• Ιωάννης Καποδίστριας

    Η Δ’ Εθνοσυνέλευση (Άργος 1829)

  • Άρα, εν τέλει η πολυκατοικία δεν ήταν μόνο όπως θα την θέλαμε οι φίλοι της αποκέντρωσης και της φύσης το ‘απόλυτο κακό’, αλλά ταυτόχρονα λειτούργησε και ως ένας καινοτόμος, κοινωνικά επινοημένος και «από τα κάτω», άτυπος θεσμός που θα παίξει καταλυτικό ρόλο ώστε η πόλη μας να εκδημοκρατιστούν πολύ περισσότερο από εκείνες της Δύσης, που ήθελαν να μοιάσουν.

    Η ελληνική πολυκατοικία, φορέας της δημοκρατικής πόλης

  • Το Κίνημα στο Γουδί ή Κίνημα του 1909 εκδηλώθηκε τη νύχτα προς την 15η Αυγούστου 1909, όταν ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος προχώρησε σε στάση που άλλαξε την ιστορία της νεώτερης Ελλάδας.

    «Οι απαλλαγέντες» και το Κίνημα στο Γουδί (1909)

  • Ο ναός της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη. (1880)

    Ούτε Αγία έχουμε, ούτε Σοφία.

  • Είμαστε μάρτυρες μίας αναθεωρητικής Τουρκίας, με περιφερειακές φιλοδοξίες, ολοένα και περισσότερο ισχυρής στρατιωτικά, η οποία προκαλεί, πειθαναγκάζει και διεκδικεί θίγοντας ευθέως την εθνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδος και Κύπρου.

    Κύριοι, ανησυχούμε.

  • Ο κλέφτης του Μοριά Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ήρωας της Επανάστασης, επιζωγραφισμένη λιθογραφία, Adam Friedel, Παρίσι 1830

    Άγιοι του Έθνους

  • «Μια μικρούλα πίκρα». Για ένα κρυμμένο τραγούδι του Σπήλιου Μεντή

    «Μια μικρούλα πίκρα». Για ένα κρυμμένο τραγούδι του Σπήλιου Μεντή

Τελευταία Άρθρα

Γκρέτα Τούνμπεργκ

Παν. Κονδύλης: Οι πολιτικές σκιές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Με άλλα λόγια, η Δύση θα εξαναγκασθεί να αντισταθμίσει την επιβολή των τυπικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε άλλες χώρες με παραχωρήσεις προς την υλική ερμηνεία των ίδιων αυτών ανθρωπίνων δικαιωμάτων – και να πληρώσει για το αντιστάθμισμα τούτο. Κοντολογίς, το πρώτο καθήκον του απελευθερωτή θα είναι να θρέψει τούς απελευθερωμένους.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Νικολό Μακιαβέλι (ιταλικά: Niccolò di Bernardo dei Machiavelli) (3 Μαΐου 1469 – 21 Ιουνίου 1527), ήταν Ιταλός διπλωμάτης, πολιτικός στοχαστής και συγγραφέας.

O Μακιαβέλι για την «ουδετερότητα» στον πόλεμο, τα εθνικά στρατεύματα και τις συμμαχίες

«Οι καλοί θεσμοί που δεν έχουνε στήριγμα στρατιωτικό ξεφτίζουνε το ίδιο μ’ ένα περήφανο, βασιλικό αρχοντικό, καταστόλιστο με πετράδια και χρυσάφι, που όμως είναι ξέσκεπο και δεν έχει τίποτα να το φυλάξει απ’ τη βροχή.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Επίκουρος και ο χρόνος

Ο Επίκουρος και ο χρόνος

«Ο άπειρος και ο περιορισμένος (πεπερασμένος) χρόνος ενέχουν ίση ηδονή, αν μετρήσει κανείς τα όρια της με βάση τη λογική (ἐάν τις αὐτῆς τὰ πέρατα καταμετρήσῃ τῷ λογισμῷ).»

Διαβάστε περισσότερα ›
Τι είναι ο Ερανιστής

Τι είναι ο Ερανιστής

Σε τελική ανάλυση, ο Ερανιστής είναι απόπειρα επικοινωνίας. Είναι μοιρασιά προβληματισμών· αυτό επιδιώκει και με τις εκδηλώσεις του. Τα κείμενα που αναρτούν οι συντελεστές του, επί της ουσίας, αποτελούν ενότητες βιβλίων που γράφονται και ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει τη συγγραφή τους, όπως προκύπτει, κεφάλαιο-κεφάλαιο.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων (κάτω αριστερά με τα γένια), λεπτομέρεια από τοιχογραφία στο παλάτι των Μεδίκων, Φλωρεντία, Ιταλία.

Γεώργιος Γεμιστός – Πλήθων: Ο τελευταίος των Ελλήνων φιλοσόφων

Ο Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων γεννήθηκε στη Σπάρτη, περίπου στα μέσα του 14ου αιώνα, κι έζησε τα πρώτα νεανικά του χρόνια στην Κωνσταντινούπολη· πιθανότατα πατέρας του ήταν ο Δημήτριος Γεμιστός, άνθρωπος ευσεβής και «πρωτονοτάριος της Μεγάλης Εκκλησίας», γύρω στα τέλη του 14ου αιώνα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η υποδοχή του Λόρδου Βύρωνα στο Μεσολόγγι στις 5 Ιανουαρίου 1824 - Με το μαύρο παλτό ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος

Μεσολόγγι: ο φάρος της Ελληνικής Ελευθερίας

Ἔτζι ἐβάλαμεν τὰ μαῦρα ὅλοι· μισὴ ὥρα ἐστάθη σιωπὴ ποὺ δὲν ἔκρινε κανένας, ἀλλ᾿ ἐμέτραε καθένας μὲ τὸν νοῦν του τὸν ἀφανισμόν μας. Βλέποντας ἐγὼ τὴ σιωπήν ἐσηκώθηκα εἰς τὸ πόδι, καὶ τοὺς ὡμίλησα λόγια διὰ νὰ ἐμψυχωθοῦν. Τοὺς εἶπα, ὅτι τὸ Μισολόγγι ἐχάθη ἐνδόξως, καὶ θὰ μείνει αἰώνας αἰώνων ἡ ἀνδρεία».

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο «Μαύρος Θάνατος» του 1346

Ο «Μαύρος Θάνατος» του 1346

Ελάχιστες περιοχές της Ευρώπης έμειναν άθικτες από την πανδημία της πανώλης. Στη Γαλλία η περιοχή της Ακουιτανίας έμεινε σχεδόν ανέπαφη ενώ περιοχές της Μοραβίας και της Πολωνίας γλίτωσαν κυρίως λόγω της μη ύπαρξης μεγάλων και πυκνοκατοικημένων πόλεων στα πρότυπα της δυτικής Ευρώπης. Πάντως η αρρώστια δεν εξαφανίζεται εντελώς αφού όπως δείχνουν τα δυτικά χρονικά ακολούθησαν νέα κρούσματα. 1347-1352, 1360-1363, 1374-1375, 1382-1383, 1389-1390, 1400, 1412-1420, 1426-1427, 1438-1439, 1450-1452, 1464, 1472 με τελευταία μεγάλη έξαρση στα 1494.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο αριθμός των Ελλήνων της Αιγύπτου έπεσε το 1960 στις 65.000, ενώ όλο και περισσότεροι εγκατέλειπαν συνεχώς τη χώρα: άλλοι απ’ αυτούς επαναπατρίζονταν και άλλοι αναζητούσαν την τύχη τους στην Αυστραλία, τις Η.Π.Α. κ.α.

Οι Έλληνες στην Αίγυπτο. Η ελληνική παροικία της Αλεξάνδρειας

Οι μεγάλες αποικιοκρατικές δυνάμεις έχαναν σιγά σιγά τον έλεγχο των αποικιών τους. Η Αίγυπτος κέρδισε το 1922 την αυτονομία της και το 1936 την ανεξαρτησία της. Η ανάπτυξη του αιγυπτιακού εθνικισμού και η καθαρά εχθρική στάση του αιγυπτιακού πληθυσμού προς τους ξένους έκανε την κατάσταση ιδιαίτερα δύσκολη για τους Έλληνες παροίκους (που ο αριθμός τους, γύρω στο 1930, είχε πλησιάσει τις 200.000). πολλοί, ιδιαίτερα μετά το 1936, εγκατέλειψαν τη χώρα. Το 1937 ο συνολικός πληθυσμός τους έπεσε στα 91.000 άτομα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ιωάννης Καποδίστριας

Η Δ’ Εθνοσυνέλευση (Άργος 1829)

Χάρη στο Ε’ ψήφισμα, της 29ης Ιουλίου, αναφερόταν στις οφειλόμενες αποζημιώσεις, στη σύσταση κωδικού για το δημόσιο χρέος και στη διανομή 200.000 στρεμμάτων εθνικής γης. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι δικαιούχοι θα λάμβαναν προσωρινούς τίτλους ως την τελική τακτοποίηση των σχετικών ζητημάτων.

Διαβάστε περισσότερα ›
Άρα, εν τέλει η πολυκατοικία δεν ήταν μόνο όπως θα την θέλαμε οι φίλοι της αποκέντρωσης και της φύσης το ‘απόλυτο κακό’, αλλά ταυτόχρονα λειτούργησε και ως ένας καινοτόμος, κοινωνικά επινοημένος και «από τα κάτω», άτυπος θεσμός που θα παίξει καταλυτικό ρόλο ώστε η πόλη μας να εκδημοκρατιστούν πολύ περισσότερο από εκείνες της Δύσης, που ήθελαν να μοιάσουν.

Η ελληνική πολυκατοικία, φορέας της δημοκρατικής πόλης

Το κράτος δεν παρείχε παρά ελάχιστα κεφάλαια για την ανόρθωση αυτών των κτιρίων, ωστόσο, έθεσε κάποια όρια σε ορισμένες κατασκευαστικές τους πτυχές. Όρισε, για παράδειγμα, ότι οποιαδήποτε πολυκατοικία σηκώνει πάνω από έξι ορόφους, θα πρέπει να χτίζει βαθμιδωτά τα ανώτερα πατώματα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Το Κίνημα στο Γουδί ή Κίνημα του 1909 εκδηλώθηκε τη νύχτα προς την 15η Αυγούστου 1909, όταν ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος προχώρησε σε στάση που άλλαξε την ιστορία της νεώτερης Ελλάδας.

«Οι απαλλαγέντες» και το Κίνημα στο Γουδί (1909)

«Οι απαλλαγέντες» και το Κίνημα στο Γουδί (1909) «Η αλήθεια είναι πως η τύχη ορίζει τις μισές μας πράξεις, αλλά αφήνει σε μας να κανονίσουμε τις άλλες μισές.» Νικολό Μακιαβέλι (1469-1527) Γράφει ο Δημήτρης Τζήκας Για πολλές δεκαετίες μετά την ίδρυση […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο ναός της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη. (1880)

Ούτε Αγία έχουμε, ούτε Σοφία.

Οι Έλληνες δεν απειλούνται από τα τουρκικά στίφη. Από τους Έλληνες κυβερνήτες τους και εκπαιδευτές τους απειλούνται. Δεν έχουν καμιά αξιοπρέπεια ως λαός με ιστορία και πολιτισμό πάνω από 4.000 χρόνια στη λεκάνη της Μεσογείου. Καμιά γνώση για τις ρίζες τους και τις υποχρεώσεις οπου εγείρουν αυτές οι ρίζες απέναντι στους εαυτούς τους, τους άλλους λαούς της γης και τους γείτονες. Καμιά πυγμή και αξία.

Διαβάστε περισσότερα ›
Είμαστε μάρτυρες μίας αναθεωρητικής Τουρκίας, με περιφερειακές φιλοδοξίες, ολοένα και περισσότερο ισχυρής στρατιωτικά, η οποία προκαλεί, πειθαναγκάζει και διεκδικεί θίγοντας ευθέως την εθνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδος και Κύπρου.

Κύριοι, ανησυχούμε.

Λύσεις εφικτές και εφαρμόσιμες από «αύριο» υπάρχουν αρκεί να υπάρχει πολιτική βούληση. Οι ΕΔ συγκροτούνται ποσοτικά, ποιοτικά και οργανωτικά αναλόγως των απειλών, της γεωγραφίας και της αποστολής των. Είναι προτιμότερο να αφοπλίζεται ένα κράτος που δεν πιστεύει στην χρησιμότητα των ΕΔ, παρά να διατηρεί ΕΔ κατώτερες των περιστάσεων (δεν ισχύει δηλαδή το «ολίγον έγκυος» στις ΕΔ).

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο κλέφτης του Μοριά Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ήρωας της Επανάστασης, επιζωγραφισμένη λιθογραφία, Adam Friedel, Παρίσι 1830

Άγιοι του Έθνους

Μιλάμε για τους Αγίους του ’21. Τους θεόπνευστους που ύψωσαν ανάστημα στη θηριώδη Οθωμανική Αυτοκρατορία και τη δεσποτική Ιερά Συμμαχία των Δυτικών. Με το σπαθί τους ελευθέρωσαν το υπόδουλο Έθνος.

Διαβάστε περισσότερα ›
«Μια μικρούλα πίκρα». Για ένα κρυμμένο τραγούδι του Σπήλιου Μεντή

«Μια μικρούλα πίκρα». Για ένα κρυμμένο τραγούδι του Σπήλιου Μεντή

Κάποια τραγούδια έρχονται και μας βρίσκουν απρόσκλητα. Στέκονται για λίγο στη ζωή μας και μετά εξαφανίζονται. Έτσι ακριβώς, όπως πρωτοήρθαν. Απρόσκλητα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Στήλη από πεντελικό μάρμαρο. Βρέθηκε κοντά στην Πλατεία Ομονοίας, Αθήνα. Το μνημείο, το οποίο είναι γνωστό ως «αποχαιρετιστήρια στήλη» είχε αρχικά το σχήμα ενός ναΐσκου με βάθρο, κολόνες και βάθρο. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών.

Ο Αριστοτέλης, οι απόψεις για την ευτυχία και η έννοια της φιλοσοφικής μεθοδολογίας

«… σε κάθε γνωστικό τομέα συναντάται διαφορά ανάμεσα σε όσα λέγονται με τρόπο φιλοσοφημένο και σε όσα με μη φιλοσοφημένο. Έτσι και με τα πολιτικά δεν πρέπει να θεωρούμε έργο περιττό την αντίστοιχη θεωρία, αφού με τη θεωρία θα αποκαλυφθεί όχι απλά το “τι” αλλά και το “γιατί”. Αφού το “γιατί” είναι το φιλοσοφημένο σε κάθε γνωστικό τομέα. Σίγουρα όμως το “γιατί” απαιτεί ευλαβική προσοχή»

Διαβάστε περισσότερα ›
Έλληνες στρατιώτες στη Μικρά Ασία, 1922.

«Οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτε μεταξύ τους;»

H αρχή ότι «οι λαοί δεν έχουν να μοιράσουν τίποτε μεταξύ τους» αποτελεί εφεύρεση όχι των λαών, αλλά των διανοουμένων, γι’ αυτό άλλωστε δεν αποσύρεται ποτέ, όσο κι αν τη διαψεύδει η εμπειρία. Αντίθετα, η εμπειρία μεθερμηνεύεται κατάλληλα, έτσι ώστε να παραμένει αλώβητη η αρχή.

Διαβάστε περισσότερα ›
Το πρώτο πλήγµα το επιβάλλει σήµερα όχι κάποια «πολεµοχαρής» διάθεση, αλλά η λογική των σύγχρονων οπλικών συστηµάτων: η λογική του µέσου αυτονοµείται, όπως αναφέραµε στις εισαγωγικές µας παρατηρήσεις, και προσδιορίζει ουσιωδώς τον προσανατολισµό της πολεµικής στρατηγικής.

Παν. Κονδύλης: Το ελληνικό «αμυντικό δόγμα» και η θεωρία του «πρώτου πλήγματος»

Το πρώτο πλήγµα το επιβάλλει σήµερα όχι κάποια «πολεµοχαρής» διάθεση, αλλά η λογική των σύγχρονων οπλικών συστηµάτων: η λογική του µέσου αυτονοµείται, όπως αναφέραµε στις εισαγωγικές µας παρατηρήσεις, και προσδιορίζει ουσιωδώς τον προσανατολισµό της πολεµικής στρατηγικής.

Διαβάστε περισσότερα ›
Παραδοσιακό σπίτι στην παλιά Κοζάνη.

Ο Κοζανίτης αρχιερέας «Μελέτιος ο Κατακάλου» (1734-1752)

Ο Μελέτιος είχε πατρίδα την Θεσσαλονίκη, από το γένος Κατακάλου, και τον αποκαλούσαν Καστρίκιο. Υπήρξε άνδρας με παιδεία, βαθύς γνώστης της ελληνικής και λατινικής γλώσσας, την οποία μιλούσε. Στην αρχή ήταν ιερέας, μοναχός σε κάποια εκκλησία της Θεσσαλονίκης, κι εκεί ασκούσε επάξια τα καθήκοντα του.

Διαβάστε περισσότερα ›
Με τη δικαιολογία ότι δεν τα επέλεγαν οι μαθητές, καταργήθηκαν επίσης τα μαθήματα επιλογής στο Γενικό Λύκειο, εκτός από την Πληροφορική, και των Αγγλικών στην Γ΄ Λυκείου, που έγιναν υποχρεωτικά. Ανάμεσά σ’ αυτά που καταργήθηκαν και το μάθημα της Καλλιτεχνικής Παιδείας (Μουσική, Καλλιτεχνικά, θέατρο) της Ιστορίας της Τέχνης και του Σχεδίου, που, δίκαια, ξεσήκωσε διαμαρτυρίες.

Για τα νέα ωρολόγια προγράμματα

Το δημόσιο σχολείο λειτουργώντας σε ολοήμερη βάση στο Γυμνάσιο και υπό προϋποθέσεις και στο Λύκειο, θα μπορούσε να καλύψει και μάλιστα δωρεάν τις ανάγκες για μόρφωση, αισθητική καλλιέργεια και άθληση, για εκμάθηση της χρήσης υπολογιστών και ξένων γλωσσών παρέχοντας υψηλής ποιότητας εκπαίδευση με κρατική πιστοποίηση.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η Ιουλία Δόμνα (Iulia Domna, 170 - 217)

Ο Αριστοτέλης και οι προβληματισμοί για το ζήτημα της ευτυχίας

«Διότι, αν η καλή ζωή οφείλεται σε τυχαία ή φυσικά συμβάντα, θα είναι κάτι για το οποίο οι πολλοί δε θα έχουν ελπίδα, αφού η απόκτησή της δε θα οφείλεται ούτε στη φροντίδα τους ούτε στη μέριμνά τους»

Διαβάστε περισσότερα ›
Σκέφτομαι πολύ συχνά τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Κάθε καλοκαίρι περνάω από το σημείο όπου δολοφονήθηκε στο Μέμφις και του μιλάω νοερά.

Κάντε κάτι, Δόκτωρ Μάρτιν

υτή η «αντιφά» αριστερά έχει επηρεάσει ολόκληρο τον κόσμο: αν υπάρχει εξαμερικανισμός είναι ακριβώς η εν λόγω ιδεολογία της πολιτικής ορθότητας, του «αντιρατσισμού» και του ανταγωνισμού των θυμάτων, κατά τον οποίον όποια ομάδα ή άτομο έχει υποστεί τα χειρότερα από το λευκό αρσενικό της αστικής τάξης κερδίζει το χρυσούν ωρολόγιον.

Διαβάστε περισσότερα ›
Παλιά φωτογραφία - καρτ ποστάλ από την πλατεία «Λιστόν» της Κέρκυρας, 1903.

Τα Επτάνησα κατά τα έτη 1797-1821

Η πρώτη εξέγερση κατά των Βρετανών σημειώθηκε στη Λευκάδα, τον Σεπτέμβριο του 1819. Σε συγκρούσεις με τον αγγλικό στρατό σκοτώθηκαν περίπου 20 στρατιώτες και ισάριθμοι ντόπιοι χωρικοί. Τα επεισόδια «ακολούθησε» η δίωξη και ο απαγχονισμός του ιερέα Ασπρογέρακα, ως υποκινητή των γεγονότων.

Διαβάστε περισσότερα ›
Καύνος, νότια Μικρά Ασία.

Καύνος, νότια Μικρά Ασία.

Συνεχίζοντας το οδοιπορικό μας στα νότια παράλια της Τουρκίας επισκεφθήκαμε την Καύνο, αρχαία πόλη της Μικράς Ασίας στα όρια της Λυκίας και της ευρισκόμενης απέναντι από τα Δωδεκάνησα Καρίας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Επίσημο γεύμα στο σπίτι Έλληνα άρχοντα στο Χρυσό. Έγχρωμη χαλκογραφία του Edward Dodwell (1821).

Οι κοτζαμπάσηδες

Η θέση τους στην οθωμανική διοίκηση επέτρεπε στους κοτζαμπάσηδες να πλουτίζουν και να εδραιώνουν περισσότερο την εξουσία τους. Πέραν της ενοικίασης των φόρων, ο πλούτος τους προερχόταν από τον δανεισμό στους φτωχούς αγρότες ή και σε ολόκληρη την κοινότητα και από το εμπόριο. Ως ιδιοκτήτες μεγάλων εκτάσεων, ενοικίαζαν πολλές από αυτές στους ραγιάδες καλλιεργητές, οι οποίοι εν συνεχεία τους πλήρωναν σε είδος.

Διαβάστε περισσότερα ›
Χάλκινο κεφάλι του Διονύσου. Βρετανικό Μουσείο (50 π.Χ. - 50 μ.Χ.).

Ο Αριστοτέλης και τα όρια της αγάπης προς τον εαυτό

«Υπό αυστηρή έννοια, η ευνοϊκή διάθεση δεν μπορεί να θεωρηθεί φιλία (διότι προς πολλούς ανθρώπους μάς συμβαίνει συχνά να αναπτύξουμε, είτε βλέποντάς τους είτε ακούγοντας κάτι καλό γι’ αυτούς, μια ευνοϊκή διάθεση· μήπως είμαστε ήδη και φίλοι τους; Όχι βέβαια. Έστω ότι κάποιος είχε ευνοϊκή διάθεση για τον Δαρείο, ευρισκόμενο στην Περσία –πράγμα που δεν αποκλείεται–· σημαίνει αυτό πως γινόταν αμέσως και φίλος του;)»

Διαβάστε περισσότερα ›
Ελάφια στο δάσος.

Η καταστροφή των δασών και το ιστορικό αντίκτυπο της στην ανθρώπινη κοινωνία κατά τους αιώνες

Η καταστροφή των δασών και το ιστορικό αντίκτυπο της στην ανθρώπινη κοινωνία κατά τους αιώνες

Διαβάστε περισσότερα ›
Νικόλαος Γύζης (1842-1901) - Μάνα με παιδί.

Παροιμίες του ελληνικού λαού για τη μάνα και το παιδί

Τα παλιά χρόνια που οι παροιμίες ήταν ένα αξιόλογο μέσο διαπαιδαγώγησης των αγράμματων λαϊκών ανθρώπων, σε κάθε μητέρα αντιστοιχούσαν πέντε, έξη, εφτά ή περισσότερα παιδιά, ενώ σήμερα σε κάθε παιδί αντιστοιχούν επτά, οκτώ ή περισσότεροι γέροι.

Διαβάστε περισσότερα ›