• Από την άλλη, η ανάπλαση της ΔΕΘ στο κέντρο έχει σοβαρά προβλήματα. Μπορεί να προβλέπει πράσινο για μεγάλο μέρος της έκτασής της (μέτωπο Αγγελάκη), ωστόσο το κάνει δίχως να ακολουθήσει καμία έννοια συνέχειας με την πανεπιστημιούπολη ή το Πεδίον του Άρεως.

    Η ανάπλαση της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, οι μονόλογοι και η Θεσσαλονίκη ως «γεωπολιτικό οικόπεδο»

  • Μαθήματα Κλασικής Παιδείας – Διοτίμα

    Μαθήματα Κλασικής Παιδείας – Διοτίμα

  • Δημήτρης Ψαθάς: «Η Θέμις έχει κέφια.»

    Δημήτρης Ψαθάς: «Η Θέμις έχει κέφια.»

  • Ο «παραγκωνισμένος άνθρωπος» και η «τυραννική πλειοψηφία» του Νιού Ντηλ

    Ο «παραγκωνισμένος άνθρωπος» και η «τυραννική πλειοψηφία» του Νιού Ντηλ

  • Δύο πηγές για το πέρασμα του Μαύρου Θανάτου στο Βυζάντιο

    Δύο πηγές για το πέρασμα του Μαύρου Θανάτου στο Βυζάντιο

  • Όμως, σήμερα βρισκόμαστε σε μια θέση που θυμίζει άλλες ιστορικές στιγμές μας. Αντιμετωπίζουμε ταυτόχρονα πίεση από τη Δύση και την Ανατολή. Κάτι παρόμοιο συνέβη στους τελευταίους αιώνες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

    Μια διαλεκτική του πολέμου

  • Η διαχείριση του δημόσιου χώρου σήμερα και πριν 100 χρόνια

    Η διαχείριση του δημόσιου χώρου σήμερα και πριν 100 χρόνια

Τελευταία Άρθρα

Γκρέτα Τούνμπεργκ

Παν. Κονδύλης: Οι πολιτικές σκιές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Με άλλα λόγια, η Δύση θα εξαναγκασθεί να αντισταθμίσει την επιβολή των τυπικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε άλλες χώρες με παραχωρήσεις προς την υλική ερμηνεία των ίδιων αυτών ανθρωπίνων δικαιωμάτων – και να πληρώσει για το αντιστάθμισμα τούτο. Κοντολογίς, το πρώτο καθήκον του απελευθερωτή θα είναι να θρέψει τούς απελευθερωμένους.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Νικολό Μακιαβέλι (ιταλικά: Niccolò di Bernardo dei Machiavelli) (3 Μαΐου 1469 – 21 Ιουνίου 1527), ήταν Ιταλός διπλωμάτης, πολιτικός στοχαστής και συγγραφέας.

O Μακιαβέλι για την «ουδετερότητα» στον πόλεμο, τα εθνικά στρατεύματα και τις συμμαχίες

«Οι καλοί θεσμοί που δεν έχουνε στήριγμα στρατιωτικό ξεφτίζουνε το ίδιο μ’ ένα περήφανο, βασιλικό αρχοντικό, καταστόλιστο με πετράδια και χρυσάφι, που όμως είναι ξέσκεπο και δεν έχει τίποτα να το φυλάξει απ’ τη βροχή.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Επίκουρος και ο χρόνος

Ο Επίκουρος και ο χρόνος

«Ο άπειρος και ο περιορισμένος (πεπερασμένος) χρόνος ενέχουν ίση ηδονή, αν μετρήσει κανείς τα όρια της με βάση τη λογική (ἐάν τις αὐτῆς τὰ πέρατα καταμετρήσῃ τῷ λογισμῷ).»

Διαβάστε περισσότερα ›
Τι είναι ο Ερανιστής

Τι είναι ο Ερανιστής

Σε τελική ανάλυση, ο Ερανιστής είναι απόπειρα επικοινωνίας. Είναι μοιρασιά προβληματισμών· αυτό επιδιώκει και με τις εκδηλώσεις του. Τα κείμενα που αναρτούν οι συντελεστές του, επί της ουσίας, αποτελούν ενότητες βιβλίων που γράφονται και ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει τη συγγραφή τους, όπως προκύπτει, κεφάλαιο-κεφάλαιο.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων (κάτω αριστερά με τα γένια), λεπτομέρεια από τοιχογραφία στο παλάτι των Μεδίκων, Φλωρεντία, Ιταλία.

Γεώργιος Γεμιστός – Πλήθων: Ο τελευταίος των Ελλήνων φιλοσόφων

Ο Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων γεννήθηκε στη Σπάρτη, περίπου στα μέσα του 14ου αιώνα, κι έζησε τα πρώτα νεανικά του χρόνια στην Κωνσταντινούπολη· πιθανότατα πατέρας του ήταν ο Δημήτριος Γεμιστός, άνθρωπος ευσεβής και «πρωτονοτάριος της Μεγάλης Εκκλησίας», γύρω στα τέλη του 14ου αιώνα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η υποδοχή του Λόρδου Βύρωνα στο Μεσολόγγι στις 5 Ιανουαρίου 1824 - Με το μαύρο παλτό ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος

Μεσολόγγι: ο φάρος της Ελληνικής Ελευθερίας

Ἔτζι ἐβάλαμεν τὰ μαῦρα ὅλοι· μισὴ ὥρα ἐστάθη σιωπὴ ποὺ δὲν ἔκρινε κανένας, ἀλλ᾿ ἐμέτραε καθένας μὲ τὸν νοῦν του τὸν ἀφανισμόν μας. Βλέποντας ἐγὼ τὴ σιωπήν ἐσηκώθηκα εἰς τὸ πόδι, καὶ τοὺς ὡμίλησα λόγια διὰ νὰ ἐμψυχωθοῦν. Τοὺς εἶπα, ὅτι τὸ Μισολόγγι ἐχάθη ἐνδόξως, καὶ θὰ μείνει αἰώνας αἰώνων ἡ ἀνδρεία».

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο «Μαύρος Θάνατος» του 1346

Ο «Μαύρος Θάνατος» του 1346

Ελάχιστες περιοχές της Ευρώπης έμειναν άθικτες από την πανδημία της πανώλης. Στη Γαλλία η περιοχή της Ακουιτανίας έμεινε σχεδόν ανέπαφη ενώ περιοχές της Μοραβίας και της Πολωνίας γλίτωσαν κυρίως λόγω της μη ύπαρξης μεγάλων και πυκνοκατοικημένων πόλεων στα πρότυπα της δυτικής Ευρώπης. Πάντως η αρρώστια δεν εξαφανίζεται εντελώς αφού όπως δείχνουν τα δυτικά χρονικά ακολούθησαν νέα κρούσματα. 1347-1352, 1360-1363, 1374-1375, 1382-1383, 1389-1390, 1400, 1412-1420, 1426-1427, 1438-1439, 1450-1452, 1464, 1472 με τελευταία μεγάλη έξαρση στα 1494.

Διαβάστε περισσότερα ›
Από την άλλη, η ανάπλαση της ΔΕΘ στο κέντρο έχει σοβαρά προβλήματα. Μπορεί να προβλέπει πράσινο για μεγάλο μέρος της έκτασής της (μέτωπο Αγγελάκη), ωστόσο το κάνει δίχως να ακολουθήσει καμία έννοια συνέχειας με την πανεπιστημιούπολη ή το Πεδίον του Άρεως.

Η ανάπλαση της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, οι μονόλογοι και η Θεσσαλονίκη ως «γεωπολιτικό οικόπεδο»

Αντί για εμπορικά κέντρα, δεν μπορεί να προβλεφθεί η κατασκευή ενός ψηφιακού μουσείου αφιερωμένου στους 23+ αιώνες αδιάλειπτης ιστορικής συνέχειας της πόλης; Ας γίνει αυτό ΣΔΙΤ· γιατί τα μόνα ΣΔΙΤ που γίνονται σε αυτή τη χώρα πρέπει ντε και καλά να έχουν να κάνουν με μπουλντόζες, ταβέρνες και «λιανοπούλι»;

Διαβάστε περισσότερα ›
Μαθήματα Κλασικής Παιδείας – Διοτίμα

Μαθήματα Κλασικής Παιδείας – Διοτίμα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ 18η Διδακτική περίοδος 2020-2021 Μάθημα 11ο, Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2021, ώρα 7μ.μ. στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Σερρών Μόνο τηλεοπτικά και διαδικτυακά ΘΕΜΑ: Διοτίμα: Ποιος ο ρόλος της γυναικείας σκέψης στην Φιλοσοφία και την ιστορία των ιδεών; ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ: […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Δημήτρης Ψαθάς: «Η Θέμις έχει κέφια.»

Δημήτρης Ψαθάς: «Η Θέμις έχει κέφια.»

Η ζωή ενός έθνους, τα ήθη, τα έθιμα, η ψυχοσύνθεση του η ψυχοσύνθεση, η διανοητικότητα του δίνονται στα δικαστήρια, με την πιο ανάγλυφη μορφή. Ίσως τα πάντα να διεθνοποιηθούν μια μέρα. Ο έρωτας, όμως, η κουζίνα και το έγκλημα θα μείνουν τρεις ιδιότητες εθνικές. Το έγκλημα και το παράπτωμα, η ζωή του δικαστηρίου.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο «παραγκωνισμένος άνθρωπος» και η «τυραννική πλειοψηφία» του Νιού Ντηλ

Ο «παραγκωνισμένος άνθρωπος» και η «τυραννική πλειοψηφία» του Νιού Ντηλ

Πίσω από το αμερικάνικο New Deal, ή, τις αντίστοιχες ιδεολογικο-πολιτικές διεργασίες που οδήγησαν στην ανάδυση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, δεν βρισκόταν μόνο η ιδεολογία ή ο αγώνας για την κατάκτηση της εξουσίας. Αλλά, και ένα πολύ πικρό ιστορικό μάθημα του μεσοπολέμου, το οποίο έγινε εν τέλει κτήμα ολόκληρων γενεών. Το μάθημα έλεγε πως όταν ο κοινωνικός ιστός σπάει, και τα μεσαία και κατώτερα στρώματα αφήνονται σε ελεύθερη πτώση, τότε ανοίγει ο δρόμος προς την επίγεια κόλαση.

Διαβάστε περισσότερα ›
Δύο πηγές για το πέρασμα του Μαύρου Θανάτου στο Βυζάντιο

Δύο πηγές για το πέρασμα του Μαύρου Θανάτου στο Βυζάντιο

Οι μοναδικές μαρτυρίες που έχουμε για το πέρασμα του Μαύρου Θανάτου από το Βυζάντιο (1347-1350) είναι δύο αναφορές των μεγάλων ιστορικών, Νικηφόρου Γρηγορά (1295-1360), και Ιωάννη Καντακουζηνού (1292-1383). Οι δύο συγγραφείς δίνουν με συντομία δύο μικρές αλλά αρκετά δραματικές περιγραφές της πανώλης, μοναδικές σε σχέση με το μεγάλο πλήθος των αναφορών της Δυτικής Ευρώπης.

Διαβάστε περισσότερα ›
Όμως, σήμερα βρισκόμαστε σε μια θέση που θυμίζει άλλες ιστορικές στιγμές μας. Αντιμετωπίζουμε ταυτόχρονα πίεση από τη Δύση και την Ανατολή. Κάτι παρόμοιο συνέβη στους τελευταίους αιώνες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Μια διαλεκτική του πολέμου

Η διαλεκτική του πολέμου δεν μας τρομάζει. Γιατί όποιος τρομάζει από τον πόλεμο και τον πόλεμο θα έχει και την ήττα θα γνωρίσει. Αυτό συνέβη στην Κύπρο. Αυτό θα συμβεί αύριο στην Ελλάδα, όταν οι Τούρκοι κάνουν ένα νέο ρεσάλτο. Και δεν είμαστε διατεθειμένοι ακούγοντας τους «συνετούς» και τους ριψάσπιδες να γνωρίσουμε και τα δύο.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η διαχείριση του δημόσιου χώρου σήμερα και πριν 100 χρόνια

Η διαχείριση του δημόσιου χώρου σήμερα και πριν 100 χρόνια

Η διαχείριση του δημόσιου χώρου σήμερα και πριν 100 χρόνια

Διαβάστε περισσότερα ›
Τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα – Νικηφόρος Λύτρας – 1872.

Ἐμμανουὴλ Ῥοΐδης: Τὰ ἐφήμερα

«Περὶ τὸν Ὕπανιν ποταμόν, τὸν περὶ Βόσπορον Κιμμέριον, ὑπὸ τροπὰς θερινὰς καταφέρονται ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ οἷον θύλακοι μείζους ῥωγῶν, ἐξ ὧν ῥηγνυμένων ἐξέρχεται ζῷον πτερωτὸν τετράπουν· ζῇ δὲ καὶ πέτεται μέχρι δειλῆς, καταφερομένου δὲ τοῦ ἡλίου ἀπομαραίνεται καὶ ἅμα δυομένου ἀποθνῄσκει, βιῶσαν ἡμέραν μίαν, διὸ καὶ καλεῖται ἐφήμερον». (Περὶ τὰ ζῷα Ἱστορ. E´, ιθ´).

Διαβάστε περισσότερα ›
Κοκκινολαίμης

Φροντίζοντας τα πουλιά που ζουν πλάι μας

Κοτσύφια, κουκουβάγιες, χελιδόνια, παπαδίτσες και πολλά άλλα πουλιά ζουν πλάι μας. Η έκδοση της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας «Φροντίζοντας τα πουλιά που ζουν πλάι μας» περιγράφει μερικούς τρόπους με τους οποίους μπορούμε να προσελκύσουμε διαφορετικά είδη πουλιών μέσα στις πόλεις, τα χωριά και τα περίχωρά τους και να τα βοηθήσουμε να επιβιώσουν.

Διαβάστε περισσότερα ›
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Ένας Βοναπάρτε του άτακτου πολέμου!

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Ένας Βοναπάρτε του άτακτου πολέμου!

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Ένας Βοναπάρτε του άτακτου πολέμου!

Διαβάστε περισσότερα ›
Η Σαπφώ Νοταρά διαβάζει 7 διηγήματα του Παπαδιαμάντη

Η Σαπφώ Νοταρά διαβάζει 7 διηγήματα του Παπαδιαμάντη

Η Σαπφώ Νοταρά διαβάζει 7 διηγήματα του Παπαδιαμάντη 2 ώρες και 20 λεπτά. Ο μέγιστος Έλληνας διηγηματογράφος σε μια ανάγνωση που έχει μείνει κλασική. Τα διηγήματα ακούγονται εδώ: https://www.lifo.gr/

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Αριστοτέλης και η προσφορά της αγάπης ως ύψιστη ευχαρίστηση

Ο Αριστοτέλης και η προσφορά της αγάπης ως ύψιστη ευχαρίστηση

«Παράλληλα, διαπιστώνουμε ότι φιλία αληθινή δε συναντάται ανάμεσα σε ανθρώπους κακούς. Εμπιστοσύνη μεταξύ τους δεν μπορεί να υπάρχει, κι ο κακός είναι κακός με όλους· με τον εαυτό του για μέτρο, μετράει και τους άλλους. Γι’ αυτό και οι άνθρωποι οι καλοί εξαπατώνται πιο εύκολα από τους κακούς: δεν έχουν την πείρα να φανούνε δύσπιστοι»

Διαβάστε περισσότερα ›
Το κράτος του Ιουστινιανού. Χάρτης.

Το κράτος του Ιουστινιανού

Έκτασις και δύναμις του κράτους του Ιουστινιανού. Ο Παύλος Καρολίδης (1849 – 1930) ήταν Έλληνας ιστορικός, πολιτικός και καθηγητής πανεπιστημίου. Γράφει ο Παύλος Καρολίδης Διά της νέας προς τους Πέρσας συνθήκης τα όρια του κράτους εξετείνοντο μέχρι του Καυκάσου. Αλλ’ ενώ ούτω […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός με τη συνοδεία του και ορθόδοξους ιερείς. Ψηφιδωτό στην εκκλησία του Αγίου Βιταλίου, στη Ραβέννα

Πολεμικά έργα του Ιουστινιανού

Η Άνω Ιταλία αφηρέθη υπό άλλου Γερμανικού έθνους (των Λογγοβάρδων) ευθύς μετά τον θάνατον του Ιουστινιανού, η δε Μέση Ιταλία και η Ρώμη μετά 200 περίπου έτη. Αλλ’ η Κάτω Ιταλία και η Σικελία, αι οποίαι ήσαν και Ελληνικώτεραι, έμειναν ηνωμέναι μετά του Ανατολικού κράτους μέχρι περίπου του δωδεκάτου αιώνος.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός παραδίδει τον κώδικά του στον Τριβωνιανό. Τοιχογραφία του Ραφαήλ στο Βατικανό. Emperor Justinian delivers his code to Tibonian. Mural of Raphael in the Vatican.

Παύλος Καρολίδης: Η βασιλεία του Ιουστινιανού

Μεταξύ των ενδοξοτέρων ηγεμόνων εις την ιστορίαν του κόσμου, και ιδίως την του Ελληνικού έθνους, είναι ο αυτοκράτωρ Ιουστινιανός Α’, βασιλεύσας κατά τα έτη 527 — 565 μ.Χ. Ο Ιουστινιανός είνε εκ των ηγεμόνων εκείνων, οι οποίοι καθήμενοι επί θρόνων ισχυρών και διέποντες τας τύχας μεγάλων κρατών, επέδρασαν επί της τύχης όχι μόνον των ιδίων αυτών λαών, αλλά και της όλης ανθρωπότητος.

Διαβάστε περισσότερα ›
O Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Σκίτσο του Μπενζαμέν Μαρί.

Οι ήρωες του 1821 από το πενάκι του πρώτου Βέλγου πρεσβευτή στην Αθήνα

Οι ήρωες του 1821 από το πενάκι του πρώτου Βέλγου πρεσβευτή στην Αθήνα Γράφει η Μαργαρίτα Πουρνάρα Ανήκω στη γενιά που πρόλαβε τις σχολικές τάξεις στολισμένες με προσωπογραφίες των αγωνιστών του ’21. Χρειάστηκε βέβαια να περάσουν δεκαετίες για να μάθω […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Αριστοτέλης για την πρωταρχική φιλία

Ο Αριστοτέλης για την πρωταρχική φιλία

Εφόσον, λοιπόν, η πρωταρχική φιλία είναι η φιλία που οφείλεται στην αρετή, θα είναι και οι αντίστοιχοι φίλοι γενικώς αγαθοί. Και αυτό, δεν οφείλεται στην αμοιβαία χρησιμότητα, αλλά σε κάτι άλλο· διότι υπάρχει η διάκριση ανάμεσα σε γενικό και προσωπικό αγαθό. Και συμβαίνει και στην περίπτωση της χρησιμότητας ό,τι και με τις έξεις: άλλο είναι το γενικώς χρήσιμο και άλλο το ειδικό, όπως άλλο είναι η γυμναστική και άλλο το να πάρει κάποιος ορισμένα φάρμακα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ύστατος αποχαιρετισμός στο Σταύρο Βουλασίκη

Ύστατος αποχαιρετισμός στο Σταύρο Βουλασίκη

Ύστατος αποχαιρετισμός στο Σταύρο Βουλασίκη Γράφει ο Γιάννης Κύρκου Αικατερινάρης Ένας ακόμη καλός φίλος, ένας ενεργός πολίτης κι άξιος επιστήμονας μας άφησε… Ήταν ο Σταύρος Βουλασίκης, ο πιστός αγωνιστής της Δημοκρατίας, που από τα τέλη της δεκαετίας του ’50 και για […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Η εφημερίδα Δημοκρατία (4-12-20) στο πρωτοσέλιδό της γράφει για «βόμβες» Ιωαννίδη: «Πάμε ολοταχώς για 10.000 νεκρούς», και αναγγέλλει αποκλειστική συνέντευξη.

Ο καθηγητής… Νοστράδαμος

Η δήλωση του καθηγητή έχει ως εξής: «Οπότε, ως τα τέλη Φεβρουαρίου μπορεί να έχουμε ήδη φτάσει σε 5.000 έως 10.000 θανάτους, αν όχι περισσότερους, και να έχουμε μολυσμένο πάνω από το 20% του ελληνικού πληθυσμού, με ακόμα μεγαλύτερα ποσοστά στη Βόρεια Ελλάδα!»

Διαβάστε περισσότερα ›
Σκίτσο του Δημήτρη Χαντζόπουλου

Σκίτσα του Δημήτρη Χαντζόπουλου

Σκίτσα του Δημήτρη Χαντζόπουλου

Διαβάστε περισσότερα ›