18 Μαΐου 2013 at 17:44

Ο Τζαίημς Τζόυς, η πραγματικότητα και τα ομηρικά έπη

από

Ο Τζαίημς Τζόυς, η πραγματικότητα και τα ομηρικά έπη

Γράφει ο Θανάσης Μπαντές

Το βιβλίο του Τζόυς «Οδυσσέας»
Το βιβλίο του Τζόυς «Οδυσσέας»

Το βιβλίο του Τζόυς «Οδυσσέας» πρωτοεκδόθηκε το Φεβρουάριο του 1922. Εξαιρετικά ογκώδες μυθιστόρημα (ο όγκος του αποθαρρύνει τον αναγνώστη) με πυκνό, ποιητικό και σε πολλά σημεία δυσνόητο λόγο έμελε να γίνει λογοτεχνικό σύμβολο του μοντερνισμού. Η υπόθεση αφορά ένα τυπικό εικοσιτετράωρο της ζωής του κυρίου Μπλουμ. Μια καθημερινή μέρα παρακολουθούμε τον κύριο Μπλουμ να ξυπνάει το πρωί, να απολαμβάνει το ιρλανδικό πρωινό του, να καλημερίζει την γυναίκα του, να πηγαίνει πρώτα στην κηδεία ενός φίλου και στη συνέχεια στη δουλειά του, να πηγαίνει για φαγητό το μεσημέρι, για περίπατο το απόγευμα και το βράδυ να γλεντά σε μπιραρίες με φίλους και να καταλήγει σ’ ένα πορνείο με το νεαρό ιδεολόγο Στήβεν, τον οποίο και περιμαζεύει στο σπίτι του τα ξημερώματα. Ο κύριος Μπλουμ είναι ευυπόληπτος πολίτης του Δουβλίνου, εργάζεται σε εφημερίδα, η σύζυγός του είναι καλλιτέχνης, έχει ένα παιδί κι απολαμβάνει τη δική του αναγνωρισιμότητα στο δικό του μικρόκοσμο. Έχει κοινωνικές συναναστροφές, κοινωνικές υποχρεώσεις, ευθύνες, σεβαστές απόψεις, υγιείς αντιπαραθέσεις, αγωνίες για το μέλλον, προσεγμένη εμφάνιση, ανησυχίες για το παιδί του, προβλήματα και προβληματισμούς, με δυο λόγια πληρεί επαρκώς το πορτρέτο του αξιοπρεπή μεσοαστού. Έτσι βρισκόμαστε και πάλι στα γνωστά παιχνίδια του Τζόυς. Ο Μπλουμ δεν είναι τίποτε άλλο από τον δούρειο ίππο του Τζόυς που εισχωρεί ξανά στην αστική νοοτροπία για να την κατασπαράξει. Έτσι ο Μπλουμ συντρίβεται, γελοιοποιείται. Τα όνειρά του είναι της πλάκας, η εργασιακή του προσφορά ξεπερνά το γελοίο, οι απόψεις του φαιδρές, η επαναστατικότητα που κατά διαστήματα προβάλλει κωμική, η οικογενειακή του ζωή διαλυμένη, οι σχέσεις με τη γυναίκα του ανύπαρκτες, οι φόβοι του αστείοι, οι αγωνίες του στείρες, οι φιλοδοξίες του μικρότητες. Ένας υποκριτής παλιάτσος. Από τη μια ηθικός οικογενειάρχης κι από την άλλη θαμώνας πορνείων, από τη μια ιδεολόγος κι από την άλλη άβουλο γρανάζι αστικής εφημερίδας, από τη μια ευπρεπής και αξιότιμος στις κοινωνικές συναναστροφές κι από την άλλη απελπιστικά μόνος, από την μια θέλει να εμφανίζεται ως άνθρωπος κύρους κι από την άλλη φοβάται και μπορεί να καταπιεί κάθε προσβολή. Θέλει να φανεί πατρικός στο νεαρό Στήβεν και να τον συμβουλέψει, πάντα όμως από το ύψος της δικής του ανωτερότητας. Ο Στήβεν όμως, όταν τον περιμαζεύει ο Μπλουμ τα χαράματα, δεν κάθεται σχεδόν καθόλου στο σπίτι του κι αρνείται τα κεράσματα που του προσφέρει. Φεύγει γρήγορα προφανώς διαισθανόμενος το γερασμένο ψυχισμό και την ιδιοτέλεια του μεσήλικα Μπλουμ.

            Ο Στήβεν είναι το γνωστό λογοτεχνικό πρότυπο του Τζόυς από το πρώτο του βιβλίο «Στήβεν ο ήρωας». Είναι δηλαδή ο νεαρός ασυμβίβαστος – εκκολαπτόμενος καλλιτέχνης που βιώνει την αδιάκοπη σύγκρουση. Είναι η νεανική αθωότητα που αντιστέκεται απελπισμένα σε κάθε νοθευμένη αστική αξία, που διαισθάνεται τη μέγγενη της κοινωνικής προσαρμογής – υποταγής και παλεύει με λύσσα να την αποφύγει και μοιραία ξεπέφτει στη γραφικότητα. Είναι ο ίδιος ο Τζόυς των φοιτητικών χρόνων που ασφυκτιούσε στα αποστειρωτικά ιδεολογικά πλαίσια του αστικού Δουβλίνου και βίωνε τον αποκλεισμό και την αγανάκτηση. Ο Μπλουμ δεν είναι τίποτε άλλο από το μεσήλικα Τζόυς που διαβρώθηκε σιγά – σιγά, που έμαθε να ελίσσεται στις τρέχουσες αξίες, που τελικά ενσωματώθηκε χωρίς όμως να το καταλάβει, που διατηρεί μια ψεύτικη, διαστρεβλωμένη, κακόμοιρη και κακομούτσουνη επαναστατικότητα μουσειακού είδους, η οποία λειτουργεί περισσότερο σαν μαξιλάρι για τον ύπνο παρά σαν ζωντανή, αφυπνιστική διάθεση αντίστασης. Βρισκόμαστε δηλαδή μπροστά στα δυο πρόσωπα του Τζόυς, ανάμεσα στον ύστερο και τον πρώιμο Τζόυς και παρακολουθούμε τη σύγκρουσή τους, την αξιολύπητη δασκαλίστικη διάθεση του πρώτου και την οριστική αποχώρηση του δεύτερου. Η αδυσώπητη κατακραυγή του αστισμού γίνεται οδυνηρή αυτοκριτική και αυτοχλευασμός.

Ο Τζέιμς Τζόυς (James Augustine Aloysius Joyce, 2 Φεβρουαρίου 1882 - 13 Ιανουαρίου 1941) ήταν Ιρλανδός συγγραφέας και ποιητής. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους λογοτέχνες του 20ού αιώνα, δημιουργός του μυθιστορήματος Οδυσσέας (1922) και Finnegans Wake (1939). Παρά την καταγωγή του, έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του εκτός Ιρλανδίας.
Ο Τζέιμς Τζόυς (James Augustine Aloysius Joyce, 2 Φεβρουαρίου 1882 – 13 Ιανουαρίου 1941) ήταν Ιρλανδός συγγραφέας και ποιητής. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους λογοτέχνες του 20ού αιώνα, δημιουργός του μυθιστορήματος Οδυσσέας (1922) και Finnegans Wake (1939). Παρά την καταγωγή του, έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του εκτός Ιρλανδίας.

            Ο «Οδυσσέας» δεν αφορά απλώς την πραγματικότητα, αφορά την ασφυκτική πραγματικότητα. Οι έννοιες ρεαλισμός και νατουραλισμός δεν είναι αρκετές για να το εκφράσουν. Εδώ μιλάμε για ένα νέο λογοτεχνικό είδος, για τον κατά Τζόυς ρεαλισμό, για τον μετανατουραλισμό, αν μπορεί να σταθεί αυτός ο όρος. Δεν υπάρχει δραστηριότητα που να μην απασχόλησε τον Τζόυς, δεν υπάρχει σκέψη που να πέρασε απαρατήρητη. Η λεπτομερής περιγραφή της πρωινής επίσκεψης του Μπλουμ στην τουαλέτα, με την ανάγνωση εφημερίδας και το τελικό σκούπισμα μ’ αυτήν τα λέει όλα. Ο Τζόυς παραθέτει ένα έπος της καθημερινότητας, έναν καθρέφτη και μεγεθυντικό φακό ταυτόχρονα. Ο καθρέφτης είναι οι πράξεις και οι διάλογοι των ηρώων που αντικατοπτρίζουν την αστική νοοτροπία. Ο μεγεθυντικός φακός είναι οι σκέψεις του Μπλουμ που παραθέτουν το μεγαλείο μιας θλιβερής ζωής. Οι φόβοι του Μπλουμ, οι λαχτάρες του Μπλουμ και η απουσία της ελπίδας συνθέτουν τη διαδρομή της ήττας που είναι πρώτα ψυχική και μετά κοινωνική. Πρώτα μπαίνει ο Μπλουμ στο μικροσκόπιο, για να κατανοήσουμε βαθειά τον αρρωστημένο ψυχισμό της παραίτησης που σηματοδοτεί την ατομική ήττα και μετά διαφαίνεται η αντανάκλαση – καθρέφτης στην κοινωνία που σηματοδοτεί τη συλλογική ήττα. Το φροϋδικό ντελίριο του κεφαλαίου «Κίρκη», που βγάζει, με ονειρικό – συνειρμικό τρόπο, στην επιφάνεια το ανεξέλεγκτο υποσυνείδητο του Μπλουμ που από τη μια διψά για μεγαλεία κι αποθέωση κι από την άλλη σπαράσσεται από το φόβο και την ματαίωση της κοινωνικής κατακραυγής, είναι η πεμπτουσία της ψυχρής παρατήρησης που διεισδύει σε απύθμενα βάθη με ψυχαναλυτικούς όρους. Και δεν είναι μόνο η ψυχανάλυση που ενσωματώνεται μέσα στο έργο αλλά θα λέγαμε ότι όλη η εξέλιξη της ανθρώπινης σκέψης κάνει παρέλαση αφού σε κάθε κεφάλαιο εναλλάσσονται τα λογοτεχνικά είδη και περνάμε από την αφήγηση στο διάλογο, από την παραδοξολογία και το συνειρμικό σουρεαλιστικό μοντέλο στον επιστημονικό λόγο, από τη φιλοσοφία στην πρόζα, από το θεατρικό στην ολοκάθαρη ποίηση. Φτάνει να αναφερθεί ότι το κεφάλαιο «Ιθάκη» είναι γραμμένο εξολοκλήρου με ερωτήσεις κι απαντήσεις που αντικατοπτρίζουν τη στιβαρότητα της επιστημονικής προσέγγισης ή ότι το κεφάλαιο «Πηνελόπη» είναι γραμμένο χωρίς καμία τελεία (περίπου 50 σελίδες) για να καταλάβουμε το μεγαλείο του λογοτεχνικού πειραματισμού που τον κατατάσσει ασφαλώς στους εκπροσώπους του μοντερνισμού. Σχεδόν 90 χρόνια μετά την πρώτη έκδοση του ο «Οδυσσέας» ανήκει ακόμα στην πρώτη γραμμή της λογοτεχνικής πρωτοπορίας.

Ο Τζαίημς Τζόυς (James Augustine Aloysius Joyce, 2 Φεβρουαρίου 1882 - 13 Ιανουαρίου 1941) ήταν Ιρλανδός συγγραφέας και ποιητής. Άγαλμα του Τζόυς στο Δουβλίνο
Ο Τζαίημς Τζόυς (James Augustine Aloysius Joyce, 2 Φεβρουαρίου 1882 – 13 Ιανουαρίου 1941) ήταν Ιρλανδός συγγραφέας και ποιητής. Άγαλμα του Τζόυς στο Δουβλίνο

Οι αναφορές του Τζόυς στον Όμηρο είναι πασιφανείς. Πέρα από τον τίτλο «Οδυσσέας» υπάρχουν δεκάδες συμβολισμοί που παραπέμπουν στο συγκεκριμένο έπος. Για την ακρίβεια κάθε κεφάλαιο αντικατοπτρίζει και μια ραψωδία. Υπάρχει ο Οδυσσέας (Μπλουμ), ο Τηλέμαχος (Στήβεν), η Πηνελόπη (κυρία Μπλουμ), ο Κύκλωπας (ένας ακραίος εθνικιστής που επιτίθεται στον Μπλουμ), η Ναυσικά (ένα ανάπηρο κοριτσάκι) η Κίρκη και πάει λέγοντας. Θα ήταν εξαντλητικό και μάταιο να προσπαθήσει να εντοπίσει και να αποκρυπτογραφήσει κανείς όλους αυτούς τους συμβολισμούς, αφού σημασία έχει η σκοπιμότητα τους. Το προφανές συμπέρασμα είναι ότι καταδεικνύουν τη δαιδαλώδη και πολύπλοκη καθημερινότητα που, αν και περνά τόσο γρήγορα, γίνεται Οδύσσεια. Καταδεικνύουν την καθημερινή άβυσσο που κρύβεται πίσω από τις λέξεις ή τις συμπεριφορές, τη χαοτική εσωτερικότητα που ρυθμίζει τα πάντα και δεν φαίνεται πουθενά. Το απύθμενο βάθος κάθε αυτονόητης πράξης. Το υπαρξιακό οδοιπορικό που γίνεται έπος. Όμως ο Τζόυς είναι αδύνατο να συμμεριστεί τον πομπώδη ομηρικό ηρωισμό. Είναι αδύνατο να ταυτιστεί με τη μεγαλειώδη δικαίωση του Οδυσσέα που σηματοδοτεί την οριστική νίκη του καλού. Είναι αδύνατο να λάβει στα σοβαρά τη χοντροκομμένα θριαμβευτική λύση της ομηρικής τραγωδίας. Οι ομηρικοί ήρωες κουβαλούν μεγαλείο. Οι ήρωες του Τζόυς όχι. Ο Όμηρος είναι αισιόδοξος, ο Τζόυς όχι. Στον Όμηρο θριαμβεύει το καλό, στον Τζόυς όχι. Ο Όμηρος προτείνει μια ζωή που αξίζει να ακολουθήσει κανείς, ο Τζόυς όχι. Ο Όμηρος έχει ήρωες – πρότυπα ενώ ο Τζόυς αντιπρότυπα. Ο Όμηρος ασχολείται με το θρύλο ενώ ο Τζόυς με την ασφυκτική καθημερινότητα. Ο Τζόυς είναι ρεαλιστής, ο Όμηρος όχι. Ο Τζόυς πλάθει το δικό του έπος που στηρίζεται στον πεσιμισμό, μοιραίο απόγονο του ρεαλισμού, και το αδιέξοδο. Οι ήρωές του όχι μόνο δεν έχουν Ιθάκη αλλά βιώνουν τον απόλυτο υπαρξιακό διασυρμό. Ο Τζόυς στέκεται απέναντι στον Όμηρο. Απορρίπτει την οπτική του ύψους κι εστιάζει στην οπτική του βάθους. Την οπτική των ενοχών, των φόβων, της μπουρδελότσαρκας και της ξεφτίλας. Δηλαδή της αλήθειας. Ο δικός του Οδυσσέας είναι άτολμος κι αξιοθρήνητος. Η δική του Πηνελόπη είναι μοιχαλίδα που απατά συστηματικά τον Μπλουμ. Και σε κάθε κεφάλαιο κάνει ακριβώς αυτό. Πιάνει μια ραψωδία, τη μεταφέρει στην πραγματικότητα και τη συνθλίβει. Συστηματικά προσαρμόζει τον ομηρικό ηρωισμό στην καθημερινότητα και τον εξευτελίζει. Ο Οδυσσέας είναι η οριστική απόρριψη του αρχαίου κλασικισμού, είναι η «αντιοδύσσεια» της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

(Εμφανιστηκε 1.766 φορές, 1 εμφανίσεις σήμερα)

Δείτε ακόμη:

  • Λεξικόν Ομηρικόν περιέχον πάσας τας ευρισκομένας λέξεις παρ' Ομήρω και τοις Ομηρίδαις.13 Μαρτίου 2016 Κατεβάστε: Λεξικόν Ομηρικόν (pdf) (1)
    Λεξικόν Ομηρικόν περιέχον πάσας τας ευρισκομένας λέξεις παρ' Ομήρω και τοις Ομηρίδαις. Μετά διαφωτίσεως του Οικιακού, Θρησκευτικού, Πολιτικού και Πολεμικού Βίου των ηρωϊκών χρόνων και […]
  • Ανάγλυφο από τερακότα. Διακρίνονται: Πηνελόπη, Οδυσσέας, δεξιά, ως ξεσκούφωτος ζητιάνος, Τηλέμαχος, αριστερά από την Πηνελόπη, χωρίς γένια, Εύμαιος, καθισμένος κάτω και αριστερά πιθανότατα άλλος βοσκός. 460-450 π.Χ., Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης10 Ιανουαρίου 2017 Ι.Θ. Κακριδής: Η Γεωγραφία της Οδύσσειας (2)
    Για τον απλοϊκό αναγνώστη υπάρχει και ένας άλλος κίντυνος: Το έντυπο, σαν έντυπο και μόνο, και ας λέει ανυπόστατα πράγματα, ασκεί πάνω του μια πειστικότητα, που κανείς δεν τη φαντάζεται: […]
  • Τη μετάφραση της Ιλιάδας τελείωσε ο Πάλλης το 1901 και την εξέδωσε το 190521 Ιουνίου 2014 Αλέξανδρος Πάλλης – Ιλιάδα (μετάφραση) (1)
    Η Ιλιάδα -Μεταφρασμένη από τον Αλέξανδρο Πάλλη Τη μετάφραση της Ιλιάδας τελείωσε ο Πάλλης το 1901 και την εξέδωσε το 1905. Βασισμένη στις φιλολογικές απόψεις της εποχής σχετικά με τα […]
  • Οι Τρώες μεταφέρουν τον Δούρειο Ίππο εντός των τειχών. Πίνακας του 17ου αιώνα23 Φεβρουαρίου 2018 Τροία: μύθος και πραγματικότητα (0)
    Τροία: μύθος και πραγματικότητα Γράφει ο Σπύρος Μοσκόβου* Οποιος αυτές τις ημέρες βγαίνει από τον σιδηροδρομικό σταθμό της Στουτγάρδης μπαίνει χωρίς να το θέλει στη σκιά ενός θεόρατου […]
  • Κρατούμενοι του Έμπενζεε αμέσως μετά την απελευθέρωσή τους9 Απριλίου 2013 Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, το Μαουτχάουζεν και οι σύγχρονοι μετανάστες (3)
    Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, το Μαουτχάουζεν και οι σύγχρονοι μετανάστες Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Το Μαουτχάουζεν βρίσκεται στην Αυστρία και υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα στρατόπεδα […]
  • Το Έργο «Εκπαίδευση των μεταναστών στην ελληνική γλώσσα, την ελληνική ιστορία και τον ελληνικό πολιτισμό - ΟΔΥΣΣΕΑΣ» απευθύνεται σε Πολίτες της Ε.Ε. και υπηκόους τρίτων χωρών ανεξαρτήτως καταγωγής, από την ηλικία των 16 ετών και άνω, που διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα.6 Απριλίου 2013 Εκπαίδευση των μεταναστών στην ελληνική γλώσσα, την ελληνική ιστορία και τον ελληνικό πολιτισμό – ΟΔΥΣΣΕΑΣ (0)
    Εκπαίδευση των μεταναστών στην ελληνική γλώσσα, την ελληνική ιστορία και τον ελληνικό πολιτισμό - ΟΔΥΣΣΕΑΣ Δελτίο τύπου Το Έργο «Εκπαίδευση των μεταναστών στην ελληνική γλώσσα, την […]
  • Σκίτσο του Αλτάν27 Απριλίου 2013 Ο Μαρξ, η κύκληση και τα καπιταλιστικά αδιέξοδα (2)
    Ο Μαρξ, η κύκληση και τα καπιταλιστικά αδιέξοδα Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Η υπόθεση της κύκλησης του κεφαλαίου είναι λίγο – πολύ γνωστή. Ο κεφαλαιοκράτης επενδύει το χρήμα του στην […]
  • Ήρα & Προμηθέας20 Μαΐου 2013 Ο Πρωταγόρας, η κοσμογονία και η ανθρωποκεντρική προσέγγιση του Θείου (0)
    Ο Πρωταγόρας, η κοσμογονία και η ανθρωποκεντρική προσέγγιση του Θείου Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Στο θρυλικό διάλογο του Πρωταγόρα με το Σωκράτη για το διδακτό της αρετής, ο […]
  • Και ξαφνικά εμείς οι φιλόλογοι, η ελίτ του σχολείου, οι θεματοφύλακες της ελληνικής παιδείας, συνειδητοποιήσαμε ότι εν τέλει μπορεί και να μην είμαστε τόσο απαραίτητοι στο σχολείο της αποικίας Ελλάδα και ότι υπάρχουν κι άλλοι που μπορούν να διδάξουν τα πολυπληθή και πολυποίκιλα διδακτικά μας αντικείμενα.7 Ιουλίου 2013 Φιλόλογε, πολύ ἀργά γιά δάκρυα; (1)
    Φιλόλογε, πολύ ἀργά γιά δάκρυα; Γράφει ο Τάσος Χατζηαναστασίου* Και ξαφνικά εμείς οι φιλόλογοι, η ελίτ του σχολείου, οι θεματοφύλακες της ελληνικής παιδείας, συνειδητοποιήσαμε ότι εν […]
  • Η εμπορευματοποίηση αφορά τα προϊόντα που ανταλλάσσονται κι όχι το ίδιο το χρήμα που δεν λειτουργεί ως προϊόν αλλά ως διαμεσολαβητής προϊόντων. Με την εξέλιξη του κεφαλαιοκρατικού συστήματος όμως, είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι το ίδιο το χρήμα άρχισε να αποτελεί εμπόρευμα.4 Ιουνίου 2013 Ο Μαρξ, η εμπορευματοποίηση του χρήματος και ο Αριστοτέλης (3)
    Ο Μαρξ, η εμπορευματοποίηση του χρήματος και ο Αριστοτέλης Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το χρήμα είναι η κινητήριος δύναμη όλων των συνδιαλλαγών. Λειτουργεί […]
  • Ο δούρειος ίππος (δούρειος=ξύλινος) στην ελληνική μυθολογία είναι κατασκευή εμπνευσμένη από τον Οδυσσέα, ένα ξύλινο άλογο-κρύπτη. Σκοπός του Οδυσσέα ήταν να παραπλανηθούν οι Τρώες και να το εκλάβουν ως δώρο και ως δείγμα καλής θελήσεως και ειρήνης από τους Αχαιούς.10 Οκτωβρίου 2013 Ο Θουκυδίδης, ο τρωικός πόλεμος και η έννοια του μύθου (3)
    Ο Θουκυδίδης, ο τρωικός πόλεμος και η έννοια του μύθου Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα ομηρικά έπη κινούνται περισσότερο στο μύθο παρά στην ιστορική […]
  • 15 Μαΐου 2013 Γκασταρμπάιτερ με πτυχίο (0)
     Γκασταρμπάιτερ με πτυχίο Γράφει ο Πέτρος Κατσάκος* "Όλο και περισσότεροι θέλουν να πάνε στον γερμανικό παράδεισο" είναι ο τίτλος που επέλεξε η εφημερίδα Tagesspiegel για να […]
  • Το Πανεπιστήμιο Κρήτης συγκαταλέγεται στα κορυφαία 500 πανεπιστήμια παγκοσμίως διατηρώντας την θέση που παραδοσιακά καταλαμβάνει στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων διεθνώς.10 Μαΐου 2013 Διεθνής διάκριση για το Πανεπιστήμιο Κρήτης και 5 ακόμα Ελληνικά Πανεπιστήμια (0)
    Διεθνής διάκριση για το Πανεπιστήμιο Κρήτης και 5 ακόμα Ελληνικά Πανεπιστήμια Συνολικά 6 πανεπιστήμια της Ελλάδος, ανάμεσα στο οποίο και το Πανεπιστήμιο Κρήτης, φιγουράρουν στη λίστα με […]
  • Ανθρωπάκια LEGO21 Αυγούστου 2013 Το σχολείο και ο κατακερματισμός της γνώσης (3)
    Το σχολείο και ο κατακερματισμός της γνώσης Γράφει ο Ερανιστής* Είναι εμπειρικά διαπιστωμένο ότι σε πολλά πανεπιστημιακά ιδρυμάτα του λεγόμενου δυτικού κόσμου τείνει να επικρατήσει η […]
  • Ακίρα Κουροσάβα. Stray Dog (Nora inu) dir. Akira Kurosawa. 1949, Japan.22 Μαΐου 2013 Ο Ακίρα Κουροσάβα, οι δάσκαλοι και η σύγχρονη εκπαίδευση (2)
    Ο Ακίρα Κουροσάβα, οι δάσκαλοι και η σύγχρονη εκπαίδευση «Χωρίς εσάς, χωρίς το στοργικό σας χέρι που απλώσατε στο μικρό φτωχό παιδί που ήμουν, χωρίς τη διδασκαλία και το παράδειγμά σας, […]
  • Generation z1 Ιουνίου 2013 Generation z (0)
    Generation z Γράφει ο ΚΙΜΠΙ* Κάποιοι μιλούν ήδη για τον «νεοκεϊνσιανό» που ξύπνησε εντός του Σόιμπλε. Οσονούπω θα δουν στη Μέρκελ μια μακρινή απόγονο της Λούξεμπουργκ, στον Ολάντ […]
  • Στην ταινία Μοντέρνοι καιροί γίνονται ειρωνικές αναφορές για την έντονη βιομηχανοποίηση και την επιρροή που κατά τον Τσάπλιν έχει αυτή στις συνθήκες εργασίας (πχ λωρίδα παραγωγής).20 Απριλίου 2013 Ο Μαρξ, το κεφάλαιο και οι μηχανές (2)
    Οι όροι ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα κτλ, είναι ακριβώς αυτό. Η παγκοσμιοποίηση που συνίσταται τόσο στην παραγωγή και εμπορία αγαθών όσο και στη διακίνηση κεφαλαίων – με όλα τα […]
  • Ο φύλακας στη σίκαλη, Τζ. Ντ. Σάλιντζερ15 Μαΐου 2013 Ο Σάλιντζερ, το σχολείο και οι οργισμένες εφηβείες (2)
    Ο Σάλιντζερ, το σχολείο και οι οργισμένες εφηβείες Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Το μυθιστόρημα του Σάλιντζερ «Ο φύλακας στη σίκαλη» γνώρισε παγκόσμια φήμη, θα λέγαμε ότι αποτελεί […]

Ένα σχόλιο

  1. Πάρα πολύ καλή ανάλυση συγχαρητήρια, πρέπει κανείς να διαβάζει το άρθρο και μετά να εισχωρεί στο κείμενο

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.