26 Μαρτίου 2014 at 21:00

Αύγουστος

από

Αύγουστος

Γράφει η Titania Matina 

Αστέρια της θάλασσας - Λιβυκό, Σούγια. Φωτο: Νατάσα Αποστολάκη
Αστέρια της θάλασσας – Λιβυκό, Σούγια. Φωτο: Νατάσα Αποστολάκη

Χτες βράδυ τρώγαμε με μια παρέα και συζητούσαμε για τις λεπτές τις αποχρώσεις της ανθρώπινης λαλιάς και για το αδύνατο της ακριβούς μετάφρασης από μια γλώσσα σε άλλες.

Μιλούσαμε και δοκιμάζαμε, δοκιμάζαμε και μεταφράζαμε. Κι οι άλλοι με προκάλεσαν πάνω σε λέξη δύσκολη που να ‘χει απαιτήσεις. Σώπαινα, δεν απάνταγα κι άφηνα τους άλλους να φιλοσοφούνε. Όμως ο νους μου ήδη έτρεχε σε λόγο μυστικό, οχυρωμένο στη σοφή του οικονομία. Έστω – σκεφτόμουνα….

έστω, ως τύπος της προστακτικής που να σημαίνει «να είναι»

έστω, σε αντικατάσταση ευχετικής που να σημαίνει «ας είναι»

έστω, ως παραχώρηση ή και ενδοτισμός ακόμα, που λέγεται όμως με υπολογισμένη συγκατάβαση για να αλώσει εν τέλει τον αντίπαλο με την κρυμμένη του ειρωνεία, όπως στη φράση για παράδειγμα «έστω κι αν τα μεταφραστικά μας είναι περιορισμένα.»

Κι αμέσως γέμισα με τρυφεράδα.

έστω –ψέλλισα– έστω

και το ‘πα ως επιθυμία και ως ευχή.

(Εμφανιστηκε 804 φορές, 1 εμφανίσεις σήμερα)
Ετικέτες

Δείτε ακόμη:

Leave a Reply

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

  Εγγραφή  
Ενημέρωση όταν