορικός οδηγείται σε ένα συμπέρασμα διαφοροποιούμενο από τις απόψεις όχι μόνο της εθνικιστικής αλλά και της μοντερνιστικής (/μαρξιστικής) θεωρίας του έθνους, το οποίο ασφαλώς θα προκαλέσει συζητήσεις.

Διαβάστε περισσότερα ›
Jean-Baptiste Regnault – Ο Σωκράτης αποσπά τον Αλκιβιάδη από την αγκαλιά του αισθησιασμού (1791)

Ο έρωτας του Αλκιβιάδη για τον Σωκράτη

«Ο έρωτας αυτού του ανθρώπου μου έγινε μεγάλο βάρος˙ από τη μέρα που τον ερωτεύτηκα, ποτέ μα ποτέ δεν μπόρεσα να κοιτάξω, και πολύ περισσότερο να κουβεντιάσω με κάποιο ομορφόπαιδο»

Διαβάστε περισσότερα ›
Τα χρόνια των πρώτων μνημονίων πέρασαν, αλλά είναι πολύ πιθανό τα μέτρα που μας επέβαλαν να επανέλθουν με διαφορετικό όνομα.

Το χρέος και η παραγωγή

Το αναποδογύρισμα αυτό εξηγεί το έλλειμμα τεκμηρίωσης των πρόσφατων εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ για την αντιμετώπιση της ανεργίας πάνω σε αξιόπιστα ποσοτικά και προπαντός ποιοτικά μεγέθη. Στην απουσία, με άλλα λόγια, εξειδικευμένης ανάλυσης της εσωτερικής σχέσης του παραγωγικού κεφαλαίου (εργασία/μέσα παραγωγής), με δεδομένη σήμερα τη χαμηλή δυνατότητα κινητοποίησης χρηματικού ή δανειακού κεφαλαίου.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η Αθήνα επί οθωμανικής κατοχής

Υπήρχε ελληνικό έθνος πριν το 1821;

«… Αν συγγράψης εις τους ολίγους σου χρόνους τα υψη­λότερα πράγματα και η Ελλάς πέση, τις η ωφέλεια; Αν όλοι οι μετά ταύτα αιώνες στεφανώσωσι τους κόπους σου με τους λαμπρότερους επαίνους και η Ελλάς μείνη πάλιν υπό ζυγόν, ποιά δόξα; Αν συ, εις ολίγα λόγια, απαθανατιστής συγγράφων, και η πατρίς παραδοθή εις τας χείρας του αγρίου τυράννου, ή εις την διάκρισιν των ανθρωπίνων παθών, τι εκέρδισας; Η Ελλάς έχει ανάγκην σου και όλων των πεπαιδευμένων ομογενών. Λοιπόν, συμπαραλαβών όσους δυνηθής μαζί σου, ελθέ να συναγωνισθής με τους αδελφούς σου τον δικαιότατον και νομιμώτατον παρ’ όλους τους λοιπούς αγώνας του κόσμου…

Διαβάστε περισσότερα ›
Η κατασκευή της «ενδοσχολικής βίας»

Η κατασκευή της «ενδοσχολικής βίας»

Η εκστρατεία κατά της «ενδοσχολικής βίας» όμως έχει και μια άλλη λειτουργία. Μεταλλάσσει δραματικά τη σχέση εκπαιδευτικού-παιδιού. Ο παιδαγωγικός ρόλος του εκπαιδευτικού υποχωρεί μπροστά στο νέο ρόλο του παιδονόμου/ψυχολόγου/αξιολογητή. Το νέο σχολείο είναι ένα κάτεργο ολικού ελέγχου. Τα «στελέχη» είναι οι παιδονόμοι του εκπαιδευτικού, ο εκπαιδευτικός είναι ο παιδονόμος των μαθητών/ριων.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ιωάννης Συκουτρής - Η Ηρωική Αντίληψη Της Ζωής

Ιωάννης Συκουτρής – Η Ηρωική Αντίληψη Της Ζωής

Ιωάννης Συκουτρής – Η Ηρωική Αντίληψη Της Ζωής Στο βιβλίο του «Φιλοσοφία της Ζωής», ο Ιωάννης Συκουτρής παρουσιάζει έξι «Τύπους Αντιλήψεως Της Ζωής»: Την θρησκευτική αντίληψη, τη μηδενιστική, την ευδαιμονιστική, την ανθρωπιστική, την αντίληψη του αντικειμενικού έργου και, τέλος, την […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Αλέξης Τσίπρας

Ολόκληρη η επιστολή – προειδοποίηση Τσίπρα στη Μέρκελ

Η ελληνική κυβέρνηση παραμένει σταθερή στη δέσμευσή της να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις της στους εταίρους της στο πλαίσιο της επιστολής της 18ης Φεβρουαρίου και της απόφασης του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου. Ωστόσο είμαι υποχρεωμένος να σας ξεκαθαρίσω, πως για να συνεχίσουμε να τηρούμε τις δεσμεύσεις μας, όπως έχουμε κάνει ως τώρα, πρέπει να υπάρξει πρόοδος σε μια σειρά από μέτωπα:

Διαβάστε περισσότερα ›
Υπάρχει πάντα στον αντίποδα κάθε κρίσης μια κοινωνική  δυναμική, που είναι ικανή, εφόσον ενεργοποιηθεί, να δώσει την κατάλληλη απάντηση σε κάθε μορφή δυσλειτουργίας της αγοράς και της οικονομίας.

Η κοινωνία δύναμη απασχόλησης & ανάπτυξης

Η Κοινωνική Οικονομία και η Οικονομία της Αλληλεγγύης αποτελούν ίσως την τελευταία γραμμή άμυνας της κοινωνίας απέναντι στις κερδοσκοπικές επιθέσεις των «αγορών» και των κάθε λογίς κερδοσκοπικών κεφαλαίων, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες της παγκοσμιοποίησης.

Διαβάστε περισσότερα ›
« - Σκεφτόμουν ν' αλλάξω τα σώβρακά μου.

- Ουάου! Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις! » altan

Ο Αριστοτέλης, η απόλυτη μοναρχία κι η πορεία προς τον εκδημοκρατισμό

Αν δεχτούμε ότι η κυρίαρχη λαϊκή αντίληψη είναι δοσμένη από τη φύση τότε πρέπει να δεχτούμε ότι και οι νόμοι δεν αλλάζουν, καθώς οι νόμοι είναι αυτοί που εκφράζουν το αίσθημα του δικαίου σε κάθε εποχή. Αν αυτό ήταν αμετάβλητο τότε και οι νόμοι θα έπρεπε να είναι αμετάβλητοι πράγμα που φυσικά δε συμβαίνει και που ο Αριστοτέλης γνωρίζει πολύ καλά. Και μόνο η αναφορά του στις μεταρρυθμίσεις του Σόλωνα καταδεικνύει την πλήρη επίγνωσή του.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η 21η Μαρτίου σηματοδοτεί την πρώτη μέρα της Άνοιξης στο βόρειο ημισφαίριο και την πρώτη μέρα του Φθινοπώρου στο νότιο ημισφαίριο.

Τρία σπάνια ουράνια φαινόμενα συμπίπτουν την Παρασκευή

Όταν η Σελήνη βρίσκεται στο περίγειό της, η τροχιά της την φέρνει στην κοντινότερη απόσταση από τη Γη. Φέτος, αυτό θα συμβεί έξι φορές και μία από αυτές θα είναι στις 20 Μαρτίου. Δύο φορές ήδη συνέβησαν, ενώ οι υπόλοιπες τρεις θα συμβούν τους μήνες Αύγουστο, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο.

Διαβάστε περισσότερα ›
αφίσα του ΕΑΜ

Η εποχή μας και το ζήτημα του έθνους

Η εθνική αγορά, το «έθνος-κράτος», τα εθνικά σύνορα, δεν είναι «κατασκευές», όπως υποστηρίζουν διάφορα ρεύματα, που μπορούν βουλησιαρχικά να καταργηθούν. Αποτελούν ιστορικό προϊόν, όρο και προϋπόθεση για τη λειτουργία και δράση του νόμου της αξίας, για την «ολοκλήρωση» της εκμετάλλευσης και ταυτόχρονα εμπόδια που πρέπει να υπερπηδούνται για την επέκταση του κεφαλαίου στην παγκόσμια αγορά.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Σωκράτης για τον ιδανικό εραστή

Ο Σωκράτης για τον ιδανικό εραστή

Το να ξεπεραστεί ο σαρκικός έρωτας δεν αποτελεί διόρθωση της συμπεριφοράς, αλλά εξέλιξη προς το ανώτερο. Αυτό δε σημαίνει πως αν κάποιος δεν καταφέρει να φτάσει στο απόλυτο, τα προηγούμενα στάδια ήταν χάσιμο χρόνου.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Αριστοτέλης και το ζήτημα της βασιλείας

Ο Αριστοτέλης και το ζήτημα της βασιλείας

Με βάση το ποιοτικό κριτήριο που διαχωρίζει τα ορθά από τα στρεβλά πολιτεύματα (τα ορθά αποσκοπούν στην κοινή ωφέλεια, ενώ τα στρεβλά στην ωφέλεια της κοινωνικής τάξης που υπηρετούν), ο Αριστοτέλης κατατάσσει τη βασιλεία στα ορθά, εφόσον βέβαια ο ένας που ασκεί την εξουσία – ο βασιλιάς – μάχεται για την ευημερία όλων. Αν δεν έχει τέτοιες προθέσεις τότε δεν είναι βασιλιάς αλλά τύραννος κι αυτή είναι και η στρέβλωση της βασιλείας, που καταντά τυραννία, επειδή βέβαια δεν εκπληρώνει το ποιοτικό κριτήριο.

Διαβάστε περισσότερα ›
H προσφυγιά είναι βαριά και οι εξ ανάγκης πρόσφυγες πάντα θύματα

H προσφυγιά είναι βαριά και οι εξ ανάγκης πρόσφυγες πάντα θύματα

Το τι σημαίνει να καταστεί κανείς πρόσφυγας και να αντιμετωπίζεται ως «ξένος» στον τόπο προσφυγιάς, στον τόπο που εξ ανάγκης οδηγήθηκε ή μετανάστευσε για να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του, το αντιλαμβάνονται ιδιαίτερα εκείνοι που έχουν ρίζες και σχέση με όσους βίωσαν την κάθε είδους προσφυγιά.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο λυγμός του σκύλου

Ο λυγμός του σκύλου

Ο λυγμός του σκύλου  Το φαρδύ χειμωνιάτικο μπουφάν, μαύρο και καταβρόμικο, κρεμασμένο πάνω στο ξεβαμμένο τοίχο του απέναντι διαμερίσματος. Ακριβώς από κάτω δύο ζευγάρια λασπωμένες μπότες και δίπλα παραπεταμένος ένας μεγάλος αθλητικός σάκος. Από τη μισάνοιχτη πόρτα ακούγεται ο σπαρακτικός […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Η Θεσσαλονίκη μέσα από το φακό των Γερμανών εισβολέων (1941-42) - βίντεο

Η Θεσσαλονίκη μέσα από το φακό των Γερμανών εισβολέων (1941-42) – βίντεο

Η Θεσσαλονίκη μέσα από το φακό των Γερμανών εισβολέων (1941-42) – βίντεο

Διαβάστε περισσότερα ›
Ξανά στο χείλος της πλατφόρμας.

Εφιάλτης

Βλέπω το τεράστιο κενό που με χωρίζει από την επιφάνεια της θάλασσας και οπισθοχωρώ. Φοβάμαι την πτώση. Καθώς οπισθοχωρώ προσέχω το χρώμα του δαπέδου της πλατφόρμας. Είναι μπεζ, ενώ έχω την εντύπωση πως είναι στρωμένη με μεγάλα τετράγωνα πλακάκια.

Διαβάστε περισσότερα ›
Γιάννης Σκαρίμπας, Το 1821 και η αλήθεια, εκδ. Κάκτος, 1995.

Το «θαύμα» της Επανάστασης του 1821

Το ’21 ήταν μια Εθνικο-Κοινωνική επανάσταση, πρώτη και η τελευταία της Ιστορίας. Χτύπησε τον Κιουταχή και τον Δράμαλη, όσο και τον ντόπιο τσορμπατζή και τον δυνάστη. Αποθέωσε τον Κανάρη, ενώ κατέλαβε την Καγκελλαρία της Ύδρας εξ εφόδου. Κήδεψε τον Μάρκο Μπότσαρη και τον Μπάυρον, ενώ στα Βέρβαινα θάσφαζε τον Παλαιών Πατρών και τους προκρίτους.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η πρωτοβουλία απόκειται στην κυβέρνηση. Θα προχωρήσει στην ταχεία και ριζική εξάλειψη των εγκατεστημένων συμφερόντων από δεκαετίες φαυλότητας;

Κυβέρνηση και κράτος

Συνηθισμένη η σύγχυση. Πολλοί ακόμη πιστεύουν ότι, εξαιτίας της μετατροπής του κράτους επί δεκαετίες σε λεία των κομμάτων Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και ολίγον ΚΚΕ, κυβέρνηση και κράτος αποτελούν ένα και το αυτό. Η μεγάλη πλειονότητα των δημοσιογράφων δεν είναι σε θέση να διαχωρίσουν κράτος και κυβέρνηση, ούτε καν ως ιδεατό ενδεχόμενο, και για να τα περιγράψουν καταφεύγουν σε εκείνη την ανόητη ονοματολογική αστοχία: πολιτεία. Αγνοούν προφανώς ότι στην πολιτεία περιλαμβάνονται και οι πολίτες.

Διαβάστε περισσότερα ›
Τοιχογραφία στην Πομπηία

Η χρήση του μύθου στο Συμπόσιο του Πλάτωνα

Αποδίδει λοιπόν στον Έρωτα τα πιο πάνω χαρακτηριστικά (κάλλη και αρετές), από τη μία παρά την αυθεντία της μυθικής αφήγησης του Ησίοδου, και από την άλλη χρησιμοποιώντας την υπάρχουσα μυθολογία…Χρησιμοποιεί τον μύθο και τον αναιρεί ταυτόχρονα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Εξάλλου ο Αριστοτέλης έχει ξεκαθαρίσει την υπεροχή των πολλών, ως σύνολο, από όλες τις απόψεις. Είναι προφανές ότι αναφέρεται στον ένα επειδή ακριβώς το ζήτημα της διαπραγμάτευσης αφορά την παρουσία του ενός χαρισματικού που ξεπερνάει τους άλλους.

Ο Αριστοτέλης και η εμφάνιση του ηγέτη

«Ωστόσο ας κάνουμε την υπόθεση ότι σε κάποια πόλη υπάρχει ένας πολίτης τόσο υπερβολικά ανώτερος στην αρετή, ή περισσότεροι, λιγότεροι όμως στον αριθμό απ’ όσους χρειάζονται για να καταλάβουν τις θεσπισμένες από το πολίτευμα θέσεις αρχόντων, ώστε να μην είναι συγκρίσιμες η αρετή και η πολιτική ικανότητα όλων των υπόλοιπων ανθρώπων με την αρετή και την πολιτική ικανότητα αυτών, αν είναι περισσότεροι, ή εκείνου μόνον, αν είναι ένας»

Διαβάστε περισσότερα ›
Σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου

Η δραχμοφαντασία ως εξουδετέρωση των κινημάτων

Με την κατάρρευση των προεκλογικών βεβαιοτήτων και διαβεβαιώσεων, των κυβερνώντων κομμάτων, ότι αρκεί ένας πρώτος σφοδρός γύρος «δυναμικής διαπραγμάτευσης» ώστε να απαλλαγούμε από τα μνημόνια, άρχισαν ξανά να πολλαπλασιάζονται οι φωνές που υποστηρίζουν ότι η λύση της ελληνικής τραγωδίας θα επέλθει μόνο κατόπιν ολικής ρήξης της χώρας μας με την ευρωζώνη και επιστροφής της σε εθνικό νόμισμα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Φ. Κάστρο με τον Τσε Γκεβάρα πριν διαφωνήσουν

Η κουβανική Επανάσταση

Η Κούβα υπήρξε αποικία των Ισπανών, αλλά το 1898 οι ΗΠΑ έδιωξαν τον ισπανικό στρατό από το νησί και το μετέτρεψαν σε χώρα υποτελή. Συγκεκριμένα δεν μπορούσε κανένας πρόεδρός της να συνάψει κάποια συμμαχία, αν δεν είχε πρώτα την αμερικανική έγκριση. Αμερικάνικες εταιρείες εκμεταλλεύονταν τα ορυκτά του νησιού και επιπλέον τη ζάχαρη, τον καπνό και τα φρούτα.

Διαβάστε περισσότερα ›
500 χρόνια γυναικείες μορφές στη δυτική τέχνη

500 χρόνια γυναικείες μορφές στη δυτική τέχνη

500 χρόνια γυναικείες μορφές στη δυτική τέχνη

Διαβάστε περισσότερα ›
Στιγμιότυπο της ταινίας

Ο Χένρυ Μίλλερ γράφει για την Ελλάδα και τους Έλληνες

Ένιωσα τη γυμνή δύναμη των ανθρώπων, την αγνότητά τους, την ευγένειά τους, την καρτερικότητά τους. Είδα τα παιδιά τους, ένα θέαμα που με θέρμαινε, γιατί ερχόμενος από τη Γαλλία ήταν σαν ο κόσμος να μην είχε παιδιά, σαν να μην γεννιούνταν πια. Είδα ρακένδυτους ανθρώπους, και αυτό ήταν επίσης μια κάθαρση. Ο Έλληνας ξέρει πώς να ζει με τα κουρέλια του: αυτά δεν τον υποβιβάζουν καθόλου ούτε τον ρυπαίνουν, όπως σε άλλες χώρες που έχω επισκεφτεί.

Διαβάστε περισσότερα ›
Social Waste

Τζίμης Πανούσης vs Social Waste

Παρακολουθώντας το δημόσιο διάλογο που ξεκίνησε με αφορμή την αμφιλεγόμενη συνεργασία του Τζίμη Πανούση με τον Γιάννη Αγγελάκα, την Κατερίνα Στανίση και τον Σωκράτη Μάλαμα, παρουσιάζει ενδιαφέρον η σύγκριση της συγκεκριμένης[i] καλλιτεχνικής παραγωγής του Τζίμη Πανούση με τα τραγούδια του ελληνικού χιπ-χοπ συγκροτήματος «Social Waste», στη βάση ενός, ίσως και μοναδικού, κοινού στοιχείου τους: την άσκηση πολιτικής και κοινωνικής κριτικής μέσω της τέχνης κατά την περίοδο όξυνσης της κρίσης στην Ελλάδα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Λεονάρντο ντα Βίντσι,. Ο Άνθρωπος του Βιτρούβιου (1490)

Παναγιώτης Κονδύλης: Ταυτότητα – Ισχύς – Πολιτισμός

Η κοινωνία διδάσκει το χωρισμό σε φίλους και εχθρούς την ίδια στιγμή και με τον ίδιο τρόπο που μαθαίνει κάποιον να ξεχωρίζει το καλό από το κακό (πράγμα άλλωστε απαραίτητο για την επιβίωση της). Τα δύο αυτά αντιθετικά ζεύγη συναρτώνται ευθέως (ο «κακός» είναι ο εχθρός), αλλά και εμμέσως: μαθαίνοντας να ταυτίζει κανείς κακό και εχθρικό, μαθαίνοντας να εκλογικεύει την έχθρα του και να βαφτίζει το εχθρικό «κακό».

Διαβάστε περισσότερα ›
Γόρδιοι θεσμοί

Γόρδιοι θεσμοί

Σκίτσα του Γιάννη Καλαϊτζή

Διαβάστε περισσότερα ›
Η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο με τη Γερμανία. Και είμαστε υποχρεωμένοι να αντιμετωπίσουμε τη γερμανική επίθεση με τις λιγότερες δυνατές απώλειες για τη χώρα μας.

Ο γέγονε…

Ωστόσο ό,τι έγινε, έγινε. Η χώρα βρίσκεται μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα, την οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε με ευθύνη και αποφασιστικότητα. Αυτό σημαίνει πως δεν αρκεί πλέον η κατάδειξη των ευθυνών της παρούσας κυβέρνησης, αλλά θα πρέπει να παρέμβουμε και να κινηθούμε με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφύγουμε τα χειρότερα και να προωθηθούν, σε ορισμένους τομείς τουλάχιστον, θετικές εξελίξεις.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο διαδικτυακός αυτός τόπος υλοποιήθηκε για να προβληθεί το έργο του Τάσου Λειβαδίτη, του ποιητή των μεγάλων ονείρων

Ποιήματα του Τάσου Λειβαδίτη στο διαδίκτυο

Ώσπου στο τέλος δεν ξεφεύγει κανείς, αλλά και να πάει που;
Κι ο έρωτας είναι η τρέλα μας μπροστά στο ανέφικτο να γνωρίσει ο
Ένας τον άλλον

Διαβάστε περισσότερα ›
Η ομοφυλοφιλία στον πλατωνικό μύθο

Η ομοφυλοφιλία στον πλατωνικό μύθο

Γιατί όταν κάποιος «συναντήσει αυτό που πραγματικά ήταν το άλλο του μισό, είναι αδύνατο να περιγραφεί η συγκίνηση που νιώθει από την αγάπη, τη στοργή, τον έρωτα, και μάλιστα ούτε στιγμή δε θέλει να αποχωριστεί ο ένας από τον άλλο…»

Διαβάστε περισσότερα ›
The ballet Les Bosquets

Ο Αριστοτέλης, η έννοια της ισότητας και η υπεροχή των πολλών

Σχετικά με την έννοια του δικαίου, για τον Αριστοτέλη τα πράγματα είναι απολύτως ξεκάθαρα: «…. το δίκαιο αποτελεί πολιτικό αγαθό το οποίο συνίσταται στο κοινό συμφέρον». (σελ. 157). Με άλλα λόγια το δίκαιο, ως ρυθμιστής των ανθρωπίνων σχέσεων, δηλαδή ως καθοριστικός παράγοντας της συνύπαρξης, δε θα μπορούσε παρά να αποτελεί πολιτικό αγαθό, αφού αυτό που ονομάζουμε πολιτεία δεν είναι τίποτε άλλο από τη συνύπαρξη που λειτουργεί οργανωμένα, που αποκτά δηλαδή θεσμικό περιεχόμενο.

Διαβάστε περισσότερα ›
Τα μέτρα των Μνημονίων έχουν πλήξει εκατομμύρια κατοίκους της χώρας. Έπληξαν με σφοδρότητα τις οικογένειες με παιδιά και ιδιαίτερα τις πολύτεκνες και τρίτεκνες.

Η ανθρωπιστική κρίση αδειάζει τη χώρα

Τα μέτρα των Μνημονίων έχουν πλήξει εκατομμύρια κατοίκους της χώρας. Έπληξαν με σφοδρότητα τις οικογένειες με παιδιά και ιδιαίτερα τις πολύτεκνες και τρίτεκνες. Έπληξαν, όμως, και τα νέα ζευγάρια αποτρέποντάς τα, λόγω οικονομικής αδυναμίας, από το να αποκτήσουν παιδιά και, δυστυχώς, οδήγησαν ορισμένα από αυτά στο να καταφύγουν σε ανεπιθύμητες εκτρώσεις και άλλους νέους να συμβιούν χωρίς να συνάπτουν γάμο και να κάνουν παιδιά. Τέλος εξώθησαν πολλούς, ακόμα και εκείνους που έχουν παιδιά, να μεταναστεύσουν εξαιτίας της ανεργίας ή της δραστικής μείωσης των εισοδημάτων τους.

Διαβάστε περισσότερα ›
Άλογα σε διαφήμιση της Benetton

Τα ηθικά επιχρίσματα της φιλελεύθερης ουτοπίας

Ο οικουμενισμός, ο σχετικισμός και η ανοχή συναποτελούν ένα πλέγμα ιδεών, το οποίο έχει τόσο φιλοσοφικές και επιστημολογικές όσο και πολιτικές επόψεις, ενώ στο σύνολο του, και μέσα στις συνθήκες της σύγχρονης δυτικής μαζικής δημοκρατίας, βρίσκεται υπό την καθοριστική επήρεια ιδεολογικών προτιμήσεων και αντιπαραθέσεων. Το ιστορικά καινούργιο και πολιτικά ενδιαφέρον στοιχείο προκύπτει εδώ από τη θετική ή αρνητική σύνδεση τού αιτήματος της ανοχής με οικουμενιστικές ή σχετικιστικές θέσεις.

Διαβάστε περισσότερα ›